ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

33 챕터

ท่านพ่อกินๆ 1

ต้าเหล่ยที่เพิ่งได้รับน้ำเพียงเล็กน้อยมองดูภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่บีบคั้น เขาเห็นแววตาแห่งความห่วงใยที่ใสซื่อบริสุทธิ์ ทั้งที่เขาเคยเป็นคนเลว เป็นคนไม่เอาถ่าน ผลาญทรัพย์สินในการเรียน แปรเปลี่ยนเป็นหลงมัวเมากับสุราไปวัน ๆ แต่ในยามที่เขาใกล้ตาย ทุกคนกลับไม่เคยปล่อยมือจากเขาเลย"ท่านพ่อ... ท่านแม่... หมิงจู... โต้วโต้ว ชาติก่อนข้าคงทำบุญมามาก ชาตินี้เลยมีโอกาสแก้ไขทุกอย่าง ข้าสาบาน... ข้าจะเป็นคนใหม่ จะไม่หลงผิดเหมือนในอดีตอีกแล้ว" ต้าเหล่ยเอ่ยด้วยเสียงที่แหบพร่า น้ำตาของเขาไหลร่วงลงมาอย่างสุดกลั้น ทำให้ทุกคนในบ้านถึงกับน้ำตารื้น"ท่านพ่อ... ฮืออออ... โต้วโต้วกลัวเหลือเกินเจ้าค่ะ ท่านพ่อหลับนานมาก โต้วโต้วกลัวท่านพ่อจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก"ถังโต้วโต้ว เด็กน้อยวัย 4 ขวบคลานเข้ามาเกาะขอบแคร่ ดวงตากลมโตที่เปื้อนคราบน้ำตามองบิดาด้วยความหวาดหวั่น ต้าเหล่ยยิ้มบาง ๆ พลางยื่นมือที่ผ่ายผอมไปลูบหัวลูกสาวเบา ๆ"โต้วโต้วไม่ต้องกลัวนะ... ต่อไปพ่อจะอยู่กับเจ้า จะหาของอร่อย ๆ มาให้เจ้ากินจนอิ่มท้อง... ดีหรือไม่?""ดิ...ดีเจ้าค่ะ ฮึก" หนูน้อยตอบรับเสียงใส ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปหาบิดาด้วยความลังเล ต้าเห
last update최신 업데이트 : 2026-06-24
더 보기

ท่านพ่อกินๆ 2

"เงินก้อนนี้... ที่นั่นสามารถซื้อข้าวได้นับพันจิน"ทั้งเรือนตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ คำว่า 'ข้าวหนึ่งพันจิน' หนักแน่นพอที่จะสั่นคลอนความสิ้นหวังในใจของทุกคน"วิเศษเหลือเกิน...สวรรค์ปิดตาแคว้นต้าเยี่ย แต่กลับเปิดทางรอดให้สกุลถังผ่านทางเจ้าสี่"ถังต้าไห่ ผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ"ท่านพ่อ พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม... ที่นั่นยังมีสิ่งที่เรียกว่า 'ไฟฟ้า' มันทำให้ที่มืดสว่างไสวเหมือนกลางวันโดยไม่ต้องพึ่งแสงเทียน" ต้าเหล่ยเสริม พลางมองไปที่หลาน ๆ ที่นั่งฟังตาค้าง "ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ" หมิงจูพึมพำเบา ๆ"พรุ่งนี้ข้าจะไปเรียนรู้จากท่านลุงหลี่ เขาบอกว่าที่ดินรกร้างก็ทำให้เขียวขจีได้ ข้าจะนำความรู้นั้นกลับมา... หมู่บ้านเถาหยวนของเราจะต้องกลับมามีน้ำ มีข้าว พวกเราจะไม่อดตายอีกต่อไป""ทุกคนจำไว้! เรื่องนี้ต้องเป็นความลับ ห้ามแพร่งพรายออกไปแม้แต่คำเดียว... สะใภ้ใหญ่ สะใภ้รอง รีบเอาข้าวไปต้ม ใช้น้ำที่เจ้าสี่เอามาต้มไปก่อน ใส่ผักและโรยเกลือ สะใภ้สามกับสะใภ้สี่ (หมิงจู) เอามันหมูไปเจียวที่ห้องใต้ดิน กลิ่นจะได้ไม่โชยไปรบกวนบ้านอื่น ส่วนพวกผู้ชายไปเฝ้าประตูอย่าให้ใครบุกเข้ามาได้!"เดิมทีห้
last update최신 업데이트 : 2026-06-24
더 보기

หลับเสียเถิดเจ้าแก้วตา 1

บนโต๊ะไม้ตัวยาวที่ตั้งอยู่กลางโถงเรือน บัดนี้มีเพียงพ่อถัง แม่ถัง กับลูกชายทั้งสี่คน ท่ามกลางแสงเทียนที่ริบหรี่ลงเรื่อย ๆ บรรยากาศกลับดูจริงจังยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ เสียงน้ำไหลกระทบจานชามจากด้านหลังเรือนและเสียงหัวเราะใส ๆ ของโต้วโต้วที่กำลังถูกพากลับเข้าห้องนอนค่อย ๆ เงียบหายไป เหลือเพียงเสียงถอนหายใจยาวของชายชราพ่อถังขยับตัววางมือลงบนเข่า ดวงตาที่ผ่านโลกมามากจ้องมองไปยังลูกชายคนเล็กที่วันนี้ดูแปลกตาไปราวกับเป็นคนละคน"เจ้าสี่... ในเมื่อเรื่องอัศจรรย์นี้เกิดขึ้นกับเจ้า และเจ้าก็รับปากว่าจะกลับตัวกลับใจ พ่อก็ขอถามเจ้าตรง ๆ ต่อไปนี้เจ้าคิดจะทำอย่างไรต่อ? ของล้ำค่าเหล่านั้นหากนำออกมาใช้โดยไม่ระวัง หรือผลีผลามแสดงความร่ำรวยเกินไป พ่อเกรงว่าเราอาจจะเป็นเป้าสายตาของคนอื่น ไม่แน่อาจจะมีโทษฐานซุกซ่อนเสบียงก็เป็นได้"ต้าเหล่ยพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เขาขยับตัวนั่งหลังตรง แววตาที่เคยฉ่ำด้วยฤทธิ์สุราบัดนี้กลับลุ่มลึกและเต็มไปด้วยชั้นเชิง"ท่านพ่อ ข้าไตร่ตรองเรื่องนี้ไว้บ้างแล้ว เดิมทีข้าคิดว่าจะนำของที่ได้จากภพนั้นไปเดินเร่ขายตามจวนใหญ่ในเมืองเพื่อเอาเงินก้อนโต แต่คิดไปคิดมา... วิธีนั้นมันเสี่ยงเกิ
last update최신 업데이트 : 2026-06-24
더 보기

หลับเสียเถิดเจ้าแก้วตา 2

"โต้วโต้วยังไม่นอนหรือ?"เด็กหญิงส่ายหน้า ก่อนจะเดินเข้ามาช้า ๆ แล้วปีนขึ้นมานั่งข้างบิดา"โต้วโต้วอยากอยู่กับท่านพ่อ"คำพูดนั้นทำให้หัวใจของต้าเหล่ยอ่อนยวบ มือหนาลูบศีรษะลูกสาวเบา ๆ"ได้สิ ต่อไปพ่อจะอยู่กับโต้วโต้วทุกวัน"เด็กหญิงยิ้มกว้างจนตาหยี ก่อนจะซบลงกับแขนของเขา ภาพนั้นทำให้พ่อถังเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหน้าหนีเล็กน้อย"เอาล่ะ วันนี้ก็พอแค่นี้ พรุ่งนี้ยังมีงานอีกมาก""ขอรับท่านพ่อ" ถังต้าซานลุกขึ้นก่อน ถังต้าเหอและต้าเจียงก็ลุกตาม ต้าเหล่ยอุ้มลูกสาวขึ้นมาแนบอก ภาพนั้นทำให้ใจเขาสงบลงอย่างประหลาด ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอนภายในห้องนอนที่มืดสลัวและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินแห้ง ถังต้าเหล่ยประคองร่างเล็กจ้อยของโต้วโต้วไว้บนตัก มือลูบแผ่นหลังลูกสาวอย่างอ่อนโยน หมิงจูนั่งอยู่ข้าง ๆ นางมองดูภาพนั้นด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งประหลาดใจและหวาดหวั่น แต่ลึก ๆ กลับมีความอบอุ่นแทรกซึมเข้ามาในหัวใจ"ท่านพ่อ... กล่อมโต้วโต้วนอนได้หรือไม่?" เด็กน้อยพึมพำขณะซุกหน้าเข้ากับอกบิดาต้าเหล่ยยิ้มน้อย ๆ เขาพยายามนึกถึงความทรงจำอันเลือนรางในวัยเด็ก ก่อนจะเริ่มฮัมเพลงด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟัง"ลมพ
last update최신 업데이트 : 2026-06-24
더 보기

หอมจังเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ 1

ยามอิ่น (03.00-05.00 น.)ต้าเหล่ยลืมตาขึ้นในความมืด เขาขยับตัวอย่างระวังไม่ให้ภรรยาตื่น ก่อนจะก้าวเข้าสู่มิติส่วนตัวอย่างเงียบเชียบ เสื้อยืดกางเกงยีนถูกหยิบมาผลัดเปลี่ยนอีกครั้ง ก่อนจะก้าวข้ามประตูแก้วไปยังปี 2026 ทันทีวูบ!เขากลับมาปรากฏตัวในซอยโกดังเก่าที่เดิม ตอนนี้ใจของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ เพราะในกระเป๋ามีเงินสดปึกใหญ่ ต้าเหล่ยเดินออกจากซอยมุ่งหน้าไปยังทางม้าลาย สายตากวาดมองรอบตัวอย่างพินิจ ตอนนี้ผู้คนพลุกพล่านกว่าเมื่อเช้านัก รถยนต์วิ่งขวักไขว่ แสงไฟจากป้ายร้านค้าหลากสีสันช่างละลานตา"มีเงินตราเท่ากับมีความกล้าสินะ ช่างน่าขัน บัณฑิตมากมายมองว่าพวกพ่อค้าต่ำต้อย ดูถูกว่าตามร่างกายมีแต่กลิ่นเงินตรา ช่างโง่เขลาหรือกล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือทะนงตนเกินไป มีอาหารชิ้นไหน มีอาภรณ์ผืนใดที่ไม่ได้แลกมาด้วยเงินตรา คอยดูเถอะว่าข้าจะเป็นทั้งบัณฑิตเป็นทั้งพ่อค้าได้หรือไม่"เมื่อสัญญาณไฟคนข้ามเปลี่ยนเป็นสีเขียว เขาเร่งฝีเท้าข้ามฟากไปฝั่งตลาด บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง รถเข็นขายอาหารตั้งเรียงราย กลิ่นหอมของอาหารสำเร็จรูปนานาชนิดลอยมาแตะจมูก เขาต้องเตือนตัวเองว่ามีงานสำคัญต้องทำก่อนต้าเหล่
last update최신 업데이트 : 2026-06-24
더 보기

หอมจังเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ 2

เขายังไม่กลับภพเดิม ต้าเหล่ยเดินย้อนกลับมาที่ตลาดอีกครั้งเพื่อสำรวจรถเข็นขายอาหาร กลิ่นหอมของซาลาเปานึ่ง เนื้อเสียบไม้ย่าง และแป้งทอดทำให้เขาแทบอดใจไม่ไหว จนมาหยุดอยู่ที่ร้านที่มีถาดอาหารเรียงรายส่งควันฉุย"พ่อหนุ่ม เอาอะไรดีลูก? วันนี้มีตือฮวน หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊ว ไก่ผัดเม็ดมะม่วง หมูเส้นผัดพริก มะเขือเทศผัดไข่ หรือจะเอามันฝรั่งผัดพริกแห้งดีจ๊ะ?"ป้าเจ้าของร้านรีบเอ่ยทักทาย"ขายยังไงครับป้า?""ราดข้าวกล่องละ 8 หยวน ถ้าเอาแต่กับข้าวก็กล่องละ 12 หยวนจ้ะ"ต้าเหล่ยตาเป็นประกาย "ผมเอาทุกอย่างที่ป้าพูดมาครับ อย่างละ 1 กล่อง!"ป้าเจ้าของร้านรีบตักอาหารใส่กล่องพลาสติกอย่างว่องไว "7 อย่าง ทั้งหมด 84 หยวนจ้ะ" ต้าเหล่ยจ่ายเงินแล้วหอบถุงอาหารร้อน ๆ กลับไปยังซอยเดิม ในใจเริ่มคิดแผนการใหม่ 'ข้าต้องหาเช่าโกดังหรือที่พักสักแห่งที่นี่ อนาคตหากสั่งของจำนวนมากจะได้ไม่ต้องลำบากแบกไปมาในตลาดแบบนี้'เมื่อกลับถึงซอยไร้ผู้คน เขารีบเข้ามิติ เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดป่านหยาบตามเดิม ทันทีที่ก้าวข้ามธรณีประตูไม้กลับสู่เรือนสกุลถัง แผ่นดินที่เคยแห้งแล้งของหมู่บ้านเถาหยวนกลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างน่าประหลาด ต้าเห
last update최신 업데이트 : 2026-06-24
더 보기

หอมจังเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ 3

เมื่อจัดการทางครัวเสร็จ ต้าเหล่ยก็อุ้มลูกสาวเดินไปหาพี่ชายทั้งสามที่ลานบ้าน พี่ใหญ่ที่กำลังวางท่อนฟืนหันมาเห็นน้องชายก็ทักขึ้นด้วยเสียงไม่ดังนัก "กลับมาแล้วหรือเจ้าสี่?""เพิ่งกลับมาขอรับพี่ใหญ่" ต้าเหล่ยขยับเข้าไปใกล้แล้วลดเสียงลง"...""ข้าซื้อข้าวสารกับเนื้อหมูแล้วก็ผักสดมาจำนวนหนึ่ง เช้านี้ข้าตั้งใจจะเอาเข้าไปขายให้จวนสกุลเวินที่เป็นเจ้าของโรงเตี๊ยมใหญ่กลางเมือง เราต้องมีทุนรอนไว้ก่อน อีกอย่าง...ข้าต้องหาเงินซื้อของข้ามภพไปทางนู้นแล้วค่อยเอาไปขายแปลงเป็นเงินเพื่อเช่าห้องหรือโกดังไว้เก็บของ เวลาสั่งของจำนวนมากข้าจะได้ไม่ต้องหอบพะรุงพะรังเดินในตลาดแบบนี้ มันสะดุดตาเกินไป"พี่ชายทั้งสามพยักหน้าเห็นด้วยทันที ต้าซานตอบกลับด้วยท่าทีเอาการเอางาน "ได้! กินข้าวเสร็จเราจะออกเดินทางเข้าเมืองทันที ป่านนี้พี่สะใภ้ของเจ้าคงต้มข้าวเสร็จแล้วกระมัง""เสร็จแล้วขอรับ ข้าเพิ่งแวะไปบอกพี่สะใภ้เมื่อครู่ ตอนนี้ข้ายังไม่อยากให้พวกเราปรุงกับข้าวที่นี่ กลิ่นน้ำมันกลิ่นเนื้อเวลามันโชยไปตามลมในยามที่ชาวบ้านยังอดอยาก มันจะชักนำภัยมาหาเรา รอให้ข้าเอาอาหารกระจายเข้าสู่ท้องตลาดผ่านคนอื่นก่อน ถึงตอนนั้นเราถึงจะ
last update최신 업데이트 : 2026-06-24
더 보기

จวนสกุลเวิน 1

แสงแดดแผดเผาลงมาบนพื้นดินที่แตกระแหงจนเกิดเป็นร่องลึก สี่พี่น้องสกุลถังเดินมุ่งหน้าไปตามถนนดินมุ่งสู่ตัวเมืองเป่ยหนาน สองข้างทางที่เคยเป็นทุ่งนาเขียวขจี บัดนี้หลงเหลือเพียงตอข้าวสีน้ำตาลไหม้ คูคลองที่เคยมีน้ำหล่อเลี้ยงฝูงปลา กลายเป็นเพียงร่องดินแห้งกรังที่มีเพียงเศษใบไม้แห้งปลิวว่อนถังต้าซาน ถังต้าเหอช่วยกันเข็นรถเข็น บนนั้นมีฟืนกับเสื่อฟางเก่า ๆ ส่วนถังต้าเจียงกับถังต้าเหล่ยเดินขนาบข้างด้วยท่าทางสงบนิ่ง"อดทนหน่อยนะเจ้าสี่ อีกสิบลี้ (5 กิโลเมตร) ก็จะถึงเขตเมืองแล้ว หรือเจ้าจะขึ้นมานั่งบนรถเข็นดีหรือไม่" ต้าซานเอ่ยถามน้องชายด้วยความเป็นห่วง หัวอกคนเป็นพี่คิดเพียงว่าต้าเหล่ยเป็นคนเรียนหนังสือ เป็นความหวังของครอบครัว งานหนักล้วนไม่เคยหยิบจับผ่านมือ สิ่งใดที่เขาแบ่งเบาจากน้องชายได้ พี่ ๆ ทุกคนล้วนเต็มใจ"พี่ใหญ่ไม่ต้องห่วงข้า ข้ายังไหวขอรับ"ครึ่งชั่วยามผ่านไป เสียงอื้ออึงของตัวเมืองเป่ยหนานก็ดังเข้าโสตประสาท แต่มันไม่ใช่เสียงแห่งความคึกคักอย่างในอดีต ภาพที่เห็นคือกลุ่มคนไร้บ้านที่ผอมโซจนเห็นกระดูกนั่งพิงกำแพงเมือง แววตาแต่ละคู่ดูเลื่อนลอยไร้จุดหมาย พ่อค้าแม่ค้าตามแผงลอยต่างนั่งเฝ้าก
last update최신 업데이트 : 2026-06-25
더 보기

จวนสกุลเวิน 2

"ไป! เรียกคนมาขนของทั้งหมดเข้าคลัง ชั่งน้ำหนัก คิดราคาให้เต็มจำนวน ห้ามขาดแม้แต่อีแปะเดียว""ขอรับนายท่าน!"เหล่าคนงานรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นนายท่านเวินจึงหันกลับมามองถังต้าเหล่ย คราวนี้สายตาของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ก่อนหน้านี้เขามองอีกฝ่ายเป็นเพียงชาวบ้านผู้หนึ่ง บัดนี้กลับมองราวกับกำลังเผชิญหน้าพ่อค้าผู้มีเบื้องลึกเบื้องหลัง"น้องชายถัง ข้าไม่สนใจว่าเสบียงเหล่านี้มาจากที่ใด ข้าสนใจเพียงอย่างเดียว..."นายท่านเวินหยุดไปครู่หนึ่งพลอยทำให้สี่พี่น้องสกุลหวังลุ้นจนเหงื่อซึม"...""ครั้งหน้า... ยังหามาได้อีกหรือไม่"ถังต้าเหล่ยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะตอบกลับ"หากราคายุติธรรม ก็น่าจะหามาได้ขอรับ"นายท่านเวินหัวเราะลั่น"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดี! เช่นนั้นหอหย่งซานจะรับไว้ทั้งหมด! ไม่ว่าเจ้านำมาเท่าใด ข้ารับทั้งหมด หากเงินสดไม่พอ ข้าจะใช้โฉนดที่ดิน ใช้ร้านค้า หรือใช้ทรัพย์สินอื่นแลกเปลี่ยนก็ยังได้""..."เขาก้าวเข้ามาใกล้ถังต้าเหล่ยอีกเล็กน้อย แล้วลดเสียงลง"ขอให้วางใจ ปากของเวินผู้นี้ปิดแน่นยิ่งกว่าฝาโอ่งเก็บสุรา เรื่องวันนี้จะไม่มีวันหลุดออกจากหอหย่งซานแม้แต่คำเดียว""ขอบคุณนายท่านเวินขอรับ นี่เป
last update최신 업데이트 : 2026-06-25
더 보기

โต้วโต้วรักท่านพ่อที่สุด 1

ปลายยามซื่อสี่คนพี่น้องก็กลับมาถึงเรือนสกุลถัง พ่อถังแม่ถังนั่งอยู่บนม้านั่งไม้ใต้ร่มไม้ใหญ่ มือหยาบกำลังขะมักเขม้นสานตะกร้าไม้ไผ่อยู่เงียบ ๆ ทันทีที่เสียงล้อรถเข็นกระทบพื้นดินดังใกล้เข้ามา ประมุขของบ้านก็เงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความกังวล"เป็นอย่างไรบ้าง ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือไม่?" พ่อถังเอ่ยถามพลางวางเส้นตอกในมือลง ต้าซานจึงรีบก้าวเข้ามาหาบิดาด้วยใบหน้าแจ่มใส "ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยดีขอรับท่านพ่อ ไม่มีปัญหาประการใด ของที่เจ้าสี่ต้องการก็ได้มาครบแล้ว ตอนนี้เจ้าสี่เก็บไว้อย่างดีแล้วขอรับ"ต้าซานส่งสายตาให้บิดาเป็นเชิงสัญลักษณ์พลางเหลือบมองไปที่ ถังต้าเหล่ยซึ่งยืนนิ่งอยู่ ต้าเหล่ยเพียงพยักหน้าเล็กน้อย สื่อสารทางใจกันว่าของล้ำค่าเหล่านั้นถูกเก็บเข้าสู่ 'ห้วงมิติ' ส่วนตัวไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"ดีแล้ว... ปลอดภัยก็ดีแล้ว จำไว้ว่าอย่าประมาทเด็ดขาด ให้คิดไว้เสมอว่าทุกย่างก้าวอาจจะมีคนคอยแอบมองเราอยู่ตลอดเวลา ยิ่งในยามที่บ้านเมืองแห้งแล้งจนคนเห็นแก่ตัวเช่นนี้ พวกเจ้าต้องตื่นตัวระแวดระวังให้มาก""ขอรับท่านพ่อ!" ลูกชายทั้งสี่ตอบรับคำสอนด้วยน้ำเสียงหนักแน่นระหว่างนั้นเอง โต้วโต้
last update최신 업데이트 : 2026-06-25
더 보기
이전
1234
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status