ร่างหนายกยิ้มมุมปาก เดิมทีตั้งใจว่าจะนำป้ายประจำตระกูลหวงมาให้ แต่ดันได้ยินความในใจของนางเสียก่อนเขาจึงเลือกจะไม่เอ่ยเรีกพร้อมทั้งหมุนตัวกลับ“ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยมองเจ้าเกินไปกว่าน้องสาว แต่บัดนี้…หัวใจข้าเอง…ไม่เหมือนเดิม” เขาเดินกลับไปทางเดิม เลือกจะปกป้องตราประจำตระกูลไว้ให้นางจนกว่าจะถึงวันที่พร้อมจะลงหลักปักฐานชาวบ้านที่ตื่นเต้นไม่น้อยเพราะจะร่วมเดินทางเป็นขบวนใหญ่ ฝ่ายหน้าคือคนสกุลลั่ว บุตรชายทั้งสามของลั่วหยางหยาง ตรงกลางคือเด็กและสตรี ช่วงท้ายขบวนคือเหล่าบุรุษในหมู่บ้านรวมถึงคนสกุลเฉิน ที่พอจะมีฝีมือการใช้อาวุธอยู่บ้าง“ทุกท่านโปรดฟังทางนี้ ในฐานะที่ข้าเป็นผู้นำหมู่บ้านเสี้ยว ยามหน้าเมื่อถึงซีเหมินข้าจะแต่งตั้งหมู่บ้านเสี้ยวขึ้นมาใหม่ ให้เหมือนเดิมทุกอย่าง และ…ทุกคนต้องรอดไปด้วยกัน” ชาวบ้านบางคนแม้จะห่วงบ้าน แต่หากอยู่ต่อต้องอดตายและอาจโดนโจรฆ่าตายแน่นอน ไปซีเหมินแม้จะเป็นที่แห่งใหม่ แต่โอกาสรอดมีเยอะกว่า“เสบียงอาหาร นำติดตัวไว้ของใครของมัน รักษาของมีค่าเยี่ยงชีพ เวลานี้ต้องพึ่งพาอาศัยกัน เราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง” ชางบ้านกอดกันร้องไห้ ส่วนตัวนางเองก็ปลื้มใจไปด้วยที่ยังได้
最終更新日 : 2026-07-06
