Semua Bab บ่วงร้ายพิสูจน์รัก (Rose): Bab 11 - Bab 19

“อร่อย สะอาดปลอดภัยดีค่ะ แถมราคาถูกด้วย”“อ้อนอะไรนมชื่นอีกหล่ะ ยัยตัวแสบ”ทันทีที่ได้ยินเสียงของคุณหญิงราตรี ภริยาสุดสวยของท่านนายพลใหญ่ โรสที่กำลังกอดอ้อนนมชื่นอยู่ ถึงกับผงะออกทันที แล้วเดินตรงดิ่งเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่ด้วยออดอ้อน“คิดถึงแม่จังเลยค่ะ”คุณหญิงราตรีที่เห็นคนเป็นลูกพูดแบบนั้น นางถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย“เป็นอะไรหล่ะ ทำไมวันนี้มาแปลกๆ”“อยากได้อะไรหรือเปล่า ถึงได้บอกคิดถึงแม่”“โถ่ นมชื่น ดูคุณผู้หญิงของบ้านพูดสิค่ะ ลูกสาวสุดสวยอุตส่าห์บอกว่าคิดถึง แต่กลับมองว่าลูกอยากจะได้อะไร ชิ”“ก็มันเป็นแบบนั้นมาตลอดไม่ใช่เหรอ”คุณหญิงราตรีเอ่ยเหน็บคนเป็นลูกอย่างไม่จริงจังนัก เธอเลี้ยงลูกเธอมาตั้งแต่เกิด ถึงจะมีแม่นมคอยช่วยเลี้ยงดูก็เถอะ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าลูกสาวกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ“สรุปมีเรื่องอะไร บอกแม่ได้ตลอดนะ”“เฮ่อ หนูแอบชอบคนๆ หนึ่งอยู่ค่ะ แต่เขาไม่ชอบหนูเลย หนูก็เลยเศร้า”“ห๊า แอบชอบใคร ลูกเต้าเหล่าใครหล่ะ แม่เคยเห็นไหม”“ไม่เคยเห็นค่ะ เป็นผู้ชายธรรมดา ไม่มีอะไร แต่หล่อ ขยัน นิสัยดี และที่สำคัญหนูชอบเขามากเลยค่ะ”“โอ๊ย ฉันจะเป็นลม ตายๆ ลูกสาวคนเดียวของฉัน”“อิอิ อย่

เมื่อทำการเยี่ยมแม่ครูเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับ“ดิน”“รอเราก่อน มีเรื่องจะคุยด้วย”ในขณะที่แดนดินกำลังเดินไปขึ้นรถของตะวัน โรสที่เดินตามหลังมาก็เอ่ยเรียกให้ชายหนุ่มนั้นหยุดรอเธอเสียก่อน เพราะเธอมีเรื่องจะคุยด้วย“อืม มีอะไร”“ทำไมเมื่อคืนนายไม่อ่านไลน์เรา”“ก็บอกแล้วไง ว่าฉันไม่ค่อยชอบอ่านไลน์ ไม่เชื่อก็ถามไอ้ตะวันดูสิ ใช่ไหม”“ห๊ะ!! อ่อ..เอ่อ มันไม่ค่อยชอบเปิดอ่านไลน์หรอกนะ บางทีพวกฉันยังได้โทรบอกมัน ให้อ่านไลน์เลย”“จริงนะ”“จริงๆ” ตะวันรีบเอ่ยยืนยันด้วยความงงนิดๆ“แล้วมีอะไรจะคุยกับฉัน หรือแค่จะถามว่าทำไมไม่อ่านไลน์เหรอ”“เปล่า วันเสาร์นี้ แม่เราจะจัดงานเลี้ยงวันเกิดท่านนะ เราเลยอยากชวนนายไปด้วย พวกมะลิก็ไปนะ งานจัดที่บ้านเราเอง”“ฉันมีรับจ๊อบ ไม่น่าว่าง”“อ่อ อืม งั้นไม่เป็นไร แต่ถ้านายว่างไปด้วยกันนะ นายด้วยตะวัน ฝากชวนสองหนุ่มนั้นด้วย เดียวเราจองโต๊ะไว้ให้”โรสเอ่ยบอกด้วยใบหน้าเจื่อนนิดๆ เพราะรู้สึกน้อยใจ ที่แดนดินรีบปฏิเสธคำชวนของเธอ“งั้นเรากลับก่อนนะ”“อืม”ทันทีที่โรสหันหลังเดินออกมา ตะวันก็รีบเอ่ยถามเพื่อนสนิทของเขา ด้วยความอยากรู้อยากเห็น“เธอชอบมึ

“อ่าว สรุปคือฉันผิดเหรอ”หลังจากที่แดนดินกลับไปแล้วนั้น โรสก็พยายามตั้งสติ คิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ และหันไปถามบัวและพุดซ้อน ว่าไอ้การที่เธอเป็นแบบนี้ ทำให้เพื่อนที่กำลังเดือดร้อน ไม่กล้ามาขอความช่วยเหลือจากเธอเหรอ“มันไม่มีใครผิดใครถูกหรอก ทุกคนล้วนแต่มีเหตุผลกันทั้งนั้นแหละ เรารอถามมะลิเองดีกว่า อย่าพึ่งตีโพย ตีพายไปเลย”“ใช่ ฉันเห็นด้วยกับพุดซ้อน เรามาช่วยกันหาทางติดต่อมะลิกันก่อนไหม ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไง”“อืมๆ”โรสพยักหน้ารับ แล้วหันมาช่วยเพื่อนๆ หาทางติดต่อกับมะลิอีกแรง แล้วเธอนั้นก็ไปคุยกับทางพี่เพียง พี่พี และพี่พัชให้ช่วยติดต่อหาพี่พอลด้วย จะได้รู้ว่าสองคนนั้นพากันไปที่ไหนในขณะที่ใจเธอก็เป็นห่วงเพื่อนสนิท แต่อีกมุมโรสก็กำลังนึกถึงคำพูดของแดนดิน เธอไม่เข้าใจว่าเหตุใดชายหนุ่มถึงพูดออกมาแบบนั้นเธอยอมรับว่าเธอโมโห แล้วเผลอขึ้นเสียงใส่เขาก่อน แต่ที่มันเป็นแบบนั้นก็เพราะเธอห่วงเพื่อนนะ ไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นเลย ทำไมดินไม่เข้าใจเธอเลย“ไลน์ไปขอโทษดีไหม แต่ไลน์ไปรอบนั้นเขายังไม่เปิดอ่านเลยนะ รอบนี้จะอ่านเหรอ”“เอาไว้เจอหน้าค่อยขอโทษก็แล้วกัน” โรสเอ่ยพึมพำกับตัวเองด้วยความเหนื่อ

“ผลสอบออกยังว่ะ”“กำลังเช็ค”ฟีฟ่าเอ่ยถามแดนดิน เนื่องจากวันนี้เป็นการประกาศผลสอบของบุคคลพลเรือนในตำแหน่งนักบินโครงการพิเศษของกองทัพอากาศไทย ซึ่งแดนดินและฟีฟ่าก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เข้าสอบคัดเลือก เพราะทั้งสองมีความฝันที่เหมือนกันนั้นก็คือ นักบินรบ“อยู่ตรงนี้เอง กูกับไอ้แว่นเดินตามหาซะทั่ว”“อืม ว่าแต่พวกมึงสองคนไปไหนมา ทำไม่พึ่งมาถึง”“ลืมเอกสารในรถ เลยต้องเดินกลับไปเอา พอดีเจอไอ้แว่นที่กำลังซื้อน้ำ เลยมาพร้อมกัน ว่าแต่พวกมึงกำลังดูอะไร”“ผลสอบคัดเลือกของกองทัพ”“เฮ้ย!! ประกาศวันนี้เหรอ”“อืม”“ไหนๆ มีชื่อของพวกมึงสองคนไหม”“กำลังดูอยู่ เฮ้ย!!! นี้ๆ ชื่อไอ้ดิน”“ไอ้เชี้ย!! ไอ้ฟีฟ่าก็ติด โห้ โครตเก่งพวกมึงสองคน”ทั้งสี่คนต่างก็อุทานออกมาด้วยความดีอก ดีใจ ที่ดินและฟีฟ่าสอบติด และจะได้ทำตามความฝันที่ตั้งใจไว้“แบบนี้มันต้องฉลองหน่อยไหม”ตะวันเสนอความคิดเห็น เพราะเป็นสิ่งที่ตนเองนั้นชื่นชอบอยู่แล้วด้วย“วันไหนว่ามา กูเลี้ยงเอง” ฟีฟ่าสนองความต้องการของเพื่อนอย่างรวดเร็ว“กูขอเลือกสถานที่ได้ไหม” หนุ่มแว่นสุดเนิร์ดของกลุ่มยกมือแสดงความต้องการทันที“ได้ มึงเลือกเลย”“ไปวันไหน วันเสาร์นี้กูไม่