Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

"Shut up! You don't know anything about her!" depensa agad ni Angelo, habang lalong nanlilisik ang mga mata. "Celestine is a businesswoman. Nakikipag-ugnayan siya sa mga malalaking tao, at malaki ang maitutulong ng kumpanya nila sa negosyo ni Mommy! Ikaw, anong ambag mo rito kundi ang magdala ng gulo at ubusin ang pasensya ko araw-araw? Kung akala mo ay makukuha mo ang loob ko o ng pamilyang ito sa pamamagitan ng pag-iyak at pagmamalinis kay Mommy, nagkakamali ka! I will make sure na bago matapos ang buwan na ito, ikaw mismo ang magmamakaawang umalis sa mansiyong ito!"Natawa ako nang maasim, ’yung tawang talagang makakapagpataas ng presyon ng dugo niya. "Ay, talaga laang, Angelo? Ako ang magmamakaawa? Baka baligtad! Baka kapag nalaman mo ang buong katotohanan, ikaw ang magmakaawa sa akin na huwag kitang iwanang mag-isa kasama ang nobya mong plastik! Huwag mo akong tinatakot na palalayasin mo ako, dahil ang nanay mo ang nagpasok sa index dito, at siya lang din ang may karapatang magpa

Sa isang iglap, bago ko pa maibuka ang aking bibig para sumigaw at tuluyang bulyawan siya, marahas niyang idinikit ang kaniyang mga labi sa aking mga labi.Ang halik na iyon ay hindi katulad ng mga nababasa ko sa mga nobelang may kasamang tamis at pag-ibig. Ito ay isang halik na masakit, mapagparusa, at parang sinisingil ang lahat ng aking binitawang salita kanina. Ramdam ko ang panggigigil ng kaniyang mga labi na tila ba iyon ang kaniyang paraan para piringan ang aking dila at talunin ang aking katwiran. Pilit kong ibinaling ang aking ulo pakanan at pakaliwa para makawala, ngunit mas lalo niyang ibinaon ang kaniyang mga daliri sa aking balikat, hinuhuli ang bawat hininga ko hanggang sa malasahan ko na ang kaunting pait at alat sa aming paglalapat. Parang isang bagyo si Angelo na nanalasa sa aking sistema, walang pakundangan, walang preno, at puno ng poot.Nang maramdaman niyang tuluyan na akong naubusan ng lakas para lumaban, bigla niya akong itinulak nang malakas paupo sa sofa.Napa

"Ay, hindi ho pwedeng hindi panoorin, Senyorita," hirit ko muli, bago pa man makapagsalita si Tita Selena. "Ang CCTV ho ay walang pinapanigan. Hindi ho 'yan marunong mag-edit o magsinungaling para laang magmalinis. Kung ano ho ang ginawa ng assistant mo, at kung paano ka ho tumayo laang doon habang itinutulak ang mga tao ko, makikita ho roon nang malinaw na malinaw, HD pa ho ang kuha."Kita ko ang unti-unting pamumutla ni Celestine. Ang kaniyang mga daliri ay mariing nakakapit sa kaniyang mamahaling bag. Alam niya na kapag napanood ni Tita Selena ang buong detalye, mabubura ang lahat ng pagpapakabait na ginagawa niya ngayon.Sumulyap ako kay Angelo, ang lalaki ay matalim ang tingin sa akin, tila ba pinapaalalahanan ako sa naging halik niya kagabi na pilit na nagpapatahimik sa aking dila. Ngunit lalo ko pang itinaas ang aking baba. Kung akala ni Angelo na ang isang halik ay sapat na para tiklupin ang tuhod ng isang Batangenya, nagkakamali siya ng malaki. Mas lalo laang nitong pinatunay

"Tita... I'm sorry po talaga, I didn't mean to offend anyone. I was just talking about my preference," pabebe at tila iiyak na wika ni Celestine, sabay sulyap sa akin na may halong tagumpay dahil sa kaniyang palagay ay napagalitan si Angelo nang dahil sa akin.Napailing na lang si Tita Selena habang patuloy na kumakain, hinahayaan kaming magsagutan dahil alam niyang hindi naman talaga ako padadaig at may punto naman ang bawat salitang binitawan ko. Kilala niya ako—alam niyang kapag dangal at katotohanan na ang tinapakan, walang urungan ang isang Batangueña, kahit pa sa harap ng kaniyang sariling anak.Ang umagang ito ay simula pa lang ng mahabang araw kasama si Celestine sa mansiyon. Kahit pa pinigilan ni Tita Selena ang pagkuha ng CCTV footage upang iwasan ang mas malaking gulo sa pamilya sa harap ng hapag, alam kong marami pang pagkakataon para ilantad ang tunay na kulay ng ahas na ito. Habang nakaupo ako rito, hawak ang aking baso ng tubig at may namamaga pa ring labi mula kagabi,

Isang malalim at tila nakahinga nang maluwag na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Tita Selena. Ibinaba niya ang basket at lumapit sa akin, sabay hawak sa aking balikat. "Salamat, Jam. Alam kong hindi ako nagkamali sa pagpili sa iyo. Huwag kang mag-alala, hindi ko hahayaang apihin ka lang ng anak ko kapag naging mag-asawa na kayo.""Ay, huwag n'yo hong alalahanin 'yon, Tita," witty kong hirit upang pagaanin ang seryosong usapan, kahit pa may kaba sa aking dibdib. "Ang mga Batangenya ho, kilalang hindi nagpapaapi. Baka ho pagkatapos ng kasal, ang anak ninyo na ang umiiyak at nagmamakaawa sa inyo na bawiin ang kasunduang ito. Humanda na laang ho siya, dahil sisiguraduhin kong magiging kapana-panabik ang buhay niya sa piling ko."Natawa nang mahina si Tita Selena, at sa pagkakataong iyon, alam kong opisyal nang nagsimula ang laro. Nakasara na ang kasunduan. Pamilya ko, utang na loob, at limang milyon ang bitbit ko. Habang naglalakad kami pabalik sa loob ng mansiyon kung saan naghihintay an