Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

84

บทที่ 71: เย็ดฉันที ม่ามี้

มุมมองของสก็อตต์กระแทกปังเดียวควยกูแทบแตก ฉันอัดกระหน่ำยัดรูเธอแรงขนาดนั้น แอบคิดว่าเธอจะกรีดร้องหรือขอให้หยุดซะอีก“แม่ง โคตรตอด โคตรเสียวเลยสัส!” มันฟินจัดจนเหมือนตัวจะระเบิด เสียงหัวใจเต้นตึกตักดังสะท้อนในหู เลือดในกายสูบฉีดพลุ่งพล่านจนแทบคลั่งเออ แบบนี้แหละถึงเรียกว่ามีชีวิตอยู่จริงๆ“ลึกฉิบหาย...” เสียงเธอสั่นเครือ แก้มแนบสนิทไปกับพื้นห้อง มือฉันกดท้ายทอยเธอไว้ ส่วนอีกมือบีบสะโพกแน่นยามที่ฉันโถมแรงเย็ดอัดรูหีแน่นๆ ของเธออย่างป่าเถื่อน“อ๊า... พังรูหีฉันเลย แทงเข้ามาแรงๆ” เสียงเธอสั่นเหมือนจะร้องไห้แบบนั้นแหละที่รัก อ้าคารับไปให้หมดดั่งเด็กดี ฉันเองก็กลั้นเสียงครางสบถในลำคอไม่ไหวเหมือนกัน นาทีนี้ไม่มีคำว่าควบคุมอารมณ์อีกต่อไปแล้ว“จำไว้ อย่าริอ่านปฏิเสธกูอีก”จริงๆ เธอก็ปฏิเสธได้แหละ ฉันไม่ได้หวังว่าเธอต้องพร้อมเย็ดตลอดเวลาที่ฉันเงี่ยน เธอมีสิทธิ์ไม่เล่นด้วย แต่รอบนี้มันไม่ใช่ เธอเองก็อยากได้ฉัน แต่อยากแกล้งให้ฉันทรมาน ให้เราทุรนทุรายเล่นๆ มากกว่า“อื้อ อื้อ ใช่ๆ... โอ๊ย รูหีฉัน จะเสร็จแล้วคุณ สก็อตต์!”“ใช่ใคร? เรียกใคร?”“ใช่ค่ะแด๊ดดี้! ได้โปรด โอย ไม่ไหวแล้ว!”ฉันรู้ว่าเธอต
Read More

บทที่ 72: คุมเกม

มุมมองของเอลิอานาภาพสก็อตต์หอบอ้อนวอนขอชิมรสหีฉันเป็นหนึ่งในหลายๆ เรื่องที่ฉันไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าจะเกิดขึ้นจริง มันจะเป็นหนึ่งในความทรงจำที่ดีที่สุดของฉันตลอดไป“คุณจะปฏิเสธคำขอสุดท้ายของคนที่กำลังจะตายเหรอ?”ฉันอดหัวเราะกับคำพูดนั้นไม่ได้จริงๆ“คุณไม่ได้กำลังจะตายสักหน่อย อยู่เงียบๆ แล้วรับความรู้สึกไปซะ” ใช่ เขาไม่ได้กำลังจะตายเร็วๆ นี้หรอก เขาแค่กำลังว่าง่ายก็แค่นั้นเอง“อย่าเพิ่งขยับสะโพกจนกว่าฉันจะสั่ง” ฉันออกคำสั่ง พยายามกลั้นเสียงครางเสียวที่เกิดจากการขยับตัวของเขา“ได้โปรดเถอะปล่อยฉันเข้าไป จัดให้ฉันสักที”ใจเย็นสิ ฉันเองก็อยากได้เหมือนกันนั่นแหละ ถ้าหีฉันพูดได้ มันคงสั่งให้ฉันเลิกแกล้งทรมานเขาไปนานแล้ว“อย่าเพิ่งรีบ พูดคำวิเศษก่อนสิ”เขามองฉันด้วยความสับสนฉันร่อนสะโพกขยับขึ้นลงถูไถกับเขา ความเสียวซ่านแล่นผ่านไปทั่วร่าง ฉันครางออกมาเบาๆ กัดริมฝีปากยั่วเย้า บางทีนั่นอาจช่วยให้เขาสว่างวาบว่าทำไมถึงต้องพูดคำที่ฉันอยากยิน“ถ้าอยากได้หีนี้ ก็พูดคำวิเศษสิคะแด๊ดดี้ บอกมาว่าต้องการอะไร อ้อนวอนสิ”แววตาเขาผ่อนคลายลง เขามองขึ้นมา จ้องลึกเข้ามาในตาฉันแล้วเอ่ยออกมา“ฉันอยากเอาควยยั
Read More

บทที่ 73: คำขอแต่งงาน

มุมมองของสก็อตต์“ไม่ค่ะ ฉันยืนยันว่าเราต้องคุยเรื่องนี้กัน สก็อตต์! ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะทำได้เพื่อยุติเรื่องบ้าๆ นี่ ฉันก็ต้องทำ... ให้ฉันทำเถอะนะ”น้ำหนักในประโยคนั้นทำให้ฉันชะงักกึก มันมีบางอย่างแฝงอยู่ในนั้น อารมณ์ที่ฉันยังตีความได้ไม่หมด มันซ่อนอยู่ในเสียงสั่นๆ และจังหวะเสียงที่ขาดหายไปนิดๆ ของเธอ“มันมีวิธีอยู่นะ” ฉันพูดเสียงนุ่ม เดินเข้าไปหาเธอ ค่อยๆ ยื่นสองมือไปประคองหน้าเธอไว้อย่างเบามือ “เธอจะช่วยได้มากที่สุดถ้าเธอปลอดภัย Safety ของเธอคือเรื่องเดียวที่สำคัญที่สุด”จริงอยู่ว่าฉันอยากจับไอ้โรคจิตนี่ให้ได้ แต่กูไม่เอาด้วยหรอกถ้าต้องแลกกับการเอาเธอไปเดินเฉียดใกล้ไอ้บ้าคลั่งนั่นขนาดคามิล่าที่ว่าเข้าใกล้ขนาดนั้นแล้ว ยังไม่เคยเห็นหน้าไอ้เชี่ยนี่เลย ไม่เคยมีโอกาสได้หลักฐานจริงจัง... จริงๆ ยายนั่นเคยได้นะ แต่เพราะความดัดจริตของฉันเอง ความต้องการที่จะซุกปัญหาไว้ใต้พรม แทนที่จะใช้หลักฐานยันมันเข้าคุก พวกเรากลับเลือกทำลายหลักฐานทิ้งเพื่อปกปิดความจริงมันควรจะจบเรื่องนี้ได้แล้ว แต่แม่งกลับไม่จบ“นี่มันชีวิตฉัน ฉันตัดสินใจเองได้ และอีกอย่าง ทั้งหมดนี้มันเป็นความผิดฉัน ให้ฉันเป็นคนแก้เถอะ”
Read More

บทที่ 74: ว่าที่ภรรยา

มุมมองของเอลิอานา“ฉันเสียเธอไปไม่ได้นะเอลิอานา... ต้องไม่ใช่เธออีกคน” เสียงของเขาแหบพร่าเต็มไปด้วยอารมณ์ ในแววตาคู่นั้นมีบางอย่างที่ฉันอธิบายไม่ถูก มันคือความเปราะบาง และฉันมองเห็นความเจ็บปวดซ่อนอยู่นี่คือสก็อตต์ของฉัน แต่เป็นมุมที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน สิ่งเดียวที่ฉันอยากทำคือการเอ่ยปากถามคำถามที่กำลังก้องอยู่ในหัว *‘คุณหมายความว่ายังไงที่ว่าต้องไม่ใช่คนอื่นอีก?’* พูดง่ายๆ คือ เขาเคยสูญเสียใครไปแล้วบ้าง และใครกันล่ะ?แต่เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยคุยกันวันหลังเถอะ“คุณไม่ได้สูญเสียฉันหรอกสก็อตต์ ฉันนี่แหละที่จะอยู่คอยกวนใจคุณไปอีกนานหลายปี” ฉันกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุบละมุนฉันคล้องแขนรอบคอเขาแล้วแนบร่างกายเข้าชิดติดกัน อยากให้เขารับรู้ถึงทุกจังหวะการเต้นของหัวใจและแรงสั่นสะเทือนในน้ำเสียงตอนที่ฉันเอ่ยคำพูดถัดไป“ฉันรักคุณนะสก็อตต์ ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วงเพราะคุณแคร์ เพราะคุณรักฉัน แต่ได้โปรดเถอะ นี่คือทางเลือกที่ฉันต้องตัดสินใจเอง”ฉันเข้าใจเหตุผลที่เขาหัวเสีย บางทีฉันอาจจะเข้าใจความกลัวของเขาด้วยซ้ำ... เพราะถ้าเป็นเขาที่เอาตัวไปเสี่ยง ฉันเองก็คงไม่ชอบใจเหมือนกัน มันมีบางอย่างลึกซึ้งกว่านั้
Read More

บทที่ 75: แผนการ

มุมมองของสก็อตต์“ตกลงค่ะ ฉันจะแต่งงานกับคุณ” คำพูดนี้ยังคงเปิดเล่นวนลูปอยู่ในหัวฉัน มันต้องเป็นเรื่องตลกแน่ๆ ยายตัวดีต้องกำลังเล่นพิเรนทร์แกล้งฉันอยู่แน่ๆฉันคิดแบบนั้นจริงๆ จนกระทั่งเธอก้าวเดินมาฝั่งที่ฉันนั่ง พร้อมรอยยิ้มร่าเริงทรงเสน่ห์บนใบหน้า แล้วยื่นแหวนมาให้... แม่งมีแหวนจริงๆ ด้วย! ทั้งที่กูสั่งแค่สร้อยคอไปเนี่ยนะ!ฉันจำต้องสวมแหวนเข้าที่นิ้วของเธอ ทุกอย่างดูไร้ความจริง เหมือนความฝันแปลกๆ ที่แฝงความตลก มันแปลกตรงที่ฉันไม่ได้วางแผนจะขอแต่งงานเลยสักนิด แต่มันดันออกมาเพอร์เฟกต์เพราะเธอชอบมันมาก และจู่ๆ ฉันก็ดันชอบความคิดที่จะได้เป็นคู่หมั้นของเธอขึ้นมาซะงั้น“ไม่มีสร้อยคอเหรอ?”ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถามออกไปทำไม แต่มันก็ถามไปแล้วปรากฏว่ามันมีสร้อยคออยู่ด้วยจริงๆ ซ่อนอยู่ใต้ชั้นที่วางแหวนนั่นแหละหลังจากหมั้นหมายก็ต้องเป็นงานแต่งใช่ไหม? แต่งงานแบบลับๆ ดีไหมนะ? แล้วกูจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดีวะ?ฉันไม่สามารถปิดบังความสัมพันธ์ของเราไปได้ตลอดกาล และฉันก็ไม่มีวันทำลายความสุขของเธอด้วยการบอกว่าเรื่องแหวนและการขอแต่งงานทั้งหมดมันเป็นเรื่องเข้าใจผิดเด็ดขาด แล้วกูจะไปขออนุญาตพ่อของเธ
Read More

บทที่ 76: ความเงียบสงัด

มุมมองของเอลิอานาฉันควรเรียนรู้ที่จะหุบปากให้มากกว่านี้ มีคนเคยบอกว่า ถ้ายิ่งล้ออะไร มันก็จะยิ่งเกิดขึ้นกับตัวเอง ฉันไม่แน่ใจว่าประโยคมันพูดแบบนี้หรือเปล่านะ“เวอร์เกินจริง งั้นเหรอ?” น้ำเสียงเย้ยหยันของสก็อตต์ยิ่งทวีความอับอายให้ฉันเข้าไปใหญ่ “ฉันไม่ติดหรอกนะกับความรักแบบเวอร์เกินจริงน่ะ ที่รัก”แก้มฉันคงจะแดงแปร๊ดเป็นลูกเขือเทศแน่ๆ พอผละตัวออกมา ฉันก็อ้าปากเตรียมจะพูดบางอย่าง— อะไรก็ได้ที่จะเปลี่ยนหัวข้อนี้“คุณ—” ฉันไม่มีเวลามากพอจะพูดจบประโยคด้วยซ้ำ ตอนที่เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น แต่มันก็เป็นเรื่องดีล่ะนะ เพราะเอาเข้าจริง ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพูดอะไรออกไปดี“พวกเขาลืมมาถึงกันแล้วค่ะสก็อตต์”เขาเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงคำถาม สีหน้าสับสนของเขาเตือนสติให้ฉันนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองลืมบอกเขาเรื่องที่เชิญพวกเขามาจริงๆ ด้วย“เซบาสเตียนกับ...” ฉันควรเรียกเธอว่าอะไรดี คามิล่าเหรอ? “...กับแม่ฉันค่ะ”“พวกนั้นมาทำอะไรที่นี่?” เขานึกชะงัก ถอนหายใจยาว แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ฉันไม่ได้เชิญสักหน่อย”“ฉันเชิญเองค่ะ”“ทำไม?”คำว่าทำไมของเขาหมายความว่ายังไงกัน? “ก็มาไล่เรียงแผนการไงคะ” มันไม่
Read More

บทที่ 77: ชัยชนะก็คือชัยชนะ

มุมมองของสก็อตต์“แกรักลูกสาวฉันจริงๆ หรือเปล่า?”ฉันสังเกตเห็นไหล่ของเอลิอานาเกร็งขึ้น ลมหายใจของเธอชะงักกึก เธอลังเลในคำตอบของฉัน ส่วนคามิล่ามั่นใจในผลลัพธ์อย่างมาก หวังใช้โอกาสนี้พิสูจน์ข้อสันนิษฐานของตัวเองฉันอธิบายไม่ได้เหมือนกันว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง“ไอ้เจ้าชายขี่ม้าขาวของลูกไม่มีทางแต่งงานกับลูกได้ตราบใดที่พ่อของลูกยังมีชีวิตอยู่ เพราะฉันยังไม่เห็นวี่แววว่ามันจะยอมสารภาพความจริงในเร็วๆ นี้เลย” ก่อนหน้านี้ ตอนที่คามิล่าพูดคำเหล่านั้นออกมา แม้จะจริงอย่างที่ว่า แต่มันกลับเติมเต็มความรู้สึกอับอาย และอาจจะขายหน้าลึกๆ ในใจฉัน“ฉันรักลูกสาวเธอไหมงั้นเหรอ?” ฉันถามพลางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รั้งตัวเอลิอานาเข้ามาแนบข้างกาย รับรู้ได้ถึงความตึงเกร็งไปถึงชั้นกระดูกของเธอ ฉันลูบแผ่นหลังเธอเบาๆ เพื่อปลอบประโลม“ฉันไม่เคยรักใครมากเท่าที่รักเอลิอานามาก่อน เธอพังทลายความตั้งใจของฉัน และมอบความรักในแบบที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นได้จริง” ลำคอฉันตีบตัน แต่ฉันก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ตั้งใจว่าจะไม่ทำให้เอลิอานาผิดหวังฉันเห็นว่าเธอเจ็บปวดแค่ไหนในครั้งก่อน และฉันจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำรอยเดิมอีก อีกอย่าง
Read More

บทที่ 78: ยิ่งกว่าเชกสเปียร์

มุมมองของเอลิอานา“ฉันไม่เคยรักใครมากเท่าที่รักเอลิอานามาก่อน” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น ดวงตาของเขาสะท้อนความจริงแท้ลึกซึ้งในคำพูดเหล่านั้นฉันกล้าสาบานเลยว่า ตอนแรกนึกว่าสก็อตต์จะนิ่งเงียบและปฏิเสธที่จะยอมอ่อนข้อให้กับการบีบบังคับของแม่ หน้าอกฉันพองโตด้วยความภาคภูมิใจและความสุข“ฉันต้องการมากกว่าสิ่งที่เรามีอยู่ตอนนี้ และฉันรู้ว่าเธอก็ต้องการเหมือนกัน ฉันอยากใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อรักเธอ เราจะหาทางออกร่วมกันได้แน่”สำหรับฉันแล้ว ไม่มีบทกวีใดของเชกสเปียร์ที่จะเทียบเคียงคำพูดเหล่านี้ที่สก็อตต์กล่าวได้เลย สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่บทกลอนเลิศหรูแบบเชกสเปียร์ แต่คือความจริงใจ คำพูดที่กลั่นออกมาจากเบื้องลึกของหัวใจฉันเหมือนถูกสาปให้หยุดนิ่งอยู่ในช่วงเวลานั้น ไม่รับรู้สิ่งรอบข้าง ได้แต่มองชายหนุ่มที่ตอนนี้ฉันเรียกเขาได้อย่างเต็มปากว่าเป็นของฉันด้วยสายตาเพ้อฝันแม้เขาจะเคยสัญญาว่าจะสนับสนุนฉัน แต่พฤติกรรมก่อนหน้านี้กลับดูขัดแย้ง ทว่าการประกาศรักของเขาในครั้งนี้กลายเป็นพลังขับเคลื่อนให้ฉันอยากดำเนินตามแผนการต่อ และอาจจะหาทางที่ดีกว่านี้ในการบอกให้โลกได้รับรู้เรื่องของเรา“ยินดีด้วยอีกครั้งครับเจ้าน
Read More

บทที่ 79: อ***ล

มุมมองของเอลิอานา“เย็ดรูตูดหนูสิคะแด็ดดี้ ได้โปรด” ฉันพูดซ้ำ หวังว่าครั้งนี้มันจะได้ผล จังหวะขยับสะโพกของฉันเร็วขึ้น ทำให้อกกระเพือมและต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ ฉันกำลังต่อสู้เพื่อการควบคุม และสก็อตต์ก็เช่นกัน แต่เป้าหมายของเรามันต่างกัน“เอลิอานา... มันไม่จำเป็นเลย เราไม่เห็นต้อง—”“เราไม่จำเป็น แต่หนูอยากทำ หนูต้องการคุณค่ะ”ฉันชอบที่จะคิดว่าเวลาที่เขาฝังตัวอยู่ลึกข้างในตัวฉัน เขาจะไม่ต้องกังวลกับเรื่องอะไรเลย ทุกปัญหาจะถูกลืมเลือนไปจนกว่าจะถึงเวลาทีหลัง นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ และเป็นสิ่งที่ฉันกำลังพยายามทำอยู่บางทีฉันอาจจะทำให้เขาบอกอะไรกับฉันได้มากกว่าสิ่งที่เขาปกติต่างหากจะแชร์ออกมา ฉันบอกได้เลยว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านี้อีกเยอะ เรื่องที่ฉันไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย“ฉันสัญญาไม่ได้หรอกนะว่าจะไม่สติหลุด เอลิอานา ฉันอยากจัดตูดงามๆ ของเธอจะแย่แล้ว แต่วันหลังเถอะ ไม่ใช่ตอนนี้”น้ำเสียงของฟังดูเครียดเกร็ง“ก็ได้ค่ะ” ฉันพลิกตัวลงไปนอนตะแคงข้างตัวเขา ลูบไล้มือไปตามแผงอกของเขาฉันค่อยๆ สอดมือเข้าไปในกางเกงของเขา “งั้นเราทำอย่างอื่นกันดีกว่า”เขาอ้าปากจะพูด แต่ฉันเอานิ้วแตะที่ริมฝีปากเขาเป
Read More

บทที่ 80: เรื่องผวาตอนเช้า

มุมมองของสก็อตต์ฉันขยับตัวตื่นขึ้นพลางบิดยืดเส้นยืดสายกระดูกกระเดี้ยวที่ได้รับการพักผ่อนเต็มอิ่ม เสียงนาฬิกาปลุกของเอลิอานาส่งเสียงกรีดร้องขอความสนใจอย่างไม่ลดละ มันส่งเสียงน่ารำคาญเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมาด้วยเสียงแบบนั้น คุณไม่ต้องใช้แรงจูงใจอะไรในการลุกขึ้นจากเตียงเลยสักนิด ฉันเอื้อมมือไปคว้าเจ้าเสนียดนั่นแล้วกดปิดเสียงลง จากนั้นก็พลิกตัวไปข้างๆ หวังว่าจะได้ดึงแม่ตัวดีเจ้าของเสียงนาฬิกาปลุกอันตรายนั่นเข้ามาตระกองกอดแนบชิดร่างกายฉันคาดหวังว่าจะได้สัมผัสผิวกายนุ่มลื่นใต้ฝ่ามือ แต่กลับกลายเป็นสัมผัสถึงผ้าผืนเย็นๆ ที่ยับย่น เธอไม่ได้อยู่ในเตียงหัวใจฉันกระตุกวูบ ฉันไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องกังวลเลย... จริงๆ คือมีตั้งเป็นด้ามขวาน มีเยอะมากด้วยซ้ำ“เอลิอานา?” ฉันร้องเรียกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย หวังว่าจะได้รับการตอบรับฉันพยายามตะโกนเรียก แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับใดๆฉันเดินหาตามห้องต่างๆ ห้องน้ำ ทุกซอกทุกมุมของบ้าน แค่คำตอบรับคำเดียวแล้วทุกอย่างจะโอเค ฉันกดโทรหาเธออีกครั้ง หวังว่ารอบนี้เธอจะยอมรับสาย แต่เครื่องของเธอปิดอยู่ ความคิดฉันเตลิดเปิดเปิงไปไกล ฉันจะเริ่มตามหาเธอจากไหนดี?“อีธาน!” ฉันตะโกนเรีย
Read More
Dernier
1
...
456789
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status