EpiloguePOV: Francesca Louise Aragon May mga kwento na hindi nagtatapos sa digmaan. May mga kwento na nagsisimula pagkatapos nito. Ngayon, iba na ang mundo ko. Tahimik. Maaliwalas. At totoo. Nasa hardin ako, nakaupo sa puting swing chair, habang marahang umiihip ang hangin sa buhok ko. Hindi na ako nagmamadali. Hindi na ako laging natatakot. Dahil sa loob ng bahay… naroon ang pamilya ko. “Francesca.” Isang pamilyar na boses. Hindi malamig. Hindi utos. Kundi boses na alam ko na kahit nakapikit ako, makikilala ko. Si Severino. Lumabas siya sa pinto, suot lang ang simpleng white shirt at itim na pantalon. Wala na ang dating aura na parang laging may giyera sa likod niya. Ngayon… parang normal na lalaki na lang siya. Pero alam ko—hindi siya naging normal. Pinili lang niyang manatili sa katahimikan. Lumapit siya sa akin. “Natulog na siya,” sabi niya. Tumango ako. “Ang bilis niya mapagod,” sagot ko. Umupo siya sa tabi ko. At agad… h
Last Updated : 2026-08-09 Read more