All Chapters of My Crazy Life as the CEO's Wife: Chapter 51 - Chapter 60

Caroline’s POV “Are you sure you’re okay?” he asked for the Nth time. Hinawakan ko ang kamay niyang nakahawak sa pisngi ko. Pareho kaming nakatanaw sa balkonahe ng mansyon niya habang umiinom ng Merlot wine. “I’m okay, ilang beses mo ba akong kailangan tanungin niyan para maniwala ka sa akin?” He smiled. Iyong tipo ng ngiti niya na hindi niya ipinapakita sa iba. To be honest, ni hindi ko pa nga siya nakikitang ngumiti sa harap ng iba eh. Kung kukurba man ang labi niya sa harap nila ay sarkastiko naman iyon. I am lucky enough to see his handsome smile. Ang weird, pero sa tuwing ngingiti siya, pakiramdam ko nags-slow motion ang lahat, and I can’t take my eyes off him. “Medyo nakakaramdam lang ako ng guilt. You’ve done so much for me. I’m sorry you have to go through all that," he said with full sincerity. “Sus! Mukhang nag-eenjoy ka pa nga nung makitang pinoposasan ako eh!” biro ko, saka siya mahinang hinampas sa dibdib. His chest is sculpted and undeniably strong. Parang

Caroline’s POV “Oh ‘di ba? Bakit ko naman bibigyan ng pagkain iyon ‘di ba? Never! Pumuti na ang uwak at iyong kilikili ni Melissa!” Deny na deny naman yata ako masyado? “Hahaha! Loko ka talaga! Iyong cellphone mo tumutunog. Sige na, CR muna ako. Ang dami ko yatang nakain kanina eh.” Napabitaw at lumayo ako sa kanya. “Eeew! Kadiri ka talaga!” “Maka eew naman ito! Ipapahid ko sa iyo kamay ko mamaya, hindi ako magsasabon!”n sigaw niya na akala mo kami lang ang tao ron. Pati tuloy ang mga nakarinig ay napangiwi rin. “Tse!” Binuksan ko ang cellphone ko at message ni Toby ang bumungad sa akin. [FROM: TOBY MY LOVE Thanks babe, I haven’t eaten yet.] [TO: TOBY MY LOVE I know, kaya ipinag-order kita ng favorite mo. Enjoy your lunch :>] “Aba! Ngiting ngiting ah? Sino ‘yan ha?” Sisilip silip na sabi ni Melissa kaya kaagad kong itinago ang phone ko. “Ano ba kayo ni Jeff? Bigla na lang kayong sumusulpot? Hahaha! Dati ba kayong kabute ha?” Kailangan kong mag doble ingat

“Oh my gosh! Totoo ba ito? Talaga bang sasali si Sir sa palaro?”“Nagkakagulo na ang lahat! This year has been full of surprises! Sino nang excited na makita ang ating one and only CEO in his sports wear?!” sigaw ng host.“Akooo!!! Aaaahhh!!!”“OMG! Sir, kahit hindi na ako ma-promote, ipalasap mo lang sa akin iyang abs mo!”“Sir Tobias, handa akong tumandang dalaga! Basta mamayang gabi sa akin ka sasama!”Ngiting-ngiti si Caroline habang naririnig ang nag-uumapaw na tilian at hiyawan ng mga empleyado sa paligid. Hindi niya rin maiwasang mapailing sa mga nakakatuwang kalokohan at hirit ng kaniyang mga kasamahan sa trabaho.“Seryoso ba? Sasali si Sir?” takang tanong ni Melissa, na nakatayo sa tabi niya habang nakatingin sa gitna ng field. “Eh mukhang lumaki 'yun sa harap ng computer, eh. Mukhang 'di marunong maglaro sa labas lalo na sa lupa.”Siniko siya nang banayad ni Caroline habang tumatawa, “Grabe ka naman, napakajudgmental mo ha!”“Bakit? Totoo naman, ah. I mean, yeah, he looks goo

Chapter 58 Caroline’s POV “I’m done!” Isa-isa niyang inihapag sa harap ko ang mga niluto niya. May daing, Hungarian sausage, eggs, mushroom soup, at siyempre, mainit na kape. “Ang bango naman, at ang dami!” “I want you to eat a lot. Puro na lang salad ang kinakain mo, eh. Buti nga hindi ka pa nagiging kambing.” Napairap ako sa kaniya sabay hampas nang mahina sa braso niya. “Ay! Grabe ka sa akin, ha?” “Haha, I’m just kidding. But honestly, I want you to eat a lot and enjoy the food.” “Sige na po, hindi na ako aangal. Grabe, na-miss ko ang daing. In fairness!” Sarap na sarap ako sa luto niya at hindi ko mapigilang mapasayaw nang kaunti habang kumakain. Kung dati ay naiilang at nahihiya pa ako dahil boss ko siya, ngayon, showing him my weird side actually feels nice. Pagkatapos kumain ay nagpatuloy kami sa pagkukwentuhan. Nakaupo lang kami sa dining table nang magkatapat. We’re just taking our time, no rush. Hindi gaya ng usual naming mga araw na laging nagmamadali. “Toby…” “

3rd Person’s POVKung noong isang araw ay pahinga, ngayon naman ay balik silang dalawa sa buhay nilang may hectic na schedule at sunod-sunod na trabaho.Ngayong araw ay may lunch gathering ang mga executives sa isang seafood restaurant. Hindi naman ito seryosong business meeting. Gusto lang talaga nilang magkasama-sama at makapag-bonding. Magkatabi sina Tobias at Caroline sa kanilang pwesto. Lahat sila ay nakaupo sa isang mahabang lamesa at naghihintay na mai-serve ang mga pagkaing in-order.“I’m really sorry about what happened. Kung alam ko lang na maaksidente kayo after going to Puerto Princesa, sana hindi ko na pinilit 'yong deal na iyon,” ani Mr. Yanai na kanina pa halos maglumuhod sa harap ni Tobias dahil sa matinding pag-aalala.“Okay lang iyon. Aksidente lang naman talaga ang nangyari. Sadyang nakatulog ang driver ng truck na iyon sa sobrang puyat.” Tinapik-tapik siya ni Tobias sa balikat para pakalmahin.“I’m sorry, bro... Iyak talaga ako nang malaman kong naaksidente kayo.”“