บททั้งหมดของ BAD STORIES หนี้มาเฟีย | 20+ |: บทที่ 31 - บทที่ 40

แม็กซ์เวลล์ลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ที่ค่อนข้างเช้าไปทางเช้ามาก เมื่อความอบอุ่นที่เคยซุกอยู่ในระดับใบหน้าหล่อเหลาเกิดหายไปเหลือเพียงอากาศเย็นสบายจากเครื่องปรับอากาศที่พัดผ่าน มือหนายกขึ้นนวดหว่างคิ้วเบาๆ ดันตัวลุกขึ้นนั่งกวาดสายตาคมกริบมีความขุ่นมัวไม่พอใจแฝงในแววตาไปทั่วห้องนอน เลื่อนขึ้นมองบานประตูห้องน้ำที่เปิดกว้างออกบ่งบอกให้รู้ว่าไม่มีคนอยู่ด้านในแล้วถอนหายใจออกเบาๆเหวี่ยงเท้าหนักลงจากเตียงขนาดหกฟุตสาวเท้าเรียวยาวเดินเข้าไปยังห้องแต่งตัวก็พบแต่ความว่างเปล่าจึงเดินออกมานอกห้องนอนก่อนจะหยุดยืนนิ่งหน้าประตูเอนหลังลงพิงขอบประตูไว้ยกมือขึ้นกอดอกจ้องมองร่างเล็กที่กำลังยืนอยู่หน้าเตาทำอาหารอยู่เงียบๆแสงไฟตกกระทบลงบนใบหน้าสวยเห็นรอยยิ้มเล็กน้อยผุดขึ้นบนมุมปาก มือเล็กยังคงจับทัพพีคนในกระทะใบกลางในขณะที่เสียงหม้อหุงข้าวเดือดดังเบาๆ ในระยะที่ได้ยินร่างสูงหมุนตัวเดินกลับเข้าไปด้านในห้องนอนเพื่อจัดการทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนจะกลับออกมาอีกครั้งในชุดใหม่ที่เคยมีค้างติดในตู้ของเจ้าของห้องไว้"พี่... ตื่นแล้วเหรอคะ" เสียงหวานดังขึ้นหน้าประตูห้องนอน เธอคิดว่าจะมาปลุกเขาตื่นเพราะวันนี้

ตกเย็นร่างเล็กของเจ้าของห้องคอนโดหย่อนตัวลงบนโซฟากลางห้องด้วยความอ่อนล้า ทั้งจากกิจกรรมเมื่อเช้าและความเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานในวันนี้เล่นงานร่างกายจนเพลียไปหมดยังไม่ทันได้หายใจให้ทั่วปอดเสียงประตูเปิดออกจากด้านในห้องนอนก็ดึงดวงตากลมโตให้หันมองตาม ก่อนจะเจอกับร่างสูงของมาเฟียหนุ่มที่มีเพียงกางเกงยีนส์สีเข้มบนตัวเพียงผืนเดียวโดยที่ร่างกายกำยำท่อนบนนั้นเปลือยเปล่าเดินหัวฟูออกมาจากด้านในเขายกมือขึ้นขยี้ตาเบาๆ เหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งตื่นจากการหลับกลางวัน ดวงตาคมงัวเงียใบหน้าแดงก่ำไม่รู้เกิดจากสาเหตุอะไร แล้วเลื่อนมือลงก่อนจะเดินลงมาล้มตัวลงนอนบนตักบางโดยที่คนตัวเล็กเจ้าของห้องยังคงนั่งมองการกระทำนั้นด้วยความมึนงง"ปวดหัว~" เสียงแหบแผ่วเบากุมมือเล็กขึ้นแนบกับหน้าผากหนา เปลือกตาปิดแน่นผ่อนลมหายใจร้อนระอุบ่งบอกให้รู้ถึงอาการที่ตัวเองเป็นอยู่ลลินเลื่อนสายตาลงมองใบหน้าคมคายหล่อเหลาบนตัก ไล้มองตามโครงหน้าหล่อเหลาที่เธอยังคงฝังใจรักอยู่เต็มหัวใจแล้วเม้มปากเข้าหากันในขณะที่ความร้อนระอุจากหน้าผากหนาแผ่กระจายส่งมาถึงฝ่ามือบางถี่ๆ"ปวดหัวได้ยินไหม" ลืมตากลับขึ้นมามองคนตัวเล็กที่ยังคงเงียบไม่สนใจค

เปลือกตาบางปรือขึ้นมองแสงสว่างจากด้านนอกที่ส่องลอดผ่านกระจกใสเข้ามาด้านใน ลลินพลิกตัวกลับนอนหงายกลอกตามองเพดานขาวด้านบนเล็กน้อย นึกคิดจับต้นชนปลายเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อคืนก่อนจะผล็อยหลับไปเธอจำได้ว่าเธอนอนหนุนตักหนาของมาเฟียหนุ่มอยู่บนโซฟาด้านนอก แต่ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่เธอเผลอหลับไปแล้วก็ตื่นขึ้นมาอีกทีบนเตียงภายในห้องนอนแล้วลมหายใจแผ่วข้างกายที่รินรดข้างแก้มสม่ำเสมอทำให้เธอต้องหันกลับไปมอง มือบางเลื่อนจับท่อนแขนแกร่งที่พาดอยู่เหนือร่างเล็กบริเวณเอวคอดไว้ปรายตาขึ้นมองใบหน้าคมคายหล่อเหลาปลายจมูกโด่งคมสันอยู่ห่างจากสันจมูกเชิดรั้นเพียงไม่กี่นิ้ว เปลือกตาหนายังคงปิดสนิทคิ้วหนาพาดเฉียงกับใบหน้าหล่อปล่อยตัวคลายความตึงเครียดลง ริมฝีปากแดงก่ำบางเฉียบแนบชิดกัน ความร้อนเล็กน้อยจากพิษไข้แผ่กระจายออกมาจากร่างสูงจนเธอสัมผัสได้"มองพอหรือยัง" เสียงแหบพร่าเผยอออกจากริมฝีปากบางในขณะที่เปลือกตายังคงปิดสนิท ลลินผละตัวออกโดยอัตโนมัติแต่ต้องขืนร่างกายไว้เพราะแรงกระชับจากคนตัวโตกว่าที่ใช้ขึงร่างเธอไว้กับตัว เขาซุกหน้าเข้ามาหาซอกคอขาวจรดปลายจมูกลงบนผิวเนื้อนุ่มบริเวณบ่าเล็ก"ละ... ลินจะลุกไปเตรียม

แม็กซ์เวลล์เดินฝ่าความมืดเข้ามาภายในห้องนอนที่คนตัวเล็กนอนหลับอยู่บนเตียงเงียบๆ เขาใช้เวลาในการเดินทางกลับมายังคอนโดของหญิงสาวหนึ่งชั่วโมงเพราะเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนกำลังเดินทางกลับบ้านรวมถึงออกไปสังสรรค์ตามจุดบริการกลางคืนต่างๆ ด้วยดวงตาคมเข้มเหลือบมองโคมไฟดวงเล็กข้างหัวเตียงที่เปิดให้แสงสว่างอยู่เล็กน้อยก่อนจะดึงสายตาลากมายังเจ้าของใบหน้าสวยหวานที่หลับตาพริ้มอยู่บนเตียง เขาได้รับรายงานจากลูกน้องคนสนิทที่สั่งให้ไปตามติดหญิงสาวมาว่าเธอเดินทางกลับมาถึงคอนโดเมื่อตอนหกโมงเย็นนิดๆ แล้วก็ไม่ได้ออกไปไหนอีก เขาเพียงรับรายงานเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไรต่อแต่ในใจมีความพึงพอใจมากที่เธอไม่สร้างเรื่องทำอะไรให้ขัดใจเขามือหนาเลื่อนขึ้นปัดปอยผมดกออกจากดวงหน้าสวยไปด้านหลังจ้องมองใบหน้าหวานด้วยสายตาต่างไปจากทุกครั้งจนเกือบจะคล้ายกับสายตาที่เขาเคยใช้มองเธอเมื่อหลายปีก่อนตั้งแต่รู้จักกันแรกๆ"เธอยังรักฉันอยู่หรือเปล่าลลิน"เอ่ยเสียงแผ่วเบาลอดริมฝีปากใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยลูบไล้สัมผัสพวงแก้มเนียนใสเบาๆ อย่างเอ็นดู ลลินยกมือขึ้นปัดสิ่งรบกวนเวลาพักผ่อน ย่นคิ้วขมวดไม่สบอารมณ์พ่นลมหายใจออกเบาๆ แล้วพลิกตัวนอนหงายแต

ปึก ปึก!"พี่แม็กซ์~""....""อ๊า.. พี่แม็กซ์~""อ่าส์..."เสียงครางต่ำในลำคอหนาดังขึ้นพร้อมกับเกร็งตัวกระตุกถี่ สะโพกสอบขยับแก่นกายเข้าออกเนิบนาบสองสามครั้งก่อนจะหยุดนิ่งกดแช่ตัวตนแข็งในร่องรักคับแน่นไว้ เลื่อนมือหนาขึ้นบีบเคล้นหน้าอกอวบใหญ่หอบหายใจเหนื่อยวางปลายคางสากบนบ่าเล็กแม็กซ์เวลล์หันหน้าเข้าหาคนตัวเล็กกดจูบหนักๆ ลงบนข้างแก้มเนียนแดงก่ำ จูบซับเลื่อนลงมาตามกรอบหน้าหวานไล้ลงหาลำคอขาวขบเม้มเบาๆ จนเป็นสีกุหลาบระเรื่อ"พะ.. พอแล้วค่ะลินจะสายแล้ว""เธอไม่มีนัดลูกค้าแค่หาข้ออ้างหลบหน้าฉัน""ลิน... ต้องไปทำงานค่ะ""วันนี้ฉันอนุญาตให้เธอหยุดหนึ่งวัน เพื่อเอาใจฉันบนเตียง""ห๊ะ!? พูดอะไรของพี่ ลินจะไปทำงานบริษัทของที่บ้านไม่ได้จะไปทำงานกับพี่ซะหน่อย ถอยออกไปค่ะลินจะล้างตัว อื้อ... พี่แม็กซ์อย่า...""ถ้าฉันไม่อนุญาตให้ไปไหนเธอคิดว่าจะได้ไปเหรอ แล้วไหนล่ะคำอธิบายที่จะพูดกับฉัน ไหนล่ะคำร้องขอที่จะทำให้ฉันไม่เดินหันหลังให้เธอ""...."ลลินกัดสันในปากแน่นโก่งตัวลงตามแรงกดด้านหลัง เธอยอมรับว่าอยากจะอธิบายอะไรหลายๆ อย่างให้กับเขาแต่ตอนนี้เธอยังมีหน้าที่ต้องทำอยู่ วันนี้มีประชุมกับหุ้นส่วนบอร์ดบ