Todos los capítulos de [ดวงใจท่านรอง 1] รองประธาน (แอบรัก) พยาบาลฝึกหัด: Capítulo 81 - Capítulo 90

รถมารุตค่อยๆ เคลื่อนตัวรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถในบ้านของกวิน เมื่อรถจอด สายตาของมารุตก็สะดุดกับรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ก่อนแล้ว เขาจำได้ทันทีว่าเป็นรถของใคร แล้วเขาก็รีบสาวเท้าเข้าบ้านมาวินอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกหลายอย่างปะปนกันอยู่ในหัว แต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการได้คุยกับเพื่อนๆ และหาทางแก้ไขปัญหานี้ให้ได้ เมื่อเดินมาถึงห้องโถง ก็ได้ยินเสียงของเพื่อนเรียกขึ้นมาทันที“ไอ้รุต ทำไมมาช้าจังวะ กูมาถึงตั้งนานแล้ว” กวินบอกเพื่อนพร้อมมองที่นาฬิกาข้อมือ“อืม ก็ค่อยๆ ขับมา โทษทีมาช้า” มารุตตอบเสียงเรียบ ค่อยๆ เดินเข้าไปหาเพื่อน ๆ“เออๆ มึงสองตัวเนี่ย ชอบกัดกันอยู่เรื่อยเลย มานั่งก่อนมึง” นทีกล่าวปรามเพื่อนทั้งสองคน กลัวว่าแซวกันไป แซวกันมา จะไม่ได้เข้าเรื่องซักที“มึงก็มาด้วยเหรอวะนที” มารุตหันไปมองเพื่อนอีกคนด้วยความแปลกใจเพราะว่าตอนที่คุยกับกวิน ไม่ไเ้บอกว่านทีจะมาด้วย พร้อมยักไหล่“ก็ไอ้กวินลากกูมา เพราะเป็นห่วงมึงนั่นแหละที่เมียหายตามหาไม่เจอ อย่างน้อยจะช่วยกันหาทางออกได้” นทีตอบเพื่อนกวนๆมารุตได้ยินแล้วก็ได้แต่นิ่ง เพราะแค่คำว่าเมียหายก็ทำให้หัวใจเขาเจ็บขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่ทันตั้งตัว“

พลอยมุกใช้เวลาอยู่ริมทะเลนาน เธอเดินไปเรื่อยๆ แล้วหยุดที่ใต้ต้นไม่ต้นหนึ่ง แล้วมองมาที่ทรายใต้เท้าแล้วใช้นิ้วเท้าขุดลงไปเบาๆ รู้สึกถึงความเย็นของทรายชั้นล่างที่แสงแดดยังส่องไปไม่ถึง มันเหมือนกับความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในใจเธอ ที่ผิวนอกดูเหมือนจะสงบลงแล้ว แต่ข้างในนั้นยังเย็นชาและเจ็บปวดอยู่เหมือนเดิม เธฮถอนหายใจยาวแล้วค่อยๆ นั่งลงที่บนผืนทราย มองออกไปที่ขอบฟ้าที่เส้นน้ำทะเลกับท้องฟ้าบรรจบกัน ไม่รู้ว่ามันอยู่ห่างออกไปแค่ไหนมอง แล้วเสียงในหัวของเธอผุดขึ้น 'รักมันง่าย แต่ทำไมการที่จะหยุดรักมันถึงยากขนาดนี้' อยู่ๆ คลื่นลูกหนึ่งซัดเข้ามาแรงกว่าปกติ น้ำเย็นๆ ไหลมาท่วมเท้าและชุดของเธอจนสะดุ้งเล็กน้อย แล้วก็ถอยกลับออกไปราวกับจะบอกเธอว่าบางอย่างมันมาแล้วก็ไป แต่ร่องรอยที่ทิ้งไว้บนทรายนั้นยังคงอยู่อีกชั่วขณะก่อนจะจางหายไปในที่สุด เธอจึงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ปล่อยให้ลมทะเลพัดพาความคิดออกไปทีละนิดทีละนิด จนกระทั่งรู้สึกว่าหัวใจที่หนักอึ้งมาตลอดนั้นเบาลงได้บ้างเล็กน้อย จึงค่อยๆ เดินกลับเข้าบ้านไปในบ้าน อาบน้ำ และเปลี่ยนชุดใหม่เมื่อลงมาด้านล่างก็เจอกับครอบครัวของกระเจี๊ยบนั่งพูดคุยกันที่ห้องนั่งเล่น กระเจ

พลอยมุกวิ่งออกมาด้านนอกพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาจนนองหน้า เท้าของเธอพาออกไปโดยไร้ทิศทาง เธอไม่รู้ว่าจะวิ่งหนีไปไหน รู้แค่ว่าไปจากตรงนี้ก่อนแค่นั้นวิ่งออกมาได้ไม่ไกล มารุตก็ตามมาทัน เพราะขายาวๆ ของเขาวิ่งเร็วกว่าพลอยมุกมาก พอมาถึงเขาก็สวมกอดเธอจากด้านหลังไว้แน่น แขนทั้งสองข้างล็อครอบตัวเธออย่างไม่ยอมปล่อย เขารับรู้ถึงเสียงร้องไห้ที่สั่นเครือ เสียงสะอื้นที่ดังออกมาเป็นระยะของแฟนสาว ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่แพ้กัน เขาไม่รอให้พลอยมุกตั้งหลักได้ รีบพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาทันที “เฮียขอโทษเรื่องที่เข้าใจหนูกับกวินผิดนะ ตอนนั้นเฮียหน้ามืดไปเอง ไม่ฟังอะไรเลย ตอนนี้เฮียเข้าใจแล้ว และอีกเรื่องที่สำคัญ เฮียไม่ได้ทำไอรดาท้อง เฮียไม่เคยมีอะไรกับเธอ ไม่เคยคิด ไม่เคยทำ หนูเชื่อเฮียนะ”พลอยมุกที่ถูกกอดอยู่นั้นก็ยังคงสะอื้นต่อไป ร่างกายของเธอสั่นเบาๆ ตามแรงร้องไห้ที่ออกมาไม่หยุด เธอพยายามจะสะบัดออกจากอ้อมกอดเขา แต่แขนของเขากลับโอบแน่นขึ้นกว่าเดิม “ปล่อย” พลอยมุกพูดด้วยเสียงที่สั่นเครือจากการร้องไห้ มือเล็กๆ ของเธอพยายามดึงแขนของเขาออก แต่แรงของเธอในวันนี้มันน้อยเกินกว่าจะสู้กับคนอย่างเข

หลังอาบน้ำเสร็จ ทั้งคู่ก็นอนกอดก่ายกันบนเตียงขนดคิงไซส์ ที่นอนนุ่มกำลังดี พร้อมกับกลิ่นอายของทะเลที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย“ต่ออีกสักรอบดีไหม หืม” มารุตเอ่ยปากถามพร้อมมองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ “พอแล้วคะ กะจะให้หนูท้องเลยหรือไงคะ” แล้วช้อนสายตามองเขาด้วยความเขินอาย“ท้องก็ดีซิ จะได้แต่งงานกับเฮียเร็วๆ” เขาพูดด้วยสายตาจริงจังพลอยมุกนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น “พอพูดถึงเรื่องท้อง ทำให้คิดถึงคุณไอรดาเลยเนี่ย ที่เฮ่ียบอกว่าไม่ได้มีอะไรกับเธอ แล้วเธอจะท้องกับใคร”“อ้าว ก็คงเป็นแฟนเขามั้ง แต่ไม่ใช่เฮียแนนอน”“เอียเล่ามาซิ เรื่องมันเป็นยังไง”มารุตถอนหายใจเบาๆ แล้วจัดท่านอนให้สบายขึ้น ก่อนจะเริ่มเล่าให้เธอฟัง “จริงๆ เฮียก็รู้มาสักพักแล้วว่าไอรดาไม่ได้มาเจรจาธุรกิจเพียงอย่างเดียว แต่เธอเข้ามาเพื่อเหตุผลบางอย่าง อาจจะเป็นเหตุผลเดียวกับที่เอียต้องหมั้นและแต่งงานกับวันวิสาห์มั้ง แต่เฮียไม่เคยให้ความหวังเธอเลยนะ เพราะเฮียมีหนูอยู่แล้ว"“แล้วทำไมต้องเฮียคิดว่าเป็นเหตุผลนั้นคะ”“เวลาที่เราต้องทำธุรกิจกับใคร ก็ต้องสืบประวัติบริษัท และคนนั้นคร่าวๆ ก่อนที่จะร่วมลงทุนด้วยอยู่แล้ว แต่เฮียคิดว่าแค่ร่วม

ห้ห้องทำงานคุณมนัส ณ บริษัท Fresh Freezในขณะที่รถตู้กำลังแล่นมุ่งหน้ากลับกรุงเทพฯ อย่างสนุกสนาน ที่บริษัทของครอบครัววงกตวรากรณ์ กลับมีแขกผู้ไม่ได้รับเชิญเดินทางมาถึงโดยไม่แจ้งล่วงหน้าคุณมนัสที่กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ในห้องทำงานก็ได้รับการแจ้งจากเลขาส่วนตัวว่ามีแขกคนสำคัญขอเข้าพบ เขาวางแว่นลงแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อ ก่อนจะสั่งให้พาเข้ามาทันที“สวัสดีครับคุณมนัส ขอโทษที่บุกมาโดยไม่แจ้งล่วงหน้านะครับ” วันชัย บิดาของไอรดาเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยท่าทางสง่าผ่าเผย ยื่นมือมาจับก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้าม“ไม่เป็นไรครับ คุณมาหาผมโดยดกระทันหันขนาดนี้ ต้องมีเรื่องด่วนแน่เลยใช่ไหมครับ” คุณมนัสถามด้วยน้ำเสียงสุภาพวันชัยไม่อ้อมค้อม รีบเข้าเรื่องทันที “ผมมาเรื่องลูกสาวผมครับ ไอรดา คงทราบกันดีว่าทั้งสองคนทำงานด้วยกันมาสักระยะ และตอนนี้ไอรดากำลังตั้งท้องอยู่ครับ”คุณมนัสนิ่งฟังโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ“ผมมาในฐานะพ่อครับ แล้วก็อยากให้ทั้งสองฝ่ายจัดการเรื่องการแต่งงานให้เรียบร้อย ก่อนที่เรื่องนี้จะออกไปถึงนักข่าว นอกจากนี้การที่สองตระกูลเราจะผูกสายสัมพันธ์กันด้วยการแต่งงาน ก็จะเป็นประโยชน์ต่อ