All Chapters of จอมเถื่อนไร้ใจ: Chapter 21 - Chapter 30

49 Chapters

21

​“เธอเคยเป็นครูอนุบาลมาก่อนใช่ไหม”เสียงนุ่มถาม คนที่กำลังขัดหลังให้กับเขาด้วยฟองน้ำขัดตัวชะงักมือเล็กน้อย ตอนนี้พวกเขาอยู่ด้วยกันในอ่างอาบน้ำ ภูพิงค์ถูกเขาลงโทษที่ไม่ยอมรับโทรศัพท์เขา ทำให้เขาห่วงจนต้องเดินทางมาดึกๆ ดื่นๆ ด้วยการอาบน้ำขัดตัวให้เขา และยอมทำตามใจเขาทุกอย่าง​แม้จะงงเล็กน้อยกับโทษของตัวเอง แต่ภูพิงค์ก็ทำให้เขาอย่างเต็มใจ ตอนนี้ร่างเล็กบางเปลือยเปล่า อยู่หลังร่างแกร่งของชายหนุ่ม และขัดหลังให้กับเขาด้วยความตั้งใจ แม้จะเผลอใจสั่นวอกแวกกับแผ่นหลังของเขา กล้ามเนื้อแน่นๆ ของเขาก็ตามที ​“ค่ะ...ฉันทำหน้าที่เป็นครูผู้ช่วยในชุมชนค่ะ ไม่ได้ทำงานโรงเรียนใหญ่โตอะไร” บอกกับเขาตามตรง ปราชญ์นิ่งไปเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด ​“เธอชอบเด็กไหม?”​“ฉันอยู่กับเด็กๆ ได้ค่ะ”ตอบเป็นกลางๆ ไม่อยากจะอวดตัวว่า เด็กๆ ติดเธอมาก ปราชญ์ถามอีกหน​“เธอเรียนจบอะไรมา?”​“จบ ปวช.ค่ะ จบพาณิชย์การบัญชี”ความตั้งใจแรกของภูพิงค์ คือเรียนสายสามัญ และเรียนในมหาวิทยาลัยจนจบปริญญาตรี แต่พอพ่อแม่ของเธอเสียชีวิตไป เธอจึงมาเลือกเรียนสายอาชีพ อยากเรียนให้สูงกว่านี้ แต่จนใจเพราะป้าของเธอเข้ามาผลาญทุกอย่างของเธอเสียก่อน​“
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

22

​“ฉันจะพาเธอไปรับยัยมิ้นด้วยกัน” เสียงทุ้มเอ่ยบอก หลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำด้วยกันแล้ว ภูพิงค์นั้นใจเต้นเล็กน้อย งานที่เขาเสนอให้ แม้จะเคยทำมาก่อนแต่เป็นการสอนเด็กเล็ก ไม่ได้สอนเด็กวัยประมาณนี้ และเธอก็ไม่แน่ใจว่าความรู้ของเธอจะสอนเด็กหญิงได้ไหม​“จะดีหรือคะ แล้วคุณจะแนะนำว่าฉันเป็นอะไรคะ?”​“เป็นครูพิเศษไง ยัยหนูชินกับการมีครูพี่เลี้ยง” ตาต่อตามองสบกัน ปราชญ์เห็นสายตาของเธอเข้าเขาก็เลิกคิ้ว แล้วเอ่ยเสียงเย้าแหย่​“จะบอกด้วยว่า เป็นพี่เลี้ยงของพ่อด้วย นอกจากเป็นครูพี่เลี้ยงของหนูมิ้น”​“เอ๊ะ”ทำตาโตใส่เขา ปราชญ์ก้มลงติดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองต่อ ใบหน้านั้นเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้ม ซึ่งภูพิงค์มองไม่เห็น ตอนนี้เธอแต่งตัวเสร็จแล้วกำลังแต่งหน้า ส่วนเขานั้นเพิ่งจะได้แต่งตัวหลังจากที่นอนมองเธอสวมเสื้อผ้าอยู่พักหนึ่ง เสื้อผ้าที่เขาเลือกให้ว่าอยากให้ใส่ทั้งชั้นนอกและชั้นใน​“ก็หลังจากสอนการบ้าน ดูแลให้ยัยหนูนอนแล้ว เธอก็มีหน้าที่กล่อมฉันนอนยังไงล่ะภูพิงค์กินนมนอน”​แก้มของภูพิงค์แต้มสีเรื่อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนแดงซ่านไปทั้งหน้า ไม่ได้ต่อปากต่อคำอะไรกับเขาอีกเพราะเดี๋ยวจะเข้าเนื้อ เข้าใจถึงคำว่
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

23

จิราและปราณปรัชญ์มองตากันแวบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าประมุขของพิทักษ์ราชสีห์ไม่ได้มาลำพัง เขาพาใครบางคนมาด้วย​“ยัยมิ้นล่ะ เตรียมตัวหรือยัง”ปราชญ์ถาม เขาเห็นสายตาของน้องชายและน้องสะใภ้ที่มองตรงกันมาที่จุดเดียวคือภูพิงค์ แต่เขาก็ไม่ได้แนะนำเธอ เขาเอามือล้วงกระเป๋า ยืนด้านหลังของผู้หญิงตัวเล็ก หน้าตาเหมือนตุ๊กตา จิรานั้นคุ้นหน้าของเธอมาก แต่ไม่ได้เอ่ยทักอะไรออกไป รอให้ปราชญ์เป็นคนแนะนำ ในอ้อมแขนของเธอมีทารกน้อย ที่เธอพามาต้อนรับลุงปราชญ์ด้วยกัน​“เก็บของเล่นอยู่ค่ะ เดี๋ยวจ๋าไปตามให้” ​“พี่ไปเองดีกว่า”ปราณปรัชญ์อาสา เขากระแอมแล้วเอ่ยทักขึ้นเสียเอง​“พาใครมาด้วยครับ พี่ปราชญ์ พี่เลี้ยงยัยมิ้นหรือเปล่า”​“อืม ครูพี่เลี้ยง พี่จะให้ดูแลลูกระหว่างที่อยู่ด้วยกันที่โน่น”​“อ้อ...สวัสดีครับ คุณครูพี่เลี้ยงผมฝากหลานด้วยนะครับ ถ้าหลานดื้อเอาไม่อยู่ โทรมาหาได้นะ ผมจะได้ช่วยจัดการให้ ชื่ออะไรครับ?”รอยยิ้มและอัธยาศัยของเขาทำให้ภูพิงค์ยิ้มตอบ แล้วยกมือไหว้เขา รวมถึงไหว้จิราด้วย​“สวัสดีค่ะ ฉันภูพิงค์ค่ะ”​“ภูพิงค์? ครูใหม่หรือคะ อ้าว...ทำไมไปอยู่กับลุงปราชญ์ได้ล่ะคะ”​“ลุงเห็นเขาเข้า ก็เลยล็อกพาตัวไปเป็น
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

24

​“ยังไงหรือคะ?”​“แกมีภาวะซึมเศร้า และเอ่อ..ไซโคพาร์ธ อันหลังนี้ลุงปราชญ์ยังไม่รู้นะคะ”​“คะ?”คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่น เห็นสีหน้าของภูพิงค์แล้ว จิราเลยอธิบาย​“โรคต่อต้านสังคม ไม่รู้สึกผิด เวลาทำความผิด ยึดเอาตัวเองเป็นหลัก ไม่รู้จักผิดถูก...ฟังแล้วอาจจะรุนแรงมาก แต่ยัยหนูยังเป็นแค่เริ่มต้น แกมีแนวโน้มแบบนั้น ฉันกำลังพยายามที่จะปรับหลาน แต่ก็มามียัยปราณ แกเลยยิ่งแสดงอาการชัดเลยว่า แกต่อต้านและถึงกับคิดจะทำร้ายน้อง”​“ฉันถามได้ไหมคะว่า ทำไมน้องถึงได้เป็นแบบนั้น มันไม่ใช่ปรกติที่เด็กอายุแค่นี้จะเป็นแบบนี้”​“แกถูกทำร้ายจิตใจ ค่อนข้างมากน่ะค่ะ”จิราน้ำตาคลอ นึกถึงสิ่งที่ยัยหนูต้องเผชิญ มันช่างคล้ายกับสิ่งที่เธอเคยได้รับและถูกกระทำแต่ของมณทิรา มันอาจจะไม่มากเท่าเธอ แต่ใดๆ แล้วสุขภาพใจของเด็กหญิงก็บิดเบี้ยวเสียหายไปมาก​เห็นท่าทางของจิรา ภูพิงค์ก็พอจะรู้เลาๆ แล้วว่ามณทิราอาจจะเคยผ่านอะไรมา เธอโตมาในสังคมแบบนั้น รู้เห็นอะไรมากมายกับด้านมืดของคน เธอถึงกับกลืนน้ำลาย ขนาดสังคมคนละแบบ ไม่ต้องดิ้นรน สุขสบายด้วยซ้ำด้วยทรัพย์ศฤงคาร แต่มนุษย์...บางทีก็ยากแท้หยั่งได้​“แกเคยโดนล่วงละเมิดหรือคะ?”
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

25

​“หนูอยากนั่งรถไปมากกว่าค่ะ” การตั้งเงื่อนไขของเด็กหญิงทำให้ปราชญ์กับภูพิงค์ลอบมองสบตากัน มณทิราบอกว่าเธอไม่อยากขึ้นเครื่องไปที่เชียงใหม่เธออยากจะนั่งรถไปมากกว่า อยากแวะเที่ยวบ้าง เธอมาประเทศไทยนานแล้ว แต่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวเลยโดยเฉพาะไปเที่ยวกับปราชญ์​“ได้ไหมคะพ่อ ได้ไหม?”​“คือ...”​“ถ้านั่งรถไปเชียงใหม่ โดยเฉพาะที่คุณพ่อของคุณหนูมิ้นอยู่ใช้เวลาเกือบสิบชั่วโมงเลยนะคะ แต่ถ้าแวะเที่ยวไปด้วย ก็น่าจะใช้เวลาสองถึงสามวันเลย สถานที่ที่คุณหนูอยากไปน่ะค่ะ”ภูพิงค์ที่แนะนำตัวเรียบร้อยแล้วกับเด็กหญิงเอ่ยเกริ่นขึ้นมา เธอรู้ว่ามณทิราอยากไปไหน เพราะแกเอาไปให้จิราได้ดู ส่วนมากจะเป็นสถานที่เที่ยวธรรมชาติ มีอยู่ที่หนึ่งเป็นสวนสนุก อีกที่เป็นสวนนก ความรู้ใหม่ของภูพิงค์กับจิราที่เพิ่งรู้พร้อมกัน คือมณทิราชอบนกมาก​“มันจะไม่สบายนะลูก เอางี้ถ้าไปถึงที่โน่น พ่อจะทำตามใจหนูสามอย่าง แลกกับการนั่งเครื่องไป”​“จริงๆ นะคะ ตามใจหนูสามอย่าง”แกเงยหน้ามองบิดา ภูพิงค์สังเกตว่า นัยน์ตาของสองพ่อลูกคล้ายกันมาก และมณทิราโตมาจะต้องสวยมากแน่​“จ้ะ แต่เราต้องนั่งเครื่องไปนะ ฉันจะพาเธอกับมณทิราไปอยู่คอนโดที่เชียงใหม่”
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

26

วิชาติมือขวาของปราชญ์ เขาสามารถจัดการทุกอย่างให้นายได้ แม้จะเป็นการเปลี่ยนแผนแบบปุ๊บปั๊บก็ตามที เมื่อวานเดินทางมาถึงก็เกือบสามทุ่มแล้ว จึงพักโรงแรม และเขาก็เร่งหาที่พักชั่วคราวก่อนที่จะหาบ้านให้กับเจ้านายตามคำสั่ง ตอนนี้ปราชญ์ มณทิรา และ ภูพิงค์อยู่ที่รีสอร์ตแห่งหนึ่ง เพราะวิชาติกำลังติดต่อเรื่องซื้อบ้านให้กับเจ้านาย และเอาบ้านมาให้เขาเลือก ว่าชอบแบบไหน​ตอนนี้ภูพิงค์และมณทิรานั่งอยู่ด้วยกันในห้องโถงนั่งเล่น รีสอร์ตที่ปราชญ์เช่าพักนั้น เป็นรีสอร์ตหรู ที่มีบ้านพักแยกหลังใหญ่เล็ก เขาเช่าหลังที่ใหญ่ที่สุด มีสามห้องนอน หนึ่งห้องนั่งเล่น และมีสระน้ำสร้างไว้ในบ้าน มณทิราตื่นเต้นมากกับสระน้ำ เธออ้อนบอกกับปราชญ์ว่าอยากหัดว่ายน้ำ เขาบอกว่าเขาจะหัดให้เอง ปราชญ์มีเวลาอยู่กับลูกสาวอีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจะถึงกำหนดกลับไปที่บ้านกลางดอยของเขา ระหว่างนี้ถ้าวิชาติพอจะวางใจว่าทำงานกับพ่อเลี้ยงอิทธิได้ เขาก็จะได้กลับบ้านบ่อยมากขึ้น​บ้าน...​บ้านที่มีสิ่งที่ทำให้เขาอยากกลับ มณทิรา ลูกสาวของเขาและ ​ภูพิงค์...​ปราชญ์ปล่อยให้สองสาวอยู่ด้วยกันและทำความรู้จักกัน ไม่รู้ว่าจิราบอกอะไรกับภูพิงค์บ้าง เกี่ยวกับยัย
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

27

“อาจ๋าสั่งให้คุณครูให้ยาหนูใช่ไหม?”เมื่ออยู่กันตามลำพังแล้ว ยัยหนูกลับถามในสิ่งที่เธอไม่คิดว่าจะได้ยิน ภูพิงค์นั้นอึ้งเล็กน้อย ตาของเธอมองสบกับนัยน์ตาคู่ที่เหมือนของปราชญ์ ก่อนจะยิ้มอ่อนส่งให้กับเด็กหญิง​“ค่ะ คุณจ๋าสั่ง แล้วสั่งมาด้วยว่า เธอจะต้องเห็นคุณหนูกินยาทุกครั้งผ่านวีดีโอคลอ”​“เหอะ ไม่สนุกเลย”เด็กหญิงแอบเบ้ปาก แกเอาหมอนอิงมาหนุนนอน แล้วมองภูพิงค์กวาดทั้งตัว ด้วยสายตาสำรวจตรวจตรา ภูพิงค์เลือกสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเขียวมะกอก และกางเกงเอวสูงแบบขายาวสีครีม ตัวผ้ามีน้ำหนัก เลือกแต่งตัวเรียบร้อยให้เหมาะกับการเป็นครูพี่เลี้ยงของเด็กหญิง​“คุณดูเหมือนคุณครูมาก”​“อ้าว...ก็ฉันถูกจ้างมาให้สอนคุณ เป็นครูพี่เลี้ยงนี่คะ”ยัยหนูมองตวัดใบหน้าหวานใสนั่น มีเครื่องสำอางอยู่บางเบา ลิปสติกครูก็ทาสีชมพูอ่อน ไม่ได้ฉูดฉาดดึงดูดความสนใจ ไม่ได้สวยมากแค่น่ารักเฉยๆ ก็หรี่ตาลงเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่พลางยักไหล่​“หน้าตาคุณผ่าน แต่งหน้าแต่งตัวผ่าน หนูจะยอมให้คุณสอน แต่คุณห้ามแต่งหน้าเข้ม แล้วก็ใส่กระโปรงสั้นๆ ใส่เสื้อบางๆ ไม่อย่างนั้นหนูจะหาเรื่องให้คุณโดนคุณพ่อไล่ออก”​“คะ?”ภูพิงค์งงไปหมดแล้วตอนนี้ เด็
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

28

​“เดี๋ยวนะ พูดใหม่สิ หนูอยากให้พ่อทำอะไร” ปราชญ์ถึงกับย่นคิ้ว เมื่อยัยหนูจูงครูพี่เลี้ยงมา แล้วมาท้าวเอวต่อหน้าเขาและวิชาติ ที่กำลังนั่งคุยงานกันอยู่ วิชาตินั้นฟังแล้วเกือบจะหลุดขำออกมา เขารีบขอตัวออกไปจากที่ตรงนั้น ให้ ครอบครัว เขาคุยกันเพียงลำพังจะดีกว่า​“พ่อจะต้องให้เงินเดือนครูใหม่นะคะ”มณทิราถามว่าเธอชื่ออะไร ภูพิงค์เลยแนะนำตัวไปว่าให้เรียกเธอว่าครูใหม่จะได้จำง่ายดี จะว่าไปแล้วคนที่เรียกชื่อเธอว่าภูพิงค์แบบเต็มยศก็มีแต่ปราชญ์ ​ตาคมปลาบมองไปยังครูใหม่ของยัยหนูที่ก้มหน้า แล้วก็กลั้นยิ้มไว้ ไปสนิทกันมากตอนไหน ขนาดที่ยัยหนูจูงมาให้เขาจ่ายเงินเดือนให้แบบนี้ จริงๆ เขาก็คิดจะให้อยู่นั่นแหละ แต่ตอนแรกกลัวว่าภูพิงค์จะหนี...เขาระแวงหล่อน เลยไม่ได้ให้เงินเธอ เขาได้เธอมาแบบบังคับขู่เข็ญ ถ้าเธอมีเงินก็คือติดปีก ให้เธอบินหนีเขาไปได้แน่ๆ​“พ่อจ่ายให้ครูใหม่อยู่แล้ว”​“ให้เท่าไหร่หรือคะ” ลูกสาวจอมแก่แดดยังถามไม่หยุด ตาวาวๆ นั้นมองจ้องคนเป็นพ่อแน่วแน่ คาดคั้น ปราชญ์หนนี้มองลูกสาวแล้ว ดึงให้แกมานั่งตัก พลางก้มลงหอมแก้มแกฟอดหนึ่งอย่างชื่นใจ​“เด็กจะรู้เรื่องเงินทองไปทำไม มันเสียมารยาทนะลูก”​“พ
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

29

​ภูพิงค์กำลังนั่งอ่านหนังสือที่มณทิราเลือกในไอแพด ตอนนี้มณทิรานั้นกินข้าวกลางวันและยาประจำวันของแก หลับไปแล้วเพราะฤทธิ์ของยา...ตอนที่มณทิรารับประทานยานั้น เธอได้ทำการโทรศัพท์หาจิราตามที่ทางนั้นร้องขอ ป้องกันไม่ให้มณทิราตุกติกไม่ยอมกินยาไปในตัว พอกินยาแล้วเด็กหญิงก็เซื่องซึมกว่าปรกติแล้วก็หลับไปอย่างง่ายดาย​“ที่แกไม่ชอบกินยาเพราะบอกว่ามันหนักหัวน่ะค่ะ แล้วตอนหมอปรับยาใหม่ๆ อาการข้างเคียงของยัยหนูคืออาเจียน ไม่อยากรับประทานอาหาร แล้วก็นอนทั้งวัน...แกก็อยากทำกิจกรรมเหมือนเด็กๆ คนอื่น”​“ค่ะ” ภูพิงค์จดไว้ทุกสิ่งที่จิราบอกมา เพื่อเป็นข้อมูลในการดูแลมณทิรา ตอนนี้หนังสือที่เด็กหญิงเลือกจะอ่านทำให้ภูพิงค์เริ่มขมวดคิ้ว เพราะมันเป็นหนังสือแนวสืบสวนฆาตกรรม ที่มีความรุนแรงในนั้น เกี่ยวกับด้านภาษา เธอเลือกให้มณทิราซื้อเป็นภาษาไทยเพราะเธอจะได้อ่านได้ด้วย และเข้าใจไปด้วย ว่าเด็กหญิงอ่านอะไร​มันตีความได้สองแง่กับการเสพหนังสือแบบนี้ เธอนั้นพอจะมองออกว่า จะสอนผ่านหนังสือแบบนี้ได้ยังไงบ้าง ภูพิงค์นั้นกดซื้อหนังสือเรียบร้อย ตกลงกับเด็กหญิงว่าเราจะค่อยๆ ทยอยซื้อทีละเล่ม ถ้าเกิดว่าอ่านแล้วติดใจ ค่อยซื้อ
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more

30

ทั้งภูพิงค์และมณทิรากำลังเอาศีรษะชนกัน ตอนนี้พวกเธอนอนดูไอแพดด้วยกันที่ห้องนั่งเล่น หลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว ปราชญ์ที่คิดจะชวนลูกสาวและภูพิงค์เล่นน้ำในสระ ต้องเปลี่ยนใจ เพราะไม่มีใครสนใจเขาแล้วตอนนี้​เขาทำทีไปนั่งตรงโซฟา ทำเสียงดัง ก็ยังไม่มีใครสนใจเขาเลย จนเขาต้องขมวดคิ้ว แล้วค่อยๆ เอนเข้าไปใกล้สองสาว ที่ตอนนี้ยึดโซฟาเบธสีเขียวพาสเทลเป็นที่อ่านหนังสืออีบุ๊คที่ซื้อมา เขาได้ยินเสียงเพราะๆ ของภูพิงค์เป็นคนอ่านให้กับมณทิราได้ฟัง เลยพลอยฟังไปด้วยว่าภูพิงค์อ่านอะไรให้ลูกสาวเขาฟัง​“เขาได้ดึงเด็กหญิงไป...” อ่านมาถึงตรงนี้ ภูพิงค์ก็เม้มปาก มณทิราเงยหน้ามองครูของเธอ เธอนั้นอ่านไปด้วยฟังไปด้วย เพราะสะกดภาษาไทยไปด้วยในใจตอนที่ภูพิงค์อ่าน ก็เห็นแวบๆ ว่ามันบรรยายอะไรต่อ ครูของเธอกระแอม แล้วหันมายิ้มให้กับเธอ แล้วเอ่ยเสียงอ่อย​“ถ้าครูไม่อ่านต่อ หนูจะว่าไหมคะ? เราไม่ควรอ่านฉากนี้...”​“ทำไมหรือคะ หนูฟังได้ อ่านได้ด้วย มันก็คือวิธีที่คนๆ หนึ่งจะทำร้ายเด็ก บางเรื่องที่หนูอ่านโหดกว่านี้ด้วยซ้ำ”ยัยหนูว่า ทำหน้าเหมือนชนะ ที่ตัวเองอ่านนิยายโหดๆ มีวิธีทำร้ายทารุณกันแบบถึงเลือดถึงเนื้อได้โดยไม่กลั
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status