All Chapters of Badass Mafia วังวนรักร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

ออสโลไม่ได้จูบอย่างนุ่มนวลหรือดุดัน แต่เป็นการจูบที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาและความคิดถึง เมื่อผ่านไปเกือบนาทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้แสดงอาการผลักไสหรือรังเกียจ จึงเริ่มตวัดเกี่ยวเรียวลิ้นเล็กมาเชยชิมด้วยความรู้สึกล้ำลึกคราวนี้น้องสะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสจาบจ้วงไม่ทันตั้งตัว หากแต่ถูกคนตัวโตกว่าใช้แรงกดไหล่มนติดพนักเบาะมอบจูบเอาแต่ใจให้ซ้ำจนสิ้นฤทธิ์ริมฝีปากนุ่มถูกดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ เสื้อที่สวมใส่ถูกเลิกขึ้นจนเห็นหน้าอกใหญ่เกินขนาดถูกห่อหุ้มด้วยควิกบราตะขอหน้า มือหยาบตะโปมบีบความนุ่มหยุ่นเร้าอารมณ์คนตัวเล็กด้วยทักษะช่ำชองจนได้ยินเสียงคราง ‘อือ’ ผ่านลำคอระหงเบาๆเฮือก!!มิรินใจหายวาบ เมื่อจู่ๆ ตะขอบราก็ถูกนิ้วเขี่ยปลดมันทิ้งจนสัมผัสได้ถึงความเย็นของเครื่องปรับอากาศ ปลายนิ้วชี้กดลงบนปุ่มนูนบนหน้าอกของเธออย่างย่ามใจ พอๆ กับรสจูบที่ทวีความดุดันขึ้นจนคนไร้ประสบการณ์นอนเอาหลังแนบเบาะเมื่อริมฝีปากหนาปล่อยปากหวานเป็นอิสระ มิรินก็ถึงกับเชิดหน้าครางในลำคอเมื่อถูกอุ้งปากร้อนดูดดุนยอดอกจนได้ยินเสียงดังลามก“อ๊ะ อื๊อ~ ปะ ปล่อย”ร่างเล็กห่อไหล่ลงตามสัญชาตญาณ ทว่ามือร้อนกลับรุกรานเธอ

“อย่าสำคัญตัว”สิ้นสุดคำพูดทิ่มแทงใจ มิรินก็เบี่ยงตัวหลบจากการกักขังของอีกฝ่าย แต่ออสโลกลับคว้าแขนเธอเอาไว้ทันพร้อมกับกดไหล่เล็กชนกับผนังจนเธอนิ่วหน้าเจ็บ ทั้งคู่จึงกลับมาประจันหน้ากันอีกครั้งด้วยความโกรธที่มีมากขึ้น“อะไรอีก พูดขนาดนี้ยังไม่ชัดอีกหรือไง?” ดวงตากลมโตไหวระริก พยายามกล้ำกลืนความรู้สึกอึดอัดและเสียใจเอาไว้ “มิรินไม่เข้าใจความคิดของพี่เลยว่าเราจะกลับมาวุ่นวายอะไรกันอีก ทั้งๆ ที่ตัวเองก็มีผู้หญิงไม่ขาด”“พูดดีๆ นะมิริน เค้ามีใคร? ตัวเองคิดเองเออเองทั้งนั้น” มาเฟียหนุ่มถอนหายใจออกมาหลังจากพูดจบนั่นยิ่งจุดชนวนความโกรธให้คนตัวเล็กมหาศาล มิรินผลักอกเขาอย่างเอาเรื่อง เธอเกลียดเวลาที่เขาถอนหายใจเหมือนตัวเองเป็นตัวน่ารำคาญทั้งไม่มีค่า ทั้งน่ารำคาญในสายตาของคนที่ได้ชื่อว่าแฟน“รำคาญเค้าเหรอ? เค้ามันเด็ก เค้ามันงี่เง่า มาเฟียอย่างออสโลคิดแบบนั้นมาตลอดใช่ไหม?”“ไปกันใหญ่แล้วมิริน”“เธอทำให้เรารู้สึกไร้ค่ามากเลยรู้ไหม เราไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าในสายตาใครขนาดนี้มาก่อนเลย ฮึก!”ก้อนสะอื้นตีขึ้นจนควบคุมเสียงตนเองไม่อยู่ เมื่อรู้ตัวว่าเผลอแสดงความอ่อนแอแบบหลายปีก่อนให้อีก

งานเลี้ยงรอบดึกถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ไม่แพ้งานกลางวัน เสียงดนตรีบรรเลงเพลงคลาสสิคดังคลอตลอดงานกระทั่งเสร็จสิ้นพิธีอวยพรบ่าวสาวคนตัวเล็กมองเพื่อนสนิทที่ตอนนี้กลายเป็นเจ้าสาวพร้อมรอยยิ้ม คอยส่งเสียงเชียร์และปรบมือให้ตลอดเวลาที่เพื่อนขึ้นพูดต่อหน้าแขกบนเวที กระทั่งซิดนีย์และกันภัยเดินมาถึงโต๊ะที่เธอนั่งกับพ่อแม่ มิรินไม่รีรอที่จะสวมกอดกันเป็นการแสดงความยินดีอีกครั้ง“ยินดีด้วยอีกครั้งนะ ต่อไปก็เลิกทำหน้าเป็นตูด ระวังลูกจะเลียนแบบ”“ต่อให้ทำหน้าเหมือนตูดก็สวย เพราะสวยเหมือนแม่” นิ้วชี้เล็กจิ้มแก้มตนเองแสดงหลักฐานคำพูดยกยอตัวเองจากเจ้าของปากอวบอิ่มทำเอามิรินและคนอื่นๆ หัวเราะออกมากับนิสัยน่ามันเขี้ยวของซิดนีย์“พ่อกับแม่จะกลับกันก่อน พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปจีนตอนเช้า มิรินจะอยู่ต่อใช่ไหมคะ?” ข้าวปั้นถามลูกสาวหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ และเริ่มมีแขกทยอยกลับบ้างแล้ว“ค่ะ มิรินอยากอยู่คุยกับซิดนีย์อีกสักหน่อย เดี๋ยวกลับบ้านเอง”“เดี๋ยวไข่หวานให้วิคเตอร์ไปส่งน้องที่บ้านเองค่ะ” มาเฟียสาวพูดกับท่านทั้งสองอย่างว่าง่ายเวกัสและภรรยาได้ฟังดังนั้นจึงแยกกลับคฤหาสน์เพื่อพักผ่อน ส่วนมิรินก็ยังนั่ง

[MIRIN’s Talk]ฉันหลบหน้าเขาตั้งแต่วันนั้น โชคดีที่ซิดนีย์มาบ่นให้ฟังว่าออสโลกับกันภัยต้องบินไปต่างประเทศ ฉันจึงพอได้หายใจหายคอคล่องบ้างวันนี้จึงเป็นวันดีที่ได้ออกมาเดินเปิดหูเปิดตาข้างนอก จู่ๆ เมื่อคืนนนนี่ก็โทรมากลางดึกว่าอยากได้คนไปช่วยเลือกสีผ้าม่านคอนโดใหม่ แม้ตั้งใจว่าจะอยู่แค่ครึ่งปีก่อนจะบอกกับพ่อเรื่องแฟนแล้วขอย้ายไปอยู่ที่ฝรั่งเศสแต่ก็ยังอยากได้ห้องสวยฟู่ฟ่า เผื่อแฟนหนุ่มของนางจะบินมาเซอร์ไพรส์จะได้ไม่อายว่างั้นหลังจากนั้นเราก็เดินดูเครื่องครัวกันต่อ เห็นแบบนี้นนนี่ทำอาหารเก่งมาก โดยเฉพาะอาหารไทย นางยังเคยขิงฉันว่าแค่จับตะหลิวผู้ก็แทบคุกเข่าขอแต่งงาน คนฟังอย่างฉันจึงได้แต่เบ้ปากหมั่นไส้เวลาที่ออกไปกินข้าวกันแล้วเพื่อนหนีบผู้ชายมาด้วย“วันนี้ไปค้างห้องนนท์ไหม?”ประโยคที่คนไม่รู้จักเดินผ่านไปผ่านมาต้องร้องฮะ จู่ๆ ได้ยินหนุ่มเนิร์ดชวนไปนอนที่ห้องก็คงคิดไปถึงไหนต่อไหน แต่การไปค้างที่ห้องอานนท์ไม่มีอะไรไปกว่าการกินป๊อปคอร์นเปิดการ์ตูนดิสนีย์แล้วแย่งกันเป็นเอลซ่าเออ ก็เอลซ่าพ่นน้ำแข็งได้ ใครจะไม่อยากเป็น“อยากดู Gossip Girl อยากนั่งดูเบ้าหน้าหล่อๆ ของอีวานม็อก” นนนี่ชว

มิรินรู้ดีมาตลอดว่าอดีตคนรักของเธอเป็นทาสแมว ออสโลเติบโตขึ้นมาพร้อมกับการได้รับความรักจากแมวสองตัวอย่างโซลและลูอา แต่หลังจากทั้งสองตัวกลับดาวแมวไป เธอก็ไม่เห็นว่าเขาจะสนใจแมวที่ไหนอีกอย่างมากก็เป็นการเล่นกับแมวจรในโรงเรียน...“แพทริเซียที่พี่บอกว่าป่วย...”“อื้ม แพทริเซียป่วย ช่วงนี้ไม่ค่อยกินข้าวเท่าไหร่” เขาพูดพร้อมกับเกาคางแมวตัวใหญ่บนตักตนเองไม่พลางขนาดไม่ค่อยกินข้าวยังตัวตั้งขนาดนี้...น้ำหนักตัวมันน่าจะเกินห้ากิโลได้ ขนาดที่ว่าออสโลเป็นคนตัวใหญ่ยังนอนได้พอดิบพอดีบนตักของเขา ทั้งที่ในตอนที่เธอนั่งคร่อมเขาที่ห้องอาหารวันนั้นเธอตัวเล็กนิดเดียวอ้วน...การบูลลี่แมวในใจถูกหยุดลงเมื่อเห็นดวงตากลมโตสีฟ้าจ้องหน้าอย่างไม่เป็นมิตร ยัยแพทริเซียต้องรับรู้ความคิดของมนุษย์แน่ๆ“แต่มิรินเคยเห็นว่ามีคนชื่อแพทริเซียโทรเข้ามา” เขาอาจจะตั้งชื่อแมวให้เหมือนกับสาวๆ ของตนเองเป็นการกลบเกลื่อนก็ได้พูดจบลูกสาวมาเฟียก็อยากกัดลิ้นตัวเองตาย เนื่องจากเธอเพิ่งยอมรับออกไปกลายๆ ว่าสอดรู้สอดเห็นเรื่องส่วนตัวของอดีตคนรัก ซึ่งออสโลก็เงยหน้าจากแมวขึ้นมาสบตากันทันที พร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจหลังจากได้ยิน