All Chapters of The Billionaire's Runaway Maid: Chapter 401 - Chapter 410

Alyssa’s POV8:29 PM.Bawat segundo ay parang isang mabigat na martilyo na pumupukpok sa aking dibdib. Habang ang bawat spotlight sa grand ballroom ay nakatutok sa akin at habang naghihintay si Gabriel sa itaas ng stage na may hawak na engagement ring, ang aking dambuhalang sikreto ay dahan-dahang sumasabog sa ilalim ng aming mga paa.Hindi ako makahakbang. Ang midnight-blue silk dress ko ay parang naging napakabigat na bakal. Ang mga mata ni Gabriel—puno ng purong pagmamahal, tiwala, at pangarap para sa aming dalawa—ay sumasaksak nang paulit-ulit sa aking puso.Gusto kong sumigaw. Gusto kong tumakbo patungo sa kaniya at sabihing ihinto niya ang lahat.Ngunit sa sandaling iyon, sa ika-49 na palapag sa itaas ng Shangri-La Fort—sa loob ng encrypted server and communications control room ng Del Fuego-Cortez Holdings—ang pinal na trahedya ng aking buhay ay nagsimula nang maganap.Drake Cortez’s POVBumukas nang malakas ang reinforced steel door ng security control room.Pumasok ako sa loo

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVAng buong Shangri-La Ballroom ay tuluyang nabalot ng isang nakatutulig at nakakabinging katahimikan. Walang sinumang nagtangkang gumalaw. Ang bawat kilalang tao sa negosyo, ang mga diplomat, at ang mga foreign board members ay nakatitig sa amin. Ang mga flash ng camera mula sa opisyal na press media ay patuloy na pumupukpok, nagpapalitaw sa bawat sulok ng trahedya sa gitna ng red carpet.Inagaw ni Don Drake Cortez ang mikropono sa podium. Ang kaniyang boses ay umalingawngaw nang malamig at may matatag na awtoridad sa buong dambuhalang silid." Ladies and gentlemen of the business community," pambungad ng aking ama, ang kaniyang mga mata ay tulad ng sa isang leong nakatitig sa pumatay niyang kaaway. "What you are witnessing tonight is not a mere corporate glitch. It is a calculated, criminal infiltration executed by the Montenegro syndicate."Inangat ni Mateo ang kaniyang encrypted tablet. Sa isang pindot lamang ng kaniyang daliri, ang dambuhalang 30-foot

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVIbinaba ko ang aking kamay na humahawak sa maliit na velvet box. Dahan-dahan kong isinarado ang takip nito. Ang maliit ngunit matalim na kalabit ng kahon habang nagsasara ito ay umalingawngaw sa buong stage—ang opisyal na pagtatapos ng pangarap na inakala kong akin.Tinitigan ko si Alyssa nang may malamig at walang-kapantay na galit."I gave you everything," baritono kong sabi, ang aking boses ay napakababa ngunit bawat salita ay kumakalat sa buong ballroom na parang lason. "I fought my father for you. I risked my position in this company for you. I was ready to turn my back on my own blood just to keep you safe."Lumapit si Don Drake Cortez sa aking tabi. Inilagay niya ang kaniyang mabigat na kamay sa aking balikat, ngunit sa pagkakataong ito, hindi ko siya itinulak. Naramdaman ko ang malamig na katotohanan sa kaniyang sinabi mula pa noong una—na ang pagtiwala sa isang Montenegro ay ang pinakamalaking kabobohang magagawa ng isang Cortez."Security," mal

Alyssa’s POVAng pader ng holding cell sa sub-level three ng Shangri-La Fort ay gawa sa malamig at makapal na reinforced concrete. Walang bintana, walang maingay na tunog mula sa itaas na palapag—tanging ang mahinang hum ng ventilation shaft at ang paulit-ulit na pagpatak ng tubig mula sa lumang tubo sa sulok ng kisame ang naririnig.Nakatupo ako sa gilid ng bakal na cot, ang aking mga kamay ay nananatiling nakatali sa aking harapan gamit ang heavy-duty tactical zip-ties. Ang midnight-blue silk dress ko ay bahagyang may lukot at dumi na mula sa maalikabok na semento, ngunit hindi ko iyon pinansin.Ang tanging nakatatak sa aking isip ay ang huling tingin ni Gabriel sa akin bago ako ilabas sa ballroom.Ang kaniyang mga mata... ang matinding lalim ng sakit at ang dahan-dahang pagpuksa sa kaniyang tiwala habang nakatitig sa akin ay mas mabilis na pumapatay sa aking kaluluwa kaysa sa kahit anong parusang pwedeng ibigay ng pamilya Cortez.BZZZZT.Biglang umalingawngaw ang matalim na tunog n

Gabriel Del Fuego Cortez’s POV3:14 AM.Ang dambuhalang corner office sa 50th floor ng Del Fuego-Cortez Holdings tower sa BGC ay balot ng matinding kadiliman. Ang tanging liwanag na pumapasok sa malalaking glass windows ay ang malamig na kislap ng mga ilaw mula sa mga gusali sa labas at ang paulit-ulit na pagkurap ng city lights sa malayo.Nakatayo ako sa gitna ng silid. Suot ko pa rin ang aking madilim na dress shirt na may natuyong bercera ng usok at dugo sa mga sleeves. May hawak akong kalahating baso ng scotch sa aking kanang kamay, habang ang kabilang kamay ko ay nakabaon sa aking bulsa, tinititigan ang malamig at basag na repleksyon ng aking sarili sa salamin.Sa ibabaw ng aking mahogany desk, naroon ang maliit na kulay-itim na velvet box.Pinulot ko ito sa basag na semento ng loading bay kanina matapos tumakas ng getaway van ng mga Montenegro. Ang 5-carat solitaire diamond engagement ring sa loob nito ay may kaunting dumi at alikabok sa gilid ng hiyas—isang permanenteng marka n