جميع فصول : الفصل -الفصل 430

Gabriel's POV"Inakusahan ako ng pamilya mo na nagnakaw ng shipping routes ninyo noon."Ibinagsak ko ang isang makapal na leather binder sa ibabaw ng glass table sa gitna ng master suite. Ang matigas na tunog ng mga papel at ng bakal na lock nito ay agad na nagpatingin kay Alyssa mula sa kaniyang kinauupuan sa sofa."Ano 'yan?" pabulong niyang tanong habang dahan-dahan niyang iniaangat ang kaniyang mukha. Suot pa rin niya ang gray sweater, at ang kaniyang mga mata ay may bahid pa ng pamumula mula sa kaniyang pag-iyak kanina."Iyan ang orihinal na audit at police files mula sa Securities and Exchange Commission at sa Department of Justice," malamig kong pambungad habang umuupo ako sa tapat niyang silya, itinutukod ang aking mga siko sa aking mga tuhod. "Iyan ang mga katotohanang itinago sa 'yo ni Julian sa loob ng dalawampung taon."Naningkit ang mga mata ni Alyssa. Kumuha siya ng malalim na hininga at pait na ngumisi sa akin. "At inaasahan mo na paniniwalaan ko ang mga papel na galing

Alyssa's POVBumagsak ang pinto ng master suite nang umalis si Mrs. Letitia Cortez, iniiwan akong mag-isa sa gitna ng nakalulunod na katahimikan ng silid.Nakatitig ako sa ibabaw ng glass table. Nakalapag doon ang kupas na leather-bound diary ng ina ni Gabriel kasabay ng mga lumang folders ng unedited police records mula sa personal na vault ni Don Drake Cortez. Ang bawat pahina ng mga dokumentong iyon ay mukhang mga matatalas na bladed weapons na naghihintay na pumutol sa huling natitirang piraso ng aking buhay.Dahan-dahan akong lumapit sa mesa. Nanginginig ang aking mga kamay nang damputin ko ang lumang folder ng pulisya mula noong 2004—ang taon kung kailan namatay ang aking mga magulang sa isang hindi maipaliwanag na car accident sa Tagaytay.Ito ang kuwentong ipinalamon sa akin ni Uncle Julian sa loob ng dalawampung taon: Sinadya raw ni Drake Cortez na sirain ang preno ng sasakyan ng aking ama upang tuluyang makuha ang mga natitirang pier at shipping lines ng pamilya Montenegro.

Alyssa's POVIsang tahimik na liwanag ang pumapasok sa malaking glass window ng master suite nang magising ako sa piling ni Gabriel. Ang kaniyang mabigat na braso ay nakapulupot pa rin sa aking baywang, isinisiksik ako sa kaniyang mainit na dibdib habang ang kaniyang maayos at pantay na paghinga ay naramdaman ko sa aking leeg.Sa kauna-unahang pagkakataon sa nakalipas na limang taon, walang matinding takot, walang mabigat na kasinungalingan, at walang pag-aalinlangan sa aking dibdib. Ang katotohanan tungkol sa aking pamilya ay masakit at gumiba sa aking purong pagkatao, ngunit ang yakap ng lalaking nagmahal sa akin sa kabila ng lahat ay naging sapat upang simulan kong buuin ang aking sarili.Dahan-dahan kong inangat ang aking kamay at pinalipas ang aking mga daliri sa kaniyang panga. Naramdaman ko ang bahagyang paggalaw ni Gabriel. Dahan-dahan niyang idinilat ang kaniyang mga mata—ang mga matang dating puno ng purong galit at obsesyon ay pinalitan na ngayon ng walang-kapantay na lambi

Alyssa's POV"Huwag kang pumikit, Gabriel! Pakiusap, tumitig ka lang sa akin!"Nanginginig ang buo kong katawan habang mabilis kong ginugupit ang basang tela ng kaniyang damit gamit ang shears mula sa emergency medical kit. Ang sariwa at maasim na amoy ng dugo at pulbura ay nakalulunod sa buong master suite. Ang matinding sugat sa kaniyang kanang balikat ay patuloy na naglalabas ng dugo, sumasawsaw sa aking mga daliri at sa maalikabok na carpet ng silid.Inagaw ko ang dambuhalang roll ng sterile gauze at buong-lakas na idiniin ito sa kaniyang sugat."Shh... Alyssa," pabulong na daing ni Gabriel. Napapikit siya nang mahigpit, nanginginig ang kaniyang panga habang ang matinding sakit ay gumuguhit sa kaniyang mukha. "Ayos lang ako... Malayo 'to sa puso.""Manahimik ka, Gabriel!" sigaw ko sa kaniyang mukha, habang ang mga luhang hindi ko na maipigil ay mabilis na pumapatak sa kaniyang namumutlang pisngi. "Sinalo mo ang pasabog para sa akin! Bakit mo ginawa 'yon?! Bakit kailangan mong itay

Gabriel's POV"Naka-position na ang Alpha at Bravo teams."Nakatayo ako sa loob ng mobile command van limandaang metro ang distansya mula sa dambuhalang lumang shipping terminal ng mga Montenegro sa Subic. Suot ko ang aking tactical vest sa ibabaw ng black shirt, habang ang earpiece sa aking kanang tainga ay patuloy na nagpapadala ng mga radio static at reports mula sa ating private operatives.Sa tabi ko, nakatayo si Alyssa. Suot niya ang kaniyang dark coat, at sa ilalim niyon ay ang isang concealed bulletproof vest na personal kong inilagay at iniyakap sa kaniyang katawan bago kami bumaba ng Maynila."Sigurado ka ba rito, Alyssa?" pabulong kong tanong habang iniaabot ko sa kaniya ang isang maliit na earpiece. "Pwedeng-pwede nating baguhin ang plano ngayon din. Isang utos ko lang, guguho ang buong bodegang 'yan sa mga bala ng sniper team ko."Inabot ni Alyssa ang earpiece at mabilis na isinaksak ito sa kaniyang tainga. Humarap siya sa akin, walang bakas ng takot sa kaniyang mga mata—