Tous les chapitres de : Chapitre 551 - Chapitre 560

DAMIAN’S POVUmuungol ang mabigat na bass ng musika sa loob ng pinakasikat at pinakamahal na VIP club sa Madrid. Ang kulay pulang ilaw at usok mula sa cocktail bar ay gumagapang sa buong silid, pero wala sa mga 'yon ang nakakapagpagana ng pakiramdam ko.NakaUPO ako sa isang malaking leather couch sa VIP booth. Nakasuot ako ng nakabukas ang dalawang pindutan ng itim na polo, nakasandal, at may hawak na baso ng mamahaling bourbon. Sa tabi ko, nakaupo ang dalawang sikat na Spanish models na pilit na humahawak sa braso ko at bumubulong ng mga matatamis na salita sa Espanyol—mga babaeng binayaran ng mga business associates ko para aliwin ako.Pero kahit anong inom ko ng alak, kahit gaano karaming babae ang nakapaligid sa akin... galit at ang mukha pa rin ni Violet Morgan ang lumalabas sa isip ko.“Napagod na ako sa'yo, Damian.”Napakapit ako nang napakahigpit sa baso ng alak hanggang sa mamuti ang mga bukso ng daliri ko. Pinaligas ko ang aking panga at mabilis na inubos ang buong laman ng

DAMIAN’S POVUmuungal ang bagyo sa labas ng bintana ng penthouse, ngunit mas marahas ang nagwawalang bagyo sa loob ng dibdib ko.Basang-basa kami ng ulan. Ang manipis na damit ni Violet ay nakadikit sa kanyang payat na katawan. Nanginginig siya—hindi lang sa matinding lamig kundi sa takot at labis na emosyon habang nakasandal sa malamig na pader ng foyer."D-Damian... please..." humagulgol si Violet, garalgal ang boses habang nakatakip ang dalawang kamay sa kanyang mukha. "Pakiusap... pabalikin mo na ako kay Gabriel...""HINDI KA BABALIK KAHIT KANINO!" sigaw ko sa nanginginig kong boses habang pinaligas ko ang aking panga!Lumapit ako sa tapat niya sa isang marahas na hakbang. Hinalughog ng mga mata ko ang buo niyang mukha—ang namumutla niyang mga labi, ang mga luhang pumapatak mula sa namumugto niyang mga mata, at ang balat ng kanyang leeg na ilang beses kong pangarap na yakapin at hagkan bawat gabi habang nag-aagaw-buhay ako sa ospital!Gutom na gutom ang buo kong pagkatao sa kanya.

VIOLET’S POVAng bawat paghinga sa loob ng dambuhalang silid na ito ay punong-puno ng init, amoy ng whiskey, pawis, at ang hindi mapatay-patay na usok ng matinding pagnanasa. Umuungal ang bagyo sa labas ng bintana ng penthouse, at ang patak ng ulan sa salamin ay tila mga luhang hindi na rin humihinto sa pag-agos.Matapos ang paulit-ulit at walang patid na pagtatagpo ng aming mga katawan sa gitna ng madilim na silid—mga oras na puno ng pait, marahas na ungol ng matagal nang kinikimkim na pagnanasa, at ang hindi mapigil na pag-angkin ni Damian sa akin—nakalubog pa rin ang buo niyang bigat sa ibabaw ng katawan ko.Ang kanyang malapad na braso ay nakapulupot nang napakahigpit sa aking baywang, na para bang kahit sa gitna ng kanyang pagtulog ay takot na takot siyang mawala ako uli sa piling niya. Ang kanyang mukha ay nakasubsob sa nakalantad kong leeg, at sa bawat mabigat niyang paghinga, nararamdaman ko ang init ng kanyang balat sa akin."D-Damian..." mahina kong usal sa garalgal at nangi

DAMIAN’S POVSCREECH!Lumikha ng napakalakas at nakabibinging ingay ang walong itim na bulletproof SUVs nang sabay-sabay silang huminto sa tapat ng lumang mansyon ng mga Morgan sa Forbes Park.Bumukas ang pinto ng pangunahing sasakyan.Dahan-dahan akong bumaba. Nakasuot ako ng nakabukas ang tatlong pindutan ng itim na polo, nakatupi ang mga braso, at may hawak na baso ng matapang na scotch sa kabila kong kamay. Ang aking mga mata—mga matang walang kaawa-awa, walang tulog, at pumupula sa matinding galit—ay nakatitig sa bakod ng mansyon na dati kong pinagmamakaawaan noong wala pa akong kapangyarihan.Nakalapag na sa Maynila ang private jet ko tatlong oras pa lang ang nakararaan. Ang buong puwersa ng Alvarez Security Group ay nakatayo sa likod ko."Mr. Alvarez," lumapit uli ang aking chief investigator habang may iniaalok na iPad sa akin. "Nahanap na po namin ang eksaktong lokasyon nina Ms. Violet Morgan."Inagaw ko ang iPad.Sa screen, nakikita ang live satellite coverage ng isang nabub

VIOLET’S POVDalawang araw na ang nakalipas mula noong nalaman namin ang tungkol sa pagbubuntis ko.Nakatitig ako sa bintana ng private VIP suite. Pinalilibutan ng tatlong armadong guards ni Damian ang labas ng pinto ko. Kahit si Gabriel ay bawal pumasok nang walang permiso mula sa kanya.Hawak-hawak ko ang aking tiyan. Isang maliit at hindi pa halatang umbok, pero nararamdaman ko na ang buhay sa loob ko. Dumadaloy ang mga luha sa pisngi ko.Gusto kong maging masaya... pero paano ako magiging masaya kung ang batang ito ang magiging dahilan para tuluyan kaming saktan at ipapatay ng tatay ni Damian at ni Daddy?Bumukas ang pinto ng silid.Pumasok si Damian. Nakasuot siya ng maayos na dark gray suit, pero ang kanyang mukha ay puno pa rin ng matinding pagod. Bitbit niya ang isang tray ng mainit na sopas at mga prutas.Dahan-dahan siyang lumapit sa tabi ng kama ko. Agad kong inalis ang kamay ko sa aking tiyan at ginawang malamig ang aking mukha."Kailangan mong kumain," pormal at mahinang