Semua Bab ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ: Bab 221 - Bab 230

สายฝนยามวสันต์ยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย ละอองน้ำแผ่ซ่านปกคลุมทั่วนครหลวงเป่ยหนาน ราวกับจะชะล้างความดุเดือดเคี่ยวกรำของการสอบเซี่ยงซื่อที่เพิ่งผ่านพ้นไปให้มลายหายหลังสิ้นเสียงระฆังส่งสัญญาณปิดม่านสนามสอบลงอย่างเป็นทางการ ขั้นตอนหลังจากนั้นกลับทวีความยุ่งยากสลับซับซ้อนและเคร่งครัดจนถึงขีดสุด บรรดากระดาษคำตอบนับพันแผ่นถูกรวบรวมอย่างหนาแน่น ริบรวมเข้าสู่กองกลางเพื่อทำการ ลอกสำเนาชำระชื่อโดยมีเจ้าหน้าที่อาลักษณ์คัดลอกข้อความทั้งหมดใหม่อีกรอบด้วยน้ำหมึกสีชาด เพื่อป้องกันมิให้กรรมการจำลายมือของผู้เข้าสอบได้ ซ้ำยังต้องทำการปิดผนึกซ่อนนามอย่างมิดชิด การตรวจข้อสอบผ่านการคัดกรองและตรวจทานซ้ำสลับเปลี่ยนมือถึง 3 รอบใหญ่ เพื่อป้องกันการทุจริตติดสินบน ก่อนจะคัดเลือกบทความที่ผ่านเกณฑ์ส่งตรงขึ้นสู่มือของกรรมการใหญ่เพื่อตัดสินชี้ขาดดังนั้น การประกาศผลสอบจึงมิได้รวดเร็วทันใจดั่ง หลังจากความตึงเครียดในสนามสอบสิ้นสุดลง เหล่าบัณฑิตทุกคนจึงทำได้เพียงเดินทางกลับบ้านเรือนของตน นั่งรอลุ้นผลอย่างอกสั่นขวัญแขวนณ พระราชวังหลวง แคว้นต้าเยี่ย ภายในห้องทรงงานส่วนพระองค์ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของไม้มู่หนานทองและถ่าน

ฮ่องเต้ทรงตบโต๊ะอย่างแรง ก่อนจะพลิกไปดูคำตอบข้อที่ 3 ของซิ่วไฉคนที่สองเพื่อเปรียบเทียบ พระองค์ทรงอ่านบทความของซิ่วไฉคนนั้นที่พยายามเขียนอวยยศพระองค์เต็มที่ ชี้แจงว่าพระองค์คือโอรสสวรรค์ผู้จุติลงมาเพื่อปราบยุคเข็ญ ฮ่องเต้องค์ก่อนสมควรถูกโค่นล้ม และปิดท้ายสำนวนไว้ว่า'โอรสสวรรค์พระองค์ใหม่ทรงเป็นมังกรแท้ที่สวรรค์ประทานลงมาโปรดใต้หล้า ทรราชองค์ก่อนไร้ธรรมะสมควรถูกโค่นล้มลงเพื่อความสงบสุขของปวงประชา พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยเมตตาบารมีโอบอ้อมอารีถึงเพียงนี้ จะถูกเรียกว่าเป็นคนโฉดได้อย่างไร! มีแต่ผู้ทรยศคิดคดต่อแผ่นดินเท่านั้นที่จะกล้ากล่าววาจาให้ร้ายพระองค์!'ทว่า เมื่อเทียบกับบทความข้อที่ 3 ของซิ่วไฉคนที่สี่ที่เขียนส่งมาคู่กัน คำตอบของคนผู้นี้กลับมองลึกไปถึงแก่นแท้ของอำนาจโดยมิได้ใช้คำประจบสอพลอเลยแม้แต่น้อย'บัลลังก์มิใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์จนแตะต้องมิได้ บัลลังก์เป็นเพียงที่นั่งของผู้ปกครองแผ่นดิน หากผู้ครองบัลลังก์ทำให้ประชาล้มตาย บ้านเมืองระส่ำระสาย ทหารชายแดนหลั่งเลือด แต่คนในวังยังมัวเมาในสุราลุ่มหลงสตรี เช่นนั้นแล้วผู้ใดกันแน่ที่เป็นคนโฉด? ผู้ลุกขึ้นเปลี่ยนฟ้า หรือผู้ที่ปล่อยให้ประชาทั้งแผ่

ที่กลางลาน มีโต๊ะยาวขนาดใหญ่จัดวางขนมหวานหน้าตางดงามสะดุดตา เค้กผลไม้สด เค้กนมสดเนื้อเนียนนุ่ม ขนมดอกหอมหมื่นลี้ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ขนมโก๋อ่อนไส้เผือกมะพร้าว ขนมไร้กังวล และขนมเหอฮวาซูที่อบจนแป้งบางกรอบซ้อนกันเป็นชั้น ๆ หน้าตาเหมือนดอกบัวผลิบานอย่างวิจิตรบรรจง ขนมทุกชิ้นถูกจัดใส่จานแก้วใสใบเล็กพอดีคำ เครื่องครัวและภาชนะทั้งหมดล้วนเป็นเครื่องแก้วโปร่งแสงที่สะท้อนแสงแดดระยิบระยับดูหรูหราอลังการนอกจากนี้ยังมีผลไม้สดอย่างสตรอว์เบอร์รีสีแดงสด แตงโมเนื้อฉ่ำ สาลี่กรอบหวาน องุ่นไร้เมล็ด ส้ม และแอปเปิล ทุกอย่างถูกล้างจนสะอาดเอี่ยมและหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ จัดวางเคียงคู่กับโถแก้วบรรจุชาร้อน ชาใส่นมรสกลมกล่อม น้ำแตงโมปั่น น้ำมะพร้าวหอมหวาน และโยเกิร์ตหรือที่ชาวบ้านเรียกว่านมเปรี้ยวโรยหน้าด้วยเนื้อผลไม้ชิ้นเล็กหลากสีงานเลี้ยงนี้ไม่มีพิธีรีตองอันน่าอึดอัด ทุกอย่างถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ งดงาม และที่สำคัญที่สุดคือสะอาด ภาชนะแก้วใสที่มองเห็นเนื้อในแจ่มชัด ทำให้แขกทุกคนสัมผัสได้ถึงความอุดมสมบูรณ์ บรรดาสะใภ้สกุลถังคอยดูแลโต๊ะของว่างให้แขกเหรื่อหยิบทานตามชอบใจท่านเจ้าเมืองฟ่านเจี้ยนเดินถือจานแก้วพลางมองซ้า

ได้ยินคำขู่ของยัยหนูตัวดี ต้าเหล่ยถึงกับสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง ใบหน้าถอดสีรีบเอ่ยห้ามเสียงหลง"ลูกสาวตัวแค่นี้ย่อมต้องอยากนอนกับท่านแม่อยู่แล้ว... ดูท่านพ่อเถอะ ตัวโตกว่าลูกตั้งเยอะยังต้องนอนกอดท่านแม่ทุกวัน" โต้วโต้วกอดอก เอียงคออมยิ้มกริ่มราวกับกำลังล้อเลียนบิดา"ลูกรัก.... เห็นใจพ่อเถิด""ลูกจะนอนคนเดียวได้หรือไม่... ก็ขึ้นอยู่กับปริมาณของไอศกรีมแล้วแหละเจ้าค่ะ"ต้าเหล่ยได้แต่ยอมจำนนต่อหน้าลูกสาวอย่างหมดรูป เขาเดินเลี่ยงเข้าไปในมุมมืดของเรือน ก่อนจะหยิบเอาไอศกรีมรสโปรดของลูกสาวออกมาจากมิติถึงสี่กล่องใหญ่ แล้วเดินกลับมาส่งให้หนูน้อยแล้วกระซิบถาม"เอาล่ะ... ไอศกรีมสี่กล่องใหญ่นี่ เพียงพอที่จะทำให้เจ้ากล้านอนคนเดียวในคืนนี้ได้หรือไม่?"หนูน้อยมองกล่องขนมหวานแช่เย็นที่วางอยู่ตรงหน้า แกล้งทำท่าทางครุ่นคิดประเมินอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแผ่ยิ้มกว้างจนตาปิด ยื่นนิ้วก้อยน้อย ๆ ออกไปหาบิดา"เพียงพอแล้วเจ้าค่ะ! เกี่ยวก้อยสัญญาเลย คืนนี้ท่านแม่เป็นของท่านพ่อแน่นอนเจ้าค่ะ!"ต้าเหล่ยหลุดหัวเราะออกมาอย่างโล่งอกพลางเกี่ยวก้อยกับลูกสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะปล่อยให้เด็ก ๆ ได้แบ่งปันไอศกรีมกินร่วมกันอย่างครื้

ขณะที่พ่ออันคอยดูแลและฝึกซ้อมกลุ่มคนคุ้มกัน แม่อันวิ่งวุ่นทำเต้าฮวยหมูสับสูตรเด็ดส่งขาย และมีอันโม่คอยช่วยงานบัญชีกับวั่งไฉอย่างหัวไวในยามบ่ายแก่ยามเซินของฤดูเก็บเกี่ยว ลมเย็นยามวสันต์พัดโชยหอบเอาไอแดดและกลิ่นรวงข้าวสีทองสุกปลั่ง แปลงนาข้าวเนื้อที่ 1,700 หมู่กว้างใหญ่สุดสายตาราวกับผืนพรมทองคำทอประกายล้อไปกับแสงแดดที่เริ่มคล้อยต่ำคนงานต่างแยกย้ายกันทำงานในหน้าที่ด้วยความขันแข็ง ต้าเหล่ยนั่งอยู่บนม้านั่งยาวในศาลาไม้หลังย่อมกึ่งกลางระหว่างแปลงนาและแปลงผักในอ้อมแขนอุ้มเล่อเล่อ บุตรชายวัยหนึ่งขวบเศษหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูด้านข้างศาลามีลำคลองสายเล็กน้ำใสสะอาดจนเห็นฝูงปลาแหวกว่าย ห่างออกไปริมคลองใหญ่ภายนอกมีกังหันน้ำขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลไกตักน้ำขึ้นมาเทใส่รางไม้ไผ่พาดผ่านเป็นระบบชลประทานอัจฉริยะคอยส่งน้ำไปรดพืชผักในแปลงโดยไม่ต้องใช้แรงคน ผักที่ต้องการน้ำมากก็เจาะรูรางไม้ไผ่ให้ใหญ่ ผักที่ต้องการน้ำน้อยก็เจาะรูให้เล็ก เมื่อรดเสร็จสิ้นก็เพียงยกรางไม้ออก ระบบทุ่นแรงนี้ถูกสร้างขึ้นหลายจุดทั่วที่ดิน ช่วยให้คนงานมีเวลาเหลือเฟือในการใส่ปุ๋ย พรวนดิน และใส่ใจรายละเอียดของพืชพรรณได้อย่างเต็มที่