All Chapters of From Maid to Billionaire's Wife: Chapter 41 - Chapter 50

Gagawin ko na sana ang orihinal kong plano na mag-imbento ng isang komplikadong French o Italian dish, pero bigla kong naramdaman ang bigat ng aking designer bag na nakasabit sa aking siko. Naisip ko, bakit pa ako mag-aaksaya ng oras sa kusina ng mansiyong ito? Bakit ko pa titiisin ang mga patutsada at hirit ng probinsyanang ito maghapon kung hawak ko na ang mas mahalagang bagay? Kung magtatagal ako rito, mas malaki ang tsansa na hanapin niya ang sketch pad niya at magkaroon ng inspeksyon sa bahay. Mas mabuting umalis na ako habang malinis ang lahat.Mabilis kong binalot ng gulat at pag-aalala ang aking mukha. Kinuha ko ang aking cellphone mula sa bulsa, tinitigan ito nang ilang segundo na parang may binabasang napakahalagang mensahe, at pekeng napasinghap."Oh my gosh!" bulalas ko, sabay tayo mula sa sofa. Nanginginig ang boses ko sa pag-arte. "Babe... Tita Selena, I am so, so sorry. I just received an urgent email and a Viber message from our office secretary.""Babe, bakit? Anong n

"At bakit mo sa akin itinatanong 'yan?!" angil ni Angelo, bakas ang panggagalaiti sa kaniyang boses habang nakakrus ang mga braso sa kaniyang dibdib. "Ano naman ang pakialam ko sa basurang sketch pad mo? Sa tingin mo ba ay pag-aaksayahan ko ng oras ang mga drawing mo para itago o pakialaman 'yan? Napakababa naman yata ng tingin mo sa akin para isiping magnanakaw ako ng papel! Marami akong pambili ng sketch pad, at ayokong magtago ng mga basura!""Angelo, sumasagot ka nang maayos! Nagtatanong lang si Jamilla dahil napakahalaga ng nawawalang gamit niya," saway sa kaniya ni Tita Selena. Bahagyang itinaas ng matanda ang kaniyang boses, isang bagay na bihirang mangyari, ngunit tila hindi ito pinakinggan ng kaniyang anak. Literal na pasaway ang anak na binata nito, tapos, nanaisin niya pang pakasalan ko si Angelo?"Mom, look at her! Pinagbibintangan niya ako sa sarili niyang kapabayaan!" singhal muli ni Angelo, sabay baling ng kaniyang matatalas at nagniningas na mga mata sa akin. "Baka nam

Nakahinga ako nang maluwag. Salamat na lang sa ugali kong pagiging praning at mabusisi, dahil kung naging burara ako tulad ng paratang ng kaniyang mayabang na anak, baka tuluyan nang naging abo ang aking pinaghirapan."Ang gagawin natin," pagpapatuloy ni Tita Selena habang mabilis na nagtitipa sa kaniyang sariling cellphone, "ay magsusubmit agad tayo ng aplikasyon para sa Certificate of Copyright Registration and Deposit sa Intellectual Property Office (IPOPHL). Ipapalakad ko ito sa ilalim ng pangalan mo bilang manlilikha, ngunit may kasamang exclusive licensing agreement sa Graham Jewels upang maging protektado ang susunod nating koleksyon.""Ala, eh, sadyang napakabilis ninyo namang mag-isip, Tita! Hulog po talaga kayo ng langit sa akin," humahanga kong saad. "Iba ho talaga kayo.. Napakahusay niyo ho."Kailangan nating maging mabilis, Jamilla, dahil kilala ko ang pamilya Buena. Kapag gipit ang kumpanya nila, mabilis silang maglabas ng mga produkto nang hindi sumasailalim sa tamang

"Angelo, nagkamali talaga ng pagpapangalan sa iyo si Tita. Sa halip na Lucifer ang ipinangalan sa iyo dahil sa ugali mo, naging Angel pa," panimula ko, dahan-dahan akong tumayo mula sa bench upang magpantay ang aming taas, at hinarap siya nang walang katakutan."Pero huwag mo namang maipamukha sa akin ang ipinagkaiba natin ng estado, dahil ako, alam ko kung saan ako lulugar bilang empleyado, at alam ko na nasa tama ako. Ikaw? Ano bang ginagawa mo rito? CEO ka nga sa papel, kilala ka sa labas bilang isang iginagalang na ginoo, pero ugaling hayop ka naman pagdating sa akin. Ano gang ginawa kong masama sa iyo, at parang abot-langit ang inis mo sa aking pagkatao? Wala nga akong alam na naagrabyado kita sa buong buhay ko!"Huminga ako nang malalim, tinitigan ko ang kaniyang mga mata na unt-unting nawawalan ng bagsik at napapalitan ng pagkagulat. Ginamit ko ang huli kong sipa upang tuluyan siyang mamilipit sa kaniyang sariling konsensya."Alam mo, Angelo, naiintindihan kita," sabi ko sa isa

Binuksan ko ang pinto ng kabahayan nang may puwersa. Ang marahas na kalabog ng kahoy na pinto ay umalingawngaw sa malawak na pasilyo ng mansiyon, at madilim ang aking anyo na pumasok sa loob ng sala. Walang sinuman sa mga kasambahay ang nangahas na lumapit o bumati man lang sa akin dahil sa bigat at bagsik ng awrang inilalabas ko ngayon.Galit ako. Galit na galit ako sa aking sarili dahil sa bawat sagot niya kanina sa greenhouse, alam kong pinipitpit niya ang aking pagkatao gamit ang katotohanan. Ang bawat salitang binitawan ng Batangueñang iyon ay tila mga palaso na bumaon nang malalim sa aking natutulog na konsensya, binabasag ang maskara ng kapangyarihan na matagal ko nang itinatayo sa harap niya.Habang nagmamadali akong naglalakad paitaas sa hagdanan, naaalala ko na naman ang hitsura ng babaeng iyon. Ang kaniyang mga labi na bahagyang namumula sa galit, ang kaniyang matapang at walang-takot na titig na tila ba binabasa ang bawat lihim na itinatago ko...Gosh, she's driving me cra