All Chapters of ไร่ร้อนรัก: Chapter 11 - Chapter 20

ปั่ง!!!...บานประตูไม้ซุงหนาทึบถูกผลักกระแทกออกอย่างแรงจนชนผนังเสียงดังสนั่น หวันยิหวาที่กำลังนั่งรอแม่โทรกลับอยู่บนเตียงหนานุ่มถึงกับสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ใบหน้าหวานหันขวับไปมองผู้มาเยือน ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่กำยำของภูดิศยืนตระหง่านค้ำประตูอยู่นัยน์ตาคู่คมบัดนี้แดงก่ำและคุกรุ่นไปด้วยเพลิงโทสะจากการถูกดวงใจโทรมาคาดคั้นและต่อว่าเมื่อครู่ ชายหนุ่มสาวเท้าทรงพลังเข้าประชิดเรือนร่างอรชรบนเตียงกว้างทันที รังสีคุกคามอันดิบเถื่อนแผ่ซ่านจนหญิงสาวผงะถอยหนี ทว่าเสียงทุ้มกลับตวาดกร้าวลั่นห้อง“เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้... ถึงกับต้องไปฟ้องแม่เลยงั้นเหรอ!”“ฉันไม่ได้คิดจะฟ้องแค่แม่หรอกนะ!” หวันยิหวาเชิดหน้าสู้ แสร้งทำใจดีสู้เสือตวัดเสียงกร้าวกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้“บอกไว้เลย... ถ้าฉันติดต่อพ่อเลี้ยงภูได้เมื่อไหร่ ฉันจะฟ้องเจ้านายของนายให้ไล่นายออกด้วย! คนฉวยโอกาสอย่างนายไม่สมควรอยู่ที่นี่!”ภูดิศหัวเราะร่าในลำคออย่างสะใจในคำขู่ที่แสนจะซื่อบื้อและไร้เดียงสาของหล่อน ชายหนุ่มเหยียดยิ้มหยัน ทว่าแววตาพราวระยับกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมแฝงประกายดุดันลึกล้ำ อารมณ์ดิบที่ถูกตราหน้าข้ามห

ร่างสูงใหญ่ทว่าปราดเปรียวของชายหนุ่มหน้าเข้มดุดัน ไว้หนวดงามเข้ากับใบหน้าคมสัน เดินลิ่วตรงไปยังรถ SUV คันใหญ่คู่ใจ เขาเปิดประตูและดีดตัวขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับ ก่อนจะเหยียบคันเร่งออกตัวเสียงดังสนั่นจนล้อฟรีหมุนเคี่ยวกับพื้นถนน ฝุ่นคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ“นั่นคุณภูจะรีบไปไหนของเขาน่ะลุง ขับรถกระชากอย่างกับจะบิน!” นายเอียดเอ่ยถามลุงชิด ขณะที่ทั้งคู่กำลังง่วนอยู่กับงานกวาดลาน เมื่อเห็นรถสปอร์ตออฟโรดของเจ้านายพุ่งทะยานผ่านไปด้วยความเร็วสูง“พ่อเลี้ยงต้องโมโหใครมาจากไหนแน่ ๆ เลยว่ะ” ลุงชิดถอนหายใจพลางมองตามท้ายรถไป“ไม่มีใครหรอกลุง... น่าจะทะเลาะกับคุณยิหวามากกว่า”“เพิ่งเจอกันก็หาเรื่องทะเลาะกันซะแล้วเหรอวะ” ลุงชิดขมวดคิ้วถามหลานชาย“คงงั้นแหละ... เมื่อกี้ฉันเพิ่งโดนคุณดวงใจโทรมาต่อว่ามาสด ๆ ร้อน ๆ เลยนะ!”“ต่อว่าเรื่องอะไรวะ เอ็งเล่าให้ข้าฟังหน่อยสิ!”“ก็พ่อเลี้ยงภูน่ะสิ ไปโกหกคุณยิหวาว่าเป็นฉัน แล้วถือโอกาสไปรุ่มร่ามกับเธอ คุณยิหวาก็เลยเอาเรื่องไปฟ้องคุณดวงใจ คุณดวงใจก็เลยโทรมาลงที่ฉันเนี่ย!” เอียดใส่ไข่ใส่ความเจ้านายเต็มที่ ทั้งที่ความเป็นจริงภูดิศทำเพียงแค่กดจูบขู่ตักตักตักตักชิ

ร่างสูงใหญ่ทรงพลังของภูดิศนอนหลับใหลด้วยความอ่อนล้าจากการปลดปล่อยอารมณ์อย่างหนักหน่วง โดยมีรสรินกอดซบแผ่นอกแกร่งและหลับไปข้างกัน ทว่าเวลาผ่านไปไม่นานนัก เสียงสัญญาณโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มก็ดังขึ้นแทรกความเงียบ ภูดิศงัวเงียตื่นขึ้นมาคว้าสายกดรับด้วยน้ำเสียงติดขรึม“สวัสดีครับน้าดวงใจ...”“ภู! เธอไปแกล้งลูกสาวน้าทำไม?” ปลายสายเค้นเสียงเข้มเอ่ยถามทันทีโดยไม่รอช้า“ผมเปล่าแกล้งสักหน่อยครับ...” ชายหนุ่มปฏิเสธเสียงเรียบ พลางขยับลุกขึ้นนั่งบนขอบเตียง“อย่ามาทำเป็นไก๋! ยิหวาโทรมาฟ้องน้าว่าเธอไปรุ่มร่ามลวนลามเธอ!”“แล้วยิหวารู้ได้ยังไงครับว่าเป็นผม?” ภูดิศเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย“น้าโทรไปถามไอ้เอียดมัน! น้ารู้ความจริงหมดแล้ว ภูอย่ามาปิดน้าหน่อยเลย”ดวงใจเลี้ยงดูภูดิศมาตั้งแต่เด็ก มีหรือจะไม่รู้นิสัยใจคอของลูกเลี้ยงคนนี้ว่าเจ้าเล่ห์และเด็ดขาดเพียงใด“ยังไงผมก็ต้องแต่งงานกับยิหวาตามพินัยกรรมอยู่แล้วนี่ครับ... ผมแค่ลองชิมลางนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่เห็นจะเป็นไรเลย” ภูดิศเถียงข้าง ๆ คู ๆ อย่างถือดี“ภู! ให้เกียรติลูกสาวน้าบ้างสิ!” ดวงใจเอ็ดลูกเลี้ยงเสียงแข็ง“ก็พินัยกรรมของคุณพ่อระบุไว้ชัดเจนว่าต้องการให้

“คุณยิหวาครับ... ผมขอถ่ายรูปคุณเก็บไว้หน่อยได้มั้ยครับ”“ถ่ายรูปฉัน จะเอาไปทำอะไรคะ”“นาน ๆ จะเห็นวิวไร่ชายามนี้ครับ มันสวยมากครับ พระอาทิตย์ก็กำลังจะตกพอดี... ถ้าถ่ายรูปคุณตอนนี้ รับรองว่าออกมาสวยงามแน่นอน และอีกอย่าง... คุณก็สวยจริง ๆ ครับ ผมขอยอมรับจากใจเลย” สายตาแพรวพราวและคำชมตรงไปตรงมาทำเอาหญิงสาวแก้มร้อนวาบ“เล่นชมกันขนาดนี้ ถ้าฉันไม่ยินยอมคงกลายเป็นคนใจร้ายสินะคะ”“ผมพูดจริง ๆ นะครับ วันนี้คุณสวยมากจริง ๆ” ภูดิศไม่ได้หลอกตัวเอง สายตาของเขาไม่อาจละไปจากดวงหน้างามได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว“ก็ได้ค่ะ... แต่ฉันว่า คุณมาถ่ายคู่กับฉันด้วยดีกว่านะ”เมื่อหญิงสาวยื่นข้อเสนอรูปคู่ มีหรือพ่อเลี้ยงเจ้าเล่ห์จะปฏิเสธ! ภูดิศขยับกายเข้าไปชิดแนบไหล่บาง โอบประคองเอวคอดของเธอไว้หลวม ๆ ฉวยโอกาสถ่ายรูปคู่อย่างใกล้ชิด กลิ่นกายหอมหวานของเธอทำให้อารมณ์ปรารถนาในกายเขาเต้นฉีดรุนแรง“รับรองว่าถ้าคุณทำงานที่นี่ ก็จะได้อากาศดี ๆ วิวสวย ๆ ไปด้วย” ชายหนุ่มเอ่ยถามขณะเดินเคียงกันไปตามทางเดิน หวันยิหวาหันมายิ้มบาง ๆ“ถ้าคุณตัดสินใจอยู่ทำงานที่นี่... พ่อเลี้ยงต้องดีใจมากแน่ ๆ เลยครับ”“ทำไมเหรอคะ คุณพูดเหมือนรู้จั

เช้าวันรุ่งขึ้น...ภูดิศตื่นแต่เช้าตรู่ ชายหนุ่มแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตปานกลางเนื้อดีดูภูมิฐาน เดินขึ้นมาบนเรือนหมายจะชวนหวันยิหวาไปดูที่ดินแปลงใหม่ด้วยกัน ทว่าระหว่างรออยู่ตรงเฉลียงไม้ เขาก็พบกับดวงใจเสียก่อน“สวัสดีครับคุณน้า... วันนี้ตื่นเช้าจังนะครับ”“สวัสดีจ้ะภู... มีอะไรหรือเปล่า วันนี้มาหาแต่เช้าเชียว”“คุณน้าครับ... วันนี้ผมตั้งใจจะพายิหวาไปดูที่ดินแปลงใหม่ครับ”“ที่ดินอะไรเหรอ น้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย”“คือผมอยากจะซื้อเก็บไว้ทำธุรกิจรีสอร์ตน่ะครับ ในเขตไร่ชาผมไม่อยากให้คนนอกเข้ามาพักมันวุ่นวายครับ ถ้าได้ที่ดินแปลงใหม่ใกล้ ๆ ก็จะจัดทำเป็นรีสอร์ตเต็มรูปแบบ”ภูดิศไม่อยากให้เรือนเฟื่องฟ้าถูกปรับไปเป็นรีสอร์ตรับนักท่องเที่ยวเหมือนเมื่อก่อน แต่เขายังคงอยากขยายธุรกิจ และบังเอิญมีคนเสนอขายที่ดินผืนสวยติดกับไร่ของเขาพอดี“อืม... น้าว่าก็เข้าท่าดีนะ เดี๋ยวสักครู่ยิหวาก็คงลงมาแล้วล่ะ”“ครับ งั้นเดี๋ยวผมสั่งให้ป้าชื่นจัดตั้งโต๊ะอาหารเลยนะครับ”“ภู!” ดวงใจเรียกไว้ น้ำเสียงจริงจัง“ถ้ายังไง... วันนี้ภูต้องบอกความจริงกับยิหวานะ น้าไม่สบายใจเลยที่ต้องโกหกลูก”“ผมว่า... จะขอคุณน้าปิดไว้อีกสักวัน