All Chapters of รักต้องห้ามกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน: Chapter 1 - Chapter 10

เอลิอานา“อืมม์… ใช่! ใช่แบบนั้นแหละ!”ฉันครางออกมาเบา ๆ ขณะที่สก็อตต์ยังคงกระแทกกายเข้าหาช่องทางรักของฉันอย่างต่อเนื่อง ฉันพยายามกลั้นเสียงของตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ดังเกินไป แต่ความเสียวซ่านที่ถาโถมเข้ามานั้นมันรุนแรงเกินจะควบคุม“ครางให้ฉันฟังสิ อย่ากลั้นไว้” เขากระซิบชิดใบหู ก่อนที่จังหวะการกระแทกกระทั้นของเขาจะยิ่งเร็วขึ้น ฉันรู้ดีว่าตัวเองใกล้ถึงขีดสุดเต็มที นิ้วหัวแม่มือของเขาบดบี้ลงบนจุดกระสันขณะที่ยังคงโถมกายเข้าใส่ ทุกจังหวะที่เขากระแทกเข้ามาทำเอาฉันแทบหยุดหายใจ ความเสียวซ่านทวีคูณจนฉันไม่อาจเก็บเสียงครางได้อีกต่อไป“เธอมันคับแน่นเหลือเกิน… แน่นจนฉันอยากจะกระแทกแรง ๆ แล้วฉีดน้ำเข้าไปในตัวเธอให้หมด”“อื้อออ… ฉันก็ต้องการแบบนั้นค่ะ” ฉันตอบด้วยลมหายใจที่ขาดห้วง นี่คือสิ่งที่ฉันเฝ้าปรารถนามาตลอด ฉันต้องการทุกส่วนในร่างกายของเขา—รวมถึงหยาดน้ำคาวของเขาด้วย“ฉันจะเสร็จแล้ว!” เขาสปังค์ลงบนสะโพกของฉันอย่างแรงพร้อมกับบีบยอดอก จนฉันต้องหวีดครางออกมาเสียงดัง เสียงเนื้อกระทบกันอย่างหยาบโลนจากการร่วมรักปลุกเร้าให้ฉันใกล้ถึงฝั่งฝันเข้าไปทุกที“ดีมาก เอลิอานา… ปล่อยตัวให้เสร็จอีกครั้งเพื่อฉัน

เอลิอานาฉันเดินวนไปวนมาในห้องนอนตอนเช้าวันต่อมา พลางคิดทบทวนว่าฉันควรจะเดินหน้าต่อกับเรื่องนี้ดีไหม คือเขาจำฉันไม่ได้ และฉันก็ไม่ต้องมากังวลว่าจะโดนเขาปฏิเสธด้วย ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจได้ ฉันต้องตอบตกลงตามข้อเสนอของเขา“เอลิอานา ตื่นหรือยังจ๊ะลูก น้าเอาชาขิงมาให้ดื่มแก้ปวดท้องแน่ะ” คุณน้าเอ่ยทักขณะเดินเข้ามาในห้อง “โซลิดาดแม่บ้านบอกน้าว่าเมื่อคืนหนูไม่อยากให้ใครรบกวน น้าก็เลยปล่อยให้หนูนอนยาวเลย ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างจ๊ะ?”“ขอบคุณค่ะคุณน้า ตอนนี้หนูดีขึ้นแล้วค่ะ” ฉันตอบ พลางรับแก้วชาขิงจากมือเธอมาดื่มจนหมด“เอลลี่ หนูควรจะนอนพักผ่อนอยู่บนเตียงนะ ถึงจะรู้สึกดีขึ้นแล้วแต่ก็ไม่ได้แปลว่าหายดีแล้วสักหน่อย” เธอประคองฉันไปที่เตียงแล้วกดตัวให้นั่งลงวินาทีที่ก้นแตะฟูก ฉันถึงกับหน้าเหยเกด้วยความเจ็บแปลบ ฉันยังรู้สึกระบมมากจากบทรักสุดโลดโผนเมื่อคืนกับเพื่อนสนิทของพ่อ “เห็นไหมล่ะเอลลี่? หนูกำลังฝืนอยู่ชัด ๆ ให้ดาวตามหมอมาตรวจหน่อยไหมลูก?” คุณน้าถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด ถ้าเธอรู้ว่าฉันเป็นอะไรขึ้นมาจริง ๆ ล่ะก็คงอกแตกตายแน่“คุณน้าคะ หนูไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ” ฉันลุกขึ้นยืน ก้มลงจูบแก้ม

เอลิอานาวินาทีหนึ่งทุกอย่างยังไปได้สวย แต่ในวินาทีต่อมา ฉันได้แต่สวดภาวนาไม่ให้หัวใจตัวเองระเบิดออกมาเพราะมันเต้นรัวแรงด้วยความหวาดกลัวทั้งที่รู้เต็มอกว่ามิสเตอร์สก็อตต์คือเพื่อนสนิทที่สุดของพ่อ ฉันควรจะรอบคอบและหูตากว้างไกลมากกว่านี้เมื่อนึกถึงสิ่งที่เรามีต่อกัน ฉันเดินดุ่มๆ เข้ามาในห้องโดยไม่ยอมชะเง้อแอบดูสักนิดได้ยังไงกันว่าใครกำลังอยู่กับพ่อกันแน่?ฉันเดินเข้ามาในห้องแบบคนซื่อบื้อที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ไม่รู้เลยว่ามิสเตอร์สก็อตต์แวะมาเยี่ยม และเพียงแค่นั้น ฉันก็ทำพังหมดทุกอย่าง—ทุกอย่างที่ฉันอุตส่าห์ทุ่มเทและวางแผนมาอย่างดิบดี“เธอ…” สายตาที่เขามองมามันน่ากลัวชะมัด หัวใจของฉันยิ่งเต้นรัวเร็วกว่าเดิม ฉันกลัวเหลือเกิน ได้แต่หวังว่ามิสเตอร์สก็อตต์จะไม่ปากโป้งเล่าทุกอย่างให้พ่อฟัง แต่ดูเหมือนพ่อจะสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างพ่อหันไปถามมิสเตอร์สก็อตต์ “มีอะไรหรือเปล่าสก็อตต์?” ด้วยความกลัวว่ามิสเตอร์สก็อตต์จะพูดความจริง ฉันเลยรีบสวนขึ้นมาทันควัน “ไม่มีอะไรค่ะ ไม่มีอะไร พอดีหนูกับมิสเตอร์สก็อตต์บังเอิญเจอกันเมื่อกี้แล้วเขาจำหนูไม่ได้น่ะค่ะ”พ่อหัวเราะร่วนแล้วหันไปพูดกับมิสเตอร์สก็

สก็อตต์ผมยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ทอดสายตาดูหยดน้ำฝนที่สาดซัดและไหลรินลงมาตามแผ่นกระจก พลางคิดทบทวนถึงเรื่องราววุ่นวายทั้งหมดในชีวิต อีกห้าวันเท่านั้นผมก็จะพ้นจากที่นี่และเดินทางกลับลอนดอนแล้ว นี่มันผ่านมากว่าหนึ่งสัปดาห์แล้วนับตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่ผมเจอแจ็กและเอลิอานา ทว่าตราบาปและความรู้สึกผิดในสิ่งที่ผมทำลงไปมันยังคงตามหลอกหลอนและกดทับอยู่ในอกไม่จางหาย วันนี้ผมเลยเลือกที่จะนั่งทำงานอยู่ที่บ้านเพราะไม่อยากออกไปสุงสิงหรือปั้นหน้าใส่ใคร ผมจำเป็นต้องเซฟพลังงานและเตรียมความพร้อมทางจิตใจอย่างมาก เพื่อรับมือกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้วันพรุ่งนี้… จะเป็นงานเลี้ยงฉลองครบรอบหนึ่งทศวรรษในการก่อตั้งบริษัทของแจ็ก สิบปีแห่งความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ผมรู้สึกภูมิใจและยินดีกับเพื่อนรักคนนี้จากใจจริง แต่สิ่งที่ทำให้ผมเครียดหนักก็คือ ผมต้องไปเจอกับเอลิอานาที่นั่น และต้องแกล้งทำตัวเป็นคุณน้าผู้แสนดี ทั้งที่ความจริงผมเคยขึ้นไปนอนคร่อมและแทรกตัวอยู่ระหว่างขาของลูกสาวมันมาแล้วเวลาร่วงเลยมาจนถึงช่วงหัวค่ำ งานในส่วนของผมใกล้จะเสร็จสิ้นลงเสียที ผมจัดการสั่งอาหารเย็นไว้เรียบร้อยแล้ว ตั้งใจว่าพอเ

เอลิอานา“เดี๋ยวฉันจะให้คนขับรถไปส่งเธอที่บ้าน” มิสเตอร์สก็อตต์เอ่ยเสียงเรียบพลางตั้งท่าจะก้าวเท้าเดินหนีฉันไป ฉันรีบบึ่งตรงดิ่งมาหาเขาจากงานปาร์ตี้ทันที และสายฝนก็เริ่มตกลงมากระหน่ำในวินาทีที่ฉันก้าวขึ้นรถอูเบอร์—ช่างเป็นเรื่องใจดีของสภาพอากาศที่ฉันสามารถนำมาใช้เป็นข้ออ้างให้เกิดประโยชน์แก่ตัวเองได้พอดิบพอดีทั้งที่ฉันทุ่มสุดตัวรุกคืบเข้าหาขนาดนี้ แต่เขาก็ยังคงออกแรงผลักไสฉันออกห่างอย่างไม่ใยดี หัวใจดวงนี้มันกำลังแตกสลายยับเยิน และน้ำเมาแอลกอฮอล์ที่กระดกเข้าไปก็ไม่ได้ช่วยให้อาการดีขึ้นเลยสักนิด เขายังกล้าเอ่ยปากแนะนำให้ฉันไปมองหาผู้ชายคนอื่นหลังจากที่ฉันเพิ่งสารภาพรักออกไปโต้ง ๆ เขาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไงกัน?“หนูไม่กลับ! หนูจะนอนที่นี่! คุณคงไม่อยากเห็นหนูตากฝนจนเจ็บไข้ได้ป่วยหรอกใช่ไหมล่ะคะ?” ฉันเอ่ยประชดประชันประหนึ่งนางเอกละครดราม่า ถ้าหากความรักของฉันมันส่งไปไม่ถึงหัวใจเขาเลยละก็ ฉันก็จะใช้ความห่วงใยที่เขาซ่อนไว้มาเป็นเครื่องมือผูกมัดเขาซะเลย ฉันรู้ดีว่าเขาเป็นห่วงและแคร์ฉันเสมอมา แต่น่าเศร้าชะมัดที่เขาแคร์ฉันในฐานะคุณน้าผู้หวังดีกับหลานสาวตัวน้อย“งั้นเธอก็เชิญตามสบาย นอนพักท