All Chapters of รักต้องห้ามกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน: Chapter 51 - Chapter 60

มุมมองของสก็อตต์“คุณรักเธอหรือเปล่า?”ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมจัดแจงคิดอ่านตระเตรียมความพร้อมคอยรับมือคำข่มขู่สารพัดรูปแบบ ซึ่งมันก็อุบัติเกิดขึ้นตามคาด ทว่ามันไม่มีสิ่งสารพัดอย่างพรรค์ไหนเลยที่จะสามารถตระเตรียมความพร้อมให้ระบบสมองของผมก้าวข้ามมารับมือประโยคคำถามจี้ใจดำประโยคนั้นได้ กระแสความรู้สึกมันพุ่งกระแทกเข้ากลางทรวงอกอย่างรุนแรงกระแทกกระทั้น คลี่ขยายเปิดเผยความจริงแจ้งใจบางประการที่ตัวผมเองก็ไม่เคยนึกสะกิดใจยอมรับรู้มาก่อนจนกระทั่งวินาทีระทึกใจนี้ปฐพีนี้ผมไม่นึกวิตกกังวลวิตกจริตเกี่ยวกับประเด็นเรื่องที่แจ็คสันจะล่วงรู้แจ้งใจเรื่องราวคาวโลกีย์พวกรวมนี้อีกต่อไปแล้ว ในเมื่อพวกเราไม่สามารถยื่นมือไปยับยั้งชั่งใจกระแสความจริงไม่ให้ถูกขุดคุ้ยจนกระจ่างแจ้งแจ้งใจต่อหน้าประชาชีได้ มันก็คงจะดีกว่าเหลือเกินหากพวกเราจะเป็นฝ่ายจัดแจงเลือกวิธีเปิดเผยความจริงพวกรวมนั้นด้วยเนื้อแท้แนวทางของพวกเราเอง“ไอ้คนเห็นแก่ตัวหน้าสารเลว! นี่คุณยังมีเศษเสี้ยวหัวใจหลงเหลืออบอวลอยู่ภายในร่างกายบ้างไหมฮะ? จากบรรดาประชากรสารพัดคนบนโลกใบนี้ที่คุณคิดอ่านจะหยิบยกหยิบยื่นมาใช้เล่นสนุกผ่อนคลายอารมณ์ตัณหาเร้าใจ

มุมมองของสก็อตต์จากกระแสความตึงเครียดแปรเปลี่ยนเป็นกระแสความเสียดสี การจัดแจงก้าวขาเดินไปเปิดอกพูดคุยสื่อสารกับเอลิอานาในสภาพที่กระดุมเสื้อเชิ้ตโดนปลดเปลื้องทิ้งเอาไว้นั้นมันช่างเป็นแนวความคิดสร้างสรรค์ที่ยอดเยี่ยมเลิศเลอชะมัด พฤติกรรมต่ำตมพรรค์นั้นมันก็คงจะมีเพียงพวกโรคจิตวิญญาณร่านกามรสเท่านั้นแหละที่จัดแจงลงมือทำ... ทว่าในช่วงจังหวะเวลาวิกฤตการณ์คับขันพรรค์นี้ มันก็มีความจำเป็นอย่างยิ่งยวดที่ต้องเลือกหยิบยกใช้วิธีการอันเด็ดขาดรุนแรง ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาผมเคยทอดสายตาประสานมองเห็นยัยตัวดีแอบน้ำลายสอจ้องเขม็งมองดูเรือนร่างหนาของผมตาเป็นมันมาตั้งหลายหน การจัดแจงอวดโฉมเรือนร่างหนาอุดมไปด้วยมัดกล้ามล่ำสันและขยับเบ่งโชว์ลอนกล้ามเนื้อสารพัดส่วนพวกรวมนี้สักนิดสักหน่อยมันคงไม่ได้สร้างความเดือดร้อนเสียหายให้แก่ประชากรหน้าไหนหรอกครับ ตัวผมเพียงแค่โหยหาอยากจะเรียกร้องฉุดกระชากดึงดูดกระแสความสนใจแยแสสนใจใยดีของเธอให้หันมาจดจ่ออยู่ตรงนี้เท่านั้นเองทันทีเศษเสี้ยววินาทีที่แววตาคู่ตาสารพัดอย่างของเธอตวัดหันมาทอดสายตาประสานสบตารับชมเฝ้ามองดูแผงอกล่ำสันอันเปลือยเปล่าโผล่พ้นร่มผ้าของผม ใบหน้าชิ้นงา

มุมมองของสก็อตต์ใครกันที่นอนหลับปุ๋ยพร้อมรอยยิ้มกว้างขวางอย่างมีความสุขขนาดนั้นได้? คำตอบก็คือเอลิอานายังไงล่ะครับ สายโทรศัพท์ที่ผมเพิ่งกดรับสายไปเมื่อครู่คือสายที่ผมคาดหวังและเตรียมพร้อมรอรับอยู่แล้ว ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนการที่วางเอาไว้ผมเดินตรงไปยังห้องครัวเพื่อเตรียมหาอาหารมาให้พวกเราสองคนได้กินประทังชีวิต พวกเราแทบจะไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตลอดทั้งวัน—ยกเว้นการหยอกเย้าและกลืนกินเนื้อตัวนุ่มนิ่มของกันและกันนั่นแหละครับผมเดินกลับเข้ามาภายในห้องนอนหลังจากเวลาผ่านพ้นไปไม่กี่นาที หรืออาจจะล่วงเลยผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้วมั้ง... ใครจะไปนึกสนใจเรื่องเวล่ำเวลาอะไรกันล่ะในเมื่อตอนนี้มันไม่ใช่เวลาทำงานของผมนี่ครับ ผมกลับเข้ามาในห้องพร้อมถือจานเมนูอาหารชัคชูก้าติดมือมาด้วย แอบหวังในใจลึก ๆ ว่าเธอจะชอบรสชาติของมัน หรือบางทีผมควรจะรอจนกว่าเธอจะลืมตาตื่นขึ้นมาเสียก่อน แล้วค่อยถามว่าเธออยากกินเมนูไหนกันแน่ความจริงชีวิตนี้ผมยังไม่เคยพบใครที่ไม่ชอบเมนูชัคชูก้าเลยสักรายเดียว... หรือบางทีตัวผมอาจจะไม่เคยอ้าปากถามความจริงพวกนี้จากใครเลยก็เป็นได้“สก็อตต์คะ...” ผมได้ยินเสียงหวานแผ่วเบาดังมาจากปาก

มุมมองของสก็อตต์“จัดการให้ผลลัพธ์รายงานคลอดออกมาเสร็จสรรพเรียบร้อยภายในเวลาเวลานี้ของวันพรุ่งนี้ซะ”“ครับท่าน!”กระแสเสียงพ่นคำพูดของไอ้หมอนั่นฟังดูแฝงอาการสั่นเครือหวาดระแวงขวัญผวาพ้นขีดจำกัด ตัวมันคงจะแอบนึกกลัวในใจลึก ๆ ว่าผมจะเปิดระบบทำลายล้างเนรมิตชีวิตเนื้อแท้ของมันให้พังพินาศยับเยินข้อหาแฝงพฤติกรรมโลภมากอยากได้เงินตราไม่เข้าเรื่องก็อย่างที่ผมเคยลั่นวาจาประโยคคำพูดเอาไว้นั่นแหละครับ กระดานเกมซ่อนกลเกมกลอุบายมืดแปดด้านพรรค์นี้มันแฝงศักยภาพให้ผู้เล่นสองคนขยับหงายการ์ดงัดข้อประลองปัญญากันได้เสมอแหละจริงไหมครับ ไม่นึกใส่ใจหรอกว่าตัวเกมภาพรวมมันจะแฝงความระยำสกปรกโสมมขนาดไหนก็ตามที ถ้าหากยัยตัวดีคามิลล่าคิดอ่านจะเลือกเดินเกมต่ำทรามสาดซัดความระยำใส่ผมก่อน ตัวผมเองก็พร้อมจะยอมลดตัวก้าวขาเดินลงสู่หนทางที่ต่ำทรามมืดมนยิ่งกว่าเป็นร้อยเท่าทวีคูณเพื่อสนองตอบเธอแน่นอนครับคามิลล่าเซบาสเตียนจัดการติดต่อรายงานข้อมูลเบาะแสแจ้งประเด็นกลอุบายตื้นลึกหนาบางอันแสนโง่เง่าชิ้นนั้นให้ผมรับรู้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว และวินาทีปัจจุบันนี้ตัวผมแฝงแผนการคิดอ่านจะจัดแจงตลบหลังแปรเปลี่ยนไอ้กลอุบายลวงโลกชิ้นน

มุมมองของเอลิอานาฉันนอนนิ่ง ๆ อยู่บนเตียงพลางนับถอยหลังรอคอยสิ่งใดบางอย่างที่ระบุไม่ได้แน่ชัด กระแสแว่วเสียงเปิดประตูแสนนุ่มนวลชวนผ่อนคลายเนรมิตความรู้สึกสบายอกสบายใจอย่างประหลาดที่ฉันไม่อาจหาถ้อยคำมาอธิบายได้ชัดเจน และฉันรู้ดีอยู่แก่ใจทันควันว่าบุคคลที่กำลังสืบฝีเท้าก้าวเดินผ่านบานประตูนั้นเข้ามาก็คือสก็อตต์“คุณใช้เวลานานเกินไปแล้วนะคะ” ฉันบ่นพึมพำออกไปราบเรียบ ปราศจากร่องรอยกระแสอารมณ์โกรธขึ้งหรืออาการหงุดหงิดใด ๆ“ถ้าหากถามความเห็นจากผมล่ะก็ ผมคงจะบอกว่านี่เป็นการพบปะพูดคุยเคลียร์ปัญหาที่สั้นกระชับที่สุดเท่าที่ผมเคยเผชิญหน้ามาในชีวิตแล้วล่ะครับ” สก็อตต์เอ่ยปากตอบกลับฉันไม่สามารถจะกวาดสายตามองเห็นเขาได้เนื่องจากกำลังนอนหันหลังตะแคงไปอีกฟากหนึ่งของเตียง ตัวฉันไม่อยากยอมให้เขาจับสังเกตเห็นริ้วระดับกระแสความตื่นเต้นตื้นตันใจพ้นขีดจำกัดยามเมื่อได้รับสัมผัสการมีตัวตนอยู่ของเขา... พิลึกพิลั่นสิ้นดี พิลึกพิลั่นสุด ๆ เลยล่ะค่ะการได้รับรู้แจ้งใจในระดับกระแสอารมณ์ความรู้สึกส่วนลึกของสก็อตต์ที่มีต่อฉัน การได้รับรู้ว่าเขาแฝงความรักใคร่หลงใหลในตัวฉันใจจะขาดมันเนรมิตอิทธิพลฉุดกระชากใจส่งผลใ