جميع فصول : الفصل -الفصل 40

“ไปก็ได้ เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องขู่กันเลย” แล้วไม้เมืองก็รีบวิ่งแจ้นออกจากห้องไปโดยพลันหลังจากไม้เมืองออกไปแล้วพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ก็หันมาเอาความกับอลินชาบ้างเมื่อเหลือกันสองต่อสองแล้ว“เธอคิดจะคบชู้กับเลขาฯ ฉันเหรออลิน?” เขาถามอลินชาพร้อมกับผลักเธอนั่งลงโซฟาตัวเดิมที่เขาเป็นคนกระชากเธอขึ้นมา“ชู้ยังไงคะ อลินไม่เห็นเข้าใจเลย” อลินชารู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่หญิงสาวก็อยากจะยั่วให้เขาโกรธเธอบ้าง ให้รู้ไปว่าอลินชาที่เรียบร้อยผ้าพับไว้คนนั้นจะไม่มีอีกแล้ว เพราะเขาเป็นคนทำให้เธอเป็นแบบนี้เอง“อลินชา!” เขาสบถออกมาด้วยความโมโห“เธออยากให้ฉันอธิบายเป็นภาษาพูดหรือภาษากายอลินว่าเธอเป็นของใคร” ทำไมอลินชาต้องพูดยั่วให้เขาหึงเธอด้วยแล้วฉันจะไปหึงเธอทำไมวะ! ก็ในเมื่อเธอเป็นแค่นางบำเรอขัดดอกเท่านั้นเอง แต่ถ้าหึงเธอแบบนี้แสดงว่าฉันก็รักเธอน่ะสิ ไม่! ประโยคต่อมาเขาบ่นในใจ“อย่านะพ่อเลี้ยง อย่าคิดจะทำแบบนั้นกับอลินอีก อลินเกลียดพ่อเลี้ยงและขยะแขยงพ่อเลี้ยงเป็นที่สุด!” อลินชาเก่งเสมอเรื่องราดน้ำมันลงบนกองไฟ และครั้งนี้ก็ราดได้แสบถึงใจจนพ่อเลี้ยงพิพัฒน์หน้าถอดสีไปเลย“หึหึ เกลียดฉันเหรออลิน แต่จำใส่หัวเธอไว้

“คุณอรัณ คุณนายสายหยุดคะ คุณหนูมาค่ะ” ป้าทิพย์มาตามสองสามีภรรยาที่สวนก็รีบเอ่ยบอกสองสามีภรรยาทันทีว่าใครมา เมื่ออรัณรู้ว่าลูกสาวมาหาก็ดีใจยิ้มแก้มแทบปริแต่ผิดกับคุณนายสายหยุดที่ทำหน้าตาบิดเบี้ยวไม่พอใจที่อลินชากลับมาบ้านอีกครั้ง“อลินอยู่ไหนป้าทิพย์?” อรัณถามป้าทิพย์ด้วยความร้อนรนดีใจ ตั้งแต่ที่อลินชาไปอยู่ที่บ้านไร่ใจอสูรก็ติดต่อมาแค่ครั้งเดียวเองคือวันแรกที่ไปถึง แล้วมาวันนี้ทำไมอลินชาลูกของเขาถึงออกมาจากไร่ได้หวังว่าคงไม่โดนเขาไล่กลับมานะอลิน ประโยคหลังนี้อรัณพึมพำในใจก่อนที่ป้าทิพย์จะตอบ“อยู่ที่ห้องรับแขกค่ะคุณอรัณ และ...” ป้าทิพย์พูดยังไม่ทันจบประโยคดีเลยอรัณก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านแล้ว และตอนนี้ก็เหลือแต่เธอกับคุณนายสายหยุดที่ยืนหน้าบึ้งไม่พอใจตั้งแต่ที่ได้รู้ว่าอลินชากลับมาบ้าน“ป้าทิพย์ อลินกลับมาทำไม อลินได้บอกป้าทิพย์ไหม?” เมื่อเหลือแค่ตัวเองกับป้าทิพย์แล้วคุณนายสายหยุดก็รีบถามป้าทิพย์ทันทีว่าลูกเลี้ยงเธอกลับมาทำไม“รู้สึกว่าคุณนายจะไม่ดีใจเลยนะคะที่คุณหนูของอิฉันกลับมาเนี่ย!” ป้าทิพย์ไม่ตอบคำถามที่คุณนายสายหยุดถาม แต่กลับพูดจากระแนะกระแหนแทน จนทำให้ผู้ที่โดนพาดพิงทนไม่ได้ร้อ

“ได้เลยครับคุณนายสายหยุด เพราะผมก็แล้วแต่อลินเขาครับ” พ่อเลี้ยงพิพัฒน์พูดออกมาได้เต็มปากเลยว่าแล้วแต่อลินชา จนอลินชาที่นั่งเงียบมาตลอดตั้งแต่แม่เลี้ยงเธอเข้ามาเริ่มนั่งไม่ติด“พ่อเลี้ยงคะ อลินยังไม่ได้ห้ามพ่อเลี้ยงนะคะถ้าจะกลับก่อนอลิน วันนี้คงดึก ๆ อลินถึงจะกลับไร่ บางทีอาจจะนอนค้างที่บ้านสักคืนก็ได้ค่ะพ่อเลี้ยง” อลินชาว่าแล้ว ถ้าเขาตามมาต้องทำให้เธอโดนพ่อเธอสงสัยแน่ ๆ ว่าเธอกับเขาเป็นอะไรกัน“ไม่ได้หรอกอลิน มาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกันสิ จริงไหมครับคุณอรัณ?” เขาคิดไว้ไม่มีผิดว่าอลินชาจะพักที่บ้าน ถ้าเขาไม่มาด้วยสงสัยคืนนี้ต้องนอนเหงาคนเดียวแน่ เขาจึงหันไปถามอรัณเพื่อหาแนวร่วมและดูเหมือนว่าอรัณพ่อของอลินชาจะเข้าข้างเขาเสียด้วยสิหึหึ งานนี้มีลุ้นเว้ยเฮ้ย...“จริงอย่างที่พ่อเลี้ยงพูดนะอลิน ลูกอย่าค้างที่นี่เลย เกรงใจพ่อเลี้ยงเขา” ทำไมอรัณจะดูไม่ออกว่าสายตาของพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ที่มองดูอลินชาลูกสาวเขานั้นมันเต็มไปด้วยความรักความเสน่หาแค่ไหน ผู้ชายด้วยกันเขาดูออก ดูเหมือนว่าพ่อเลี้ยงพิพัฒน์คนนี้จะตกหลุมรัก

“ขอโทษด้วยนะคะพ่อเลี้ยงที่เราไม่ได้ใส่ใจคุณเท่าที่ควร แต่ก็อย่างว่าแหละค่ะ คนเขาไม่ได้เจอกันหลายวันเลยมีเรื่องให้ว่ากันหน่อยจริงไหมอลิน?” คุณนายสายหยุดเป็นคนเอ่ยขอโทษพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ก่อนที่จะหันไปยิ้มหวานเอ่ยขอความเห็นกับอลินชา“จริงค่ะคุณแม่” อลินชารีบตอบรับคำของแม่เลี้ยงทันทีด้วยความกลัว“ไม่เป็นอะไรหรอกครับคุณนายสายหยุด ผมมากับอลินวันนี้ก็เพื่อจะมาพบคุณโดยตรงครับ” ตอนนี้พ่อเลี้ยงพิพัฒน์มีข้อตกลงและข้อเสนอที่จะให้แม่เลี้ยงของอลินชารับรู้และปฏิบัติตาม ข้อเสนอที่ว่านี้เขาเพิ่งคิดได้สด ๆ ร้อน ๆ เลยก็ว่าได้ ต้องขอบคุณเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อกี้นี้ที่ทำให้เขาคิดได้ และเขาก็รู้ว่าข้อเสนอที่เขาจะเสนอให้กับคุณนายหยุดนั้นมันเป็นข้อเสนอที่คุณนายสายหยุดต้องยอมตกลงและทำตามอย่างว่าง่ายแน่นอนถ้าได้รู้“ได้สิคะพ่อเลี้ยง อิฉันก็มีเรื่องจะคุยกับพ่อเลี้ยงอยู่พอดี” คุณนายสายหยุดไม่ปล่อยให้โอกาสที่จะได้พูดคุยกับพ่อเลี้ยงพิพัฒน์หลุดลอยไปแน่ ก็ในเมื่อหล่อนเพิ่งจะคิดแผนได้ก่อนที่จะเข้ามาในนี้ไม่นานเองหึหึ คราวนี้แหละนังอลินแ

เวลาเดียวกันนั้นที่ห้องรับแขก ตอนนี้อลินชากับพ่อกำลังพูดคุยกันถามสารทุกข์สุกดิบกันตามประสาคนเป็นพ่อลูกที่คิดถึงกัน ส่วนป้าทิพย์ก็เข้าไปเตรียมอาหารในครัว“อลิน พ่อว่าลูกดูผอมไปนะลูก?” เมื่อเหลือกันแค่สองคนแล้วอรัณเลยเอ่ยถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วงทันที“ไม่นะคะคุณพ่อ อลินว่าอลินเท่าเดิมนะ ถ้าอลินผอมอย่างที่คุณพ่อว่าก็ดีสิคะ อลินจะได้หุ่นดีสวยเหมือนนางแบบ คิก ๆ” อลินชาเอ่ยติดตลกนิด ๆ เพื่อไม่ให้ผู้เป็นพ่อเป็นห่วง“ฮ่า ๆ ๆ ทำเป็นพูดดีไปอลิน ว่าแต่งานหนักไหมลูก?”“ก็ไม่นะคะ เพราะงานที่อลินทำมันตรงกับที่อลินเรียนมา แถมวันหยุดเสาร์-อาทิตย์อลินก็อ่านหนังสือเรียนค่ะ ส่วนที่พักก็อยู่สบายมากเลยค่ะ” อลินชาเล่าให้ผู้เป็นพ่อฟังทุกอย่างที่พ่อของเธออยากรู้“แล้วทำไมตาของลูกบวม?” อรัณเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าลูกสาวของตัวเองตาบวม“คะ...คือ...อลินเป็นตาแดงเพิ่งจะหายค่ะคุณพ่อ มันเลยยังบวมไม่หายค่ะ” อลินชาจำเป็นต้องเอ่ยโกหกผู้เป็นพ่อออกไปแบบนั้นจะให้บอกความจริงได้ไงว่าเธอนอนร้องไห