جميع فصول : الفصل -الفصل 60

“ทำไมมันด่วนแบบนี้ นายไม่เห็นบอกฉันล่วงหน้าเลยนี่ไม้ เราเป็นเพื่อนกันนะนายมีปัญหาอะไรก็บอกฉันได้เลยนะ” พ่อเลี้ยงพิพัฒน์ไม่เคยคิดเลยว่าไม้เมืองจะกลับไปรับช่วงกิจการต่อจากบิดาเร็วอย่างนี้“ฉันก็เพิ่งรู้เมื่อวานนี้เองพิพัฒน์ ต่อไปฉันไม่ได้มาเป็นเลขาฯ จอมจุ้มจอมสอดของนายแล้วนะ นายน่าจะดีใจนะพิพัฒน์ที่ฉันไม่อยู่กวนบาทานายอีกแล้ว” จะให้เขาบอกได้อย่างไรว่าเขาอกหักจากน้องสาวเพื่อน จนต้องหนีไปพักใจที่บ้านเกิด“แล้วนายจะกลับมาหาฉันไหมถ้าไปแล้ว เรื่องของน้ำฟ้านายจะเอายังไง ฉันยกให้นายแล้วนะไม้?” พ่อเลี้ยงพิพัฒน์รู้ว่าเพื่อนต้องมีเรื่องทุกข์ใจเป็นแน่ แต่เมื่อเพื่อนไม่อยากบอกให้รู้เขาเลยไม่อยากซัก เขารู้ดีว่าถึงซักไปอย่างไร ไม้เมืองก็ไม่มีวันบอก“ก็ไม่เอายังไงหรอกพิพัฒน์ ฉันคิดว่าเรื่องของฉันกับน้องนายมันคงเป็นไปไม่ได้ อีกอย่าง อายุฉันกับน้องนายห่างกันเกือบรอบเลยนะพิพัฒน์”“ได้ไงวะ! ไม้ ฉันยกให้นายแล้วนายต้องทำให้น้องฉันรักนายสิ อีกอย่าง อายุไม่เห็นเกี่ยวเลย ยังไงเราก็พาพวกเธอไปถึงฝันได้อยู่แล้วไม้ นายอย่าคิดมากเลย

“อลิน ๆ ๆ เปิดประตูให้ฉันเข้าไปหน่อยได้ไหม ฉันรู้นะว่าเธอได้ยินฉันเรียก”กว่าพ่อเลี้ยงพิพัฒน์จะได้มาหาอลินชาที่เรือนพิกุลก็ปาไปเที่ยงกว่า ๆ แต่มันก็คุ้มที่มันจะทำให้น้ำฟ้าน้องสาวของเขารู้ใจตัวเองมากขึ้นเขารู้มาตลอดว่าน้องสาวเขาก็มีใจให้กับไม้เมืองเพื่อนของเขาไม่ต่างกันเท่าไร แต่มันก็สายไปอยู่ดี ตอนนี้เพื่อนเขากำลังจะย้ายกลับไปอยู่ที่เชียงใหม่อย่างถาวรแล้ว“อลิน ๆ ๆ มาเปิดประตูให้ฉันหน่อย”อลินชาที่นอนร้องไห้อยู่ในห้องนอนได้ยินเสียงเรียกของพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาร้องเรียกเธอให้มาเปิดประตูให้แล้ว แต่หญิงสาวไม่ยอมไปเปิดให้เขา ตอนนี้อลินชายังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าพ่อเลี้ยงพิพัฒน์สักเท่าไรนัก“อลินเธอจะเปิดหรือไม่เปิด ถ้าไม่เปิดฉันพังเข้าไปนะ” พ่อเลี้ยงพิพัฒน์กำลังจะวิ่งชนประตูเพื่อพังเข้าไปแต่ประตูก็เปิดขึ้นมาพอดีในตอนที่พ่อเลี้ยงพิพัฒน์กำลังพุ่งชนเข้าไปเลยทำให้พ่อเลี้ยงพิพัฒน์ลงไปนอนกลิ้งที่พื้น“โอ๊ย!" พ่อเลี้ยงพิพัฒน์ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บและจุกทันทีเมื่อหัวคะมำกับพื้นแบบนี้“พ่อเลี้ยงเจ็บมากไหมคะ?” อลินชาทั้งอยากจะหัวเราะและอยากเข้าไปช่วยพยุงพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ให้ลุกขึ้น แต่

“ไม้ ลูกคิดดีแล้วเหรอที่จะไปอยู่เชียงใหม่ไม่กลับมาจริง ๆ น้าว่าลูกควรคิดให้ดีก่อนนะ?” ศรีไพรถามหลานชายให้แน่ใจอีกครั้ง“คิดดีแล้วครับน้า คงเปลี่ยนไม่ได้แล้ว อีกไม่กี่นาทีเครื่องก็จะขึ้นแล้วผมว่าเราเข้าไปกันเถอะครับ” ไม้เมืองอยากจะไปจากโคราชให้เร็ว ๆ ด้วยซ้ำไป เขาไม่อยากจดจำเรื่องราวของใครบางคนให้ปวดใจ ขนาดเมื่อเช้าเดินสวนกันน้ำฟ้ายังไม่คิดที่จะทักเขาสักคำ สงสัยเขาคงจะไม่ได้มีอะไรสำคัญกับหญิงสาวมั้งหึหึ ยิ่งคิดยิ่งเจ็บ“จ้ะถ้างั้นเราเข้าไปกันเถอะ ว่าแต่ลูกโทร.บอกแม่กับพ่อของลูกหรือยังว่าจะกลับไปอยู่ด้วยแล้ว?”“ยังเลยครับน้า ผมกะว่าจะไปเซอร์ไพรส์ท่านทั้งสองครับ” อันที่จริงไม้เมืองไม่ได้คิดที่จะไปเซอร์ไพรส์พ่อกับแม่ของเขาหรอก แต่ที่ต้องบอกผู้เป็นน้าอย่างนั้นก็เพราะว่าเขาไม่อยากให้น้าเขาสงสัยอะไรไปมากกว่านี้ ขนาดแค่ตัดสินใจจะกลับปุบปับแบบนี้ น้าเขายังสงสัยเลย“อืม...ก็ดีเหมือนกันพี่ศรีเพ็ญจะได้แปลกใจด้วยที่เราน้าหลานจะไปอยู่ด้วยถาวร ว่าแต่นั่งเครื่องกี่ชั่วโมงลูก?”

“ถ้ารู้ก็ดีแล้ว ตอนนี้ผัวหิว ช่วยไปรอที่ห้องด้วย ส่วนละครไม่ต้องดูมันแล้ว” พร้อมกับปิดทีวีของเธอแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของเธอ“ได้ค่ะพ่อเลี้ยง เดี๋ยวนางบำเรอขัดดอกคนนี้จะนอนถ่างขารอเลย” อลินชารีบลุกเดินตามเขาเข้าไปในห้องนอนของเธอเช่นกัน“พูดได้ดีนี่ ฉันอยากรู้นักว่าบทรักของเธอมันจะร้อนแรงแค่ไหน” เขาเอ่ยทิ้งท้ายไว้ก่อนที่จะหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปในห้องน้ำเพื่อที่จะชำระร่างกายให้สะอาดเมื่อพ่อเลี้ยงพิพัฒน์เข้าไปในห้องน้ำแล้ว อลินชาก็เดินมานั่งที่เตียงและทบทวนคำพูดที่ตัวเองพูดออกไปเมื่อกี้อลินทำไมเธอถึงกล้าพูดออกไปแบบนั้น เห็นไหมเป็นเรื่องเลยคราวนี้ตายแน่ ๆ เลย พูดได้ไงว่าจะนอนถ่างขารอเขา บ้าไปแล้วฉัน...แต่จะให้เธอทำไงได้ก็ในเมื่อสถานการณ์มันบีบบังคับให้เธอต้องพูดแบบนั้นออกไป ถ้าเธอคิดหาคำพูดทันคงไม่หลุดปากพูดแบบนั้นออกไปแน่ ซวยแล้วอลิน... หญิงสาวเอ่ยว่าตัวเองอยู่คนเดียวในระหว่างที่รอเขาออกมาจากห้องน้ำและรอไม่นานนักพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ก็เดินใส่ผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำ ตอนนี้อลินชามองตาไม่กะพริบเลยก็ว่าได้

“วารี ไหนเธอบอกว่าเธอจะเป็นนายหญิงของบ้านไร่ใจอสูรไง?” ศจีเพื่อนที่ทำงานด้วยกันเอ่ยถามวารีด้วยความอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมวารีเพื่อนหล่อนถึงได้โดนคนที่บ้านไร่ใจอสูรไล่ออกมาเมื่อวานนี้ และยังตอนที่ไปเดินตลาดเช้าเมื่อสักครู่นี้ หญิงสาวยังได้ยินคนงานที่บ้านไร่ใจอสูรพูดถึงเรื่องพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ เรื่องที่พ่อเลี้ยงพิพัฒน์มีเมียแล้ว แต่พอเธอเดินเข้าไปถามคนงานคนนั้นก็ยิ่งแปลกใจว่าทำไมเมียที่พ่อเลี้ยงพิพัฒน์ที่ทุกคนพากันพูดถึงนั้นไม่ใช่วารี เพื่อนสาวของหล่อนที่เป็นคู่ควงคนล่าสุดของพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ เธอจึงได้รีบกลับมาถามวารีที่ห้องพักทันทีด้วยความอยากรู้“อย่ามาถามฉันแบบนี้นะศจี ฉันยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ และอย่ามองฉันแบบนี้ด้วย ฉันก็เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้เองว่าพ่อเลี้ยงมีเมียแล้ว ซึ่งฉันก็ไปเห็นมากับตาแล้วเมื่อวานนี้ว่าเมียของพ่อเลี้ยงหน้าตาเป็นยังไง เธอรู้ไหมศจีว่าเมื่อวานฉันไปที่บ้านไร่ใจอสูรมา ฉันไปเพื่อที่จะไปดูอีผู้หญิงหน้าด้านที่แย่งพ่อเลี้ยงไปจากฉัน และทำให้พ่อเลี้ยงประกาศตัดขาดความสัมพันธ์กับฉันต่อหน้าทุกคนในบ้านของเขาจนฉันอายจนแทบจะเอาปี๊