บททั้งหมดของ The Ruthless CEO's Forced Wife: บทที่ 131 - บทที่ 140

"Huh? Pinagsasabi mo diyan?" pabalik kong tanong sa kaniya habang nakatitig nang buong pagtataka sa biglaang pagbabago ng mood niya. "Pag-aasawa ni Kyle ang sinasabi ko tapos ikaw ‘tong bigla na lang mag-aaya ng kasal?!"Sandali siyang napaiwas ng tingin, pagkatapos ay mabilis na kumurap-kurap, tila kahit siya ay hindi rin inaasahan ang lumabas sa sarili niyang bibig. Mayamaya ay hilaw siyang tumawa habang may pakamot-kamot sa kaniyang batok. "I-I mean... after you give birth. A-Ayaw mo ba nun? We'll get married again, wifey. But this time in a church, with a proper gown, a complete entourage, and everyone we love present…" Napasinghap ako sa sinabi niya. Ayos na sana e. Syempre, gustong gusto kong makasal ulit kami, pero parang napaka-random ata ng pagkakasabi niya? Ang dating ay parang mag-aalok lang ng pagkain. “An'yare sa'yo? Wala ka naman sigurong lagnat, ‘di ba?” takang tanong ko at dinampi ko pa ang palad ko sa noo niya. Pero ayos naman ang temperatura niya. “Pero ayos ka nam

Nang makapag-ayos na ako at makakain ng inihandang almusal ni Raf, pumasok ako sa kusina para ako na ang maghugas ng pinagkainan ko. Si Tyler ay mahimbing pa rin ang tulog sa kaniyang kuwarto kaya medyo tahimik ang buong bahay sa mga oras na ito.Ang kaso, hindi ko naman inaasahang maaabutan ko si Kyle sa may kitchen counter. Hindi ko kasi siya nakita kanina. Akala ko si Yaya lang ang nandito.Nakasuot si Kyle ng pormal na polo shirt, nakatupi ang sleeves nito hanggang siko, habang nagtitimpla ng kape at nakatitig sa kaniyang tablet.Alam kong nasulyapan niya ang pagpasok ko pero sa abala niya sa tinitingnan sa tablet ay hindi na siguro siya nag-angat sa akin ng tingin. Nilagpasan ko siya at itinabi na muna sa sink ang pinagkainan ko. Ilang saglit pa ay nalingunan ko ang pasimple niyang pagtulak sa gawi ko ang maliit na container ng prenatal vitamins ko kasama ang isang baso ng tubig na mukhang kanina pa nakatimpla, hindi ko lang napansin."Take your vitamins now," malamig pero pormal

Maingat din akong pinaupo ni Raf sa may mataas na stool bago siya mabilis na naglakad patungong refrigerator para siguromaghanap ng manggang hinog. May nahanap naman siya at nilapag iyon sa harap ko. Sunod ay kumuha siya ng maliit na kutsilyo mula sa organizer. Pagkatapos ay saka siya pumwesto sa tabi ko para simulan na ang pagbabalat. Kaso dumaan ng ilang segundo at tinitigan niya pa rin ang mangga na para bang isa itong napakahalagang kontrata na kailangan niyang suriin nang husto.“Kung hindi mo naman kaya, kahit ako na o ‘di kaya ay si Yaya ang magbalat,” presenta ko agad. Gusto ko talaga siyang makita na magbalat ng mangga ngayon, pero dahil sa hitsura niya ay baka ikasama pa niya iyon. Ayoko namang mahiwa niya ang kaniyang daliri."I can handle this, wifey. It's just a mango," confident niyang sagot, bagaman halatang hindi niya alam kung saan magsisimula.Bahagya akong napanguso nang itinapat na niya ang kutsilyo sa balat ng mangga. At sa unang subok niya ay failed agad. Dumul

Pigil na pigil ang ngiti kong nagpatuloy sa pagkain habang si Raf naman ay nasa tabi ko lang, kumakain na rin ng sarili niyang snack. Mayamaya ay kumuha siya ng tissue sa organizer at dahan-dahang pinunasan ang gilid ng labi ko."Slow down, wifey. You might choke if you keep eating that fast," paalala niya sa akin, ipinakita ang napunas niyang patak ng condensed milk sa gilid ng labi ko."Sorry. Ang sarap naman kasi, hubby. Naisip ko lang ‘tong kainin tapos ganito pala siya kasarap!" tugon ko.Napansin ko ang biglang pamumula ng tainga niya kaya natigil ako sa pagnguya. “Bakit?"Sandali siyang mariing napapikit. "D*mn it, wifey... You're really trying to test my self-control today, aren't you?""Huh?” maang ko. "Pinagsasabi mo?”Inabot niya ang kamay ko at hinawakan iyon nang mahigpit. "I love hearing you say it. More than you could ever imagine. Just say it again later, okay?"Ahh… ‘yung hubby pala ang tinutukoy niya. "Sorry. Kusa kasing lumabas sa bibig ko. Pero sige, ‘di na kita ta

“G-Galit ka ba?" kinakabahan kong tanong nang matameme na lang siya, bahagya pang nakaawang ang kaniyang bibig. "Hubby, galit ka? Promise, hindi ko talaga sinasadyang marinig ko kayo. Naiihi kasi ako nun kaya nagising ako. Eh wala ka naman sa tabi ko kaya naisip ko nun na i-check ka sa study room mo at—”"Wifey, wifey, calm down. I'm not mad,” pigil agad niya sa akin, medyo natatawa na. Naitikom ko ng wala sa oras ang bibig ko at ako naman ang pansamantalang napatitig sa kaniya. Nagkatinginan kami pero siya'y natawa lang lalo."I'm not mad, okay? I was just caught off guard, and it made me wonder what you meant. Please, calm down," pag-alo niya sa akin at muling hinaplos ng marahan ang pisngi ko. “So, what was your question again?" Bahagya akong napangiti. Hindi naman pala galit, mabuti na lang. “Ano kasi…” pagpapatuloy ko at bumalik ako sa pagkakasandal sa dibdib niya. “Hatinggabi kasi nun. Siguro mag-aalas tres na. Narinig ko kayo na nagtatalo ni Kyle tungkol sa isang tao. Hindi