All Chapters of ไร่ร้อนรัก: Chapter 41 - Chapter 50

หวันยิหวารู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อใต้ฝ่ามือกำลังเกร็งเครียด เธอรุกไล่ยั่วเย้าด้วยการปัดปลายนิ้วผ่านตุ่มไตเล็ก ๆ บนแผงอกหนา แม้มีเนื้อผ้าขวางกั้น แต่ผ้ายืดบางเบาก็เผยให้เห็นจุดสัมผัสชัดเจน ในเมื่อถึงเวลาต้องเร่าร้อน เธอก็พร้อมจะทำให้เต็มที่ภูดิศเริ่มหายใจติดขัด เขาถอดเสื้อกล้ามออกพ้นตัว เปิดโอกาสให้มือเล็กสำรวจกล้ามเนื้อแน่นตึง ต่ำลงเรื่อย ๆ วนเวียนอยู่แถวหน้าท้องเป็นลอนคลื่น เพียงเธอนอนเฉย ๆ ก็เสน่ห์ล้นเหลืออยู่แล้ว ยามเธอรุกไล่ยั่วยวนเช่นนี้ ยิ่งทำให้เขาแทบคลั่ง!ร่างแกร่งหงายหลังลงบนเตียงกว้างตามแรงดึงดูดของว่าที่ภรรยาสาวสุดสวย เขาอยากรู้นักว่าหวันยิหวาจะงัดไม้เด็ดอะไรออกมามัดใจเขาหวันยิหวาดึงความรู้และสัมผัสที่เคยได้รับกดหน้าลง ตวัดเรียวลิ้นปัดผ่านตุ่มไตสีเข้มบนอกกว้าง ส่งผลให้ร่างหนาสะท้านเฮือก เสียงครางแหบปร่าของเขายิ่งทำให้เธอฮึกเหิม อ้าปากดูดกลืนตุ่มเนื้อเล็ก ๆ เข้าไปสวมครอบอย่างละโมบ“ที่รัก... โอ้ว โคตรเสียวเลย...”สัมผัสวาบหวามปลุกเร้าจุดกระสันของเขาจนความปวดร้าวแล่นซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ส่วนแข็งขึงผึ่งผงาดดันเป้ากางเกงตั้งชันกระแทกเข้ากับฐานทรวงของหญิงสาวอย่างจังความผงาดล้ำ

“อยู่เฉย ๆ นะที่รัก... เดี๋ยวพี่จะพาขึ้นสวรรค์”เสียงวอนขอของเธอเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงชั้นดี พ่อเลี้ยงหนุ่มขยับนิ้วร้ายหนักหน่วงและรวดเร็วขึ้นเพื่อพาเธอไปให้ถึงปลายทาง ร่างบางบิดเกร็ง ส่งเสียงครวญครางด้วยความสุขสม กุหลาบงามบีบรัดนิ้วร้ายของเขาแน่นเกร็ง ก่อนที่สะโพกมนจะทิ้งตัวลงกับที่นอนอย่างเหน็ดอ่อน ลมหายใจหอบสะท้านแต่คนกระทำกลับปวดร้าวที่แก่นกายมากกว่า ภูดิศประกบปากจูบปลุกเร้าให้เธอกลับมาตื่นตัวอีกหน เพื่อรอรับความรักจากเขาอย่างเต็มเปี่ยม หวันยิหวาในยามนี้หมดสิ้นเรี่ยวแรงจะต่อต้าน มีเพียงความคล้อยตามและสิโรโรตม์ ขาเรียวถูกจับแยกออกจากกัน พ่อเลี้ยงหนุ่มสอดแทรกความแกร่งใหญ่โตเข้าไปในกุหลาบงามช้า ๆ ก่อนจะเริ่มขยับกายหนักหน่วงรุนแรงตามอารมณ์ที่ลุกโชนเขาโถมกายเข้าหาเรือนร่างบางที่รองรับอารมณ์รักอย่างดุดัน เสียงครางแผ่วดังระงมในลำคอสาว ฝ่ามือหนากอบกุมและบีบเคล้นทรวงอกอิ่มเพื่อเพิ่มความเสียวซ่าน ความเจ็บแปลบปนสยิวทำให้เธอหยัดกายขึ้นตามแรงมือหนา สะโพกมนขยับบิดโต้ตอบการจู่โจมอย่างถึงพริกถึงขิง มือบางลูบไล้แผ่นอกกว้าง บีบเฟ้นไหล่หนาเพื่อระบายอารมณ์ ก่อนจะลากนิ้วเรียวผ่านยอดอกชายแล้วสะกิดปลา

ในฝั่งของเพื่อนเจ้าบ่าวอย่างก้องภพ เมื่อถึงคิวรดน้ำสังข์ก็หลุดหัวเราะหะฮ่าพลางเอ่ยเย้าเพื่อนสนิทอย่างอารมณ์ดี“ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าแกจะไวไฟขนาดนี้เพื่อน! ไหนเคยบอกว่าชีวิตนี้ยังไม่อยากมีพันธะไงวะ”“คนนี้ฉันรักจริงหวังแต่งเว้ยไอ้ก้อง” ภูดิศหัวเราะตอบพลางยักคิ้วให้เพื่อน“หวังว่าคุณยิหวาจะเอาเพื่อนผมอยู่นะครับ” ก้องภพหันไปเอ่ยกับเจ้าสาวรูปงามด้วยรอยยิ้มยวน“ยังไงก็ฝากคุณก้องช่วยดูแลด้วยนะคะ ถ้าเห็นเขาแอบไปเกเรที่ไหน ต้องรีบบอกยิหวาด้วยนะ” หวันยิหวายิ้มหวานเย้าตอบ“ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ! ถ้าผมเห็นมันแอบไปคั่วสาวที่ไหน ผมจะรีบคาบข่าวมารายงานคุณยิหวาทันทีเลยครับ ฮ่า ๆ” ก้องภพพูดพลางหัวเราะร่า สะใจที่ได้แกล้งใส่ไฟเพื่อนสนิท“พูดแบบนี้ฉันก็เสียหายหมดสิวะไอ้ก้อง!” ภูดิศเอ่ยแกล้งทำสีหน้าขรึมใส่“เอาน่า... ถึงเวลาแกต้องถอดเขี้ยวถอดเล็บได้แล้ว สาว ๆ ในสต็อกของแกจะได้หันมามองคนหล่อ ๆ อย่างฉันบ้าง ฮ่า ๆ”ในงานวันนี้ แม่เลี้ยงม่านฟ้า ผู้เป็นแม่แท้ ๆ ของภูดิศ ซึ่งอาศัยอยู่ไร่ข้าง ๆ ก็เดินทางมาร่วมพิธีและให้กำลังใจลูกชายด้วย ในตอนแรกภูดิศเกือบจะไม่ยอมต้อนรับผู้เป็นแม่ด้วยความบาดหมางและเข้าใจผิดในอ

“จะรีบไปไหนกันล่ะครับ...” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดจนขนอ่อนลุกซู่“ยิหวา... ยิหวาจะไปอาบน้ำค่ะ” หญิงสาวตอบอึกอัก หัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะดวงตาคมกล้าวาววามด้วยความปรารถนาลึกล้ำ เขาหลุบตานิ่งมองเนินอกอวบอิ่มที่ดันทะลักขอบชุดเกาะอกสีขาวงดงาม นัยน์ตาฉายความซ่านสยิวยามมือหนาพยายามดึงรั้งขอบชุดเจ้าสาวลง หวังเปิดเปลือยความงดงามให้ประจักษ์แก่สายตา ทว่าชุดวิวาห์ตัดเย็บเข้ารูปอย่างแน่นหนา เสียดสีกับผิวเนื้อบางจนหวันยิหวารู้สึกเจ็บแสบ“บ้าจริง... ทำไมมันรัดแน่นขนาดนี้นะ” ชายหนุ่มสบถเบา ๆ ก่อนจะอ้อมมือไปด้านหลัง ปลดกระดุมเม็ดบนสุดอย่างรวดเร็วแล้วรูดซิปยาวลงจนสุด ผิวกายเนียนนวลนวลผ่องประดุจไข่มุกพลันปรากฏแก่สายตา“ใจเย็น ๆ สิคะพี่ภู...” หวันยิหวาเอ่ยปราม ยกดอกไม้แขนขึ้นปัดป้องมือใหญ่ที่เริ่มซุกซนไปตามเนื้อสาว“ทำหน้าที่ของเมียก่อนสิครับ” น้ำเสียงทรงพลังเอ่ยชิดอกอุ่น พร้อม ๆ กับสัมผัสรุกรานที่ทำงานประสานกันอย่างชาญฉลาด ฝ่ามือร้อนผ่าวราวกับหนวดปลาหมึกฟูมฟักลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังและเอวสอบ ไม่เปิดโอกาสให้เจ้าสาวขัดขืนได้ถนัด“พี่ภู... ปล่อยค่ะ ยิหวาขออาบน้ำก่อน มันเหม็นเหงื่อนะค

รุ่งเช้า... ความรักก็ยังคงต้องการกันและกัน ใบหน้าคมคายก้มต่ำลงมาอย่างเชื่องช้า หลังจากประสานสายตากับดวงตาสุกใสที่สั่นระริกด้วยความตื่นตระหนกของเจ้าสาวอยู่นานครู่ใหญ่ ฝ่ามือใหญ่กระชับกุมมือเล็กบอบบางเอาไว้ ความอบอุ่นที่ส่งผ่านผิวสัมผัสถ่ายทอดความรู้สึกอ่อนหวานและล้ำลึกเกินกว่าจะเอื้อนเอ่ยเป็นคำพูดภูดิศจรดริมฝีปากประทับจูบไปทั่วใบหน้าหมดจด ไล่เรียงตั้งแต่หน้าผากมน โหนกแก้ม ละเลียดเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากอิ่มระเรื่อเป็นธรรมชาติของเจ้าสาวที่กำลังหลับตาพริ้มรับสัมผัส ชายหนุ่มละเลียดชิมความหวาน ละเมียดลิ้นซุกซอนเข้าสู่ความนุ่มนวลภายในอุ้งปาก ตักตักความหวามหวานอย่างตั้งใจ... รสสัมผัสที่พิเศษจนไม่อาจเปรียบกับใครได้ เพราะไม่มีสิ่งใดจะหวานล้ำเท่าเธออีกแล้ว แม้กระทั่ง...รสรินความรู้สึกทะลักล้นอันแปลกใหม่ก่อตัวขึ้นในหัวใจจนล้นอก ภูดิศรู้สึกราวกับตนเองหลุดเข้าไปในป่าหิมพานต์อันลึกลับ น่าค้นหา และทรงเสน่ห์ ทุกสิ่งรอบตัวช่างแปลกตาและทรงคุณค่าจนแน่ใจว่าตลอดชีวิตสามสิบสองปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยเกิดความรู้สึกเช่นนี้กับสตรีคนใดมาก่อน ความปรารถนาอันมากล้นถาโถมเข้ามาพร้อมกับความสับสน กระวนกระวาย และความต้องก