All Chapters of BAD STORIES หนี้มาเฟีย | 20+ |: Chapter 1 - Chapter 10

ตึก ตึกเสียงส้นรองเท้าส้นสูงก้าวเข้ามาด้านในบริเวณหน้าบ้านหลังใหญ่ ร่างบางในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงยีนส์สั้นเปิดเสื้อโชว์ส่วนด้านหน้าหน้าท้องแบนราบหมุนตัวถอดรองเท้าส้นสูงวางบนชั้นวาง สอดเท้าเข้าในรองเท้าสลิปเปอร์สีเทาอ่อนแล้วหันกลับเดินเข้ามายังด้านในดวงตากลมกวาดสายตามองหาบุพการีในขณะที่เท้าเล็กก้าวเข้ามายังด้านในห้องรับแขก"คุณควรจะรู้นะคะคุณจักรว่าใครที่ทำให้ทุกอย่างมันล่มไม่เป็นท่าแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสาวตัวดีของคุณเทงานหมั้นกับทางโน้นทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้""คุณอัจ! จะพูดอะไรคุณควรคิดบ้าง""ฉันไม่รู้ล่ะค่ะ ยังไงเสียคุณก็ต้องให้ลูกสาวคุณไปดูตัวกับลูกชายคุณนเรศให้ได้ ฉันช่วยคุณได้มากสุดก็เท่านี้มันอยู่ที่ความสามารถคุณแล้วล่ะ" เสียงโต้เถียงกันภายในห้องนั่งเล่นดึงเท้าเล็กให้หยุดชะงักลง ดวงตากลมโตเหม่อมองยังพื้นด้านล่างด้วยใบหน้านิ่ง มือบางกำกระเป๋าถือในมือแน่นจนชื้นเหงื่อ ฟันคมกดน้ำหนักลงบนสันในปากแรงๆ จนได้กลิ่นคาวเลือดเค็มค่อยๆ ซึมออกมาลลินหมุนตัวกลับเดินขึ้นยังด้านบนชั้นสองมีเพียงความนิ่งเงียบที่เธอแสดงออกมาให้เห็น ในขณะที่อัจฉราเดินออกมาหน้าห้องนั่งเล่นพอดี เธอมองตามร

ครืน~ครืนเสียงเรียกเข้าดึงความสนใจจากคนตัวเล็กให้ก้มลงมองเครื่องมือสื่อสารบนโต๊ะในขณะที่พนักงานกำลังเช็กบิลค่าอาหารกับชายหนุ่มตรงข้าม ดวงตากลมเหลือบกลับขึ้นมองคนตัวสูงตรงข้ามเล็กน้อย เธอกำลังลังเลว่าจะกดรับสายต่อหน้าเขาดีหรือรอให้พ้นจากสายตาเขาไปก่อนดีจนสายตัดไปแล้วดังขึ้นมาอีกครั้งในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที"รับก่อนก็ได้ครับ เผื่อเขามีเรื่องด่วน""งั้นลินขอรับโทรศัพท์สักครู่นะคะ""ครับ"ลลินยิ้มเล็กน้อยหยัดกายลุกขึ้นยืนเดินมายังมุมหนึ่งของห้องอาหาร แล้วกดรับสายซึ่งเป็นสายจากทางบ้านเดาได้ว่าคงจะเป็นแม่บ้านที่โทรเข้ามา"ฮัลโหลค่ะ"'คุณลินคะคุณจักรแย่แล้วค่ะ'"มะ.. มีอะไรหรือคะคุณพ่อเป็นอะไร"'คุณจักรเกิดอาการหัวใจวายเฉียบพลันค่ะ ตอนนี้กำลังถูกส่งไปโรงพยาบาลจะทำยังไงดีคะ คุณพริมก็สติแตกนั่งร้องไห้ไม่หยุดมาเป็นชั่วโมงแล้วค่ะ'"...."'คุณลิน! คุณลินยังอยู่หรือเปล่าคะ'"เอ่อ... คะ..ค่ะ พี่อุ้มใจเย็นๆ นะคะแล้วบอกลินมาว่าตอนนี้คุณพ่ออยู่โรงพยาบาลไหน เดี๋ยวลินจะไปหาท่านเองค่ะ"'ได้ค่ะๆ ...'ดวงตากลมวูบไหวสั่นระริกพยายามตั้งสติให้มั่นในขณะที่เด็กในบ้านบอกสถานที่ที่ส่งตัวผู้ให้กำเนิดไปรักษาตัว แรง

ลลินนั่งเหม่อมองนามบัตรของบรู๊คอยู่ภายในคอนโดส่วนตัว ดวงตากลมโตมีความสับสนวุ่นวายอย่างเห็นได้ชัด มือเล็กกำชายกางเกงขาสั้นแน่นในขณะที่ริมฝีปากอวบอิ่มถูกขบกัดจนห้อเลือด"หรือจะรับข้อเสนอของเขาดี... แต่มันจะอันตรายต่อหัวใจตัวเองนะลลินเธอจะรับได้เหรอ"เสียงถกเถียงกันในใจดังขึ้นเป็นระลอกมาได้สามวันแล้ว และอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถือสิ้นสุดเวลาของข้อเสนอที่มาเฟียหนุ่มยื่นเข้ามาให้แล้วร่างบางล้มลงนอนราบไปกับโซฟาเอี้ยวหน้ากลับมามองนามบัตรสีดำเลี่ยมทองบนโต๊ะแล้วพ่นลมหายใจออกหนักๆ อีกด้านหนึ่งร่างสูงของมาเฟียหนุ่มในชุดสูทสากลสีดำสวมทับเสื้อเชิ้ตสีขาวกำลังยืนล้วงมือเข้าในกระเป๋ากางเกงมองออกไปนอกกระจกใสชั้นสูงสุดของตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองใหญ่ ดวงตาคมมองเส้นสีทองบนขอบฟ้านิ่งด้วยความใจเย็นใบหน้าไร้ความรู้สึก"สินค้าที่จะข้ามไปยังสิงคโปร์พร้อมออกเวลาสี่ทุ่มครึ่งครับ"".....""เออ.. นายครับนี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วแต่คุณลลินยังไม่โทรมา...""ใจเย็นยังเหลือเวลาอีกหกชั่วโมงให้เธอคิด""ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังจะตามวอแวเธออยู่ทั้งที่เรื่อง....""...." แม็กซ์เวลล์ปรายหางตามองกลับมายังลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านหลัง ทำ

ลลินงอตัวเกร็งหน้าท้องจุกเสียดเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจากการสอดใส่ตัวตนแข็งร้อนเข้ามาในกายเธอ มือบางยกขึ้นมาดันหน้าท้องแกร่งเพื่อให้เบาแรงลงในขณะที่หยาดน้ำตารื้นขึ้นบนหางตา"อ๊า อึก... เบาๆ หน่อยเจ็บ"เสียงหวานสั่นระริกหายใจไม่ทั่วท้องใบหน้าสวยบิดเบี้ยวแดงก่ำลามลงมาถึงลำคอขาว กลีบกุหลาบสวยขมิบรุนแรงตามจังหวะการเคลื่อนไหวของสะโพกหนาที่อัดกระแทกเข้าหาหนักหน่วง"มะ.. แม็กซ์อึก!""แข็งใจไว้เบบี๋อ่าส์...""เบาแรงลงหน่อยเจ็บ~""เดี๋ยวก็ชิน"ปึก ปึก!เสียงกระเส่าชิดริมกกหูขบเม้มเบาๆ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่งตั้งฉากกับพื้น จับรั้งเอวคอดไว้มั่นอัดกระแทกแก่นกายแข็งแรงเข้าไปในกายสาวหนักหน่วงจนรู้สึกได้ถึงเยื่อผนังมดลูก แม็กซ์เวลล์ครางเสียงต่ำในลำคอด้วยความพอใจไปกับความคับแน่นของร่องสาวสวยของคนตัวเล็กที่กำลังกลืนกินตัวตนเขาเข้าไปจนสุดความยาวยิ่งเห็นใบหน้าเหยเกบิดเบี้ยวยิ่งเพิ่มอารมณ์ดิบในกายให้ลุกโชนยกเรียวขาสวยยกขึ้นพาดบ่ากระชากร่างเล็กขึ้นแบบกึ่งกลางกายมากขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังหยาบโลนลั่นห้องคอนโดหรูพร้อมกับเสียงหอบหนักคราญครางของสองร่างที่ต่างความรู้สึกกัน คนหนึ่งเจ็บปวดร่างกายแทบแตกออกเป็

สวบ! อึก!"อ่าส์... ซี๊ด..."แม็กซ์เวลล์ดันตัวขึ้นนั่งกระชากเสื้อนักศึกษารัดรูปบนเรือนร่างเล็กออกแรงๆ จนกระดุมหลุดกระเด็นไปคนละทิศทาง ในขณะที่สอดเสียบแก่นกายใหญ่เข้ามาในร่างเล็กโดยไม่ให้เธอตั้ง ไม่รู้ว่ากางเกงที่ปกปิดใจกลางสาวหลุดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมากจนคนตัวเล็กยังงุนงงอยู่เลยเขาเลื่อนมือลูบผ่านหน้าท้องแบนราบขึ้นไปหน้าอกอวบใหญ่ออกแรงดันเต้าสวยขึ้นพร้อมกับอัดกระแทกสะโพกหนาหนักหน่วงเข้าหาจนร่างเล็กโยกคลอนตามแรงเคลื่อนไหวแรงเสียดสีไร้น้ำหล่อลื่นชโลมเบิกทาง ทำให้ร่องรักคับแคบที่ถูกอัดกระแทกเข้าหารุนแรงเกิดการฉีกขาดหยาดเลือดสีเข้มไหลชโลมแก่นกายใหญ่อีกครั้งลลินบิดหน้ารับสัมผัสป่าเถื่อนจากมาเฟียหนุ่ม ขยุ้มจับสายเสื้อเชิ้ตราคาแพงบนกายหนาแน่นในขณะที่เขายังคงโยกตัวบนตัวเธอไม่คิดผ่อนเรี่ยวแรงลงแม้แต่นิดเดียว"อ๊า อ๊า อ๊า""ดูเหมือนเธอจะชอบแบบรุนแรงนะ""อื้อ~""อ่าส์... ฉันก็ชอบแบบนี้หน้าเธอมัน... เร้าใจดี"เหยียดยิ้มร้ายบนใบหน้าก้มลงจูบประกบไล่ต้อนริมฝีปากอวบอิ่มที่เบี่ยงหลบหนีต้องการอากาศหายใจ มือหนาจับล็อกกรามเล็กไว้ด้วยมือข้างเดียวทำให้เธอจำต้องเปิดปากออกเป