Semua Bab ห้องพักอาจารย์ร้อน: Bab 51 - Bab 60

ตอนที่50 ลงโทษเด็กดื้อ"อื้อ…พอแล้ว ยัยรินรอหนูอยู่หน้าห้องแล้ว" เสียงพูดไม่ชัดมากนักเอ่ยบอกชายหนุ่ม"โทรบอกให้รินดาไปเรียนก่อน เธอยังติดภารกิจสำคัญ" เสียงเรียบเอ่ยบอก ขณะที่มือยังจับแท่งซิลิโคนจ่อตรงปากทางรักคับแคบ"อื้อ…ไม่ค่ะ""ไม่อะไร หรือจะให้ฉันเดินออกไปบอกเพื่อนเธอเอง" ภาคภูมิถามกลับ"มะ…ไม่ค่ะ อย่านะคะ" สิ้นคำตอบ มือบางควานหาโทรศัพท์มือถือที่หล่นอยู่บนเตียงมากดต่อสายทันทีตุ๊ด….'ยัยพิมพ์ มัวทำอะไรอยู่ ฉันยืนรอแกอยู่หน้าห้องตั้งนานแล้วเนี่ย ตะโกนเรียกก็ไม่ได้ยิน''แกไปเรียนก่อนเลย พอดีฉันท้องเสียน่ะเลยเข้าห้องน้ำนานไปหน่อย อื้อ…" เธอหลุดครางออกไป เมื่อภาคภูมิดันแท่งซิลิโคนเข้าไปเบียดผนังอุ่นนุ่ม พร้อมกับเปิดระบบสั่นให้ทำงาน'แกเป็นอะไรยัยพิมพ์ เสียงแกดูแปลก ๆ''เปล่า ฉันแค่ปวดท้องนิดหน่อย''แกโอเคไหม มียาหรือเปล่าเดี๋ยวฉันไปซื้อยาให้''ไม่เป็นไร ฉันมี ฉันกินแล้ว แกไปเรียนก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไป' พิพิมพ์บอกออกไปเสียงสั่นเล็กน้อย พยายามขบเม้มริมฝีปากไม่ให้หลุดครางออกไป"อื้อ…นี่คุณจะยัดเข้ามาทำไมคะ" หลังจากวางสาย เธอหันกลับไปแหวเสียงใส่ชายหนุ่ม"ชอบไม่ใช่เหรอ เห็นขมิบรัดถี่ ๆ" เข

ตอนที่52 ยกธงขาว"จูบไม่ได้เรื่อง ทีหลังอย่ามาท้าทายฉัน" พิธาเอ่ยเสียงเรียบ มุมปากยกขึ้นนิด ๆ คล้ายคนกำลังพอใจที่ได้แกล้งอีกฝ่าย"หนูแค่ยังไม่ทันตั้งตัวเฉย ๆ หรอกค่ะ" รดาเม้มปาก ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่ยอมแพ้"หึ อย่างนั้นเหรอ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม"มาลองใหม่ไหมล่ะคะ" พิธาส่ายหน้าเบา ๆ อย่างระอา แต่แววตากลับไหววูบด้วยความเอ็นดู"ถ้าจะไปกับฉันก็นั่งเฉย ๆ อย่ากวน""หนูไม่ได้กวนนะคะ"“รดา” น้ำเสียงเข้มขึ้นเพียงนิดเดียว แต่ก็เพียงพอให้หญิงสาวชะงัก ชายหนุ่มหันมามอง ดวงตาคมกริบสบเข้ากับสายตาซุกซนของเธอโดยตรง“จะเงียบ... หรือจะลงจากรถ”คำขู่ฟังดูจริงจัง ทว่ารดารู้ดีว่าใต้สีหน้าเคร่งขรึมนั้น เขากำลังพยายามข่มอารมณ์บางอย่างมากกว่า หญิงสาวจึงยอมสงบลงแต่โดยดี นั่งกอดกระเป๋าไว้บนตัก ไม่เอ่ยอะไรอีก ทว่าความเงียบนั้นอยู่ได้ไม่นาน ดวงตากลมโตแอบเหลือบมองใบหน้าด้านข้างของอาจารย์หนุ่มเป็นระยะ มองสันกรามคมเข้ม มองมือใหญ่ที่จับพวงมาลัย ก่อนจะเผลอยิ้มออกมาเงียบ ๆ การกระทำนั้นรบกวนสมาธิอาจารย์หนุ่มไม่น้อย"จะแวะเอาเสื้อผ้าก่อนไหม""ไม่ค่ะ หนูชอบใส่เสื้อผ้าอาจารย์มากกว่า" รดาตอบแทบจะทันที ก่อนยิ้มบาง ๆ

ตอนที่54 โดนเด็กอ้อนจนเสียอาการ“เด็กสมัยนี้ สบายจนเคยตัว” พิธาพูดขึ้นพลางใช้มีดหั่นสเต๊กชิ้นพอดีคำ สีหน้ายังคงเรียบนิ่งเหมือนเดิม“หืม...เป็นเมียก็ใช่ว่าจะสบายนะคะ” รินดาเท้าคางมองคนตรงหน้า ดวงตากลมโตเป็นประกาย“ต้องอดหลับอดนอนทุกคืน ไหนจะเหนื่อยจนแทบขาดใจอีก” พิธาชะงักมือเล็กน้อย ก่อนเงยหน้าขึ้นมอง“เหนื่อยอะไร”"ก็เรื่องบนเตียงไงคะ" รินดาตอบหน้าตาเฉย ก่อนรีบหลบสายตาเหมือนกลัวถูกดุ"พูดเหมือนเคยมีประสบการณ์"“หนูเห็นในคลิปก็เป็นแบบนั้นนี่คะ”"ชีวิตจริงกับในคลิปที่คนสร้างขึ้นมันไม่เหมือนกันหรอก ใครจะไปมีแรงทำเรื่องอย่างว่าทุกวัน แค่ทำงานก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว" รินดาพยักหน้าหงึก ๆ"หนูเข้าใจค่ะ ก็คุณแก่แล้ว คงไม่มีแรงหักโหมทุกวัน" รินดาว่ากลับหน้าซื่อตาใส คิ้วเข้มกระตุกทันที"รินดา เธอกำลังดูถูกฉัน" น้ำเสียงเรียบลง แต่คนฟังรับรู้ถึงความไม่พอใจในน้ำเสียงนั้น"เปล่านะคะ หนูไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกคุณเลยนะคะ" หญิงสาวรีบส่ายหน้า ก่อนรีบหาคำมาแก้ตัว"หนูแค่พูดความจริงต่างหาก" เธอเม้มปาก ก่อนพึมพำเบา ๆ"รีบกิน ฉันมีงานที่ต้องไปทำ" พิธาตัดบททันที"แค่พูดความจริง ทำไมต้องโมโหด้วย" รินดาบ่นงึมงำอยู

ตอนที่56 เกือบไปแล้วรินดาเปิดประตูห้องแต่งตัวออกมา เรือนผมยาวสีดำยังเปียกหมาดเล็กน้อย ปลายผมมีหยดน้ำเกาะ หญิงสาวยกผ้าขนหนูขึ้นเช็ดผมไปพลาง เดินออกมาจากห้องแต่งตัวไปพลางอย่างสบายอารมณ์อีกด้านของห้องพิธานั่งอยู่บนโซฟาโดยมีโน้ตบุ๊กวางอยู่บนตัก ขณะที่เจ้าตัวยังคงจดจ่อกับงานตรงหน้า"คุณคะ" เสียงหวานดังขึ้นจากด้านข้าง พิธาเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณแล้วชะงักไปทันที ดวงตาคมนิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่งชุดนอนที่รินดาสวมอยู่เป็นชุดสายเดี่ยวสีขาวครีมบางเบาสบาย ดูเรียบง่ายแต่พอไปอยู่บนตัวหญิงสาวนั้นดูเซ็กซี่ เรือนผมเปียกหมาดที่ตกบนไหล่ยิ่งทำให้ภาพตรงหน้าชวนมอง รินดาก้มมองตัวเองเล็กน้อย"มีอะไรเหรอคะ" พิธาได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว"เปล่า"รินดาเม้มปากกลั้นยิ้ม ก่อนเดินตรงเข้ามาหา ยิ่งเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากสบู่หลังอาบน้ำยิ่งชัดขึ้น เดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา"ช่วยหนูเช็ดผมหน่อยสิคะ" หญิงสาวยื่นผ้าขนหนูในมือออกไปให้ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที"เป็นเด็กหรือไง""ใช่ค่ะ หนูอยากเป็นเด็กของคุณ" คำตอบตรงไปตรงมาจนพิธานิ่งไป ไม่ว่าเปล่า คนตัวเล็กนั่งลงกับพื้นพรมนุ่มตรงหน้าชายหนุ่ม พร้อมกับหันไปทำหน้าอ้อน ๆ

ตอนที่58 ช่วย...ตัวเองเสียงทุ้มพึมพำกับตัวเอง เขาเดินเข้าไปหมายจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้ แต่เพียงก้มลงใกล้ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพูและครีมอาบน้ำที่ยังติดอยู่บนเรือนผมของรินดาก็ลอยเข้ามามือใหญ่ชะงักอยู่กลางอากาศ ภาพเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง แม้เวลาจะผ่านมาหลายชั่วโมง แต่ความรู้สึกที่ได้สัมผัสสะโพกกลมมนนั้นยังติดอยู่ที่ฝ่ามือ ชายหนุ่มหลับตาลงช้า ๆ ก่อนรีบดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้เด็กสาวจนมิด"เธอมันเด็กอันตราย…รินดา"ร่างสูงหมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำทันที เสียงประตูปิดลงเบา ๆ เหลือเพียงรินดาที่หลับสนิท ไม่รู้เลยว่าท่านอนของเธอ กำลังปลุกอารมณ์ของใครบางคนจนยากจะควบคุมร่างสูงยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาปิดสนิท ราวกับกำลังรวบรวมสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมา"เฮ้อ…" เสียงถอนหายใจยาว ก่อนปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า ถอดเสื้อออกพาดไว้บนราวแขวน แล้วก้มมองตัวเองผ่านกระจกตรงหน้า น้องชายขยายดันบอกเซอร์จนนูนเด่นชัด ตอนนี้รู้สึกปวดหนึบขึ้นมาอีกครั้ง กางเกงบ็อกเซอร์ถูกถอดออก แท่งเอ็นตั้งโด่ ขยายตัวเต็มที่"ฉันต้องจัดการตัวเองสินะ" เสียงทุ้มพึมพำกับเงาสะท้อนของตัวเอง เขายกมือเปิ