All Chapters of My Crazy Life as the CEO's Wife: Chapter 41 - Chapter 50

Caroline’s POV “I still really can’t believe it, Caroline! Your Lolo is freakin’ hot! Parang kung gusto niya akong barilin, okay lang.” She spread her arms na para bang siya si Rose sa Titanic, “Like here Lolo, destroy me with all your might. Freaking hell!” “Hoy, tigilan mo nga ang pagpapantasya sa lolo ko! Nakakadiri ka!” Dinuro ko siya gamit ang sandok, “Focus tayo sa mga nakuha niyang info.” Umayos siya ng upo pero hindi pa rin mawala wala iyong nakakadiring ngiti sa mga labi niya, “Iiih, oo na! Pero kasi naman hindi ako maka get over. Alam mo ba na pangarap ng lahat ng nasa media industry na mainterview o kahit makamayan lang ang Lolo mo? He’s Clark freaking Monte Carlo, for Pete’s sake! The infamous hot guy who destroyed his family’s mafia clan for his beloved wife! Look! Tumatayo ang mga balahibo ko!” Lumapit siya sa akin para ipakita iyon. But I seized the chance para pukpukin ng sandok ang ulo niya. “Awww!” “Tantanan mo ang Lolo ko, matagal na iyon! Nirarayuma na siya n

Caroline’s POV Napuno ng makamundong mga halinhinan ang kwarto niya. I’m on top of him, grinding my body against his. Mukha akong nananamantala ng pasyente rito sa hospital pero wala akong pakialam. Panay naman ang ung*l ng pasyenteng ito at halos tumirik na ang mga mata niya. “B-Baby, stop it already, ugghhh!” pakiusap niya. “Why? Hindi ba’t sabi mo hindi ako titigil hanggat may lumalabas pa riyan?” nakangisi kong tanong, habang lalo pang binibilisan ang pag-indayog ko sa itaas niya. “I know, I know… I take it back! Ughh! Masyado nang… ughhh! Fvck!! Just please, stop! Baka ikamatay ko na ito!” Nakahawak na siya sa bewang ko habang pilit akong pinatitigil. Natatawa akong umalis sa itaas niya. “Tsk tsk! Ang hina naman pala ng isang Tobias Lion Del Fierro.” sarkastiko kong pasaring sa kanya. Panay ang paghahabol niya nang hininga habang tuwang tuwa naman akong nakatitig sa kanya. “Kapag ako nakalabas dito, malalagot ka sa akin,” puno ng sama ng loob niyang sabi. “Hahahaha! Sa

Caroline’s POV “Sa tingin mo ba mauuto mo ako? You are nothing but a mere employee like me, Raegan. Ang uncle mo pa rin ang may last say sa lahat. Ngayon kung ano man yang problema mo sa opisina, labas na ako dyan. Hindi ikaw ang amo ko.” Mabilis kong pinatay ang tawag matapos ko siyang barahin. Baliw talaga siya, akala niya ba natatakot ako? After everything that happened, I decided na pumunta na muna sa bahay ng parents ko for dinner. Napakaraming nangyayari sa buhay ko ngayon. Gusto kong magpahinga. I want to breathe. Tutal naayos ko naman na ang dapat kong ayusin at si Tobias na raw ang bahala sa iba. Pagdating ko sa bahay ay kaagad akong sinablubong nila Mom and Dad ng yakap. “Finally nakauwi ka rin dito anak. We’ve been wanting to spend time with you. Ikaw naman itong mas gusto pang magsolo kesa pumunta rito,” nagtatampong sabi ni Mom after namin magyakap. “Hayaan mo na ang anak natin Mahal, syempre iba rin talaga kapag nandoon siya sa bahay nila ni Tobias. Besides, they

3rd Person’s POV “Hijo, why do you keep rummaging through your phone?” his Mom asked. Kanina pa nag-aayos ng mga gamit si Shiela, alam niya kasi na maarte ang kanyang binata pagdating sa mga damit nito. “Nothing, just office stuff,” pagsisinungaling niya. Ang totoo ay halos pipiin niya na ang cellphone niya sa paghahanap ng reply ni Caroline. It has been three hours pero wala pa ring reply ang mapapangasawa niya. Para na siyang mababaliw sa kahahanap ng sira ng cellphone niya. He knows a thing or two when it comes to fixing phones or any other gadgets. Pero kahit anong hanap niya ay hindi niya malaman kung ano ang dapat ayusin. Could it be that hindi lang talaga siya nirereplyan ng dalaga? No, that’s impossible. Siguro ay kailangan lang niya bumili ng bagong cellphone, and a spare na pwede niyang magamit kapag ganitong emergency. “What’s your plan with Monte Carlo’s daughter?” his Mom asked out of the blue. “You should not marry that cunning woman, Tobias. I’m warning you,” sa

3rd Person’s POV “Totoo ba na ikaw raw ang nag alter ng mga financial reports?” tanong ni Jeff. Natigil sa paglalakad si Caroline. Hindi inaasahan ang ganitong kumprontasyon sa mga kasamahan niya. Bakas ang disappointment, takot, at ang katiting na pag-asa sa mga mata ni Jeff. Ngayon, lahat ng mga tao sa floor na iyon ay nakatingin na sa kanya. Nagsitayo pa ang iba sa mga cubicle nila, lahat ay naghihintay sa isasagot niya. Bawat isa ay umaasang hindi siya involved sa mga nangyayaring anumalya sa loob ng kumpanya. Besides, sigurado naman sila na magkakakampi sila umpisa pa lang. But they need assurance. They need to hear it from her. “Yes.” Ni hindi man lang siya kumurap matapos niyang aminin ang katotohanan. “Caroline naman, nagbibiro ka lang ‘di ba? Ito talaga, joker oh!” Akmang aangkla si Melissa sa braso niya pero mabilis siyang umiwas dahilan para muntik pa itong masubsob. “Bakit? Bakit mo ginawa iyon? Alam mo ba kung gaano kalaking pera ang nawala? Billions, Caroline,” Jeff