Todos os capítulos de ห้องพักอาจารย์ร้อน: Capítulo 201 - Capítulo 210

“อื้อ..คุณไบรอันมา” ร่องคับแคบตอดรัดแรงและเร็วมากขึ้นเมื่อมีบุคคลที่สามจ่อที่จะเปิดประตูเข้ามาทุกเมื่อ สร้างความกลัวและความตื่นเต้นให้หญิงสาวไม่น้อย“ช่างมัน ไปแล้วจะเสือกกลับมาทำไม” สะโพกสอบเดินหน้าถาโถมไม่ยั้ง แท่งเนื้อชโลมน้ำหวานเข้าออกเกือบสุดลำเน้นหนักทุกจังหวะ และจังหวะเกร็งกระตุกกระชั้นถี่เป็นสัญญาณเตือนให้ทราบว่าราล์ฟกำลังจะปลดปล่อย“ไอ้ราล์ฟ ที่โรงพยาบาลก็ไม่เว้นไอ้ห่า” เสียงก่นด่าดังมาจากหน้าประตู เป็นอันรับรู้ว่าไบรอันนั้นเข้าใจสถานการณ์ข้างใน เสียงฝีเท้าดังไกลออกไปเรื่อย ๆ บ่งบอกว่าเลขาหนุ่มนั้นกลับออกไปจากตรงนี้แล้ว“อึก..อ่าส์” ฮึดสุดท้ายกระแทกเข้าร่องคับแคบจนสุดโคนความยาว ล็อกเอวคอดไว้แน่นกดสะโพกแช่ไว้อย่างนั้นนานนับนาทีไม่ชักออกเหมือนครั้งก่อน ๆ“ทำไมคุณปล่อยข้างในคะ” เสียงหอบเหนื่อยเอ่ยถามพยายามขยับสะโพกงอนให้พ้นจากลำยาว“อ่าส์” ราล์ฟอ้าปากร้องครางยามถอนแก่นกายออกจากร่องนุ่ม น้ำรักสีขาวขุ่นไหลหยดลงตามร่องก้น ฝ่ามือหนายื่นไปเปิดลิ้นชัก หยิบกล่องทิชชูขึ้นมาวางบนโต๊ะ ดึงแผ่นกระดาษสีขาวออกมาจำนวนหนึ่งเช็ดน้ำคาวที่กลิ่นคละคลุ้งไปทั่วห้อง กลีบอวบนูนบวมแดงและมีลิ่มเลือดสีแดง

ราล์ฟปล่อยให้หญิงสาวนอนอิสระไร้อ้อมกอดของเขาในค่ำคืนนี้ วันนี้บีกินได้ทำหน้าที่ของเธอหนักหน่วงมาทั้งวันแล้ว เขาจึงปล่อยให้เธอนอนสบายอย่างที่อยากจะทำ ไม่บังคับหรือรั้งเธอเข้ามากอดเหมือนเช่นทุกคืนตอนเช้า“เอ่อ..หนูขอโทษค่ะ” รีบผละออกจากอกแกร่งทันที เมื่อลืมตาตื่นพบว่าตัวเองนอนกอดชายหนุ่มไว้แน่น มิหนำซ้ำยังใช้แขนของราล์ฟหนุนแทนหมอน“หึ..หลับสบายไหม” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามพร้อมเผยรอยยิ้มมุมปาก“ขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจ”“ถ้าเกิดว่าเธอตั้งใจไม่ขึ้นมานอนบนตัวฉันเลยหรือไง แขนฉันชาหมดแล้วไม่รู้จะผ่าตัดได้หรือเปล่า วันนี้มีผ่าตัดคนไข้ด้วยสิ” ราล์ฟแกล้งบีบนวดตรงต้นแขนและหัวไหล่ ขยับบิดไปมาไล่ความเมื่อย“แล้วทำไมคุณไม่ปลุกหนูล่ะคะ”“ก็เห็นเธอหลับสบาย เมื่อวานเธอคงเหนื่อยมากฉันคงใช้งานเธอหนักเกินไปเลยไม่อยากกวน” ตอบกลับสีหน้าเจ้าเล่ห์แววตากรุ้มกริ่ม บีกินอดไม่ได้ยกกำปั้นน้อยทุบเข้าที่แขนแกร่งหนึ่งที“โอ๊ย! จะทุบให้แขนหักเลยหรือไง”“เจ็บด้วยเหรอคะ ไหนบอกว่าแขนชาไงคะ แก่แล้วนะคะอย่าทำตัวเป็นเด็กเลี้ยงแกะหน่อยเลยค่ะ” บีกินหันไปทำตาดุใส่“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ราล์ฟหัวเราะชอบใจ ไม่รู้นานแค่ไหนที่เขาไม่ได้หัวเร

บนรถ “อาการแม่เป็นอย่างไรบ้างคะ” พึ่งมีโอกาสได้ถามไถ่ ตั้งแต่เจอหน้ากันเมื่อตอนเย็นก็มีแต่เรื่องอื่นให้ฟาดฟันจนเธอลืมสนิทว่าวันนี้ราล์ฟยังไม่ได้บอกอาการแม่ของเธอเลยว่าเป็นอย่างไรบ้าง “ก็ดีขึ้นตามลำดับ สัปดาห์หน้าน่าจะกลับบ้านได้”“เอ่อ..แล้วคุณหมอมีคอนโดแนะนำให้หนูกับแม่เช่าอยู่ก่อนไหมคะ ระหว่างรอทำเรื่องซื้อบ้านเสร็จ” ระยะเวลาแค่หนึ่งสัปดาห์เธอคิดว่าไม่น่าจะทันการสำหรับขั้นตอนการซื้อบ้าน ยิ่งมูลค่าสูงขนาดนั้นน่าจะต้องมีขั้นตอนตรวจรับหลาย ๆ อย่าง“จะเช่าคอนโดทำไม บ้านก็ซื้อแล้ว”“แต่มันน่าจะไม่ทันนะคะ เวลาแค่สัปดาห์เดียว”“ไม่เกิน 3 วันทุกอย่างจะเรียบร้อย” ราล์ฟตอบกลับเสียงหนักแน่น บีกินทำได้แค่รอตามที่ชายหนุ่มบอกโรงพยาบาล“แม่เป็นยังไงบ้างคะ” เสียงหวานเอ่ยถามทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เจ้าหน้าที่พยาบาลพิเศษที่ราล์ฟจ้างมาลุกเดินปลีกตัวออกไปเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวแก่ญาติคนไข้“แม่ดีขึ้นมากแล้วลูก แล้วทำไมลูกถึงมาพร้อมคุณหมอล่ะ” คนเป็นแม่ถามออกไปด้วยความสงสัยเพราะเห็นลูกสาวมาเยี่ยมเธอพร้อมกับหมอหนุ่มถึงสองครั้งแล้ว“เอ่อ..พอดีว่าหนู..”“ผมไปรับบีกินที่มหาวิทยาลัยและพ

ตอนที่1 เดิมพันหัวใจสนามแข่งรถกลางคืนเต็มไปด้วยแสงไฟนีออนและเสียงเครื่องยนต์ที่ดังกระหึ่ม กลิ่นยางไหม้ลอยในอากาศ เอวายืนอยู่ข้างๆ ไมค์ด้วยสีหน้าตื่นเต้นปนประหม่า เธอไม่เคยมาอยู่ในที่แบบนี้มาก่อน เขาบอกว่าจะพาเธอมาดูเขาแข่งรถ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นกลับกลายเป็นฝันร้ายไมค์เผยรอยยิ้มมั่นใจเต็มเปี่ยม“วันนี้เธอจะได้ดูฉันแข่งรถใกล้ ๆ เหมือนที่เธอเคยบอกฉัน” เขาพูดเสียงเบา ก่อนจะเดินนำเธอไปยังจุดเริ่มต้นของสนาม เอวามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น“ไมค์…” เอ่ยเรียกคนรักเสียงสั่น อดรู้สึกถึงความไม่สบายใจไม่ได้เมื่อเธอถูกพาไปยืนอยู่โพลเดียมข้างสนามแข่ง และทุกสายตาบนอัฒจันทร์ต่างมองมาที่เธอ“ไม่ต้องห่วงหรอกเธอแค่ดูสนุกๆ แข่งเสร็จฉันจะกลับมารับเธอกลับบ้านแน่นอน” ไมค์หันมายิ้มให้เธอ ก่อนจะเดินไปเผชิญหน้ากับชายอีกคนที่ยืนพิงรถแข่งสีดำเมทัลลิค ดูหรูหราและดุดัน“ยืนร่ำลากันให้พอ เพราะแข่งเสร็จเธอจะมีเจ้าของคนใหม่” ทันใดนั้น เสียงของเจเดน เจ้าของสนามแข่งดังขึ้น เอวารับรู้ได้ทันทีว่าเธอถูกหลอกมาเป็นของเดิมพันในค่ำคืนนี้ เขาเหลือบตามองเอวาเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองไมค์ด้วยแววตาเย้ยหยัน“ไมค์...นี่มันอะไรก

‘พี่ไมค์ อยู่ไหน เราคุยกันก่อนได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น’ รอแล้ว... ก็ยังไม่มีทีท่าว่าอีกฝ่ายจะเปิดอ่านดวงตาเธอเริ่มคลออีกครั้ง น้ำตาหยดลงบนหมอน เธอจมปักอยู่กับคำถามว่าทำไมเธอต้องเจอกับเรื่องราวโหดร้ายแบบนี้ และคนที่ทำกับเธออย่างเลือดเย็นคือคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น คนรัก เอวาเอาแต่นอนร้องไห้จนเผลอหลับไปพร้อมความว่างเปล่า และเสียงหัวใจที่แตกสลายเสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้นปลุกให้คนที่หลับอยู่รู้สึกตัวตื่น ก่อนที่บานประตูจะถูกเปิดออกอย่างนุ่มนวลโดยแม่บ้านวัยกลางคนที่คุ้นเคย“คุณเอวาคะ… คุณผู้ชายให้มาเรียกลงไปทานมื้อเช้าค่ะ”แสงแดดยามเช้าทะลุม่านหน้าต่างเข้ามาเป็นเส้นแสงอ่อน แต่มันไม่ได้ช่วยให้ความหนักอึ้งในอกของเอวาลดลงเลยแม้แต่น้อย เธอลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้า ดวงตาบวมช้ำจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืนจนแทบจะลืมขึ้นไม่ได้ เสียงสะอื้นเงียบ ๆ ยังฝังอยู่ในผนังห้องเหมือนมันไม่ยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระเมื่อเดินลงมายังห้องอาหาร กลิ่นขนมปังอบใหม่กับไข่คนหอมกรุ่นลอยแตะจมูก แต่ไม่มีอะไรในโต๊ะนั้นที่เอวารู้สึกอยากแตะต้องเลยเจเดนนั่งอยู่ก่อนแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ดวงตาคมสีน้ำตาลเข้มสบต