Lahat ng Kabanata ng ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง: Kabanata 51 - Kabanata 60

“แม่…แม่ทัพหลี่…” ขุนนางเมื่อครู่หน้าเปลี่ยนสีทันที เหยียนเฟิงเดินมาหยุดข้างอันฉีโดยไม่แม้แต่จะมองผู้ใดราวกับกำลังบอกทุกคนชัดเจนว่าเขายืนอยู่ข้างนาง หัวใจของอันฉีสั่นเบา ๆ ทันที เหยียนเฟิงหันไปมองหมอจาง“เจ้าพาคนถูกวางยามาใส่ร้ายฮูหยินของข้า”น้ำเสียงนั้นต่ำและเย็นจัด“คิดว่าจวนแม่ทัพไม่มีคนหรือ”หมอจางหน้าซีดเผือด รีบคุกเข่าลงทันที “ข้า…ข้าเพียง…” “เพียงอะไร”เหยียนเฟิงก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว แรงกดดันจากแม่ทัพผู้ผ่านสงครามมาทำให้หมอจางแทบหายใจไม่ออก“ต้องการทำลายชื่อเสียงนาง?”ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก แม้แต่ขุนนางเมื่อครู่ก็เงียบสนิท เหยียนเฟิงหันไปมองขุนนางคนนั้นช้า ๆ“เมื่อครู่ท่านถามว่า สตรีออกมารักษาคนเหมาะสมหรือไม่”ชายคนนั้นรีบฝืนยิ้ม “ข้าเพียง…”“หากสตรีที่ช่วยชีวิตประชาชนไม่เหมาะสม” ดวงตาคมเข้มเย็นลง “เช่นนั้นบุรุษที่เอาแต่ยืนดูคนตาย โดยไม่ทำอะ

“ท่านแม่พยายามผลักดันเจ้าเข้าจวนมาตลอด”“แต่ดูเหมือนเจ้าไม่ได้จริงใจกับจวนแม่ทัพเท่าไร”ซูฮวารีบส่ายหน้า น้ำตาไหลทันที “ไม่ใช่นะเจ้าคะ! ข้าเพียง…”“พอเถิด” น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยแต่ยิ่งเรียบ ก็ยิ่งตัดขาด หัวใจของซูฮวาเย็นวาบทันที เพราะนางรู้แล้วว่าจากวันนี้ไป เหยียนเฟิงจะไม่มีวันมองนางเหมือนเดิมอีกแล้ว และคนที่ยืนอยู่ข้างเขาในตอนนี้คือซูมี่เพียงคนเดียวเท่านั้นไฟไหม้เรือนหลังค่ำคืนนั้น เมืองหลวงเงียบสงบผิดปกติ สายลมหนาวพัดผ่านหลังคาจวนแม่ทัพเบา ๆ แสงจันทร์ซีดจางส่องลงบนลานหินจนดูเย็นเยียบ ภายในเรือนพัก อันฉีกำลังนั่งตรวจตำรับยาอยู่หน้าโต๊ะไม้หลังเปิด “เรือนรักษาอัน” นางแทบไม่มีเวลาพัก ทุกวันมีคนไข้มากขึ้นเรื่อย ๆ จนแม้แต่ขุนนางบางตระกูลยังเริ่มส่งคนมาขอรักษา หนิงเอ๋อเดินเข้ามาพร้อมชาร้อน“ฮูหยิน ดึกมากแล้วนะเจ้าคะ”อันฉีเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนยิ้มบาง “อีกนิดเดียว”หนิงเอ๋อส่ายหน้าอย่างจนใจ “หากแม่ทัพรู้ว่า

เพียงคำถามธรรมดากลับทำให้อันฉีรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังพังทลายเพราะตอนที่ติดอยู่ในกองไฟ นางคิดว่าตัวเองจะตายอีกครั้งจริง ๆ และคนที่วิ่งเข้ามาหานางกลับเป็นเขา เหยียนเฟิงชายที่ค่อย ๆ เข้ามาแทนที่ความทรงจำของเลสลี่ทีละน้อย อันฉีเม้มปากแน่น ก่อนเผลอกำเสื้อเขาไว้โดยไม่รู้ตัว การกระทำนั้นทำให้เหยียนเฟิงชะงัก นางกำลังตัวสั่นเขาจึงรีบดึงนางเข้ามากอดทันที“ไม่เป็นไรแล้ว” น้ำเสียงทุ้มต่ำลงอย่างอ่อนโยน “ข้าอยู่นี่”ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นหัวใจของอันฉีก็สั่นไหวอย่างรุนแรง นางค่อย ๆ ซบหน้าลงกับอกของเขาอย่างหมดแรงได้ยินเสียงหัวใจของชายหนุ่มเต้นหนักแน่นอยู่ใกล้หู ช่างอบอุ่น มั่นคงและทำให้นางรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด หนิงเอ๋อกับบ่าวรับใช้รอบด้านต่างมองภาพนั้นอย่างตกตะลึงเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่แม่ทัพผู้เย็นชา กอดฮูหยินไว้ต่อหน้าทุกคนโดยไม่คิดปิดบัง ขณะเดียวกัน ที่มุมมืดด้านหลังเรือนหลี่ฮูหยินกำชายเสื้อแน่น ดวงตาเย็นจัดขณะมองภาพตรงหน้า บุตรชายของนางกำลังรักซูมี่จริง ๆ แล้วคำถามที่เขาไม่กล้าถามหลังเหตุไฟไหม้เรือนหลัง อันฉีก็ถูกย้ายไป

“ฮูหยินแม่ทัพตอนนี้โด่งดังจริง ๆ แม้แต่ในวังก็ยังพูดถึง”อันฉียิ้มบาง “ทุกท่านชมเกินไปแล้ว”“ได้ยินว่าแม่ทัพหลงท่านมาก”คำถามนั้นทำให้บรรยากาศเปลี่ยนทันที สายตาหลายคู่จ้องนางไม่วาง อันฉีเองก็ชะงักไปเสี้ยวหนึ่งก่อนตอบเรียบ ๆ“แม่ทัพเพียงเมตตาข้า”ทันทีที่พูดจบ เสียงหัวเราะเยาะเบา ๆ ก็ดังขึ้น หลินเยว่หรูวางถ้วยชาลง ก่อนพูดช้า ๆ“แม่ทัพหลี่ไม่ใช่คนเมตตาสตรีง่าย ๆ หรอก หรือท่านไม่รู้ตัว ว่าตนกำลังใช้เสน่ห์ล่อลวงเขาอยู่”หนิงเอ๋อหน้าเปลี่ยนทันที “คุณหนูหลิน!”แต่อันฉียกมือห้ามไว้ก่อน นางมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสงบนิ่งก่อนถาม“เช่นนั้นคุณหนูหลินคิดว่า เสน่ห์แบบใดถึงล่อลวงแม่ทัพได้”หลินเยว่หรูชะงักเล็กน้อย อันฉียิ้มบาง“หน้าตาหรือ ชาติตระกูลหรือ...หรือเพราะข้ากล้าเสี่ยงชีวิตช่วยคน ในขณะที่บางคนเอาแต่นั่งนินทาผู้อื่นอยู่ในสวน”บรรยากาศทั้งโต๊ะแข็งตึงทันที ใบหน้าของหลินเยว่หรูแดงจัด “เจ้า!”คุณหนู

หัวใจที่เริ่มรักหลังคืนที่เหยียนเฟิงจูบนาง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปอย่างเงียบงัน แม้ไม่มีคำสารภาพชัดเจนแต่สายตาของเขา การกระทำของเขารวมถึงหัวใจของนางเอง ต่างก็ไม่อาจกลับไปเหมือนเดิมได้อีกเช้าวันต่อมา อันฉีแทบไม่กล้าเงยหน้ามองใครโดยเฉพาะเวลาหนิงเอ๋อยิ้มแปลก ๆ ใส่นาง“ฮูหยิน เมื่อคืนแม่ทัพกลับเรือนดึกหรือเจ้าคะ”มือของอันฉีที่กำลังเลือกสมุนไพรชะงักทันที  “เจ้า…ถามอะไรไร้สาระ”หนิงเอ๋อหัวเราะเบา ๆ “บ่าวยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะเจ้าคะ”อันฉีเม้มปากทันที ใบหน้าร้อนขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ ภาพเมื่อคืนผุดขึ้นในหัวอีกครั้ง สัมผัสอุ่นของริมฝีปากเขา สายตาที่มองนางราวกับมีเพียงนางคนเดียวในโลก หัวใจของอันฉีเต้นแรงขึ้นทันที“ฮูหยินหน้าแดงอีกแล้ว”“หนิงเอ๋อ!”สาวใช้รีบหัวเราะหนีทันที อันฉีถอนหายใจแรง ก่อนพยายามตั้งสมาธิกับสมุนไพรตรงหน้า แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรในหัวกลับมีแต่เหยียนเฟิง นางไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แม้ตอนคบกับเลสลี่ นางก็ไม่เคยใจสั่นเพียงแค่คิดถึง