All Chapters of BAD STORIES หนี้มาเฟีย | 20+ |: Chapter 21 - Chapter 30

"ยัยตัวแสบเธอนี่มัน... ซี๊ด~""อ๊อก~ จ๊วบ!"เสียงทุ้มขาดหายหอบหายใจแหงนหน้าขึ้นซี๊ดปากพลันเลื่อนมือลงจับหัวเล็กไว้ ลลินจับท่อนเนื้อแข็งเข้าปากดูดกลืนความใหญ่เข้าเต็มปากพร้อมกับตวัดลิ้นเลียปลายหัวเห็ดแดงหยักบานไปด้วยเธอช้อนสายตาขึ้นมองเจ้าของใบหน้าคมคายด้วยความพอใจที่สามารถแกล้งเขาเหมือนที่เขาเคยแกล้งเธอได้ หลุบสายตาลงมองท่อนเนื้อในปากตัวเองเล็กน้อยแล้วดันหัวขึ้นลงปล่อยไปตามอารมณ์"อ่าส์... โอ๊ย! ยัยตัวแสบอย่ากัด""อึก!""ซี๊ด! เธอกัดอีกทีคืนนี้ได้แหกแน่""...."มือหนาจับขยุ้มผมเปียกหมาดแหงนหน้าขึ้นครางเสียงต่ำในลำคอ เกร็งขาขึ้นแล้วล้มตัวลงนอนราบขวางไปกับเตียงจังหวะการเคลื่อนไหวบนกายหนายังคงเร็วแรงเป็นปกติ จนอารมณ์กระสันดิบเริ่มพลุกพล่านเขาก็เริ่มกระทุ้งตัวขึ้นรับกับการกดลงมาของริมฝีปากนุ่ม ความอุ่นอ่อนนุ่มของโพรงปากทำให้ยากจะกลั้นอารมณ์ไว้ได้แม็กซ์เวลล์ดันตัวลุกขึ้นพรวดพราดยกร่างเล็กเหวี่ยงขึ้นมาบนเตียงไม่เบามากนัก ได้ยินเสียงร้องโอยของคนตัวเล็กแต่ไม่ทันตั้งตัวร่างหนาก็ตามประกบคร่อมขังร่างเล็กไว้โฉบปากลงจูบดูดดื่มเร่าร้อนลงบนกลีบปากอวบอิ่มทันทีเสียงดูดปากกลืนกินน้ำลายและความหอมหวา

หลายวันต่อมาร่างสูงของมาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจมืดนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ท่ามกลางกลิ่นควันขาวของบุหรี่ลอยคลุ้งทั่วห้อง หัวคิ้วหนาขมวดยุ่งหรี่ตาจ้องมองเอกสารด้านหน้าด้วยแววตาราบเรียบ มือหนาคีบมวนบุหรี่ส่งเข้าปากสูบอัดควันขาวเข้าเต็มปอดก่อนจะพ่นออกมาทางจมูกและริมฝีปากบางเฉียบหนักๆก๊อก~ก๊อกเสียงเคาะประตูขออนุญาตสองครั้งติดกันดึงความสนใจของเจ้าของร่างสูงให้ปรายตาขึ้นมองไปยังบานประตูเล็กน้อย พอเห็นว่าเป็นลูกน้องคนสนิททั้งสองคนที่เดินเข้ามาพร้อมกันจึงดึงสายตากลับอีกครั้ง"นายครับ""ทางโน้นเป็นยังไงบ้าง" เอ่ยเสียงนิ่งขึ้นถามนิคมือขวาที่ถูกส่งไปจัดการงานอีกฝั่งหนึ่งขึ้น"เรียบร้อยดีครับ""อือ"เจ้านายหนุ่มตอบกลับเสียงเบาในลำคอจับพลิกเอกสารด้านหน้าไปอีกหนึ่งหน้า เขายังคงให้ความสนใจกับเอกสารด้านหน้ามากกว่าร่างสูงสองคนที่ยืนอยู่บรู๊คสะกิดชายเสื้อเพื่อนร่วมงานเบาๆ ยื่นซองสีดำในมือส่งให้พยักพเยิดหน้าให้เอาเข้าไปให้เจ้านายหนุ่ม แต่กลับถูกมองกลับด้วยแววตาสีหน้านิ่งๆ ว่างเปล่าจนตัวเองต้องจิ๊ปากเดินเข้าไปเอง"ยาที่เพิ่งผลิตครับ ทางแล็บส่งมาเมื่อตอนเช้านี้ครับ""...." "นาย... จะทดลองเองหรือให้

ตุ้บ!ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงบนเตียงขนาดคิงไซซ์ด้วยความแรงไม่เบามากนัก ตามมาด้วยร่างสูงกำยำของมาเฟียหนุ่มที่ก้าวขึ้นมากักขังคร่อมตัวไว้ ดวงตาคมเข้มหลุบลงมองเสื้อครอปบนกายสาวเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนมือขึ้นมากระชากเสื้อกลางอกออกแรงๆ ทำให้เนื้อผ้าบางฉีกขาดติดมือบาดผิวขาวให้แดงเรื่อขึ้นมาลลินนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแต่เพียงแค่วินาทีเดียวเท่านั้น ความกระสันอารมณ์มีมากกว่าและยิ่งคนด้านบนกระทำการดิบเถื่อนรุนแรงมันเหมือนยิ่งเพิ่มเชื้อไฟให้กับอารมณ์ร้อนรุ่มให้โหมมากขึ้นเท่าตัวมือเล็กยกขึ้นกระชากเสื้อเชิ้ตบนกายหนาออกดันตัวลุกขึ้นนั่งโดยที่ยังคงถูกคร่อมไว้ด้วยร่างหนาด้านบน เธอเลื่อนมือลงมาปลดเข็มขัดบนเอวสอบด้วยความเร่งรีบ ลมหายใจหอบกระชั้นรดแผงอกกว้างเปลือยถี่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคายที่ก้มลงมาเล็กน้อยเขย่งตัวขึ้นหวังจูบลงบนกลีบปากบางเฉียบ"หลบทำไม!" ตวาดเสียงไม่พอใจเมื่อคนตัวสูงหันเบี่ยงหลบ มือเล็กยกขึ้นกระชากต้นคอหนาแล้วหยัดกายขึ้นกดจูบหนักๆ ลงบนเรียวปากบางกัดลงบนกลีบปากแรงๆ เป็นการลงโทษแม็กซ์เวลล์ยกมือขึ้นจับกรามเล็กบีบแรงๆ ให้คนตัวเล็กยอมผละจูบออก ดันลิ้นแตะแผลบนกลีบปากตวัดตาคมขึ้นมองสบสายตากล

"อื้ม~" เสียงหวานหลุดครางในลำคอเบาๆ เบี่ยงใบหน้าหลบแสงที่ส่องลอดเข้ามาแยงตา มือเล็กยกขึ้นบังใบหน้าไว้ค่อยๆ ปรือเปลือกตาบางขึ้นมองรอบกายพลันย่นคิ้วขมวดเข้าหากันกลิ่นยาและสายน้ำเกลือที่พาดอยู่บนหลังมือบอกให้รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังอยู่สถานที่ใดโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยเสียงถามออกมาแกรก~เสียงประตูเปิดออกทำให้ดวงตากลมโตหันมองตามต้นเสียง เห็นร่างสูงของมาเฟียหนุ่มเดินออกมาจากประตูห้องซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นห้องน้ำของห้องพักฟื้น เขาเหมือนจะชะงักไปเล็กน้อยหลังจากเงยหน้าขึ้นมาแล้วสบเข้ากับเจ้าของดวงตากลมโตร่างเล็กบนเตียงคนไข้"ลินเป็นอะไรเหรอคะ ทำไมพี่พาลินมาโรงพยาบาล""....""พี่แม็กซ์..."ก๊อก~ก๊อกยังไม่ทันที่มาเฟียหนุ่มจะได้เอ่ยอะไรออกมาเสียงเคาะประตูจากด้านนอกก็ดังขัดขึ้นมาเสียก่อน แม็กซ์เวลล์ปรายหางตามองบานประตูด้านหลังเล็กน้อยก่อนจะสาวเท้ายาวเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟามุมห้องที่นั่งสำหรับญาติคนไข้บรู๊คมือซ้ายคนสนิทเปิดประตูเข้ามาด้านในห้องก้าวเดินมาหยุดยืนไม่ไกลจากเจ้านายหนุ่มมากนักก้มโค้งตัวลงเล็กน้อยแล้วหันมองหญิงสาวเพียงคนเดียวบนเตียงคนไข้ส่งยิ้มให้บางๆ ก่อนจะดึงสายตากลับ"จัดการเปลี่ยนคนในแล็บ

"ขอบคุณค่ะที่มาส่ง""ครับ งั้นผมไปก่อนนะครับ""ค่ะ ขับรถดีดีนะคะ"มือเล็กยกขึ้นโบกให้กับบอดี้การ์ดหนุ่ม เขาส่งยิ้มบางๆ เล็กน้อยให้เธอก่อนจะขับเคลื่อนรถยุโรปคันหรูออกจากหน้าตึกคอนโดไป ร่างบางก็หมุนตัวเดินเข้าใต้ตึกคอนโดที่พักเพื่อขึ้นไปยังชั้นห้องพักของตัวเองเช่นกันลลินทิ้งตัวลงบนโซฟากลางห้องคอนโดส่วนตัว ปรายตาขึ้นมองนาฬิกาบนผนังห้องเห็นว่าเป็นเวลาบ่ายสามโมงครึ่งจึงผ่อนลมหายใจออกเบาๆ ล้วงมือเข้าในกระเป๋าสะพายที่ถูกวางข้างกายควานหาโทรศัพท์มือถือส่วนตัวก่อนจะยกขึ้นมาเสมออกเหลือบสายตาขึ้นมองแบตเตอรี่หัวบนสุดก่อนเป็นอันดับแรก แต่คิ้วเรียวต้องขมวดเข้าหากันเพราะแบตเตอรี่เธอเต็มหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ทั้งที่มันควรจะลดลงถึงจะไม่มากก็น้อยแต่นี่กลับเต็มร้อยเหมือนเพิ่งถูกถอดออกจากปลั๊กมาไม่นานนี้"แอบดูโทรศัพท์เหรอ"พึมพำหรี่ตาลงครุ่นคิด ไม่มีใครกล้ายุ่งกับของส่วนตัวของเธอแน่นอกจากมาเฟียหนุ่มผู้ที่ทำตัวเป็นเจ้าชีวิตเธอคิดแล้วก็ปัดหน้าจอเข้าดูหน้าจอหลักก่อนแล้วตามด้วยแอปพลิเคชันต่างๆ โดยเฉพาะแอปสำหรับไว้คุยกับเพื่อนและคนอื่นๆ"ก็ไม่มีอะไรผิดปกตินี่นา หรือจะคิดมากไปเอง"มือบางปัดเลื่อนทั้งแชทไลน์ แ