ANMELDENจากบัณฑิตซิ่วไฉเสเพลหวิดอดตาย ก้าวผ่านประตูเวลากวาดเสบียงปี 2026 กลับไปชุบชีวิตลูกเมีย และปฏิวัติเกษตรกรรมโบราณ!พลิกแผ่นดินแห้งแล้งให้ทุกคนได้กินอิ่มนอนอุ่น
Mehr anzeigen🏙️ ครอบครัวหลี่ (พันธมิตรจากโลกอนาคต ปี 2026)
ลุงหลี่ (หลี่ฉุนกัง) : อดีตอาจารย์สอนวิชาเกษตรกรรมผู้มีสง่าราศี ใจดีและเปี่ยมด้วยเมตตา เป็นผู้รับปากถ่ายทอดวิชาความรู้ทางการเกษตรให้แก่ถังต้าเหล่ย
ป้าหลี่ (หลี่จินเหลียน) : ภรรยาของลุงหลี่ สตรีสูงวัยใจดีผู้นำพาถังต้าเหล่ยเข้าร้าน คอยช่วยเหลือ คัดสรรอาหาร และแนะนำตลาดจัดหาเสบียงให้ หลี่หลินเฟิง: บุตรชายคนเดียวของบ้านหลี่ เปิดร้านรับซื้อของเก่า เป็นผู้รับซื้อเหรียญทองแดงโบราณ 3 อีแปะจากถังต้าเหล่ยในราคา 7,500 หยวนเพื่อเป็นทุนรอน หลี่หร่านอี๋: สะใภ้บ้านหลี่ หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มและดูคล่องแคล่ว (ภรรยาของหลี่หลินเฟิง) หลี่ซูซู (อายุ 5 ปี) : หลานสาวตัวน้อยแก้มป่องของบ้านหลี่ วัยกำลังซุกซน ฉินฉือ: เพื่อนรุ่นพี่ของหลี่หลินเฟิง เบื้องหน้าอาจดูเป็นพ่อค้าทั่วไป แต่เบื้องหลังคือผู้มีอิทธิพล กว้างขวางในวงการตลาดมืด หรืออารมณ์มาเฟียที่มีเส้นสายหนาแน่น 🏠 ครอบครัวหลัก (สกุลถัง - บ้านสี่)ถังต้าเหล่ย (อายุ 24 ปี) : พระเอกของเรื่อง บัณฑิตซิ่วไฉผู้ข้ามภพ ปฏิวัติตนเองจากคนเสเพลสู่พ่อค้าผู้พลิกใต้หล้า
หมิงจู (อายุ 22 ปี) : ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของถังต้าเหล่ย อ่อนโยน อดทน และไม่เคยทอดทิ้งสามี ถังโต้วโต้ว (อายุ 4 ปี) : บุตรสาวตัวน้อยแก้วตาดวงใจ 🧓 รุ่นบุพการีท่านพ่อและท่านแม่
ถังต้าไห่ (อายุ 50 ปี) : บิดาของถังต้าเหล่ย
หลิวฟาง (อายุ 48 ปี) : มารดาของถังต้าเหล่ย ครอบครัวพี่ชายใหญ่ (บ้านใหญ่)ถังต้าซาน (อายุ 30 ปี) : พี่ชายคนโตของถังต้าเหล่ย
โจวฮุ่ย (อายุ 28 ปี) : พี่สะใภ้ใหญ่ ถังจื่อห่าว (อายุ 15 ปี) : บุตรชายของพี่ใหญ่ ครอบครัวพี่ชายรอง (บ้านรอง)ถังต้าเหอ (อายุ 28 ปี) : พี่ชายคนรอง
หลี่เหมย (อายุ 28 ปี) : พี่สะใภ้รอง ถังจื่อเซวียน (อายุ 12 ปี) : บุตรชายของพี่รอง ครอบครัวพี่ชายสาม (บ้านสาม)ถังต้าเจียง (อายุ 26 ปี) : พี่ชายคนที่สาม
เฉินกุ้ย (อายุ 25 ปี) : พี่สะใภ้สาม ถังจื่อรุ่ย (อายุ 10 ปี) : บุตรชายของพี่สาม 👷 กลุ่มคนงานในอาณัติ (ผู้ลี้ภัยและเด็กกำพร้า)ครอบครัวอู๋ (เด็กกำพร้า)
อู๋วั่งไฉ (อายุ 15 ปี) : พี่ชายคนโต แบกรับภาระของน้อง ๆ
อู๋เวินหนิง (อายุ 10 ปี) : น้องชายคนรอง อู๋ลั่วลั่ว (อายุ 7 ปี) : น้องสาวคนเล็ก ครอบครัวป้าเหลียนป้าเหลียน: หญิงชราผู้ถูกขับไล่ไสส่งจากชุมชนเดิม
ชิวหลิน: บุตรสาวของป้าเหลียน ครอบครัวหม่าเซ่าหม่าสิฮัน: บิดา
หม่าเจียว: มารดา หม่าเซ่า: บุตรชายคนโต หม่าชิงหรง: ภรรยาของหม่าเซ่า หม่าฉางชาง: บุตรของหม่าเซ่ากับหม่าชิงหรง หม่าฉางโจว: บุตรชายคนรอง หม่าเซิ่งอี้: บุตรชายคนที่สาม หม่าซูหลัน: บุตรสาวคนเล็กสุด เกาหลาง: ลูกเขยบ้านหม่า (สามีของหม่าซูหลัน) หม่าซุ่ยซุ่ย: ทารกน้อยวัย 4 เดือน 🌾 กลุ่มคนงานจากหมู่บ้านเถาหยวน (ครอบครัวหัวหน้าหมู่บ้าน)ผู้เฒ่าเสิ่น (เสิ่นเหวินชาง) [อายุ 58 ปี] : หัวหน้าหมู่บ้านเถาหยวนผู้สุขุม รอบคอบ
แม่เฒ่าเสิ่น (ซุนซื่อ) [อายุ 55 ปี] : ภรรยาผู้เฒ่าเสิ่น สายสืบทอดที่ 1 (บ้านลูกชายคนโต)เสิ่นกั๋วอัน (อายุ 34 ปี) : ลูกชายคนโต พี่ใหญ่ของบ้าน
หลินชิวเยี่ยน (อายุ 31 ปี) : สะใภ้ใหญ่ เสิ่นเหยียนเฟิง (อายุ 10 ปี) : หลานชายคนโต เสิ่นหลานซิน (อายุ 8 ปี) : หลานสาว สายสืบทอดที่ 2 (บ้านลูกชายคนรองและคนเล็ก)เสิ่นกวงเฉิง (อายุ 29 ปี) : ลูกชายคนรอง
เจียงอวี้เหลียน (อายุ 26 ปี) : สะใภ้รอง เสิ่นชางหมิง (อายุ 5 ปี) : หลานชายคนเล็ก เสิ่นเยว่หรง (อายุ 17 ปี) : ลูกสาวคนเล็กสุดของผู้เฒ่าเสิ่นหน่วยเงิน มูลค่าเทียบ
1,000 อีแปะ = 1 ตำลึงเงิน
10 ตำลึงเงิน = 1 ตำลึงทอง
⏱️ พื้นฐานเวลาจีนโบราณ
1 ชั่วยาม = 2 ชั่วโมง ของสากล
1 ชั่วยาม จะถูกแบ่งย่อยออกเป็น 8 เค่อ 1 เค่อ = 15 นาที ของสากล(ดังนั้น 8 เค่อ $\times$ 15 นาที = 120 นาที หรือ 2 ชั่วโมงเต็มพอดี)
⏰ การนับ "เค่อ" ใน "ยามเฉิน" (07:00 - 09:00 น.)
ยามเฉิน (辰时) คือช่วงเวลาตั้งแต่ 07:00 น. ถึง 09:00 น. เมื่อเทียบเป็นเวลาสากลแล้ว จะตรงกับเวลาดังนี้ครับ
ยามเฉิน (ตอนต้นยาม) : 07:00 น.
ยามเฉิน 1 เค่อ: 07:15 น. ยามเฉิน 2 เค่อ: 07:30 น. ยามเฉิน 3 เค่อ: 07:45 น. ยามเฉิน 4 เค่อ (ครึ่งยาม) : 08:00 น. ยามเฉิน 5 เค่อ: 08:15 น. ยามเฉิน 6 เค่อ: 08:30 น. ยามเฉิน 7 เค่อ: 08:45 น. ยามเฉิน 8 เค่อ: 09:00 น. (สิ้นสุดยามเฉิน เข้าสู่ยามซื่อ) 💡 ตารางเทียบ 12 ชั่วยาม (สำหรับใช้ดูเวลาในนิยาย)ชั่วยาม เวลาสากล บันทึกช่วยจำในนิยาย
ยามจื่อ (子时) 23:00 - 01:00 น. ดึกสงัด / เที่ยงคืน
ยามโฉ่ว (丑时) 01:00 - 03:00 น. ปลายยามดึก / ตีสอง
ยามอิ๋น (寅时) 03:00 - 05:00 น. รุ่งสาง / เริ่มทำอาหารเช้า
ยามเหม่า (卯时) 05:00 - 07:00 น. ฟ้าสาง / ไก่ขัน / ตื่นนอน
ยามเฉิน (辰时) 07:00 - 09:00 น. อาหารเช้า / เริ่มทำงาน
ยามซื่อ (巳时) 09:00 - 11:00 น. สาย / ตลาดคึกคัก
ยามอู่ (午时) 11:00 - 13:00 น. เที่ยงวัน / แดดจัดที่สุด
ยามเว่ย (未时) 13:00 - 15:00 น. บ่ายคล้อย
ยามเซิน (申时) 15:00 - 17:00 น. เย็น / แดดร่มลมตก
ยามโหย่ว (酉时) 17:00 - 19:00 น. พลบค่ำ / พระอาทิตย์ตกดิน
ยามซวี (戌时) 19:00 - 21:00 น. หัวค่ำ / จุดตะเกียง
ยามห้าย (亥时) 21:00 - 23:00 น. ดึก / เข้านอน
📜 คำเตือนเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ 📜
นิยายเรื่องนี้เป็นผลงานที่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามมิให้คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข ทำซ้ำ เผยแพร่ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียนโดยเด็ดขาด
การละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะโดยเจตนาหรือไม่ก็ตาม ถือเป็นความผิดทางกฎหมาย ผู้กระทำผิดจะต้องรับผิดทั้งทางแพ่งและทางอาญา
สงวนสิทธิ์ทุกประการ
หากพบเห็นการละเมิดลิขสิทธิ์ กรุณาแจ้งผู้เขียนผ่านช่องทางที่กำหนด เพื่อดำเนินการตามสิทธิ์อันชอบธรรม
เพจ: ต้าซ้อ writer
📢 คำชี้แจงและคำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหา
นวนิยายเรื่อง "ถังต้าเหล่ย พ่อค้าสองภพ" สร้างสรรค์ขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น เนื้อหาบางส่วนมีการหยิบยกเรื่องราวพล็อตแฟนตาซีและการข้ามมิติเวลามาดำเนินเรื่อง ผู้เขียนจึงใคร่ขอแจ้งรายละเอียดเพื่อทำความเข้าใจร่วมกับผู้อ่านดังนี้ครับ
1. บริบททางประวัติศาสตร์ สิ่งประดิษฐ์ และเทคโนโลยีล้ำยุค
ภายในเรื่องจะมีการปรากฏขึ้นของสิ่งของจากโลกยุคปัจจุบัน เช่น จักรยานพ่วงข้าง สามล้อเครื่อง หรือโคมไฟโซลาร์เซลล์ ซึ่งไม่มีอยู่จริงในยุคจีนโบราณ สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้ปรากฏขึ้นตามเงื่อนไขของพล็อตเรื่องที่ตัวเอกสามารถนำสิ่งของข้ามผ่าน "ประตูแห่งกาลเวลา" กลับไปได้เท่านั้น ไม่ได้อ้างอิงตามหลักโบราณคดีหรือความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์แต่อย่างใด
2. บุคคล สถานที่ และเหตุการณ์
เนื้อหาทั้งหมดเกิดจากจินตนาการของผู้เขียน ชื่อตัวละคร ชื่อสถานที่ ราชสำนัก รัชศก และเหตุการณ์ต่าง ๆ ล้วนเป็นสิ่งสมมติที่สร้างขึ้นมาเพื่ออรรถรสในการดำเนินเนื้อเรื่อง มิได้มีเจตนาในการก้าวล่วง พาดพิง หรืออ้างอิงถึงบุคคล กลุ่มบุคคล หรือสถานที่จริงใด ๆ ในประวัติศาสตร์ทั้งสิ้น
3. คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหาเฉพาะ
นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุตามเกณฑ์ที่เหมาะสม เนื่องจากบางช่วงบางตอนอาจมีการบรรยายถึงฉากโรแมนติกหรือฉากรักบนเตียง ตลอดจนการจำลองสถานการณ์ความยากลำบาก ภัยแล้ง และความอดอยาก ซึ่งถูกเขียนขึ้นเพื่อแสดงถึงพัฒนาการของตัวละครและการฝ่าฟันอุปสรรคเท่านั้น ขอให้ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ผู้เขียนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะได้รับความสนุกสนาน เพลิดเพลิน และเต็มอิ่มไปกับเรื่องราวการสู้ชีวิตของถังต้าเหล่ย ขอให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น!
ตึก ๆ ๆ ๆ!ระหว่างนั้นเอง เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งกระหืดกระหอบดังมาจากด้านหลัง "ท่านอาสี่! ท่านอาสี่ขอรับ!" จื่อเซวียน วิ่งหน้าตั้งมาหยุดอยู่หน้าแคร่ไม้ ใบหน้าแดงก่ำและหอบหายใจแฮ่กเพราะวิ่งมาไกล "ท่านย่าให้ข้ามาตามขอรับ! หัวมันเทศเผาในกองไฟสุกได้ที่หมดแล้วขอรับ!"สิ้นคำของพี่ชาย โต้วโต้วรีบกระโดดลงจากแคร่ไม้ทันที "หัวมันเผา! หัวมันเผามาแล้ว!" เด็กน้อยวิ่งนำหน้าไปก่อนเพื่อน ทำให้ทุกคนในที่นั้นต่างพากันหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู ต้าเหล่ยส่ายหน้าขำ ก่อนจะยื่นมือไปประคองหมิงจูให้ลุกขึ้นช้า ๆ"ไปกันเถอะฮูหยิน""เจ้าค่ะ ท่านเจี่ยหยวน" หมิงจูส่งยิ้มหวาน "อย่าล้อเลียนข้าเลยน่า" ต้าเหล่ยเย้ากลับ ทั้งสองเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันมุ่งหน้าไปยังลานกว้างหน้าโรงนาใหญ่กลางทุ่งในค่ำคืนนี้ ลานกว้างขวางถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงไฟสีส้มอบอุ่นจากกองฟืนหลายกอง กลิ่นหอมหวานตลบอบอวลของมันเทศเนื้อน้ำผึ้งเผาไฟลอยฟุ้ง ปะปนไปกับกลิ่นหอมซ่านของน้ำขิงต้มเดือดพล่าน ไอน้ำสีขาวลอยกรุ่นขึ้นสู่ฟากฟ้าราตรี พ่อถังกำลังนั่งหัวเราะร่าเสียงดังคุยอยู่กับคนงานข้างกองไฟ ส่วนแม่ถังและแม่อันช่วยกันตักมันต้มน้ำขิงในหม้อใบใหญ่แจกจ่า
"คนอื่นจะเป็นอย่างไร พ่อไม่รู้... แต่สำหรับพ่อแล้ว วันที่เจ้าลืมตาดูโลก พ่อก็เพิ่งเคยเป็นพ่อคนครั้งแรกในชีวิต เจ้าคือคนที่สอนให้พ่อรู้ว่าครอบครัวและหน้าที่ของคนเป็นมันยิ่งใหญ่เพียงใด ในยามที่พ่อยังไม่มีสิ่งใดติดตัว เจ้ากับแม่ยังไม่ทิ้งพ่อ... ดังนั้น ต่อให้ในวันหน้าพ่อจะมีลูกอีกสักกี่คน ก็ไม่มีผู้ใดมาสั่นคลอนหรือแทนที่ตำแหน่งของเจ้าในใจพ่อได้"ดวงตากลมโตของโต้วโต้วเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอแดงระเรื่อ "จริงหรือเจ้าคะ""จริงแท้แน่นอนสิ ยิ่งบ้านเรามีสมาชิกมากขึ้น พ่อก็ยิ่งรักและภูมิใจในตัวเจ้ามากขึ้น เจ้าคือพี่สาวใหญ่ เจ้าเป็นลูกสาวคนแรกในชีวิตของพ่อ เจ้าหน้าเหม็นเล่อเล่อนั่นจะนับเป็นอะไรได้" ต้าเหล่ยยิ้มกว้าง พลางใช้นิ้วโป้งคอยเช็ดซับหยาดน้ำตาให้นางอย่างทะนุถนอม คำพูดที่เรียบง่ายทว่าหนักแน่นนั้น ทำให้น้ำตาของเด็กน้อยไหลรินออกมาด้วยความโล่งอก นางตระหนักรู้ว่าตนเองสำคัญที่สุดในใจบิดา "เช่นนั้นเล่อเล่อก็น่าสงสารนัก เห็นทีลูกต้องดูแลน้องให้ดี ท่านพ่อไม่ต้องรักลูกหมดใจก็ได้เจ้าค่ะ เหลือที่ไว้ให้เล่อเล่อครึ่งหนึ่งก็ได้"ต้าเหล่ยได้ยินคำพูดของลูกสาวก็ยิ้มออกมา"แล้วลูกไม่กลัวพ่อจะรักน้องมากกว่าหรือ
ขณะที่พ่ออันคอยดูแลและฝึกซ้อมกลุ่มคนคุ้มกัน แม่อันวิ่งวุ่นทำเต้าฮวยหมูสับสูตรเด็ดส่งขาย และมีอันโม่คอยช่วยงานบัญชีกับวั่งไฉอย่างหัวไวในยามบ่ายแก่ยามเซินของฤดูเก็บเกี่ยว ลมเย็นยามวสันต์พัดโชยหอบเอาไอแดดและกลิ่นรวงข้าวสีทองสุกปลั่ง แปลงนาข้าวเนื้อที่ 1,700 หมู่กว้างใหญ่สุดสายตาราวกับผืนพรมทองคำทอประกายล้อไปกับแสงแดดที่เริ่มคล้อยต่ำคนงานต่างแยกย้ายกันทำงานในหน้าที่ด้วยความขันแข็ง ต้าเหล่ยนั่งอยู่บนม้านั่งยาวในศาลาไม้หลังย่อมกึ่งกลางระหว่างแปลงนาและแปลงผักในอ้อมแขนอุ้มเล่อเล่อ บุตรชายวัยหนึ่งขวบเศษหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูด้านข้างศาลามีลำคลองสายเล็กน้ำใสสะอาดจนเห็นฝูงปลาแหวกว่าย ห่างออกไปริมคลองใหญ่ภายนอกมีกังหันน้ำขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลไกตักน้ำขึ้นมาเทใส่รางไม้ไผ่พาดผ่านเป็นระบบชลประทานอัจฉริยะคอยส่งน้ำไปรดพืชผักในแปลงโดยไม่ต้องใช้แรงคน ผักที่ต้องการน้ำมากก็เจาะรูรางไม้ไผ่ให้ใหญ่ ผักที่ต้องการน้ำน้อยก็เจาะรูให้เล็ก เมื่อรดเสร็จสิ้นก็เพียงยกรางไม้ออก ระบบทุ่นแรงนี้ถูกสร้างขึ้นหลายจุดทั่วที่ดิน ช่วยให้คนงานมีเวลาเหลือเฟือในการใส่ปุ๋ย พรวนดิน และใส่ใจรายละเอียดของพืชพรรณได้อย่างเต็มที่
กาลเวลาเคลื่อนคล้อยผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียว 2 ปีก็ผันผ่านไปหลังจากการสอบเซี่ยงซื่ออันเป็นตำนานสั่นสะเทือนเมืองเป่ยหนานแผ่นดินที่เคยแห้งแล้งแตกระแหง บัดนี้กลับพลิกฟื้นคืนชีวิตด้วยความเพียรและสติปัญญาอันล้ำเลิศ ที่ดินจำนวน 1,700 หมู่ของสกุลถังถูกยกระดับขึ้นเป็น เรือนต้นแบบเกษตรวิถีรวม ภายใต้การสนับสนุนจากราชสำนักโดยตรงองค์จักรพรรดิหนุ่มทรงประทับตราอนุญาตให้ขยายผลแนวคิดนี้จัดตั้งเป็นศูนย์การเรียนรู้ทุกหัวเมืองทั่วแคว้น เพื่อเปิดโอกาสให้ราษฎรเข้ามาศึกษาทุกขั้นตอนอย่างละเอียดตั้งแต่การเตรียมดิน การเพาะกล้า การปรุงปุ๋ยหมักชีวภาพ ไปจนถึงระบบเรือนเพาะปลูกป้องกันภัยหนาวที่ทำให้สภาวะขาดแคลนอาหารมลายหายไปสิ้นทุกครัวเรือนต่างมีเสบียงเพียงพอข้ามปีและมีเงินเก็บออมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ภาพหมู่บ้านสกุลถังในยามนี้คล้ายภาพวาดมงคลอันงดงาม บนท้องฟ้ามีควันไฟอบอุ่นลอยโชยจากทุกหลังคาเรือนบ่งบอกถึงความอิ่มหนำสำราญเด็ก ๆ สวมใส่รองเท้าผ้าป่านเนื้อหนาวิ่งเล่นร่าเริง ปราศจากภาพคนยากไร้ที่ต้องขายลูกเมียหนีแล้ง ตามแนวลาดชันของภูเขาเต็มไปด้วยทุ่งมันเทศ ข้าวไร่ และพืชหมุนเวียนเขียวขจีสุดสายตาในโรงเรือน











