All Chapters of รักต้องห้ามกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน: Chapter 31 - Chapter 40

มุมมองของเอลิอานา คนเราจะเดินทางไปเรียนหนังสือด้วยสภาพร่างกายที่เต็มไปด้วยร่องรอยพวกรวมนี้โดยไม่ให้ใครสังเกตเห็นได้อย่างไรกันเนี่ย? พวกเราโหมศึกหนักหน่วงใส่กันดิบเถื่อนเหลือเกินเมื่อคืนนี้ และตอนนี้ตามเนื้อตัวของฉันก็มีรอยตีตราสารพัดอย่างเพื่อเป็นหลักฐานยืนยันความฟอนเฟะชิ้นโบแดงนั่นวันนี้ฉันตัดสินใจที่จะติดรถยนต์ไปพร้อมกับสก็อตต์ เขาขับรถแวะมาส่งฉันที่โรงเรียนก่อนจะมุ่งหน้าเดินทางไปทำงานต่อ ฉันล่ะหลงใหลในเสียงกระซิบกระซาบและสายตาทุกคู่ที่หันมาจับจ้องเรียกร้องความสนใจในยามที่ฉันก้าวเท้าลงมาจากรถหรูโดยมีหนุ่มใหญ่สุดฮอตเปี่ยมเสน่ห์และร่ำรวยมาคอยรับส่ง คำนินทาสารพัดอย่างจากคนรอบข้างมันไม่ได้ฟังดูน่ารื่นหูเท่าไหร่นัก ทว่ามันก็ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากความจริงเลยสักนิด “ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นชูการ์แด๊ดดี้ของยัยนั่นแน่ๆ”อืม มันก็จริงของพวกเขานั่นแหละ บางทีเขาอาจจะไม่ใช่ชูการ์แด๊ดดี้ในความหมายนั้นซะทีเดียว แต่ข้อเท็จจริงคือพวกเรานอนสมสู่ร่วมประเวณีกันอยู่ เพราะฉะนั้นมันก็มีส่วนถูกอยู่บ้างแหละน่า“ไฮ! ฉันนึกว่าวันนี้เธอจะไม่มาเรียนซะแล้วล่ะ” เพจเอ่ยปากทักทายน้ำเสียงดูตื่นเต้นระคนดีใจเป็นล้นพ้น

มุมมองของเอลิอานาพวกเขาบอกว่าขอแล้วจะได้รับใช่ไหม? แต่ฉันกลับได้รับความเงียบงันตอนที่เค้นเอาคำตอบ ฉันทั้งโกรธทั้งกังวลในเวลาเดียวกันสก็อตต์เมินเฉยใส่ฉันโดยสิ้นเชิงแม้ว่าฉันจะพูดจาร้ายๆ ใส่เขา แววตาของเขาที่มืดมนลงตอนที่ฉันตราหน้าว่าเขาทำตัวเหมือนเด็ก... มันทำให้ฉันสั่นสะท้าน แต่ฉันต้องเดินหน้าทำในสิ่งที่เริ่มไว้ต่อ"เหมือนเด็ก? เด็กงั้นเหรอ?" เขาถามขณะที่ดวงตามืดมัวลงยิ่งกว่าเดิม ฉันถอยหลังไปสองก้าวด้วยความกลัว ลึกๆ แล้วฉันรู้ว่าเขาไม่มีวันทำร้ายฉัน แต่สายตาแบบนั้นสามารถทำให้ใครก็ขวัญผวาได้ทั้งนั้น เขาคว้ามือของฉันและดึงให้เข้าไปชิดตัว "ทีตอนนี้บอกว่าฉันทำตัวเหมือนเด็ก แต่ตอนที่เธอทำเรื่องไม่ต่างกันแถมยังส่งยิ้มหวานให้ไอ้..." จู่ๆ แววตาของเขาก็ผ่อนคลายลงและปล่อยมือฉันให้เป็นอิสระ ฉันใช้มืออีกข้างนวดข้อมือที่เริ่มขึ้นรอยช้ำเพื่อบรรเทาความเจ็บ"ให้ใคร? คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?" ฉันถามด้วยความมึนงง เขาพูดเรื่องบ้าอะไรอยู่? ทำไมไม่บอกกันตรงๆ?เขาเดินหนีออกจากห้องครัวไปโดยไม่ชายตามองฉันอีกเลย "คุณจะเดินหนีไปดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ? ดี! งั้นคุณก็นั่งบึ้งตึงทำตัวงี่เง่าไปให้นานเท่าที่ต้องการ

มุมมองของเอลิอานาสก็อตต์อาจจะแสดงพฤติกรรมแปลกๆ ด้วยเหตุผลที่เขาบอกมา แต่ฉันดูออกว่ามันต้องมีเรื่องอื่นอีก มีบางสิ่งกำลังรบกวนจิตใจเขาและฉันก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร ฉันนั่งลอบสังเกตเขาอยู่สองสามนาทีจนกระทั่งอาการง่วงงาวหาวนอนเข้าจู่โจม“อรุณสวัสดิ์ค่ะแด๊ดดี้” ฉันเอ่ยปากทักทายทั้งที่ยังหาวฟอดใหญ่“อรุณสวัสดิ์ค่ะที่รัก เป็นยังไงบ้าง?” เขาเอ่ยถาม ทำเหมือนตัวเองไม่รู้คำตอบอย่างนั้นแหละ… ก็สบายดีและโดนกระแทกจนหนำใจยังไงล่ะเขาออกคำสั่งให้ฉันลุกจากเตียงเพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียนเหมือนเช่นเคย แน่นอนว่าฉันไม่มีแผนที่จะปฏิบัติตามคำสั่งนั้น สุดท้ายเขาก็ยอมรับการตัดสินใจของฉันและบอกให้ฉันนอนพักผ่อนให้เต็มที่ “วันนี้ฉันจะรีบกลับบ้านไวๆ นะ” ถ้อยคำเหล่านั้นฟังดูเหมือนคำมั่นสัญญา และฉันก็แทบจะรอไม่ไหวเลยล่ะเขาเดินเข้าห้องน้ำไป และฉันก็เดินตามเข้าไปในอีกไม่กี่นาทีต่อมา รู้สึกดีใจชะมัดที่ตัวเองตัดสินใจแบบนั้นและไม่ยอมฟังคำห้ามปรามของเขาในตอนแรกฉันเคยคิดว่าการโดนกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วงพิงผนังห้องน้ำมันยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว และมันก็เรื่องจริงนั่นแหละ… แรงตอกอัดของเขาเนรมิตให้กระดูกสันหลังของฉันกระแท

มุมมองของเอลิอานาฉันไม่เคยสัมผัสถึงความรู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัวไปพร้อมๆ กันขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต ยามเมื่อก้าวเท้าเข้ามาอยู่ภายในห้องที่ดูเหมือนห้องของเล่น BDSM แห่งนี้ ภาพของอุปกรณ์แปลกประหลาดสารพัดชิ้นเนรมิตให้ฉันต้องหันกลับมาทบทวนการตัดสินใจของตัวเองอีกครั้ง ความกลัวเข้าเกาะกุมจิตใจในขณะที่ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นตัณหาถึงจะหวาดกลัวขนาดไหน แต่ลึกๆ แล้วฉันก็ปรารถนาอยากจะลิ้มลองทุกสิ่งทุกอย่าง—หรืออย่างน้อยก็เกือบทุกอย่าง เพียงแต่ต้องค่อยเป็นค่อยไปทีละสเต็ปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ ฉันยังรู้สึกตื่นเต้นเป็นบ้ากับการที่จะได้ลองเปิดทางช่องทางด้านหลัง ทว่ามาตอนนี้ ในหัวกลับอัดแน่นไปด้วยความลังเลและความกังวล… สารพัดคำถามว่า ‘ถ้าหาก…’ ลอยวนเวียนไม่หยุดฉันยืนรออย่างกระวนกระวายใจในขณะที่เขาเดินไปหยิบสิ่งของที่เขาเตรียมไว้สำหรับฉัน… อุปกรณ์โลดโผนที่มากกว่าเดิม “อุปกรณ์พันธนาการ ชิ้นนี้จะไม่สร้างรอยช้ำบนผิวเนียนๆ ของเธอแน่นอน แล้วก็แส้อันใหม่ ส่วนนี่คือไข่สั่นอนลพิลึก มันมีไว้สำหรับ…”“ฉันรู้ค่ะว่ามันมีไว้ทำอะไร คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายหรอก” ฉันเอ่ยปากขัดจังหวะคำพูดของเขา ฉันเคย

มุมมองของเอลิอานาหนึ่งสัปดาห์ล่วงเลยผ่านไปนับตั้งแต่ข้อความปริศนาพิลึกพิลั่นหนนั้นส่งมา มันยังคงวนเวียนหลอกหลอนอยู่ในหัวของฉันไม่ยอมจางหาย แม้ว่าสก็อตต์จะพยายามเอ่ยปากปลอบโยนให้ฉันคลายกังวลสารพัดอย่างแล้วก็ตาม พูดตามตรงนะ ฉันไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิดหากโลกใบนี้จะล่วงรู้เรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรา แต่ฉันหวาดกลัวต่อผลลัพธ์เลวร้ายที่อาจจะตามมาต่างหาก หวาดกลัวว่ามันอาจจะเนรมิตความสูญเสียใหญ่หลวงอะไรให้แก่ตัวสก็อตต์บ้างมันมีความเป็นไปได้พอๆ กันทั้งสองทาง... เรื่องราวพวกรวมนั้นอาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราเลย หรือไม่มันก็อาจจะเกี่ยวข้องโดยตรง และต่อให้เขาจะพยายามเสแสร้งปกปิดมันไว้ขนาดไหน ฉันก็ดูออกทะลุปรุโปร่งอยู่ดีว่าลึกๆ แล้วเขากำลังกังวลใจใจจะขาดว่าความลับที่ไอ้หมอนั่นอ้างถึง จะเป็นความจริงเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเราตัวฉันในตอนนี้ไม่ได้ถูกเกาะกุมด้วยความกลัวเพียงอย่างเดียว ทว่ามันยังอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกผิดบาปอีกด้วย สก็อตต์คงไม่ต้องมานั่งคิดมากกังวลเกี่ยวกับเรื่องบ้าบอพวกรวมนี้เลยหากฉันไม่ได้เป็นคนเริ่มต้นเรื่องราวทั้งหมด—หากฉันไม่ได้เป็นฝ่ายเข้าหาและไล่ตามจีบเขาพล