บททั้งหมดของ BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA: บทที่ 61 - บทที่ 64

Yvette's POVGising ako nang may bahagyang kirot sa ulo mula sa matinding pagod at strain sa mata kahapon. Kung pag-uusapan ang araw na ito, sobrang hina at tamad ko nang bumangon mula sa kama hanggang sa kumatok si Mira."Ayos ka lang ba? Madaling-araw na."Nagmumungkot ako habang nagpapagulong-gulong sa kama."Talagang napagod ka nang husto kahapon."'Wala kang idea,' sagot ko sa isip, habang pinipilit ang lakas para manatiling bukas ang mga mata nang hindi isinasara."Ngayon na, tandaan mo? Halos tapos na si Knox at hindi ka pa rin bumabangon."Sira ako…Hinila ko ang sarili mula sa kama at tumakbo papunta sa banyo para magwisik ng malamig na tubig sa mukha. Nanatili akong nakatayo, kamay sa lababo para sa suporta at mata na nakadikit sa repleksyon ko. Dahan-dahang bumabalik ang mga detalye ng plano namin kagabi at naging hudyat iyon para ipilit ang sarili sa pagod.Sino ang nakakaalam, baka sobrang umasa ako sa caffeine para manatiling gising ngayong araw."Hello?" kumatok si Mira

Yvette's POVAgad na umalis si Sarah, kaya binilisan ko ang hakbang papunta kay Knox na nakasandal nang walang-bahala sa kotse.“Ginawa mo ba—” Nahinto ako sa gitna nang mapansin kong napakalakas ng boses ko.Itinaas niya ang kilay.“Ginawa mo ba—” Muli, bigla akong huminto nang m salubungin ang tingin ni Dave.Huminga ako nang malalim, isinuksok ang ilang hibla ng buhok sa likod ng tenga, saka iniling ang ulo.“May nangyari ba?”Tumingin ako sa balikat niya at nakita si Dave na nakatitig sa akin na para bang hindi niya alam kung gaano ako naiirita sa mga larong iyon. Gayunpaman, hindi mahalaga kung gaano ko kayang tiisin ang tingin niya basta maibuhos ko ang laman ng puso ko kay Knox. Ang mahalaga ay iningatan ni Knox ang bahaging ito ng plano para sa amin lang dalawa, at gusto kong panatilihin ang yabang na iyon na nangunguna kami sa lahat, kasama si Dave.Well… kung hindi niya inaakala na ang pagiging alam sa isang bagay ay awtomatikong nangangahulugang alam din ito ni Dave, kaya h