All Chapters of บ่วงร้ายพิสูจน์รัก (Rose): Chapter 1 - Chapter 9

คฤหาสน์เวลากาล....คฤหาสน์สุดหรูบนพื้นที่เกือบ 20 ไร่ ตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานครหลังนี้เป็นของตระกูลเวลากาล ที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานหลายชั่วอายุคน ซึ่งในปัจจุบันผู้ถือครอบครองก็คือนายพลประภาสและคุณหญิงราตรีซึ่งท่านทั้งสองมีทายาทเพียงคนเดียวนั้นคือ โรส กุหลาบทิพย์ คุณหนูไฮโซชื่อดัง แต่ชอบทำตัวติดดินไปกับเพื่อนๆ ทั้งสามคน“คุณหนูค่ะ ตื่นได้แล้วคะ”“อื้อ...นมชื่นค่ะ โรสขออีก 5 นาที”หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจเพียงหนึ่งเดียวของบ้าน เอ่ยบอกกับนมชื่น ผู้เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่กำเนิด พร้อมทั้งดึงผ้าห่มขึ้นคลุมหัว แล้วพลิกกายหนีไปอีกฝั่งของเตียงนอน“ไม่ได้แล้วค่ะ คุณหนูขอนมมาสามรอบแล้วนะ ต้องตื่นแล้วคะ ป่านนี้คุณแม่และคุณพ่อคงจะแต่งตัวเสร็จกันแล้ว”“มาพวกเธอ มาช่วยฉันปลุกคุณหนูเดียวนี้”เมื่อเห็นว่าคนที่นอนคลุมโปงอยู่ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นหรือขยับตัวเลยซักนิด นมชื่นถึงกับหันไปขอความช่วยเหลือกับสาวใช้อีก 2 คน ให้มาช่วยกันปลุกคุณหนูของบ้านทันที เพราะถ้าหากยังปล่อยให้นอนต่อไปอีก มีหวังเธอโดนคุณท่านและคุณผู้หญิงของบ้านบ่นให้อีกเป็นแน่“รอลูกสาวตัวดีของคุณพี่อีกตามเคย”คุณหญิงราตรี ภริยาของท่านนายพลประภา

“มะลิยังมาไม่ถึงอีกเหรอ”“เพื่อนไลน์มาบอกอ่ะ เปิดอ่านหรือยัง”“โอ๊ะ!! ยังไม่ได้เปิดอ่านเลยแฮ่รๆ”“มะลิบอกจะมาถึงช้าครึ่งชั่วโมง เพราะต้องไปส่งแม่ครูกับน้องทรายที่บ้านไออุ่นก่อนนะ”“อือๆ งั้นเราไปนั่งรอในร้านกาแฟก่อนก็แล้วกัน หาอะไรรองท้องกันก่อนดีกว่า”“ยังไม่ทานมื้อเช้าเหรอ”พุดซ้อนเอ่ยถามยังโรส ก่อนที่จะพากันเดินเข้าไปจับจองโต๊ะในร้านกาแฟ เนื่องจากวันนี้พวกเธอนั้นได้นัดกันทำโปรเจคกลุ่มและคิดว่าจะพากันไปเดินซื้อของต่อก็เลยสรุปกันได้ว่า จะมารวมตัวกันที่นี้“ยัง หนีคุณหญิงแม่มา ขี้เกียจฟังท่านบ่นเรื่องที่ฉันไม่ไปออกงานกับท่านเมื่อวานนี้”ฮ่า ฮ่า“จริงๆ เลยนะ ชีวิตในแต่ละวันของคุณหนูโรส”“อือ เอาอะไรกันดี เดียวสั่งเผื่อมะลิด้วยเลย”“อ๊ะ นั้นมะลิมาแล้วพอดีเลย อ่าว ดินก็มาด้วยเหรอ”ทันทีที่โรสได้ยินชื่อของใครบางคน มือบางที่กำลังเปิดหาเมนูอยู่ถึงกับหยุดชะงักไปทันที ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมองยังบุคคลทั้งสองที่กำลังเดินตรงมาที่โต๊ะ‘ดีใจจังที่เจอเขาวันนี้’นี้คือสิ่งที่โรสเอ่ยอยู่ภายในใจ หลังจากที่เห็นดิน เพื่อนสนิทของมะลิ ผู้ชายที่เธอนั้นแอบชอบมาตั้งแต่ปีหนึ่ง“อืม หวัดดีทุกคน”“พอดีดินมารับจ๊

“เมื่อวานไปเยี่ยมพี่เขามาเป็นยังไงบ้าง”“ยังไม่ฟื้นเลย พึ่งผ่าตัดเสร็จเมื่อวาน เห็นพี่สาวที่เป็นหมอรักษาบอกว่าตอนนี้อาการทรงตัวแล้ว รอให้พี่เขาฟื้นอีกที แล้วก็ค่อยรักษาตามอาการนะ”ทั้ง 4 สาวพูดคุยกันในระหว่างที่รออาจารย์เข้าสอน ซึ่งปีนี้ก็เป็นปีสุดท้ายแล้วที่พวกเธอจะเป็นนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี ซึ่งเมื่อเรียนจบแล้วทุกคนก็จะมีเส้นทางที่เลือกไว้ เช่นเดียวกันกับโรส ที่พ่อแม่ปูทางไว้ตั้งแต่เธอขึ้นปีสอง นั้นก็คือไปต่อปริญญาโทที่ฝรั่งเศล แต่ตัวของเธอนั้นไม่อยากไป เธออยากต่อโทที่ประเทศไทยมากกว่า“เลิกเรียนแล้วไปสนามกีฬากลางกันไหม”“หืม ไปทำไมค่ะ คุณหนูโรส”“ไปดูเขาแข่งบอลกัน”“ใครแข่งกับใคร คณะเราเหรอ”“โอ๊ย!! ไม่ใช่คณะเราหรือมหาวิทยาลัยเราหรอก”“อ่าว แล้วเธอชวนพวกเราไปเชียร์ใคร”“ดินนะ เขาลงเตะนัดกระชับมิตรภายในมอเขา”“ว่าหล่ะ” บัว พุดซ้อนและมะลิถึงกับกรอกตาแล้วมองบนทันทีที่ได้ยินโรสบอก“นะ ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ นะๆ”“เอ่อๆ เลี้ยงชาเขียวพวกฉันเลยนะ ร้อนก็ร้อน ยังจะชวนกันไปอีก เฮ่อ”“เย้ๆๆ พวกเธอน่ารักที่สุดเลย ป่ะๆ เอารถฉันไปนะ”“วันนี้ขับรถมาเองเหรอ นึกว่าให้คนขับรถที่บ้านขับมาส่งเหมือ

“ไฟเขียวแล้ว”ดินที่เห็นหญิงสาวเอาแต่ก้มหน้าจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่ จึงเอ่ยบอกทันที เมื่อไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้ว“โอ๊ะ ขอโทษนะ”เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วหญิงสาวจึงรีบเหยียบคันเร่งออกไปทันที ทั้งที่ภายในหัวสมองของเธอนั้นมัวแต่คิดถึงรูปผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น ว่ามันมีความสำคัญยังไงกับชายหนุ่มกันแน่ เขาถึงได้ลงทุนเอามาตั้งเป็นรูปโปรไฟล์ขนาดนั้น“ปกติขับรถเองบ่อยเหรอ”“อ่อ ไม่เท่าไหร่นะ จะขับเองก็ต่อเมื่อเรามีธุระ หรือนัดกับเพื่อนๆ แต่ถ้านอกเหนือจากนั้นก็จะใช้คนขับรถที่บ้าน”“อืม ดีแล้วยิ่งกลับบ้านค่ำ เธอไม่ควรที่จะขับรถเองนะ”“เป็นห่วงเราเหรอ”โรสถามกลับชายหนุ่มด้วยท่าทีติดกวน จนคนที่ถูกถามถึงกับหันขวับมาจ้องหน้าของเธอทันที“คนอื่นฉันก็เป็นห่วงแบบนี้เหมือนกัน”“โธ่ ไอ้เราก็อุตส่าห์ดีใจ นึกว่าจะพิเศษกว่าคนอื่น”“แต่แค่นายเป็นห่วง เราก็ดีใจแล้วแหละ”“พูดไปเรื่อย” แดนดินเอ่ยตำหนิหญิงสาวก่อนที่จะก้มหน้าทำทีท่าว่าเล่นโทรศัพท์มือถือ แต่อันที่จริงเขาก็รู้สึกอายนั้นแหละ แต่แค่ไม่แสดงออกเฉยๆ เดียวใครบางคนจะได้ใจจนโรสขับรถมาถึงหอพักของแดนดิน ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะรีบเก็บเอาของฝากและข้าวของต่างๆ ท