All Chapters of [ดวงใจท่านรอง 1] รองประธาน (แอบรัก) พยาบาลฝึกหัด: Chapter 51 - Chapter 60

“แต่เอ๊ะ! วันนี้แม่ไม่เห็น เราใช้ไม้เท้า เมื่อวานยังเห็นเดินใช้ไมเท้าอยู่เลย” คุณหญิงเพิ่งสังเกตเห็น สายตาของท่านเหลือบมองขาทั้งสองข้างของลูกชายที่เมื่อสักครู่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างมั่นคงโดยไม่มีไม้เท้าก่อนที่จะนั่งลงที่โซฟา มารุตทำหน้าแหย เกาหัวแกรกๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่เขินนิดๆ“ดีขึ้นซักพักแล้วครับ แค่อยากอ้อนพลอยมุกเฉยๆ เลยยังไม่ได้บอกใคร”คุณหญิงทำหน้านิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะออกมาด้วยความขำขัน ก่อนจะส่ายหัวพร้อมพูดว่า “จริงๆ เลย ลูกคนนี้ เราไปทานอาหารเช้ากันเถอะ”หลังจากนั้นทั้งสามคนก็เดินไปยังห้องอาหารด้วยกัน โต๊ะอาหารเช้าถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อย มีข้าวต้ม โจ๊ก ไข่ดาว ผักสดหลากชนิด และน้ำผลไม้สดที่คั้นสดใหม่ทุกเช้า บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้าในวันนี้อบอุ่นมากกว่าทุกเช้าที่ผ่านมา คุณหญิงนั่งที่หัวโต๊ะ มารุตนั่งทางซ้าย และพลอยมุกนั่งข้างๆ เหมือนเดิมถึงแม้ทั้งสองคนจะเป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการแล้ว แต่พลอยมุกก็ยังคงทำหน้าที่ดูแลมารุตอย่างที่เคยทำมา เธอตักอาหารใส่จานให้เขา เลือกผักที่เขาชอบ และคอยเติมน้ำให้เต็มแก้วอยู่เสมอ เรื่องราวเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเล็กน้อ

สักพักชุดเครื่องเพชรพร้อมแหวนคู่หลายแบบก็ถูกนำออกมาวางไว้บนเคาน์เตอร์ ไฟภายในเคาน์เตอร์ส่องสว่างทำให้แสงเพชรทุกเม็ดแววาวจนไม่อาจละสายตาได้เลย“ชุดสร้อยคอกับต่างหูชุดนี้จะเป็นแบบเรียบๆ เพชรเม็ดเล็กกระทัดรัด เป็นเพชรน้ำงาม เหมาะกับวัยรุ่น สามารถใส่ได้ทุกโอกาสเลยค่ะ จะมีทั้งหมดสามแบบนะคะ คุณลูกค้าลองใส่ดูได้นะคะ” พนักงานอธิบายพร้อมยื่นชุดเครื่องประดับทั้งสามชุดออกมาให้ดู“ดูน่ารักดีนะครับ เหมาะกับแฟนผมมากเลย” มารุตพูดพร้อมหยิบสร้อยคอจากกล่องมาลองทาบที่คอระหงของเธอทีละเส้น สายตาของเขามองด้วยความตั้งใจราวกับกำลังวาดภาพว่าเธอใส่แต่ละชิ้นแล้วจะเป็นอย่างไร“เอ่อ...เฮียคะ หนูว่ามันแพงไป ถ้าจะซื้อซื้ออย่างอื่นให้หนูก็ได้นะคะ” พลอยมุกพูดออกมาเบาๆ สายตามองไปที่ป้ายราคาที่ติดอยู่ที่กล่องแต่ละใบ เพราะตัวเลขที่เห็นราคาไม่ต่ำกว่าหกหลักเลย“ไม่มีอะไรแพงหรอกนะ พี่อยากให้หนูจริงๆ หนูชอบเส้นไหนเลือกเลย” มารุตบอกด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่มีทีท่าว่าตัวเลขบนป้ายราคาจะทำให้เขาลังเลใจเลยแม้แต่น้อยเธอเม้มปากแน่น พูดไม่ออก มองไปที่ชุดเครื่องเพชรทั้งสามชุดที่วางเรียงกันอยู่ ในใจคิดวนอยู่แต่ว่า ‘ใครจะกล้าเลือก แต่ละชุด

“เฮียกับมาสุขอขึ้นไปคุยงานกับป๊าก่อนนะ”“ค่ะ” พลอยมุกพยักหน้าพร้อมยิ้มให้“หนูจะเอาของไปเก็บให้เรียบร้อย แล้วช่วยคุณแม่ดูอาหารเย็นนะคะ”“เหนื่อยไหม” เขาถามด้วยความเป็นห่วง“ไม่เหนื่อยค่ะ” เธอส่ายหัวพร้อมยิ้มน้อยๆ“ถ้าเหนื่อยก็บอกเฮียนะ อย่าฝืน เข้าใจหรือเปล่า” “ค่ะ” พลอยมุกพยักหน้า ก่อนส่งยิ้มให้เขาอีกครั้งสายตาที่ทั้งสองคนที่มองกันด้วยความรัก ทำให้มาสุต้องแอบอมยิ้ม เขาสังเกตเห็นว่าพี่ชายของเขาที่ปกติไม่ค่อยจะพูดอะไรแบบนี้ แต่วันนี้กลับพูดกับผู้หญิงตรงหน้าด้วยความอ่อนโยนและห่วงใย“โอ๊ย หวานกันขนาดนี้มดขึ้นแล้วมั้ง ผมไปก่อนดีกว่า” มาสุแกล้งทำท่าขนลุกพร้อมสั่นไหล่เบาๆ ก่อนเดินนำขึ้นไปชั้นบน เสียงหัวเราะเบาๆ ของเขาค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เดินขึ้นบันไดไป มารุตมองตามน้องชายไปครู่หนึ่ง แล้วก็หันกลับมามองพลอยมุกอีกครั้งก่อนจะเดินไปขึ้นลิฟต์ห้องทำงานของคุณมนัส ชั้นสี่ห้องใหญ่สไตล์คลาสสิกที่ตกแต่งด้วยโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ทำจากไม้เนื้อแข็งสีเข้ม ชั้นหนังสือเรียงรายเต็มฝาผนังด้านหนึ่ง และโซฟาหนังสีน้ำตาลสำหรับนั่งคุยอยู่อีกมุมหนึ่ง กลิ่นหนังสือและกลิ่นไม้อ่อนๆ ลอยอยู่ในอากาศ ก๊อก

“ขย่มให้เฮียหน่อย ขย่มแรงๆ เลยเมียจ๋า” เขาบอกด้วยเสียงแหบพร่า“หนูทำไม่เป็น เฮียสอนหนูหน่อยนะ”สิ้นสุดคำพูด เขาก็จับสะโพกเธอเป็นจังหวะช้าๆ แล้วยกก้นเธอบดลงที่แกนกายเขาเบาๆ แล้วหมุนวนเป็นวงกลมเพื่อให้เธอเริ่มปรับตัวได้ เพราะเมื่อมาอยู่ด้านบน แกนกายของเขามันแทงเข้ามาลึกจนทำเธอหน้านิ่วเพราะความจุก แล้วค่อยๆ ปล่อยให้เธอเร่มขย่มเนิบนาบเบาๆ และเมื่อความกระสันเกิดขึ้น เธอจึงขยับจังหวะเร็วขึ้น เหงื่อเริ่มซึมออกมาตามร่างกายและใบหน้า ทั้งที่แอร์ให้ห้องปรับอุณหภูมิค่อรข้างเย็น แต่ก็ไม่สามารถทำให้ไฟในกายของทั้งสองลดลงได้เลย“อ๊าส์ ผัวขาจะไม่ไหวแล้ว”“ไม่ไหวก้ปล่อยมาเลยเมียจ๋า ผัวก็จะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ขย่มแรงๆ เลย”ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก !!!! ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก !!!!“โอ๊วววว เมียตอดของผัวแรงมาก อ๊า! อ๊า! อ๊า! รัดแน่นมาก โอ๊ววววว ซี๊ดดดด”เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า“ถึงใจไหมคะ ผัวขา โอ๊ววววว อ๊าส์ ของผัวมันใหญ่ เมียจุกคะ”“แล้วชอบมั้ย ซี๊ดดดดด อ๊าส์”“ชอบที่สุดเลยผัวขา!!” ทั้งสองทำกิจกรรมรักจนเหนื่อยหอบ ครางกระเส่าจนลั่นห้อง จนในมี่สุดก็ถึงจุดสูงสุด“กรี๊ดดดดดด/อ๊าส์”ทั้งสองคนปลดปล่อยน้ำกามออกมาไหลเยิ้มตามหว่างข

เช้าวันนั้นดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและอบอุ่น พลอยมุกอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก่อน แล้วลงไปช่วยแม่บ้านดูอาหารเช้าตามที่เธอเคยทำเป็นประจำ ส่วนมารุตก็อาบน้ำแต่งตัวพร้อมกับเตรียมตัวสำหรับการเริ่มทำงานวันแรก หลังจากหายป่วยช่วงสายของวัน มารุตนั่งดูเอกสาร และประชุมออนไลน์ในห้องทำงานส่วนตัวที่ชั้นสาม ห้องทำงานที่บ้านของเขาออกแบบมาเป็นสัดส่วน มีโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ หน้าจอคอมพิวเตอร์สองจอ และชั้นหนังสือที่จัดเรียงเอกสารเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ แม้ร่างกายจะยังฟื้นตัวไม่เต็มร้อยแต่ก็ถือว่าดีขึ้นมาก มารุตเปิดไฟล์เอกสารที่คุณมนัสส่งมาให้ดูเมื่อคืน อ่านรายงานสถานการณ์ของบริษัทอย่างละเอียด ตัวเลขและข้อมูลหลายอย่างทำให้เขาต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหมดแรงเหมือนช่วงก่อนที่จะป่วย ตอนนี้เขารู้สึกว่าพร้อมจะรับมือกับทุกอย่าง บางทีการที่ต้องหยุดพักตัวเองอยู่นานหลายสัปดาห์ ก็ทำให้ได้มองเห็นมุมมองของชีวิตที่เปลี่ยนไปด้วยส่วนพลอยมุก หลังจากช่วยจัดการเรื่องอาหารและยาเรียบร้อยแล้ว เธอกลับรู้สึกว่างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนนับตั้งแต่ที่มาอยู่ที่บ้านหลังนี้ เพราะเมื่อก่อนทั้งวันของเธอเต็มไปด้วยการดูแลเขา ช่ว