Todos los capítulos de The Cold Billionaire Falls for His Sassy Maid: Capítulo 141 - Capítulo 150

Humugot ako ng isang nanginginig na hininga, saka siya tinalikuran. Ayaw kong makaramdam ng matinding galit sa kanya. Siguro wala pa siya sa wisyo kaya siya nagkakaganito.Kailangan kong makaalis kasi kapag tumagal pa ako dito, baka mapatulan ko na siya. She looked so hopeless and broken, and the last thing I wanted to do was make her feel even more pitiful.Pinagdaanan ko na ang pakiramdam na iyon. Hindi ako kasing demonyo ng iba para iparanas pa iyon sa ibang tao, lalo na sa nanay ng matalik kong kaibigan. Kaso nasa pangalawang hakbang pa lang ako palayo sa kanya ay nakarinig ako ng isang pagkasa ng baril mula sa kanya. Agad akong natigilan at mabilis siyang nilingon.Ngunit para akong sinabuyan ng malamig na tubig nang pagharap ko ay nakatutok na sa akin ang hawak nyang baril. My body turned cold. Tuluyan akong nanigas sa kinatatayuan.At kasabay ng pagngisi niya ng nakakaloko ay ang pagtanto ko sa suot nya. Hindi lang basta isang simpleng puting damit ang suot niya. Damit iyon ng

Punong puno ng sakit at pighati ang mata kong nakatingin ngayon kay Tita ngayon. Sa sobrang sakit ng nararamdaman ko ngayon ay parang gusto ko na lang maglaho."At alam mo ba kung bakit nya sinunod si Jinah?" tanong pa niya. Mahina akong napailing sa kagustuhan kong ayaw na marinig ang sunod pa niyang sasabihin. Hindi ko alam kung bakit pero kahit sa mga sandaling ito, may kaunting piraso pa rin ng pag-asa ang nakapaloob sa akin, ang pag-asang nagsisinungaling lang siya.Ngunit agad din itong binasag ng sunod niyang sinabi."Because your boy, Hendeix, was so freaking in love with her! Matagal ng may gusto ‘yang asawa mo kay Jinah!"My heart stopped.Everything came crashing down.Nagmistulang mabigat na bato ang salita niya na dinurog ako ng paulit-ulit. Sa sobrang pagsikip ng dibdib ko ay para itong tumigil sa pagtibok.The world around me blurred into a haze of betrayal and disbelief over and over again, but this time, the pain was even worse"Ano bang meron sa inyo ha para mabaliw

Lumalim ang paghinga ko at ang magkabila kong balikat ay nanginig na rin. Isang impit na hikbi ang lumabas sa bibig ko. Kasabay din nun ay ang pagsalida muli ng mukha ni Hendrix sa utak ko. Dahil doon ay muli akong pumikit upang iwaksi iyon ngunit mas lalo lang naging klaro ang kabuuan ng mukha niya sa utak ko.Ang sakit. Sobrang sakit. Sobrang bigat sa puso ko na nasa ganitong sitwasyon na naman ako kung saan tatalikuran ko na naman siya.Kung saan lalayo na naman ako sa kaniya.Galit ako, oo, pero alam ko sa sarili ko na hindi ako makakabangon pagkatapos nito.Pikit-mata akong lumingon sa pinanggalingan. At sa pagbukas muli ng mata ko, dahan-dahan at may kaakibat na takot, takot para sa sarili… siya ang bumungad sa akin.Pasuray-suray siyang naglalakad patungo sa gawi ko. Ang mata niya ay wala sa akin kun'di nakatuon sa binti niyang natamaan ng bala kanina.Napahawak ako sa bibig nang makita ang kumalat na dugo sa kanyang slacks. Bakas sa mukha niya ang iniindang sakit na dulot ng n

Agad kong pinalis ang luha nang maramdaman ko ang pagtayo niya sa harap ko. Tuluyan na akong bumigay nang magtama ulit ang mga mata namin."I'm tired, Hen..." My voice cracked. "Tired of being betrayed. Tired of breaking down over and over again for the same dāmn reason. Pagod na pagod na ako. Bakit sobrang hirap para sa akin na sumaya, ha?"Ang boses ko ay wala na sa normal nitong ayos. Lumunok ako upang maibsan ang pagbara na naman ng lalamunan ko."Bakit pati ikaw?" bumagsak ulit ang luha ko. "Ano ba'ng naging kasalanan ko sa’yo? May ninakaw ba ako sa’yo dati, huh? May napatay ba ako sa pamilya mo para makisali ka sa kanila?"My voice broke entirely, anger and devastation bleeding into every word. Umiling-iling ako at pinalis ang mga luha."Did it make you happy? Did it make you happy watching me believe in all your lies? Sobrang saya mo ba nung nagpauto din sa'yo ang isang Hiraya ha?! Sagutin mo 'ko hayop ka!”Sobrang sikip ng dibdib ko. Ang bigat bigat sa pakiramdam. Ang isiping

Tuloy lang siya sa paghingi sa akin ng tawad habang yakap-yakap pa rin ako. His voice cracking with every word. But I just shook my head, eyes shut tight, tears streaming down my face."I'm sorry, love. I'm sorry. I'm so sorry..."Hindi ko inaasahan na sa paulit-ulit niyang paghingi ng sorry sa akin ngayon, nawala nito agad ang sakit na nararamdaman ko nang malaman ko ang nagawa niya sa akin.I swallowed hard and tried again, shifting to support his weight. "Come on, let's get you up—"Natigil ako sa muling pagsubok na itayo siya dahil sa paghigpit lalo ng kanyang yakap. He let out a heavy breath, and then he broke again.Mas nanginig ang kanyang balikat. Ang mahihina niyang mga hikbi ay pilit tinatago sa aking balikat. Sa bawat paghinga niya ng mabigat ay umuukit ng sakit sa aking dibdib.Sa unang pagkakataon, ngayon ko lang siya nakitang malugmok ng ganito.Dahan-dahan akong humiwalay sa kanya at saka inabot ang kanyang kamay. I squeezed it tightly so he could calm down a bit. Pero