All Chapters of BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA: Chapter 11 - Chapter 20

Knox's POV Hindi siya nagsalita. Hindi rin niya ako tiningnan kaya hindi na ako nagpigil sa pagkakataong ito.“Sabihin mo nga kung bakit mo ginawa ’yan, putangina!” demand ko.Nanginginig siya sa ilalim ng boses ko.Nilunok ko ang matinding hirap sa lalamunan ko, hinila ang krawat at tinanggal ang jacket, lahat para lang pakalmahin ang sarili. Nakatayo nang tahimik ang tatay ko sa tabi ko, pinapanood kami na may kalkuladong ngiti.“At ikaw?” sabi ko habang nakakagat ng ngipin, hinila siya sa kwelyo. “Sabihin mo na nga kung anong klaseng demonyo ka talaga?” singhal ko. “Isang bagay lang ang sinabi mong tama at sigurado akong alam mo na ang lahat ng gusto mo, kaya mo naman kunin, kaya bakit ito? Bakit?!!” sigaw ko.Hindi gumalaw ang matandang lalaki, ni hindi man lang naapektuhan sa pagkakahawak ko, kaya lalong hinigpitan ko hanggang sa magsimulang magpumiglas siya.“Knox!” sigaw ni Evelyn sa takot. “Papatayin mo siya!”“At papatayin ko nga… siya!!!”Sa paglabas ng mga salitang iyon sa

Yvette's POVPinanatili ko ang tingin ko sa sahig hanggang sa makaipon ako ng sapat na lakas ng loob para tingnan siya. Bukod sa galit ay ang tingin ng disgusto na sigurado akong meron din ako sa kanya noong unang beses niyang banggitin ang mga test. Hindi ko maiwasang isipin kung ano ang magiging reaksyon ng nanay ko sa lahat ng ito kung magkakaroon ng ganitong level ng disgusto sa akin ang isang estranghero.“Wala ka bang sasabihin?” pang-aasar niya pa. “I advise you to keep it low mula ngayon dahil hindi mo alam kung kailan may mga taong nakapaligid at nakikinig.”May humarap sa loob ko sa kanyang masamang komento. Sa buong buhay ko, hindi pa ako naging walang kakayahan na harapin ang anumang bagay na ibinato sa akin nang diretso, maliban ngayon. Nanahimik ako at hinayaan siyang mag-rant tungkol sa kung paano ako katulad ng ibang mga mapagkunwaring babae na ang tanging iniisip ay kung ano ang makukuha nila. Hindi dahil sumasang-ayon ako sa kanya, kundi dahil wala akong depensa at w

Yvette's POVMabilis akong umalis sa kanya bago pa niya maulit ang tanong.“Are you—”“Ayos lang ako,” nauutal kong sabi habang sinusubukang makahinga nang maayos. “Salamat.”Pagkatapos noon, tumakbo ako patungo sa restroom. Parehong kamay sa lababo para sa suporta at ang puso ko na parang sasabog sa dibdib, huminga ako nang mas mahaba kaysa sa paghinga ko, saka nilagyan ng malamig na tubig ang noo ko.Hindi pa rin umalis sa isip ko ang alaala ng nangyari.‘...in love…’Mabilis kong hinagod ang mga daliri sa buhok ko, isinandal ang bigat ko sa pader hanggang sa naka-squat na ako. Umikot ang mundo sa harap ng mga mata ko at, sa pinakamasamang dahilan, tumulo ang luha ko. Ayaw kong may kahit anong kinalaman kay Knox sa ganung aspeto, ni ayaw kong may kahit kaunting pakikipag-ugnayan sa ama niya. Hindi ko kailanman gustong maging ako ang sanhi ng pagkakawatak sa pagitan ng ama at anak… mas masahol pa… ayaw kong madamay ang

Yvette's POVTumunog ang phone niya bago pa siya makareact, at ang susunod na nangyari, agresibo na siyang lumabas sa akin. Napabuntong-hininga ako sa pagod at frustration. Hindi naman ako ang nagdesisyon na maging ganito ang takbo ng mga bagay, pero naibsan man lang ang dibdib ko na nasabi ko sa kanya ang gusto kong sabihin, kahit hindi naman binago iyon ang ginawa niya.Ang gusto ko ay maramdaman niya ang sakit ko, pero hindi. Dahil walang reaksyon siya na makapagsasabi sa akin ng kapalaran ko, pakiramdam ko pa rin ay mahina… walang laman… nalilito.Napagdesisyunan kong walang saysay ang maghintay sa kanya rito ulit, lalo na sa paraan ng pag-alis niya, kaya pumasok ako sa kwarto at ginawa ang tanging alam kong gawin kapag gusto kong pansamantalang makalayo sa mundo. Pinuno ko ang bathtub ng tubig at isinubsob ang sarili dito.Naligo ako pero nanatili sa tub, nalulunod sa mga iniisip, hanggang marinig kong may tumatawag sa pangalan ko. Hindi nagm

Knox’s POVNapanatili kong kalmado ang sarili habang inaalagaan niya ang mga sugat ko, hindi lang dahil sa epekto ng alak na bumababa, kundi dahil natatakot akong sabihin ang mali o gawin ang mas malala pa. Ang malambing niyang pag-aalaga ay naramdaman kong kasuklam-suklam sa una, pero ang pagpupursige niya ay katulad ng sa nanay ko. Hindi lang ang babaeng dinala ko para sirain sa paghihiganti sa pagkamatay ng nanay ko ang nakita ko, nakita ko ang nanay ko.Masakit na masakit dahil naalala ko rin kung ano ang nag-umpisa sa away. Matagal ko nang pinigilan, pero sobrang tagal niya sa closet, at hindi ko na talaga kayang pigilan.Naalala kong ibinenta ng tatay ko ang mismong kumpanya na sinimulan ng nanay ko mula sa wala at bawat patak ng pawis, para lang patunayan ang isang punto. Kinumpiska niya ang ilang account nito at parang hindi pa sapat, pumunta siya sa ospital para anyayahan ako sa hapunan… hapunan kasama ang mga puta at kabit niya sa mismong kama ni