All Chapters of คุณหมอปะป๊า: Chapter 61 - Chapter 70

บทที่ 26 เริ่มต้นใหม่ในฐานะคนจีบถ้อยคำปฏิเสธที่ไร้เยื่อใยและแววตาที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งของเพียงขวัญ ไม่ได้ทำให้ศิลาแสดงอาการเกรี้ยวกราดหรือบังคับขู่เข็ญเหมือนในอดีต ชายหนุ่มเพียงแค่ลดมือที่ถือถุงโจ๊กลงข้างลำตัวอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากหยักลึกระบายยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความเข้าใจและยอมรับความจริง“ถ้าหนูไม่อยากทานตอนนี้ก็ไม่เป็นไรครับ พี่จะแขวนไว้ที่หูกระจกมองข้างรถก็แล้วกัน เผื่อดึกๆ หนูตื่นมาแล้วหิว”เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล จัดการแขวนถุงกระดาษไว้ที่กระจกมองข้างรถของเธออย่างระมัดระวัง ก่อนจะขยับตัวถอยห่างออกมาอีกสองก้าว เพื่อเปิดพื้นที่ให้เธอสามารถเปิดประตูรถได้อย่างสบายใจ โดยไม่มีการแสดงท่าทีคุกคามหรือพยายามจะรั้งตัวเธอไว้อีกเพียงขวัญมองการกระทำนั้นด้วยความรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ปกติผู้ชายคนนี้ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ เขาต้องหาข้ออ้างหรือใช้กำลังบังคับให้เธอทำตามใจเขาเสมอ แต่ครั้งนี้เขากลับยอมถอยออกไปอย่างง่ายดาย ทว่าความแปลกใจนั้นก็กินเวลาเพียงเสี้ยววินาที หญิงสาวสลัดความคิดทิ้งไป เปิดประตูรถก้าวขึ้นไปนั่งและสตาร์ทเครื่องยนต์ขับออกไปจากลานจอดรถทันที โดยไม่ได้สนใจถุงโจ๊กที่แขวนอยู่

บทที่ 28 บททดสอบที่สอบผ่านบรรยากาศยามเย็นของกรุงเทพมหานครเต็มไปด้วยความวุ่นวายของการจราจร เพียงขวัญยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ภายในห้องนอนของคอนโดมิเนียม หญิงสาวสำรวจความเรียบร้อยของชุดเดรสสีครามเข้มที่ขับผิวขาวเนียนให้ดูโดดเด่น เส้นผมถูกม้วนเป็นลอนใหญ่ดูเป็นธรรมชาติ ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีสุภาพแต่แฝงความหวานละมุนเอาไว้วันนี้เป็นวันเสาร์ที่เธอและศิลาไม่ได้เข้าเวร ชายหนุ่มเป็นคนเอ่ยปากชวนเธอไปรับประทานอาหารมื้อค่ำที่ร้านอาหารบนดาดฟ้าโรงแรมหรู ซึ่งเป็นร้านเดียวกับที่เขาเคยผิดนัดเธอในวันเกิดเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน เขาต้องการชดเชยความผิดพลาดและสร้างความทรงจำใหม่ที่ดีกว่าเดิมแม้เพียงขวัญจะตอบตกลง แต่ลึกๆ ภายในใจของเธอกลับมีความหวาดหวั่นซ่อนอยู่ ประสบการณ์อันเลวร้ายจากการถูกทิ้งให้นั่งรอเพียงลำพังยังคงเป็นแผลเป็นที่ตามหลอกหลอน เธอกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย กลัวว่าเมื่อถึงเวลาสำคัญ หน้าที่การงานของเขาจะพรากเขาไปจากเธออีกครั้งหญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ หยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กและเดินออกจากห้องเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานที่นัดหมายในเวลาเดียวกัน ที่ศูนย์อุบัติเหตุแล

บทที่ 30 ประกาศสถานะแสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาตกกระทบลงบนเตียงนอนกว้าง เพียงขวัญค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกแรกที่รับรู้คือความอบอุ่นจากท่อนแขนแข็งแรงที่ตระกองกอดเธอเอาไว้แน่นจากด้านหลัง ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอที่รินรดอยู่บริเวณซอกคอบ่งบอกว่าคนตัวโตยังคงหลับสนิทหญิงสาวขยับตัวพลิกกลับมาเผชิญหน้ากับเขาอย่างระมัดระวัง ใบหน้าคมคายยามหลับใหลดูผ่อนคลายและไร้ซึ่งความดุดันใดๆ เพียงขวัญไล้สายตามองสันจมูกโด่งและริมฝีปากหยักลึกที่เคยมอบสัมผัสแสนหวานให้เธอเมื่อคืน รอยยิ้มละมุนจุดขึ้นที่มุมปากของเธอโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกปลอดภัยและตื้นตันใจเอ่อล้นอยู่เต็มอกคล้ายกับว่าสัมผัสจากสายตาของเธอจะไปปลุกให้คนที่กำลังหลับใหลรู้สึกตัว ศิลาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา นัยน์ตาสีเข้มประสานเข้ากับดวงตากลมโตที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ ชายหนุ่มระบายยิ้มกว้าง กระชับอ้อมกอดให้ร่างบางเบียดชิดเข้ามาแนบแผงอกแกร่งมากยิ่งขึ้น ก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากมนอย่างแสนรัก“ตื่นนานหรือยังครับ ทำไมไม่ปลุกพี่” น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่ายามเช้าเอ่ยถาม“เพิ่งตื่นเมื่อกี้เองค่ะ เห็นพี่ศิหลับสนิทเลยไม่อยากกวน” เธ

บทที่ 32 มากกว่าคำว่ารักสายลมหนาวพัดโชยมาปะทะใบหน้า นำพาความสดชื่นและความเย็นเยียบของค่ำคืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่มาสู่เมืองหลวง ท้องฟ้าเบื้องบนมืดสนิท ปราศจากหมู่ดาว มีเพียงแสงไฟจากตึกระฟ้าและแสงสีจากการประดับประดาตามท้องถนนที่ส่องสว่างระยิบระยับอยู่เบื้องล่างบนดาดฟ้าชั้นสูงสุดของโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบแตกต่างจากความวุ่นวายภายในห้องฉุกเฉินที่เพิ่งผ่านพ้นไป เพียงขวัญในชุดเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดที่สวมทับชุดทำงาน ยืนเหม่อมองออกไปเบื้องหน้า สองมือเรียวซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อเพื่อหาความอบอุ่น วันนี้เธอเพิ่งลงเวรดึกในเวลาห้าทุ่มครึ่ง และเลือกที่จะขึ้นมาบนนี้เพื่อรอคอยช่วงเวลาสำคัญของปีเสียงประตูเหล็กดาดฟ้าถูกผลักให้เปิดออก พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ก้าวเข้ามาใกล้ เพียงขวัญไม่ได้หันไปมอง เธอรู้ดีว่าเจ้าของฝีเท้านั้นคือใครศิลาเดินเข้ามายืนซ้อนอยู่ด้านหลังหญิงสาว เขาสอดท่อนแขนแข็งแรงโอบรอบเอวคอดบาง รั้งร่างของเธอเข้ามาแนบชิดกับแผงอกกว้าง พร้อมกับเกยคางลงบนลาดไหล่เนียนอย่างออดอ้อน ไอร้อนจากเรือนกายของเขาแผ่ซ่านมาถึงตัวเธอ ช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บของสายลมกลางคืนไปจน

บทที่ 34 ทริปพักผ่อนสองต่อสองแสงแดดยามเย็นของเกาะภูเก็ตสาดส่องกระทบผืนน้ำทะเลสีครามจนเกิดเป็นประกายระยิบระยับ ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพูงดงามจับตา บรรยากาศเงียบสงบและเป็นส่วนตัวของบ้านพักตากอากาศสุดหรูริมหน้าผาช่วยพัดพาความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักในโรงพยาบาลให้ปลิวหายไปกับสายลมศิลานั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้อาบแดดริมสระน้ำส่วนตัว ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงามอัดแน่นไปด้วยความแข็งแกร่ง ชายหนุ่มสวมเพียงกางเกงว่ายน้ำขาสั้นสีเข้ม ในมือมีแก้วเบียร์เย็นจัดที่เพิ่งหยิบออกมาจากตู้แช่ เขาจิบเครื่องดื่มรสชาติขมปร่าลงคอช้าๆ ทว่าสายตาคมกริบกลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับทัศนียภาพอันงดงามของท้องทะเลเบื้องหน้าเลยแม้แต่น้อยเป้าหมายสายตาของศัลยแพทย์หนุ่มตกอยู่ที่เรือนร่างอรชรของหญิงสาวที่กำลังแหวกว่ายไปมาอยู่ในสระน้ำใสสะอาด เพียงขวัญสวมชุดว่ายน้ำแบบทูพีซสีดำสนิท ซึ่งตัดกับผิวพรรณขาวเนียนละเอียดของเธออย่างสมบูรณ์แบบ บราเซียชิ้นบนโอบอุ้มความอวบอิ่มเอาไว้จนล้นทะลัก ขณะที่ชิ้นล่างเว้าสูงอวดเรียวขายาวสวยและสะโพกกลมกลึงทุกครั้งที่เธอพลิกตัวหรือขยับว่ายน้ำเพียงขวัญผุดลุ