All Chapters of บ่วงร้ายพิสูจน์รัก (Rose): Chapter 31 - Chapter 40

แดนดินจับยึดเอวคอดเอาไว้แน่น ก่อนที่จะถอยสะโพกสอบออกจนเกือบจะสุดลำ แล้วกระแทกสวนกลับเข้าไปใหม่จนสุดลำในคราเดียว“อึก!! ดิน จุก อ๊า เบาๆ หน่อย”“จุกหรือเสียว เอาดีๆ ครับ”ปึก! ปึก!“อือ ดิน”“ซี๊ดดด...เธอครับ เสียวไหม รูเธอรัดแน่นมาก แน่นจนแทบขยับไม่ได้เลย อ๊า”เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องพักอันแคบนิดของแดนดิน เอวสอบโหมกระหน่ำซอยถี่ระรัวใส่ช่องทางรักของโรสอย่างเมามัน ความคับแน่นและตอดดูดของรูรักมันทำให้แดนดินถึงกับหน้ามืดและตามัว ตอกใส่รูรักของหญิงสาวไม่หยุดหย่อน“อ๊ะ! อ๊ะ อ๊า เสียว เสียวสุดๆ”“ดินก็เสียว ยิ่งท่านี้ยิ่งเสียว ตอกลึกสุดๆ อ๊า!!”ยิ่งแดนดินตอกลึกมากเพียงใด โรสยิ่งร้องครวญครางออกมาอย่างสุขสม จนในบางครั้งมันอดกลั้นไม่ไหว เธอกลัวว่าเสียงอันน่าอายนี้มันจะดังออกไปข้างนอก จนคนอื่นมาได้ยิน“ดิน เบาๆ หน่อย อ๊า อย่าใส่เข้ามาลึกขนาดนั้น อือ”“เธอครับ เธอตอดแรงมาก ซี๊ดด”ตับ! ตับ! ตับ!“ดินๆ อือ ดิน ไม่ไหวแล้วดิน”“ไม่ไหวเหมือนกันครับ พร้อมกันนะ”ตับ! ตับ! ตับ!แดนดินเร่งจังหวะซอยถี่ยิบ เอวหนาอัดกระแทกใส่รูรักของหญิงสาวอย่างเน้นๆ จนในที่สุดร่างบางก็เกร็งกระตุก กรีดร

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ความสัมพันธ์ของโรสและแดนดินก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ หากวันใดที่โรสมีโอกาส เธอก็จะแอบมาค้างกับแดนดินอยู่บ่อยครั้ง ยิ่งช่วงที่พ่อกับแม่ของเธอต้องเดินทางไปทำธุระที่ต่างประเทศ โรสยิ่งได้โอกาสมาใช้ชีวิตอยู่กับแดนดินตลอด 24 ชั่วโมง โดยที่หญิงสาวนั้นได้ทำการติดสินบนนมชื่นและพี่เลี้ยงทั้งหลายว่าขอออกมาค้างที่คอนโดของเธอเองตอนแรกนมชื่นก็ไม่เห็นด้วย แต่โรสก็งัดไม้ตายออกมา โดยอ้างว่าอีกหน่อยก็ถูกคุณพ่อและคุณแม่บังคับไปเรียนต่อโทที่ฝรั่งเศสแล้ว ตอนนี้ก็ขอให้เธอได้มีโอกาสใช้ชีวิตตามที่ใจต้องการบ้างเถอะนมชื่นที่เห็นคุณหนูของตนตัดพ้อแบบนั้น เลยเออออ ห่อหมก ตามกันไป แต่นางขอให้โรสนั้นโทรรายงานตัวทุกวันด้วย เพราะนมชื่นนั้นเป็นห่วงคุณหนูของนางมาก อีกอย่างหากคุณท่านทั้งสองติดต่อมาถามไถ่ถึงบุตรสาวเพียงคนเดียว นางก็จะได้รายงานถูกว่าตอนนี้หญิงสาวกำลังทำอะไร และอยู่ที่ไหนส่วนเพื่อนๆ ทั้งสองฝ่าย ยังไม่มีใครทราบซักคนว่าพวกเขาทั้งสอง ได้ตกลงคบหากันเป็นแฟนแล้ว เนื่องจากตอนนี้ต่างคนก็ต่างวุ่นวายในการเตรียมตัวไปเรียนต่อ จึงไม่ค่อยได้นัดเจอกันซักเท่าไหร่ จะมีก็แต่พูดคุยกันในไลน์กลุ่มซะส่วนม

เมื่อทั้งสองนำรถไปฝากจอดที่ลานจอดรถของวัดเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น ต่างก็พากันเดินลัดเลาะตามริมฟุตบาทเข้ามายังภายในวัดที่กำลังมีงานบุญประจำปี“คนเยอะมากเลย”“เขาก็พากันมาทำบุญแล้วก็หาของกินนั้นแหละ แต่ปีนี้เหมือนร้านค้าจะเยอะกว่าปีที่แล้วนะ”“นายเคยมาเหรอ”“มาทุกปี ก็มาหาของกินนั้นแหละ มะลิก็เคยมา”“อ่อ นั้น! ไส้กรอกไหม ฉันอยากกิน”โรสชี้นิ้วไปยังร้านขายไส้กรอกร้านหนึ่ง ที่มีผู้คนยืนต่อแถวรอซื้อเป็นจำนวนมาก“ใช่ เดียวพาไปซื้อ แต่ตอนนี้ไปไหว้พระในโบสถ์ก่อนไหม ไหนๆ เราก็มีโอกาสได้มาแล้ว”“อ่ะนี้ เธอเอาหยอดตู้บริจาคนะ แล้วก็เดินไปหยิบเอาดอกไม้ ธูป เทียน อย่างละหนึ่งชุด”โรสก้มมองดูธนบัตรสีเขียวในมือของแดนดิน ก่อนที่เอ่ยถามออกมาด้วยความอยากรู้“เราบริจาคแค่ 20 บาทเองเหรอ”“การทำบุญมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนเงินนะ หากใจเราแน่วแน่ที่จะทำ กี่บาทมันก็ดีหมดนั้นแหละ”“เธอจะบริจาคเพิ่มไหมหล่ะ ตรงนั้นมีแสกน พอดีเราไม่ได้กดเงินสดมาเยอะ”“ไม่เป็นไร เอาตามที่นายบอกนั้นแหละ”เมื่อคนทั้งคู่ได้ดอกไม้ ธูป เทียน ครบแล้ว แดนดินก็พาแฟนสาวเดินตรงเข้ามาภายในอุโบสถหรือเรียกง่ายๆ ว่าโบสถ์ที่ชาวบ้านชอบเรียกกัน เพื่

ถึงแม้ว่าตอนนี้โรสนั้นได้กลับมาอาศัยที่บ้านเป็นหลักแล้ว แต่เธอและแดนดินก็ยังคงติดต่อและนัดเจอกันเป็นบางครั้งบางครา แต่ส่วนมากจะเป็นการโทรหรือวีดีโอคอลกันซะส่วนใหญ่ เพราะแดนดินนั้นยังคงต้องทำงานอยู่ จึงไม่ค่อยมีเวลาที่จะนัดเจอกันซักเท่าไหร่นักและวันนี้ก็เป็นวันที่เธอและแดนดินนัดเจอกันเพื่อที่จะไปดูหนังและซื้อของ โดยเธอนั้นจะเป็นคนไปรับแดนดินที่โรงฝึกอบรมการบินเฉพาะทาง“ไม่ค่อยอยู่บ้านเลยนะลูกสาว”ทันทีที่โรสก้าวเท้าลงมาถึงชั้นล่างของคฤหาสน์เวลากาล เธอก็ถูกคนเป็นพ่อทักท้วงขึ้นทันทีเมื่อเป็นเช่นนั้นโรสก็ไม่รอช้าที่จะตรงดิ่งเข้าไปกอด เข้าไปอ้อนคนเป็นพ่อ เพื่อไม่ให้ท่านสงสัยในพฤติกรรมของเธอไปมากกว่านี้ เพราะในเวลานี้เธอยังไม่สามารถบอกคนเป็นพ่อและแม่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอและแดนดินได้ซึ่งแดนดินเคยบอกกับเธอไว้ว่า เขาอยากจะพิสูจน์ตัวเอง อยากจะทำตัวเองให้เหมาะสมและคู่ควรกับเธอเสียก่อน เขาไม่อยากให้คนอื่นมาว่าหรือตำหนิเธอได้ ที่มีแฟนเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีหัวนอนปลายเท้า เมื่อไหร่ที่เขาประสบความสำเร็จในชีวิต ค่อยบอกความสัมพันธ์ของเขาและเธอให้พวกท่านได้รับทราบ“น้อยใจอะไรค่ะ สุดหล่อของบ้าน”โ

“สรุปมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า เธอพูดให้เราฟังได้นะ”แดนดินที่สังเกตอาการของแฟนสาวตั้งแต่เธอไปรอรับจนกระทั้งกลับมาถึงหอพัก เพราะดูเหมือนว่าเธอนั้นจะมีเรื่องไม่สบายใจ มีอาการเหม่อลอยเป็นบางครั้ง แววตาที่เคยสดใสร่าเริงก็กลับมีความวิตกกังวลซ้อนอยู่“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก นายรีบไปอาบน้ำเถอะ จะได้รีบมานอนกอดกัน”โรสเอ่ยบอกกับแดนดินพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ก่อนที่เธอจะยื่นชุดนอนและผ้าขนหนูให้กับชายหนุ่ม เธอพยายามทำสีหน้าให้ปกติ ไม่อยากให้คนที่อยู่ด้วยเกิดความวิตกกังวล เพราะเธอยังเชื่อว่าปัญหาที่เธอเจอมา เธอจะต้องแก้ไขได้ คุณพ่อกับคุณแม่จะต้องเข้าใจเธอ“ครับ เดียวเรารีบอาบ รีบมานอนกอด เธอไปนอนรอเลย”“อืม”เมื่อแดนดินเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วนั้น โรสก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดเช็คข้อความทางไลน์ ว่ามีข้อความจากคนทางบ้านหรือเปล่า เพราะตั้งแต่เธอส่งไลน์ไปบอกคุณแม่ว่าจะค้างที่คอนโด เธอก็ไม่ได้หยิบโทรศัพท์อีกเลย“พากันเงียบแปลกๆ”หลังจากที่เปิดดูข้อความที่เธอส่งไปบอกคุณแม่ ปรากฏว่าท่านอ่านแต่ไม่มีการตอบกลับ เช่นเดียวกับนมชื่น หากรู้ว่าเธอมาค้างที่คอนโด ท่านจะต้องโทรมาหาเพื่อสอบถามเกี่ยวกับกิจวัตรประจำวัน