All Chapters of ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง: Chapter 171 - Chapter 180

“แต่…” ซูมี่หยิบป้ายพระราชทานที่ฮ่องเต้มอบให้นางออกมาวางตรงหน้า “ฝ่าบาทอนุญาตให้ข้าเบิกและตรวจยาที่เกี่ยวข้องกับการรักษาฝ่ายใน หากท่านคิดว่าข้ายังไม่มีสิทธิ์ดูบัญชี ข้าจะไปทูลถามพระองค์ให้ชัดเจนก่อนก็ได้”หัวหน้าห้องยารีบค้อมกาย “ไม่จำเป็นขอรับ”เขาไม่กล้าปฏิเสธอีก ไม่นานบัญชีจำนวนมากก็ถูกยกออกมาวางบนโต๊ะ หนิงเอ๋อมองกองสมุดตรงหน้าแล้วถอนหายใจ“ฮูหยินเจ้าคะ เราจะอ่านทั้งหมดจริงหรือ”“จริง”“วันนี้?”“ถ้าอ่านไม่หมดก็พรุ่งนี้ต่อ”หนิงเอ๋อมองกองบัญชีอีกครั้ง “บ่าวเริ่มคิดถึงคนไข้ที่คลังยาแล้วเจ้าค่ะ”ซูมี่หัวเราะ “ช่วยข้าแยกเดือนก่อน”นางไม่ได้อ่านทุกบรรทัดโดยไม่มีเป้าหมาย อันฉีเริ่มจากสมุนไพรที่อาจเกี่ยวข้องกับสิ่งผิดปกติซึ่งพบในยาของหรูเฟย รวมถึงวัตถุดิบที่มีลักษณะใกล้เคียงกับเศษที่พบในเครื่องเสวยของฮองเฮา จากนั้นจึงเทียบปริมาณรับเข้า ปริมาณเบิก ยอดคงเหลือ และจำนวนที่เสียหายตามธรรมชาติ ช่วงสองเดือนแรกไม่พบอะไร

คนร้ายคิดว่าการแบ่งทุกอย่างออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ จะทำให้ไม่มีใครมองเห็นภาพทั้งหมด แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ ซูมี่กำลังนำชิ้นส่วนเหล่านั้นมาต่อเข้าด้วยกันทีละชิ้น และครั้งแรกนับตั้งแต่เริ่มสืบเรื่องนี้ นางรู้สึกว่าพวกตนไม่ได้กำลังเดินตามรอยของสาวใช้หรือขันทีอีกแล้วพวกเขากำลังเดินเข้าใกล้คนที่สร้างเครือข่ายทั้งหมดขึ้นมาจริง ๆ ขณะเดียวกัน ภายในตำหนักซินอี๋ สาวใช้คนสนิทกำลังรายงานข่าวอีกเรื่องหนึ่ง“พระสนมเพคะ คุณหนูลี่หลินเดินทางถึงเมืองหลวงแล้ว”ซินอี๋ซึ่งกำลังมองออกไปนอกหน้าต่างค่อย ๆ หันกลับมา เป็นครั้งแรกในหลายวันที่รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าอย่างแท้จริง“ดี” นางวางถ้วยชาลง “ให้พักหนึ่งคืน”“แล้วพรุ่งนี้เล่าเพคะ”ซินอี๋ยิ้มบาง “พรุ่งนี้พานางเข้าวัง”เมื่อซูมี่กำลังตามหาคนที่ขโมยยาอยู่ในเงามืด ซินอี๋ก็กำลังเตรียมหมอหญิงอีกคนเข้าสู่แสงสว่าง เพราะหากทำลายชื่อเสียงของซูมี่ไม่ได้ วิธีที่ง่ายกว่าก็คือสร้างผู้หญิงอีกคนขึ้นมา เพื่อทำให้ทุกคนเชื่อว่าซูมี่ไม่ใช่คนเดียวที่พวกเขา

ซินอี๋มองนางแล้วรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย หมากใหม่มาถึงแล้ว อีกด้านหนึ่ง ซูมี่ยังคงอยู่ในคลังยาเล็ก ตรวจบัญชีผู้ป่วยและรายชื่อสมุนไพรที่ผิดปกติ โดยไม่รู้ว่าคนที่ถูกเตรียมขึ้นมาเพื่อแย่งความไว้วางใจจากนางได้เข้าวังแล้วเหยียนเฟิงเดินเข้ามาและวางกระดาษแผ่นหนึ่งตรงหน้า “ข่าวใหม่”ซูมี่เงยหน้า “อะไร”“คนของตระกูลซินพาสตรีคนหนึ่งเข้าวังเมื่อเช้า”“ใคร”“ลี่หลิน”ชื่อที่ไม่คุ้นทำให้นางขมวดคิ้ว “เกี่ยวอะไรกับเรา”เหยียนเฟิงมองข้อมูลในมือ “นางรู้วิชาแพทย์”ซูมี่เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นกลับยิ้มบาง “เข้าใจแล้ว”“เจ้าเข้าใจอะไร”“ซินอี๋เริ่มกลัว”เหยียนเฟิงมองนาง “เพราะพาหมอหญิงเข้ามา?”“ถ้านางไม่กลัวว่าข้าจะมีอิทธิพลมากเกินไป นางไม่จำเป็นต้องรีบหาคนแบบเดียวกันเข้ามา”ซูมี่วางพู่กันลง “เรื่องนี้ดีเสียอีก”“ดี?”“ใช่&rdqu

นางอาจไม่สามารถทำได้ ขณะเดียวกัน ซูมี่เองก็กำลังคิดถึงลี่หลินอยู่เช่นกัน หญิงสาวที่ถูกพามาเพื่อคานอำนาจนางกลับไม่มีท่าทีอยากได้อำนาจ คนที่ซินอี๋บอกว่าเชี่ยวชาญแพทย์กลับถ่อมตัวและยอมรับสิ่งที่ตนไม่รู้ และใต้ความสุภาพนั้น มีความกลัวบางอย่างซ่อนอยู่ชัดเจนเกินไป ซูมี่จึงเริ่มสงสัยว่า บางทีลี่หลินอาจไม่ใช่ศัตรูคนใหม่แต่อาจเป็น เหยื่ออีกคนหนึ่งที่ถูกผลักลงมาอยู่บนกระดานเดียวกับนาง หมอหญิงสองคน หลังลี่หลินเข้าวังได้เพียงไม่กี่วัน ซินอี๋ก็เริ่มทำให้ชื่อของนางถูกพูดถึงมากขึ้นอย่างตั้งใจ ช่วงแรกเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ สาวใช้ในตำหนักซินอี๋ปวดศีรษะ ลี่หลินช่วยเลือกสมุนไพรให้ นางกำนัลอีกคนมีผื่นจากอากาศร้อน ลี่หลินแนะนำยาทาภายนอก จากนั้นเรื่องเล่าก็ค่อย ๆ เปลี่ยนจาก “หลานสาวพระสนมซินอี๋รู้เรื่องยา” กลายเป็น “คุณหนูลี่หลินมีความสามารถไม่แพ้หมอหญิงในวัง”ซูมี่ได้ยินข่าวเหล่านั้นผ่านหนิงเอ๋อ แต่ไม่เคยแสดงท่าทีสนใจเป็นพิเศษ กระทั่งเช้าวันหนึ่ง ฮองเฮามีรับสั่งให้นางเข้าเฝ้าที่ตำหนักเฟิ่งอี๋ เมื่อไปถึง ซูมี่จึงพบว่าฮ่องเต้ประทับอยู่ด้วย ซินอี๋นั่งอ

ลี่หลินชะงัก “แต่เรื่องรักษาคน ถ้าตอบผิด…”“ไม่มีใครให้เจ้ารักษาโดยลำพังตอนนี้” ซินอี๋ตัดบท  “หน้าที่ของเจ้าคือทำให้ฝ่าบาทเห็นว่า เจ้ามีความสามารถ”“เพคะ” เสียงลี่หลินเบาลง  ซินอี๋กล่าวต่อ“อีกไม่นาน ข้าจะสร้างโอกาสให้เจ้า”หัวใจลี่หลินกระตุก “โอกาสอะไรเพคะ”“ครั้งนี้จะไม่ใช่แค่ตอบคำถาม” ซินอี๋ยิ้มช้า ๆ “จะมีคนป่วยจริง”ลี่หลินเงยหน้าทันที “แล้วเจ้าจะเป็นคนรักษา”“แต่ถ้าหม่อมฉันรักษาไม่ได้…”“เจ้ารักษาได้แน่”ความมั่นใจของซินอี๋ผิดธรรมชาติจนลี่หลินรู้สึกหนาวเย็น  “พระสนมทรงทราบได้อย่างไรเพคะ”ซินอี๋เพียงยิ้ม “เพราะข้าจะไม่ให้เจ้าเจอกับโรคที่เจ้าไม่รู้คำตอบ”ลี่หลินนิ่งแข็ง คำพูดนั้นทำให้ความรู้สึกบางอย่างในใจเริ่มผิดปกติ แต่ก่อนจะถามต่อ ซินอี๋ก็ลุกขึ้น“กลับไปอ่านตำราให้ดี”“เพคะ”