All Chapters of บ่วงร้ายพิสูจน์รัก (Rose): Chapter 41 - Chapter 50

ทันทีที่คนเป็นลูกเปิดฉากบทสนทนา ท่านนายพลประภาสก็รีบวางช้อนที่กำลังตักข้าวต้มลงทันที พร้อมทั้งจ้องมองไปยังผู้เป็นภรรยาและแม่ของลูกสาวเพื่อเป็นเชิงบอกว่าท่านได้ตัดสินใจแล้ว จนคุณหญิงราตรีพยักหน้าตอบรับ เพื่อให้คนเป็นสามีพูดคุยกับลูกเลย“เดิมพ่อกับแม่ให้เวลาลูกเตรียมตัวก่อนเดินทางหนึ่งเดือน ตอนนี้พ่อเปลี่ยนใจแล้ว ลูกต้องเดินทางอาทิตย์หน้า”“อะไรนะค่ะ!!”“พ่อบอกว่าลูกต้องเดินทางไปฝรั่งเศลอาทิตย์หน้า เรื่องตั๋วเรื่องที่พักพ่อกำลังให้เลขาดำเนินการให้”เพร้ง!!โรสวางมีดและช้อนส้อมลงกระทบกับจานทันทีเมื่อได้ยินคำสั่งของคนเป็นพ่อที่เลื่อนการเดินทางเข้ามากระชั้นชิดขนาดนี้ ทั้งที่เธอยังไม่ได้ตกลงเลยว่าจะไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศล“หนูยังไม่ตกลงเลยนะค่ะ ว่าจะไปฝรั่งเศล ทำไมคุณพ่อมัดมือชกหนูแบบนี้ หนูไม่ไปค่ะ”“ยัยโรส!!”“คุณพี่ค่ะ ใจเย็นๆ ค่ะ ค่อยๆ คุยกัน”“ยัยโรสนั่งลงเดียวนี้ มีอะไรก็ค่อยๆ คุยกับคุณพ่อ”คุณหญิงราตรีที่เป็นคนกลาง ต่างก็คอยบอกให้คนเป็นลูกและสามีค่อยๆ คุยกัน“จะไม่ไปใช่ไหม”“ไม่ค่ะ หนูไม่ไป”“ทำไมถึงไม่อยากไปบอกพ่อมา”“หนูบอกพ่อกี่ครั้งแล้วว่าหนูไม่อยากไป หนูต่อที่เมืองไทยก็ได้ทำไมคุณพ

จากที่ตั้งใจว่าจะเข้าไปดูกระเป๋าคอลเล็คชั่นใหม่ เพื่อให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลายกับเรื่องที่ทะเลาะกับคุณพ่อคุณแม่ แต่กลับมาเจอเซอร์ไพรส์ใหญ่จากคนเป็นแฟน หญิงสาวจึงเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ไปหาที่สงบๆ เพื่อเป็นที่พึ่งทางใจ รอเวลานัดเจอกับแดนดินที่หอพักของเขาในช่วงเย็น“พี่สาวร้องไห้ทำไมค่ะ”ทันทีที่น้องเอยเอ่ยถาม โรสก็รีบกระพริบตาเพื่อขับไล่ไม่ให้น้ำตาหยดไหลออกมาอีกพร้อมทั้งใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำตาที่ยังคงเหลืออยู่บนแก้มนวลทั้งสองข้างออก“เปล่าจ๊ะ พอดีฝุ่นมันเข้าตาพี่นะ”“เหรอค่ะ ตอนนี้ฝุ่นมันออกยัง”เด็กน้อยวัยเก้าขวบเอ่ยถามพี่สาวคนสวยด้วยความเป็นห่วงในขณะที่มือของเด็กน้อยก็ถือไอติมรสกระทิถั่วดำอยู่“ออกแล้ว น้องเอยรีบกินไอติมเถอะ มันละลายแล้วนั้น”“โห้ หันมาคุยกับพี่สาวคนสวยแปปเดียวเองละลายเลย”งับ งับโรสนั่งมองดูเด็กน้อยกัดกินไอติมอย่างเร่งรีบเพราะมันเริ่มจะละลายแล้ว เธอมองน้องเอยด้วยความเอ็นดู เด็กน้อยตัวแค่นี้ทำไมน้องเขาชั่งมีความอดทนซะเหลือเกิน ยอมอดหลับอดนอนเพื่อไปช่วยคนเป็นแม่ทำงานที่ร้านเย็นตาโฟ ยอมเสียสละที่จะไม่ได้ไปวิ่งเล่นเหมือนเด็กน้อยคนอื่นเขา เพื่อที่จะได้ไปช่วยคนเป็นแม่หาเงินมาใ

ต่อให้เขาจะพยายามมากซักแค่ไหน มันก็ยังไม่ดีพอสำหรับเธอเลยซักนิด ฉะนั้นแล้วทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเขา นั้นก็คือปล่อยมือเธอไป ให้เธอไปเจอกับหนทางที่ดีกว่านี้ย้อนกลับไปเมื่อวานก่อน........หลังจากที่โรสได้เดินทางกลับบ้านในช่วงเช้ามืด เนื่องจากคุณแม่ของเธอนั้นได้ส่งข้อความมาบอกว่าที่บ้านมีธุระจะคุยด้วย ให้เธอนั้นรีบกลับ ส่วนตัวของเขาเองก็มีรับจ็อบพิเศษที่ร้านกาแฟในช่วงเช้า และช่วงบ่ายก็ต้องไปฝึกเรียนการบินในขณะที่แดนดินกำลังทำหน้าที่รับออเดอร์ของลูกค้าอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ผู้จัดการของร้านก็เดินมาบอกว่ามีคนมาขอพบด่วน แถมพี่เจ้าของร้านก็ย้ำมาอีกว่าต้องรีบออกไปพบแขกทันที แดนดินจึงต้องรีบออกมาที่โซนส่วนตัวของร้านด้วยความสงสัยว่าใครที่มาขอพบเขา ถ้าหากเป็นโรสเธอก็น่าจะโทรมาบอกก่อนหรือเปล่า หรืออาจจะเป็นแม่ครูไหม ที่ท่านเข้ามาทำธุระแถวนี้แต่ทันทีที่เดินมาถึงโซนส่วนตัวของร้าน แดนดินก็กระจ่างรู้ออกมาทันทีว่าทำไมพี่เจ้าของร้านถึงต้องบอกให้เขานั้นรีบออกมาพบแขก เพราะคนที่มาขอพบเขานั้นก็คือ ท่านนายพลประภาสและคุณหญิงราตรี บิดาและมารดาของโรสนั้นเองเมื่อเห็นว่าเป็นบิดามารดาของแฟนสาว แดนดินก็รีบยกมือไหว

เมื่อแจ้งข่าวให้กับเพื่อนสนิททั้งสามได้ทราบแล้วนั้น โรสก็รีบตรวจสอบข้าวของเครื่องใช้ที่มันจำเป็น ที่จะต้องเอาไปฝรั่งเศลด้วย หากอันไหนไม่มีหรือต้องการชิ้นใหม่ เธอก็เพียงกดสั่งและให้เขานำมาส่งให้เธอภายในวันพรุ่งนี้ นี่แหละมั้ง อำนาจและบารมีของคำว่าเงิน เพียงแค่ชี้นิ้วสั่งมันก็จะมากองอยู่ตรงหน้าของเธอทันที ยิ่งคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเมื่อไหร่ น้ำตาของเธอก็พาลจะไหล จนก็ลำบากกาย รวยก็ลำบากใจก๊อก ก๊อก“โรส ให้แม่กับนมชื่นเข้าไปได้ไหม”เมื่อได้ยินเสียงของคนเป็นแม่ โรสจึงรีบวางมือจากการเลือกดูเสื้อผ้าที่จะนำไปด้วย ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูให้ท่านทั้งสองเข้ามา“ทำอะไรอยู่ลูก”“กำลังเก็บเสื้อผ้าค่ะ”“ทำไมไม่เรียกพี่เลี้ยง ให้เขามาจัดการให้หล่ะลูก”“ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากเช็คเองด้วยว่ามีอะไรขาดไหม”“งั้นมา แม่กับนมจะช่วยพับ ลูกไปเลือกมาเลยว่าจะเอาตัวไหนไปบ้าง”“ไม่ต้องหรอกค่ะ เดียวหนูค่อยๆ ทยอยเก็บไป เดียวก็เสร็จแล้ว”“เอาน่า ช่วยกันหลายๆ คนเผื่อได้ช่วยกันเช็คว่ามันมีอะไรตกหล่นไหม จะได้เตรียมกันทัน”“ตามใจค่ะ”ในขณะที่โรสกำลังเลือกดูเสื้อผ้าที่จะนำไปฝรั่งเศลด้วย เธอก็นึกขึ้นได้ว่ามีอีกเรื่องหนึ่งที่

นมชื่นเดินมาลูบแขนคุณหนูของนางพร้อมทั้งกล่าวอวยพรและเอ่ยย้ำถึงการดูแลสุขภาพเมื่อต้องไปอยู่ไกลบ้านไกลเมือง เพราะนางเป็นห่วงคุณหนูของนางมาก เลี้ยงดูกันมาตั้งแต่เกิด ไม่เคยจะได้ห่างกันนานขนาดนี้“นมค่ะ ถ้าจะกำชับกันขนาดนี้นมบินไปอยู่ฝรั่งเศสกับโรสเลยดีไหม เดียวให้คุณพ่อกับคุณแม่จัดการให้”ฮ่า ฮ่า ฮ่า“โถ่ คุณหนูก็ นมป็นห่วงนี้ค่ะ เราไม่เคยอยู่ห่างไกลกัน แถมไปนานตั้งหลายปี นมก็ต้องห่วงมากเป็นธรรมดา”“โอเคค่ะ โรสจะดูแลตัวเองอย่างดี จะไม่ทำให้คนทางนี้เป็นห่วง เดียวโรสจะโทรมาหานมบ่อยๆ นะ นมอยู่ทางนี้ก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ อย่าทำงานหนัก พักผ่อนเยอะๆ เข้าใจไหม”“ค่ะ ทูลหัวของนม”“เดินทางปลอดภัยนะยัยตัวแสบ มีปัญหาอะไรติดต่อพี่ได้เสมอ หรือจะติดต่อไอ้พีกับไอ้พัชก็ได้”“ขอบคุณค่ะ พี่พอลเองก็เหมือนกัน ดูแลตัวเอง ดูแลยัยมะลิดีๆ ด้วย ถ้าพี่ทำให้เพื่อนโรสเสียใจนะ เจอโรสแน่”“หึ ไปแค่สามปีเอง กลับมาก็มางานแต่งพี่กับมะลิพอดี”“ให้มันจริงเถอะ ไม่ใช่พอถึงวันนั้นเปลี่ยนตัวเจ้าสาวเสียหล่ะ โรสจะทุบให้หลังแอ่นเลย”ฮ่า ฮ่า ฮ่า“เดินทางปลอดภัยนะยัยคุณหนูโรส ถึงแล้วทักมาในไลน์กลุ่มด้วย” บัวบูชาเดินเข้าไปสวมกอดเพื่อ