All Chapters of Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2): Chapter 11 - Chapter 17

Maaga akong nagising. napaaga ang tulog ko sa ganda ng paligid at maayos ang tulog, ramdam ko na hindi kulang ang tulog ko.Tahimik ang buong villa. tamang-tama sa gising ko at 'yong umaga ay umaayon sa akin.Tanging tunog ng alon mula sa labas ang maririnig.Sandali akong nanatiling nakahiga, pilit inaalala ang lahat ng nangyari kagabi.At sa bawat alaala—mas lalo akong kinakabahan.Hindi ko alam kung paano haharapin si Severino.Hindi ko alam kung ano na ba kami pagkatapos ng gabing iyon.Dahan-dahan akong bumangon.Ngunit napahinto ako nang mapansin kong wala siya sa tabi ko. May problema siguro siya. siguro ayaw na niya sa akin sa ngayon, nanghinayang ako, wala naman akong magagawa kapag ayaw ko na ipilit pero ramdam ko naman na gusto niya ako. natawa ako nang bahagya dahil sa naisip ko drama pero umilit ako dahil tahimik at masaya, ramdam ko kasi na mahal ako kaya ipaglalaban ko talaga siya. bumalik ako sa realidad at napansin ko. na wala siya.Walang Severino.Walang bakas.Tangi

Hindi ko na mabilang kung ilang araw na akong hindi mapakali. Bawat paggising ko ay may kakaibang kaba na bumabalot sa dibdib ko. Parang may paparating na trahedya, ngunit hindi ko alam kung ano. Habang lumalalim ang mga lihim at unti-unting lumalabas ang katotohanan, mas lalo akong natatakot na baka mawala ang lahat ng pinanghahawakan ko—kasama na ang taong pinakamamahal ko.Mula nang gabing iyon sa villa ni Severino, parang may nagbago sa pagitan namin. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko—parang mas naging malapit kami, ngunit kasabay nito ang pag-usbong ng takot at pagdududa. Sa bawat titig niya, may init na nagpapabilis ng tibok ng puso ko, ngunit sa likod ng mga mata niya ay may lihim na unti-unting sumisira sa katahimikan ko. Unti-unti kong nararamdaman na ang pag-ibig kay Severino ay hindi lamang puno ng saya, kundi pati ng panganib at sakit na maaaring magpabago sa buong buhay ko.Mas naging madalas ang pagpunta niya sa university.Mas naging madalas ang mga tawag niya.

Hindi na nawala sa isip ko ang mga sinabi ni Severino. There’s no turning back. Paulit-ulit iyong umiikot sa utak ko simula nang ihatid niya ako pabalik sa dorm. Parang babala. Parang paalala. At sa kung anong dahilan, mas lalo lang akong naging curious. Sino ba talaga siya? Ano ba ang tinatago niya? At bakit parang lahat ng tao sa paligid niya ay takot? Kinabukasan, maaga akong nagising. Hindi pa sumisikat nang tuluyan ang araw pero dilat na ako. Hindi dahil may klase. Kundi dahil hindi mapakali ang isip ko. Bigla akong napatingin sa cellphone ko nang mag-vibrate iyon. Severino: Meet me tonight. Maikli. Diretso. Walang paliwanag. Napabuntong-hininga ako. Ganito siya palagi. Parang sanay na masunod. Parang walang tumatanggi sa kaniya. Pero sa kabila ng inis ko— sumagot pa rin ako. Me: Where? Ilang segundo lang, dumating agad ang reply. Severino: I’ll pick you up. Napailing ako. Hindi ko na alam kung bakit hinahayaan ko siyang kontrolin ang oras ko. Pero sa