All Chapters of Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2): Chapter 21 - Chapter 30

51 Chapters

Chapter 21: Traitor

POV: Severino Alonzo Montenegro Humigpit ang hawak ko sa cellphone matapos kong marinig ang pangalan niya. Lukas. Sa lahat ng pangalan na puwedeng marinig ko— iyon ang hindi ko gustong paniwalaan. Pero malinaw ang report ni Matteo. Nahuli ng mga tauhan ko ang isa sa mga lalaking umatake sa dorm ni Francesca. At bago ito mawalan ng malay— iisa lang ang pangalang binanggit. Lukas. Tumigil ako sa labas ng dorm at sumandal sandali sa kotse. Mabigat ang paghinga ko. Galit ang nangingibabaw. Pero mas matindi ang pakiramdam ng pagtataksil. Matagal ko nang kilala si Lukas. Lumaki kaming magkasama. Kasama sa bawat laban. Bawat deal. Bawat maduming trabaho. At ngayon— siya ang nasa likod nito? Hindi ko alam kung mas galit ako— o mas nasaktan. “Boss.” Lumapit si Matteo. Tahimik. Alam niyang delikado ang mood ko. “Nasa warehouse na siya.” Tumango ako. “Mag-isa?” “Yes.” Sumakay ako sa kotse nang walang salita. Habang binabagtas namin ang madilim na kalsada, iisa lan

Last Updated : 2026-07-24

Chapter 22: Taken

POV: Francesca Louise Aragon Hindi pa rin mawala sa isip ko ang gabing nakita ko si Severino sa warehouse. Ang dugo. Ang baril. Ang malamig niyang mga mata. At ang katotohanang pilit niyang itinago sa akin. Tatlong araw na ang lumipas simula noon. Tatlong araw ko rin siyang iniwasan. Hindi ko sinasagot ang mga tawag niya. Hindi ko binabasa ang mga mensahe niya. At sa bawat araw na lumilipas, mas lalo kong pinipilit kumbinsihin ang sarili ko na tama ang ginagawa ko. Na kailangan kong lumayo. Na kailangan kong protektahan ang sarili ko. Pero bakit ganoon? Bakit habang pilit ko siyang iniiwasan... mas lalo ko siyang hinahanap? Tahimik akong naglalakad palabas ng library nang gabing iyon. Alas-diyes na. Madilim na ang paligid ng campus. Kaunti na lang ang tao. Humigpit ang hawak ko sa mga libro habang naglalakad pauwi sa dorm. Pagod ako. At magulo pa rin ang isip ko. Bigla akong napahinto. May kakaiba. Parang may sumusunod. Mabilis akong lumingon. Wala. Napaili

Last Updated : 2026-07-24

Chapter 23: Blood 4 U

POV: Severino Alonzo Montenegro Hindi ako sanay matakot. Sa mundong kinalakihan ko, ang takot ay kahinaan. At ang kahinaan ay kamatayan. Iyon ang unang itinuro sa akin ng ama ko. Sa edad na sampu, natuto akong humawak ng baril. Sa edad na labinlima, natuto akong pumatay. At sa edad na dalawampu’t lima— ako na ang namumuno sa Montenegro Empire. Walang puwang ang awa. Walang puwang ang emosyon. Dahil sa mundong ito, dugo ang puhunan para mabuhay. At sanay ako roon. Sanay akong makakita ng bangkay. Sanay akong makarinig ng pagsusumamo. Sanay akong gumawa ng mga desisyong kayang sumira ng buhay. Pero si Francesca... siya ang una kong kahinaan. At iyon ang pinakamapanganib sa lahat. Tahimik akong nakaupo sa madilim kong opisina habang nakatingin sa city lights mula sa salamin. Sa kaliwang kamay ko ay may hawak akong baso ng whiskey. Sa kanan— isang litrato niya. Francesca. Simple. Tahimik. Malinis. Napakalayo sa mundong ginagalawan ko. At iyon ang dahilan kung b

Last Updated : 2026-07-25

Chapter 24: Betrayal Begins

POV: Francesca Louise Aragon May mga pagkakataon talagang kahit gaano mo gustong maniwala sa isang tao... darating ang araw na susubukin ang tiwalang iyon. At sa gabing iyon, naramdaman kong unti-unti nang nababasag ang lahat ng pinanghawakan ko. Ilang araw na mula nang makita ko ang madilim na bahagi ni Severino. Ang dugo. Ang baril. Ang mga taong walang buhay. Pero sa halip na lumayo— mas lalo akong nalubog. Dahil pinili kong paniwalaan ang paliwanag niya. Na ginagawa niya ang lahat para protektahan ang pamilya niya. Na hindi lahat ng kasalanan ay pinipili. Na minsan, ang mundo ang pumipilit sa’yo. At naniwala ako. Dahil mahal ko siya. At iyon ang pinakamalaking kahinaan ko. Ngayon, nasa library ako. Pililit kong tinatapos ang report ko para sa finals. Pero wala ang isip ko roon. Paulit-ulit kong iniisip ang mga huling sinabi ni Angelica. “Hindi mo alam kung sino talaga si Severino.” Napapailing ako. Lahat sila gustong ilayo ako sa kaniya. Pero bakit? Kung m

Last Updated : 2026-07-25

Chapter 25: Lies Between Us

POV: Francesca Louise Aragon Minsan, akala ko sapat na ang pagmamahal para manatili ang dalawang tao sa isa’t isa. Na kahit gaano kahirap, basta mahal mo, kakayanin. Pero mali pala ako. Dahil may mga pag-ibig na hindi lang sinusubok ng panahon— kundi ng mga kasinungalingan. At iyon ang unti-unting sumisira sa amin ni Severino. Tatlong linggo na ang nakalipas mula nang makita ko ang madilim niyang mundo. Tatlong linggo ring pilit kong tinatanggap ang katotohanang isa siyang taong may dugo sa mga kamay. At sa kabila no’n... pinili ko pa rin siya. Pinili kong manatili. Pinili kong mahalin siya. Pero habang tumatagal— mas marami akong napapansing bagay. Mga tawag sa madaling araw. Biglaang pagkawala. Mga sugat na hindi niya maipaliwanag. At mga tingin na parang may itinatago. At bawat araw na lumilipas— mas lalo akong nagdududa. Ngayon, nasa condo niya ako. Tahimik. Nakaupo sa sofa habang hinihintay siyang umuwi. Alas-onse na ng gabi. Sinabi niyang may aasikasuhin

Last Updated : 2026-07-25

Chapter 26: Pregnancy Test

POV: Francesca Louise Aragon Tatlong linggo. Tatlong linggo nang hindi ko nakikita si Severino. Tatlong linggo ng katahimikan. Walang tawag. Walang mensahe. Walang kahit anong paliwanag. At sa bawat araw na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman ang bigat ng pagkawala niya. Pakiramdam ko, parang iniwan niya ako sa gitna ng gulo. Matapos kong malaman ang madilim niyang sikreto, akala ko babalik siya para ipaliwanag ang lahat. Pero wala. Parang naglaho siya. At mas masakit doon— hinayaan ko siyang maging mahalaga sa akin. Mahigpit kong pinikit ang mga mata ko habang nakaupo sa gilid ng kama. Mabigat ang pakiramdam ko buong umaga. Nahihilo. Nasusuka. At ilang araw nang hindi normal ang katawan ko. Noong una, inisip kong baka dahil lang sa stress. Sa mga problemang dinadala ko. Sa pagkawala ni Severino. Sa pag-aaral ko. Sa lahat. Pero habang tumatagal— mas lumalakas ang kutob ko. At iyon ang kinatatakutan ko. Napatingin ako sa maliit na paper bag sa tabi ko. Pre

Last Updated : 2026-07-25

Chapter 27: No Goodbye

POV: Severino Alonzo Montenegro Tatlong araw. Tatlong araw na hindi ko nakita si Francesca. Tatlong araw na hindi ko narinig ang boses niya. At tatlong araw na parang may mali. Nakatayo ako sa terrace ng Montenegro mansion, hawak ang baso ng whiskey habang pinagmamasdan ang madilim na lungsod. Tahimik ang gabi. Pero hindi tahimik ang isip ko. Simula nang gabing nakita niya ang warehouse— nagbago ang lahat. Nakita niya ang dugo sa mga kamay ko. Nakita niya kung sino talaga ako. At mula noon, unti-unti siyang lumayo. Hindi na siya sumasagot sa mga tawag ko. Hindi na siya nagre-reply sa mga mensahe ko. At ang pinakamasama— iniiwasan niya ako. Humigpit ang hawak ko sa baso. Galit ako. Hindi sa kaniya. Sa sarili ko. Dahil pinayagan kong makita niya ang mundong matagal kong tinatago. “Boss.” Napalingon ako kay Marco. Kanang kamay ko. “Ano?” “Hindi na po siya pumasok sa university.” Nanlamig ako. “What?” Yumuko siya nang bahagya. “Tatlong araw na po.” Biglang b

Last Updated : 2026-07-26

Chapter 28: Broken Dreams

POV: Francesca Louise Aragon Hindi ko na maalala kung kailan huling naging payapa ang buhay ko. Parang ang lahat ng pangarap ko dati ay unti-unting nagkalat sa hangin—parang papel na pinunit, tinangay, at hindi na muling mabubuo. Broken dreams. Iyan na lang ang natira sa akin. Nakaupo ako ngayon sa maliit na kwarto na inuupahan ko sa labas ng Maynila. Masikip. Madilim. Tahimik. Tanging ilaw lang mula sa maliit na bintana ang nagbibigay liwanag sa akin. At sa tabi ko— isang batang mahimbing na natutulog. Siya. Ang dahilan kung bakit kahit wasak na ako, kailangan ko pa ring bumangon araw-araw. Hinaplos ko ang buhok niya nang dahan-dahan. Ang inosenteng mukha niya ay parang paalala ng lahat ng nangyari sa akin. Ng lahat ng maling desisyon. Ng lahat ng pagmamahal na hindi dapat ibinigay. “Francesca…” mahina kong bulong sa sarili ko. Bakit umabot sa ganito? Bakit sa lahat ng tao sa mundo… si Severino pa? Napapikit ako. Ayokong maalala. Pero kahit anong gawin ko, bumabal

Last Updated : 2026-07-26

Chapter 29: The Return

POV: Severino Alonzo Montenegro Tatlong taon. Tatlong taon kong hinanap ang isang sagot na hindi kailanman dumating. At sa loob ng tatlong taon na iyon… mas lalo lang lumalim ang katahimikan sa paligid ko. Mas lalo akong naging malamig. Mas lalo akong naging brutal. Dahil ang pagkawala ni Francesca Louise Aragon ay hindi lang basta pag-alis. Ito ay pagputol. Biglaan. Walang paliwanag. Walang paalam. At kahit gaano ako kalakas sa mundong ginagalawan ko… hindi ko siya mahanap. Hindi siya nakita ng kahit sino ko pang tauhan. Parang naglaho siya. Parang sinadyang burahin. Pero ang mas nakakapagpabaliw— hindi ko siya nakalimutan. Hindi kahit isang araw. Nakatayo ako ngayon sa harap ng lumang kalsada sa gilid ng lungsod. Tahimik. Malamig ang hangin. At sa harap ko— siya. Si Francesca. Mas payat. Mas pagod. Pero siya pa rin. At sa tabi niya… isang bata. Nanigas ang buong katawan ko. Parang may humigpit sa dibdib ko na hindi ko m

Last Updated : 2026-07-26

Chapter 30: Blood Claim

POV: Francesca Louise Aragon Hindi pa rin humuhupa ang panginginig ng kamay ko kahit nakaupo na kami sa loob ng maliit na kainan malapit sa lumang kalsada. Tahimik. Mabigat. Si Miguel ay mahigpit na nakahawak sa akin, nakatingin kay Severino na para bang hindi sigurado kung ligtas ba siya o hindi. At si Severino… nakaupo lang sa tapat namin. Hindi galit ang nakikita ko sa kaniya ngayon. Hindi rin lamig. Kundi isang bagay na mas nakakakaba. Kontrol. Parang pinipigil niya ang sarili niya na sumabog. “Francesca.” Bumigat ang boses niya kahit mahinahon. Hindi ako sumagot. Hindi ko kaya. “Look at me.” Napapikit ako nang mariin. Ayokong tumingin. Dahil kapag ginawa ko iyon… baka bumalik lahat ng dati. Baka kalimutan ko kung bakit ako tumakas. “Please,” mas mahina niya ngayong sabi. At iyon ang sumira sa akin. Dahan-dahan akong tumingin. At sa sandaling nagtagpo ang mga mata namin— parang bumalik ang lahat ng sakit. “Bakit ka bumalik?” ta

Last Updated : 2026-07-26

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP