All Chapters of The Billionaire's Runaway Maid: Chapter 511 - Chapter 520

DAMIAN’S POVNakatayo kami ni Violet sa pinakamataas na balcony ng rooftop restaurant sa BGC. Mula rito, kitang-kita ang buong tanawin ng makukulay na ilaw ng lungsod. Malamig ang simoy ng hangin, ngunit ang init ng kamay ni Violet na hawak-hawak ko pa rin ay sapat na para mapawi ang anumang lamig.Katatapos lang naming kumain ng dinner. Buong gabi kaming nagkuwentuhan—walang away, walang halong pag-aalinlangan, at walang takot tungkol sa nakaraan ng aming mga pamilya. Pure romantic energy lang talaga."Ang ganda ng tanawin dito, Damian..." pabulong na wika ni Violet habang nakasandal sa glass railing at nakatitig sa mga ilaw.Lumapit ako sa tabi niya at isinandal ang aking mga siko sa railing. Tinitigan ko ang kanyang profile—ang matangos niyang ilong, ang kulot niyang buhok na isinasayaw ng hangin, at ang mamula-mula niyang mga labi."Mas maganda ka pa rin sa tanawin, Violet," simpleng usal ko habang pinalalabas ang biloy sa aking pisngi.Lumingon si Violet sa akin at bahagyang napa

VIOLET’S POV"Tingnan mo 'yang babaeng 'yan, Violet... nakaka-anim na kaway na siya kay Damian, parang hindi nakakaramdam ng hangin!" bulong sa akin ni Chloe habang nanggigigil na pinalalabas ang hangin mula sa kanyang frappe.Nakatakip ang kalahati ng mukha ko ng textbook sa Business Law habang nakaupo kami sa paborito naming lamesa sa airconditioned university cafeteria. Sa kabilang dulo ng hall, nakatayo si Damian sa tabi ng counter habang naghihintay ng order.At sa mismong tabi niya? Nakatayo si Samantha Perez.Si Samantha ang tinaguriang "Campus Royalty" ng St. Jude—anak ng isang sikat na senator, palaging nakasuot ng designer clothes, at may sariling convoy sa parking lot. At mula noong lumipat si Damian mula sa London, wala nang ibang ginawa si Samantha kundi ang magparinig at magpa-cute sa kanya."Huwag mo na lang pansinin, Chloe," pilit kong pigil sa kaibigan ko, kahit na sa totoo lang ay kumukulo na rin ang dugo ko sa nakikita ko.Kitang-kita ko kung paano dahan-dahang idin

VIOLET’S POV"Ate, tingnan mo nga 'yang mukha ng Alvarez na 'yan, para talagang ewan!" reklamo ni Gabriel habang pumapahid ng pawis gamit ang bimpo sa kanyang leeg.Nakatakip ako ng baso ng cold water habang nakaupo sa bleachers ng University Basketball Gym. Karatig lang namin ang buong varsity team na kasalukuyang nagpapahinga sa gitna ng kanilang intense practice game.Sa kabilang dulo ng bench, nakatayo si Damian. Kahit na simpleng dark gray shirt at jersey shorts lang ang suot niya dahil sumali siya sa warm-up scrimmages para lang sa panlilibre niyang sneakers kay Gabriel, halos lahat ng mga babaeng cheerleaders at nanonood sa bleachers ay sa kanya nakatitig. Basang-basa ng pawis ang buhok niya, at kapag pinapahid niya ang mukha niya gamit ang hem ng shirt niya, naghihiyawan ang mga tao sa paligid."Tingnan mo, Ate... sinadya 'yang pag-angat ng damit niya para lang magpa-impress!" inis na usal uli ni Gabriel habang kumakain ng energy bar.Natawa na lang si Chloe sa tabi ko. "Naku

VIOLET’S POVNakahiga ako sa aking kama sa Forbes Park habang nakatitig sa ceiling ng kwarto ko. Hawak-hawak ko ang silver bracelet na ibinigay ni Damian habang sumisilay ang isang matamis na ngiti sa aking mga labi. Pagkatapos ng gabi ng Foundation Ball, pakiramdam ko ay ako na ang pinakamaswerteng babae sa mundo.Subalit bago pa man ako makapikit para matulog, biglang nag-vibrate nang marahas ang telepono ko.TING! TING! TING!Sunod-sunod na notifications mula sa official campus forum ng St. Jude International University at sa private Viber group ng aming department.Kumunot ang noo ko. Dahan-dahan kong binuksan ang telepono at pinindot ang nag-viral na post. Pagkakita ko sa screen, biglang tumigil ang tibok ng puso ko at tila binuhusan ng napakalalamig na tubig ang buo kong katawan.May nakaupload na tatlong malilinaw na larawan na kinuha noong nakaraang gabi lang sa VIP lounge ng isang sikat na bar sa BGC.Sa larawan... nakatayo si Damian. At nakayakap nang mahigpit sa leeg niya s

VIOLET’S POVNakatitig ako sa mga pahina ng libro ko sa Advanced Corporate Finance, pero ni isang salita ay walang pumapasok sa isip ko. Ang mga luha na pilit kong pinipigil mula pa kaninang umaga ay patuloy na nagpapalabo sa paningin ko.Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko, pabalik-balik kong naaalala ang nakitang larawan ni Damian kasama si Samantha, at ang bawat salitang bitaw niya noong gabing nagsayaw kami sa ballroom.“Handa akong iwan ang lahat para lang makasama ka...”Sinungaling. Napakasungaling niya."Violet?" mahinhin at malambing na tawag ng isang boses sa tapat ng mesa ko.Inangat ko ang aking ulo at pinunas mabilis ang mga luha sa pisngi ko. Si Mark—nakatayo habang may hawak na dalawang mainit na cup ng chamomile tea at may pormal na alala sa kanyang mga mata."Mark..." garalgal kong usal sabay pilit ng isang mahinhin na ngiti. "Anong ginagawa mo rito?"Umupo si Mark sa tapat ko at inilapag ang mainit na inumin sa harap ko. "Nakita kitang mag-isa rito. Nag-alala ako.