Lahat ng Kabanata ng The Billionaire's Runaway Maid: Kabanata 531 - Kabanata 540

VIOLET’S POVIsang buwan na ang nakalipas mula noong sabihin sa akin ni Bella ang balita tungkol sa amnesia ni Damian. Isang buwan na ring wala akong ibang ginagawa gabi-gabi kundi ang tumitig sa lumang silver bracelet at sa mga larawan namin noong masaya pa kami sa Maynila.Naalala ko ang bawat pangako niya, ang bawat halik niya sa gitna ng ulan, at ang paraan ng pagprotekta niya sa akin sa Batanes noong isakripisyo niya ang sarili niyang katawan para hindi ako masaktan.Pero ngayon... wala na akong lugar sa isip niya.Hindi ako nakatiis. Sa tulong ni Bella, patago akong lumipad patungong Zurich, Switzerland upang bisitahin ang rehab facility kung saan nagpapagaling si Damian. Hindi ako magpapakita nang tuluyan, gusto ko lang siyang makita mula sa malayo—gusto ko lang makita na maayos na ang lagay ng lalaking buhay ko.Subalit nang makatayo ako sa balkonahe ng magandang garden ng klinika sa Zurich... tumigil ang mundo ko.Sa ilalim ng malaking puno ng pine, nakaupo si Damian sa isang

BELLA’S POVNakatayo ako sa labas ng The Ritz Grand Ballroom habang bumubuhos ang malamig na ulan ng London. Nakatingin ako sa papalayong black limousine na kinaroroonan nina Violet at Gabriel.Hawak-hawak ko ang sarili kong mga braso habang nanginginig sa matinding lamig—at sa matinding galit at awa na lumalamon sa dibdib ko.Naalala ko ang mukha ni Violet kanina. Ang mga mata niyang wala nang natatagong pag-asa, ang nanginginig niyang mga labi habang sinasabi kay Damian na siya lang naman ang taong nagmahal dito noong naaalala pa siya nito... at ang paraan ng pagtingin sa kanya ni Damian na para bang may isang malaking pader na humaharang sa kanilang dalawa."Napakawalanghiya mo talaga, Tito Victor..." pabulong at nanggagalaiti kong usal sa hangin.Lumingon ako sa loob ng ballroom. Nakikita ko si Don Victor Alvarez na abala sa pakikipagkamay sa mga bisita, habang pilit na inaaayos ni Chloe Marie ang mga bulaklak sa stage para pagtakpan ang kahihiyang nangyari nang bitawan ni Damian

DAMIAN’S POVHindi pa rin nagbabago ang panginginig ng mga kamay ko. Matapos kong palayasin si Chloe Marie sa suite noong madaling-araw, diretso akong pumasok sa executive office ng tatay ko sa London branch ng Alvarez Group.Nakatayo si Don Victor Alvarez sa tapat ng dambuhalang glass window, may hawak na baso ng black coffee, habang dalawang private doctor at tatlong abogado ang nakatayo sa likod niya."Anong ibig sabihin nito, Damian?" malamig na tanong ng Daddy ko nang ibagsak ko ang mga bote ng gamot sa kanyang glass desk."Sila ang sabihan mo, Dad," pinaligas ko ang panga ko habang itinuturo ang mga doktor. "Anong itinuturok at ipinapainom nila sa akin araw-araw?! Bakit sa tuwing sinusubukan kong alalahanin ang dalawang taon na nawala sa akin, lalo lang sumasakit ang ulo ko at nanghihina ang katawan ko?!"Dahan-dahang lumingon si Don Victor. Walang kahit anong bakas ng gulat sa kanyang mukha—puro lang matinding awtoridad."Ipinapainom 'yan sa'yo para sa brain trauma mo mula sa a

DAMIAN’S POVIsang buwan.Isang buwan ko nang binabagtas ang bawat eskinita, bawat unibersidad, at bawat luxury estate sa buong Madrid. Hindi ako natutulog nang maayos. Pumayat ako nang husto, namumula at may maitim na bilog sa ilalim ng aking mga mata, at halos ubusin ko na ang lahat ng savings at resources ko sa pagkuha ng mga private investigators—pero kahit isa sa kanila, walang makakita sa kinaroroonan ni Violet.Napakagaling magtago ni Mr. Iuhence Morgan. Binura nila ang mga flight records, pinalitan ang security clearance, at gagamitan ng mga dummy corporations ang pagmamay-ari ng mga bahay nila rito sa Spain.Nakatayo ako sa gitna ng sikat na Plaza Mayor sa Madrid habang bumubuhos ang mahinhin na ulan ng taglagas. Hawak-hawak ko ang isang gusot na larawan namin ni Violet noong masaya pa kami sa Batanes."Señor Alvarez!" patakbong lumapit sa akin ang pinuno ng private detective agency na kinuha ko sa Spain.Mabilis akong humarap sa kanya, mabilis na tumibok ang puso ko sa matin

DAMIAN’S POVUmuungal ang makina ng lumang motorboat habang binabagtas ko ang madilim at nagwawalang karagatan sa gitna ng mga matatarik na limestone cliffs ng Palawan. Lumalakas ang buhos ng ulan, at ang mga alon ay patuloy na humahampas sa gilid ng bangka na tila gustong itumba ang maliit kong sasakyan.Tatlong araw na akong walang tulog. Tatlong araw ko nang hinahalughog ang mga pribadong isla sa tulong ng isang lokal na mangingisda na binayaran ko ng napakalaking halaga para lang ituro ang mga nakatagong estate ng mga kilalang milyonaryo."Boss Alvarez!" sigaw ng bangkero sa gitna ng dagundong ng kulog at ulan. "Iyan na ang Isla de Amor! Iyan lang ang tanging isla rito na may sariling helipad at napakalaking pader sa pampang! Bantay-sarado 'yan ng mga armado!"Tinitigan ko ang isla sa kalayuan sa pamamagitan ng night-vision binoculars.Sa gitna ng kadiliman ng kagubatan at mga batuhan, nakatayo ang isang dambuhalang stone mansion na nakaharap sa dagat. May apat na armadong securit