All Chapters of [ดวงใจท่านรอง 1] รองประธาน (แอบรัก) พยาบาลฝึกหัด: Chapter 91 - Chapter 100

ตอนเช้าห้องทำงานของคุณมนัสเคร่งเครียดเพราะทั้งห้าคน มนัส มารุต มาสุ วิชัย และไอรดา บรรยากาศในห้องตึงเครียด ทุกคนนั่งเผชิญหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร “พวกคุณจะเเอายังไงครับ ว่ามาได้เลย” วันชัยเป้นคนกล่าวขึ้น“ถ้าทางคุณจะให้ลูกชายผมรับผิดชอบต้องตรวจ DNA ก่อน ถ้าผลออกมาว่าเป็นลูกมารุตจริง เราค่อยคุยเรื่องอื่นต่อ” คุณมนัสบอก“แล้วทำไมไอด้าต้องตรวจคะ ทุกคนก็เห็นว่าเราสนิทกันแค่ไหน ไหนจะเรื่องข่างลือที่ทำให้ภาพลักษณ์ของบริษัทดีขึ้นเพราะคุณรุตคบอยู่กับไอด้า”ไอรดาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นใจ และสายตาของเธอมองมารุตอย่างมีความหวัง “คุณอย่าหลงตัวเองหน่อยเลยครับ เรื่องข่างลือคุณก็พยายามสร้างเองว่าจะมาเป็นนายหญิงของที่นี่ ส่วนเรื่อง บริษัท ที่กำลังดีขึ้น พวกคุณก็ได้ผลประโยชน์ร่วมกันอยุ่ไม่น้อย ถือว่าวิน วินไม่ต้องมาอ้างว่าทำเพื่อบริษัทของผม” นะครับมารุตบอกไอรดานิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนท่าที แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย“เราแต่งงานกันเพื่อภาพลักษณ์ก็ได้นะคะ พอทุกอย่างลงตัวเราค่อยหย่ากัน แล้วก็ไม่มีใครเสียหายกับเรื่องนี้ด้วย”“แต่ก่อนก็คงเป็นแบบนั้นได้ครับ แต่ตอนนี้ ยังไงก็ไม่

วันนี็ก็คงเหมือนทุกวัน พลอยมุกพยายามหลบเลี่ยงพี่ๆ ที่ห้องพยาบาล เพื่อมาขึ้นรถตู้ของครอบครัววงกตวรากรณ์เหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ต่างออกไป เพราะน้ำเชื่อมกับพีชที่เริ่มสงสัยเธอ เเอบเดินตามมาด้วยโดยไม่ให้เธอรู้ตัวแล้วทั้งสองคนก็เห็นพลอยมุกรีบวิ่งขึ้นตู้ที่จอดอยู่บริเวณที่จอดรถผู้บริหารของบริษัท“เห็นไหม ฉันว่าพลอยมุกนี่แหละคือตัวจริงของคุณมารุต” น้ำเชื่อมบอกกับพีชด้วยดวงตาเป็นประกาย“พีชก็คิดแบบนั้น แล้วตั้งแต่วันที่เราไปดื่มกันก็ทำให้สงสัยมากขึ้น” พีซพยักหน้าเห็นด้วยกับรุ่นพี่ “แต่ก้ไม่รู้ทำไมถึง คุณมารุตถึงไม่ยอมเปิดตัว” พีชพูดกับน้ำเชื่อม“แต่ที่รู้เหมือนพี่ภาบอกว่าผู้หญิงนะ ที่เป็นฝ่ายยังไม่พร้อมเปิดตัวนะ” น้ำเชื่อมบอกพร้อมมองหน้าพีซ“แล้วเราจะถามน้องตรงๆ เลยไหม”พีซถาม“อย่าเพิ่งดีกว่า ฉันคิดว่าน้องต้องเหตุผลบางอย่างแหละ”น้ำเชื่อมส่ายหัว“ถ้างั้นเราก็แค่รับรู้ ถ้าน้องอยากปิดเป็นความลับก็ปล่อยให้เป็นเหตุผลของน้องเถอะ” พีซบอก“อีกอาทิตย์เดียวก็จะรู้แล้ว เพราะจะเปิดตัววันงานเลี้ยงบริษัทอยู่แล้ว”น้ำเชื่อมพูดพร้อมรอยยิ้ม “คราวนี้น้องปฏิเสธไม่ได้แน่” พีซพูดพร้อมหัวเราะเบาๆทั้งสองคนยืนมอ

รอไม่นานที่ตรวจครรภ์กองใหญ่ก็มาถึง พร้อมคุณหญิงเครือวัลย์ที่เป็นคนถือมาเองถึงในห้อง“คุณแม่คะ ทำใมถือมาเองละคะ” พลอยมุกที่กำลังจะลุกขึ้นไปรับของในมือแม่สามีก็ต้องชะงัก“ไม่ต้องลุก เดี๋ยวเฮียไปหยิบเอง” มารุตจึงเดินไปหยิบที่ตรวจครรภ์ในมือแม่ถุงใหญ่“หนูท้องเหรอลูก?” คุณหญิงถามด้วยด้วยรอยยิ้มกว้าง และสีหน้ามีความหวังอย่างเห็นได้ชัด “ยังไม่แน่ใจคะ หนูขอลองตรวจดูก่อนนะคะ” พลอยมุกบอกพร้อมยิ้มเบาๆ ด้วยความเขินอาย “ได้เลยจ้ะ แม่รออยู่ตรงนี้นะ” คุณหญิงรีบบอกพร้อมนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงทันทีโดยไม่มีทีท่าจะไปไหน มารุตรีบพยุงแฟนสาวเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับถุงที่ตรวจครรภ์หลายยี่ห้อ ส่วนคุณหญิงที่นั่งรออยู่ในห้องก็แสดงอาการกระวนกระวายด้วยความหวังอย่างซ่อนไม่มิด ผ่านไปสักครู่หนึ่ง มารุตที่ดีใจจนขอตรวจเองกับมือ เขาหยิบที่ตรวจครรภ์ขึ้นมาพลิกดูซ้ายทีขวาทีอย่างงงๆ “มันทำยังไงบอกเฮียหน่อย เฮียอยาทำเอง” เขาบอกด้วยหน้าตาจริงจัง พลอยมุกมองหน้าเขาแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้ “เฮียคะ เดี๋ยวหนูตรวจเองค่ะ เฮียทำแทนไม่ได้หรอก”“อ้าว แล้วเฮียจะทำอะไรได้บ้างละ” เขาทำหน้าเสียใจจนเธอต้องยอมสอนวิธีการตรวจ แล้วให้เขาเป็นคน

ณ งานเลี้ยงบริษัทบรรยากาศงานเลี้ยงคืนนี้ดูคึกคักและหรูหราเป็นพิเศษ ไฟประดับสีทองส่องแสงระยิบระยับทั่วห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ แขกที่มาร่วมงานต่างแต่งกายอย่างสวยงามเดินพูดคุยกันอย่างเป็นกันเองคุณหญิงเครือวัลย์กับคุณมนัสเดินพูดคุยกับแขกในงานด้วยหน้าตายิ้มแย้ม สีหน้าของทั้งสองคนดูมีความสุข“ได้ข่าว่าคุณหญิงกำลังจะได้อุ้มหลานเหรอคะ ยินดีด้วยนะคะ” คุณกนกวรรณภรรยาของประธานบริษัทผลไม้รายใหญ่ที่ส่งให้ทางบริษัท Fresh Freez เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มmujอบอุ่น “เอ้า คุณกนกวรรณ เป็นเรื่องจริงคะ” คุณหญิงตอบพร้อมรอยยิ้ม “แล้ววันนี้ก็จะเปิดตัวลูกสะใภ้ แล้วก็จะเชิญทุกท่านไปงานแต่งเดือนหน้าด้วยคะ”“ยินดีคะคุณหญิง ลูกสะใภ้เป็นใครคะ ตระกูลไหนคะ” คุณกนกวรรณพูดพร้อมจับมือคุณหญิงเบาๆ คุณหญิงยิ้มเบาๆ ก่อนจะตอบ เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งคะ แต่เป็นคนที่ทำให้ครอบครัวเรากลับมาความสุขอีกครั้ง เดี๋ยวมารุตจะแนะนำให้รู้จักค่ะ" ห่างออกไปไม่ไกลนัก น้ำเชื่อมกับพีซที่มาร่วมงานด้วยก็กำลังกวาดสายตามองหาพลอยมุกอยู่ตลอดเวลา“เห็นพลอยมุกไหม” น้ำเชื่อมถามพีซ“ยังไม่เห็นเลย” พีซส่ายหัว “แต่สังเกตไหมว่าคืนนี้คุณหญิงดูมีความสุขมาก

แล้วเสียงเพลงบรรเลงก็ดังขึ้นเบาๆ อย่างไพเราะ เป็นสัญญาณที่ทำให้ทุกคนในงานหันมามองทางเดียวกัน บรรยากาศทั้งงานเงียบลงอย่างพร้อมเพรียงราวกับนัดกันไว้ เมื่อถึงเวลา ประตูก็ค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ แม่ไพลินที่แต่งกายสวยงามด้วยชุดสีทองอ่อนๆ ค่อยๆ จูงมือลูกสาวเดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางที่สง่างาม แขกทั้งงานต่างตะลึงพร้อมกัน เพราะพลอยมุกในวันนี้สวยมาก สวยจนแทบหยุดหัวใจทุกคนในห้อง ชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ที่ตัดเย็บอย่างประณีตทุกจุดทอดยาวลงมาถึงพื้นอย่างสง่างาม ลูกไม้ละเอียดประดับอยู่ตามขอบชุดระยิบระยับรับกับแสงไฟ ทรงผมที่จัดเรียงขึ้นอย่างพิถีพิถัน มีดอกไม้สดเล็กๆ ประดับอยู่เป็นระยะ ทำให้เธอดูเหมือนเจ้าหญิงที่ก้าวออกมาจากนิทานงานวันนี้ถือเป็นงานช้างเลยก็ว่าได้ เพราะจัดได้ยิ่งใหญ่อลังการมาก ดอกไม้สดหลากสีประดับอยู่ทั่วทุกมุมของสถานที่จัดงานอย่างสวยงาม แสงไฟสีทองส่องประกายอบอุ่นไปทั่วห้อง โต๊ะแขกแต่ละโต๊ะตกแต่งอย่างหรูหราและแขกที่มาร่วมงานก็หลายพันจนเต็มลานบ้าน“สวยมากเลยนะ” เสียงกระซิบดังขึ้นเป็นระยะจากแขกที่นั่งอยู่“น่ารักมากเลย เหมาะสมกันมากๆ เลยนะ” อีกเสียงดังตามมากระเจี๊ยบที่เดินตามหลังเจ้าส