All Chapters of รักต้องห้ามกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน: Chapter 91 - Chapter 99

มุมมองของเอลิอานานี่มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง! มันต้องไม่ใช่เรื่องจริงแน่ๆ! ฉันพร่ำบอกตัวเองในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่สามารถทำใจยอมรับความจริงที่ว่าสก็อตต์เพิ่งจะขอฉันแต่งงานไปได้เลยมันไม่ได้เหมือนกับการขอแต่งงานประเภทที่ถามว่า “แต่งงานกับผมไหม?” แล้วค่อยไปนั่งวางแผนจัดงานอะไรทำนองนั้น แต่มันคือการขอแต่งงานแบบ “แต่งงานกันตอนนี้เลยเหรอ” ต่างหากฉันยืนอยู่หน้ากระจกในร้านบูติกที่สก็อตต์พาฉันมา ชื่นชมความงดงามของชุดที่ฉันเพิ่งสวมเข้าไป“ชอบไหมคะ?” พนักงานขายถามพลางส่งยิ้มให้รอยสะท้อนของฉันในกระจก “ดูเหมือนชุดนี้ถูกตัดมาเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะคะ”“ชอบมากเลยค่ะ” ฉันยิ้มกว้างเสียจนปวดแก้มไปหมดชุดนี้มีความยาวเลยเข่าลงมาเล็กน้อย ทรงเข้ารูปแนบชิดไปกับเรือนร่างและส่วนโค้งส่วนเว้า คอคล้องแขนประดับประดาด้วยอัญมณีเม็ดจิ๋วทอประกายระยิบระยับฉันชอบที่มันเปิดเผยแผ่นหลังอันสมส่วนโดยไม่ดูโป๊จนเกินไป เพราะฉันอยากให้ดูเป็นทางการสักหน่อย ยังดีที่ซี่โครงของฉันไม่ต้องพันผ้าพันแผลไว้แล้ว แต่ก็อยากจะพูดแบบเดียวกันนี้กับแขนที่หักอยู่ของตัวเองเหมือนกันนะทุกอย่างรู้สึกเหมือนไม่ใช่ความจริง ราวกับเป็นหนึ่งในความฝันเกี

มุมมองของเอลิอานาเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยก็ว่าได้ ที่ฉันได้สัมผัสและเข้าใจถึงความกลัวที่มีต่อแม่ของตัวเอง ดวงตาของเธอไม่ได้สงบนิ่งเหมือนอย่างเคย และไม่ได้เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งทระนงอีกต่อไป แต่มันมีบางอย่างที่มากยิ่งกว่านั้น... ฉันไม่เคยเห็นแววตาของเธอเป็นแบบนี้มาก่อน— ไม่ใช่ว่าฉันเคยสังเกตมันบ่อยนักหรอกนะเมื่อตระหนักได้ว่าพวกเราจำเป็นต้องดึงเธอมาอยู่ฝ่ายเดียวกัน อย่างน้อยก็เพื่อให้เธอยอมปิดปากเงียบเกี่ยวกับสิ่งที่ได้เห็น จนกว่าพวกเราจะพร้อมบอกให้คนทั้งโลกได้รับรู้“บอกฉันสิ เอลิอานา บอกฉันมาว่าแกไม่ได้งี่เง่าถึงขนาดไปแอบแต่งงานกันลับๆ หลังชนวนแผ่นหลังของพ่อแก!”แล้วพวกเราควรจะทำยังไงได้อีกล่ะ? ตัวเธอเองก็ยังเคยพูดเลยว่าเขาไม่ใช่แม่พระนักบุญที่ไหน ถ้าเธอเป็นห่วงและกังวลเกี่ยวกับปฏิกิริยาของเขาขนาดนั้น ฉันก็ควรจะกังวลแบบเดียวกันไม่ใช่หรือไง?“มันไม่งี่เง่าหรอกค่ะแม่ มันคือความรักต่างหาก!” ทำไมเธอถึงไม่ยอมเข้าใจเรื่องนี้บ้างนะ?เงียบไปครู่หนึ่ง ฉันนึกหวาดกลัวว่าเธอจะยื่นมือมาบีบคอฉัน ฉันก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างคนขี้ขลาด ทุกๆ ครั้งที่ฉันนึกถึงการถูกทำร้าย ความคิดของฉันจะลอยย้อนกลับไ

มุมมองของเอลิอานา การจะให้อภัยสก็อตต์นั้นขึ้นอยู่กับว่าเขายอมร่วมมือกับฉันตามวิธีที่ฉันต้องการหรือไม่ เขาเดินเข้ามาในห้องของฉันด้วยคิ้วที่ขมวดเป็นโบ แสดงความกังวลชัดเจนขณะยืนมองฉันอยู่ที่หน้าประตูแต่มันก็คงอยู่ได้ไม่นาน ทันทีที่ฉันบอกเขาว่าฉันมีไอเดียที่จะช่วยพวกเราจัดการกับสเตซี่ กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลงทันที“นั่นเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมากเลย ที่รัก” ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความชื่นชม“การตรวจดีเอ็นเอตอนตั้งครรภ์มันเสี่ยงเกินไป วิธีนี้ปลอดภัยกว่า”ความเป็นไปได้ที่สเตซี่กำลังอุ้มท้องลูกของเขาทำฉันเจ็บปวด ถึงแม้ฉันจะหวังให้มันเป็นเรื่องโกหก และอธิษฐานขอให้เด็กไม่ใช่ลูกของเขา ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่ได้อยากให้เกิดอันตรายกับเด็กในท้องถ้าหากมันเป็นเรื่องจริง สิ่งสุดท้ายที่ฉันจะทำคือการพรากโอกาสครั้งแรกในการเป็นพ่อคนไปจากเขาลึกๆ แล้วฉันรู้สึกหึงหวง ฉันไม่ได้หึงเด็กในท้อง และไม่ได้กลัวว่าเด็กจะแย่งสก็อตต์ไปจากฉัน แต่ฉันหึงสเตซี่ ฟังดูอาจจะงี่เง่า แต่สเตซี่ได้ใช้ชีวิตในฝันที่ฉันเคยหวังไว้เสมอ... ได้ทำมันก่อนฉัน“นี่หมายความว่าเธอให้อภัยฉันแล้วเหรอ?” เสียงของเขาดึงฉันให้ออกจากห

มุมมองของเอลิอานาคุณสามารถเชื่อในคำพูดของคนคนหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็ยังคงสงสัยในตัวเขาไปพร้อมๆ กันได้หรือเปล่า?“ในขณะที่เธอมัวแต่ยุ่งกับการเอาชีวิตรอด สก็อตต์ก็มัวแต่ยุ่งกับการเอาท่อนเนื้อของเขาตอกเข้ามาร่องเนื้อของฉัน”ฉันผงะไปครู่หนึ่ง พยายามสังเกตสีหน้าของสก็อตต์เพื่อดูว่ามีเค้าความจริงในสิ่งที่สเตซี่พูดหรือไม่“นั่นมันตลบแตลงสิ้นดี—”“สก็อตต์ ปล่อยให้เธอพูด” ฉันกัดฟันแน่น มันควรจะเป็นเรื่องโกหกนะ “แค่นั้นเหรอ สเตซี่? เรื่องพวกเธอสองคนเอากันไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับฉันหรอก”เธอยิ้มเยาะกว้างบนใบหน้า “อันที่จริงแล้ว ไม่ใช่แค่นั้นหรอก มันมีมากกว่านั้น”“เธอจะไปฟังยัยนั่นไม่ได้นะ ยัยนั่นมันบ้าไปแล้ว” สก็อตต์พูดแทรกขึ้นมาฉันตวัดสายตาตาเขียวใส่เขา ก่อนจะหันกลับมามองสเตซี่พร้อมระบายยิ้มบางๆ “บอกฉันมาให้หมดสิ”“ฉันกำลังท้องลูกของสก็อตต์ ฉันสาบานเลยว่ามันเป็นความคิดของเขาทั้งนั้น เขาบอกว่าเขาอยากมีลูก และอยากเริ่มต้นสร้างครอบครัว”ความเย็นเยือกชวนคลื่นไส้แล่นผ่านไปตามไขสันหลังของฉัน ฉันเคยหวังให้มันเป็นเพียงเรื่องโกหก แต่นี่มันดูสมจริงเกินไป สก็อตต์อยากมีครอบครัวทว่าฉันยังไม่พร้อม เขาเป็นผู้ช