All Chapters of หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ: Chapter 41 - Chapter 50

ไม่บ่อยนักที่อังค์กูณฑ์จะเรียกหาพนักงานสาวที่เขาถูกใจ ต่อให้มีคนสวยระดับไพลินอีกหลายคนก็เถอะ แต่หากไม่ถูกใจก็คือไม่เรียกอยู่ดีผู้หญิงหลายคนในคลับต่างก็อยากเป็นผู้โชคดีคนนั้นบ้าง เพราะมันหมายถึงเงินในกระเป๋าที่มากขึ้นทันทีและชีวิตที่สบายขึ้นอย่างน้อยก็ชั่วคราว“สวัสดีค่ะคุณไฟ” หญิงสาวประกบสองมือไหว้เจ้าของคลับอย่างสุภาพ ในขณะที่เขากลับมองเธอด้วยสายตาอีกชนิดหนึ่งมันร้อนแรง จาบจ้วง และเปิดเผยอย่างชัดเจน“เฮียไม่อ้อมค้อมนะ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน” เอกสารสมัครงานของไพลินถูกโยนลงบนโต๊ะพร้อมกับสีหน้าของอังค์กูณฑ์ที่ดูซีเรียสอย่างเห็นได้ชัด“คะ?”“ในใบสมัครงานน้องลินขาดคุณสมบัติอยู่หนึ่งข้อ อายุน้องลินยังไม่ถึงยี่สิบปีนะครับ”“ค่ะ แต่อีกไม่กี่สิบวันลินก็จะยี่สิบปีบริบูรณ์แล้วนะคะ ผู้จัดการเองก็ทราบ”“งั้นก็รอให้ครบยี่สิบปีค่อยมาสมัครใหม่แล้วกัน” อังค์กูณฑ์ยื่นซองขาวให้ ไม่บอกก็รู้ว่าเขากำลังไล่เธอออก“คืออะไรคะ?” คิ้วเรียวสวยขมวดยุ่ง ทำไมเขาต้องทำให้มันยุ่งยากด้วย เธอไม่เห็นจะเข้าใจเลย ทั้งที่คุยกับผู้จัดการลงตัวทุกอย่างแล้วแท้ ๆ“แต่ว่าถ้าน้องลินอยากจะมีรายได้พิเศษ น้องลินมาเป็นเด็กของเฮียก่อ

“อีลินกลับเถอะ” ดารินทร์ที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำเห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีจึงรีบไปดึงตัวเพื่อนออกมาจากกลุ่มคนที่ต่างจ้องมองและให้ความสนใจเป็นพิเศษ ทว่าไพลินกลับขว้างของที่อยู่ในมือทิ้งด้วยสติที่ขาดผึง“ปากหมาแบบเฮียคอยดูเถอะ หนูจะทำให้หลงจนต้องร้องขอความรักจากหนู”“หึ ไม่มีทาง” อังค์กูณฑ์ตอบกลับแทบจะทันที เขาคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าตอนที่ต้องหลงรักเธอมันเป็นยังไง เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยต่างหาก“ฮึก! คอยดูเถอะ!”เรื่องราวที่เกิดขึ้นราวกับพึ่งผ่านไปเมื่อวาน ไพลินเลื่อนดูรูปอังค์กูณฑ์ในเว็บจัดอันดับไฮโซหนุ่มสุดฮอตที่มีผู้ติดตามหลักล้าน เขายังคงเป็นที่นิยมมากในบรรดาสาว ๆ โดยเฉพาะวัยนักเรียนและนักศึกษา“หึ” ไพลินแสยะยิ้มออกมาอย่างนึกสมเพช เธอรู้สึกเวทนาตัวเองที่เคยเป็นหนึ่งในสาว ๆ เหล่านั้น หญิงสาวเงยหน้ามองดูตัวเองผ่านกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง ตอนนี้เธอสวยและดูดีขึ้นมาก ผลจากการดูแลตัวเองเป็นอย่างดีมาตลอดหลายปีตอนเรียนมัธยมหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ไพลินหมายมั่นตั้งใจไว้แล้วว่าหากมีโอกาสจะเอาคืนอังค์กูณฑ์ให้อย่างสาสม ให้เขาได้รับรู้รสชาติตอนที่ถูกมองด้วยความขยะแขยงซะบ้าง และหวังว่าเขาจะสำนึกได้ใน

ในขณะที่อังค์กูณฑ์คิดล่วงหน้าไปขนาดนั้น แต่ไพลินกลับใส่ใจแค่งานตรงหน้า และแผนการที่เตรียมไว้“ดื่มอีกนะคะ ลินชงให้เฮียสุดฝีมือเลยค่ะ” หญิงสาวคะยั้นคะยอให้เจ้านายหนุ่มดื่มอีก และดื่มอีกหลังผ่านไปหลายแก้วแล้วทำให้เขาเริ่มออกอาการมึนเมาอย่างเห็นได้ชัด ก็เธอเล่นชงเข้มซะขนาดนี้ ไม่เมาให้มันรู้ไปสิไพลินขยับตัวลงจากตักแกร่งเมื่อเห็นว่าเจ้านายดื่มแก้วล่าสุดจนหมด เธอตั้งใจจะไปชงเหล้าให้เพิ่มแต่เขากลับคว้าแขนเอาไว้และดึงตัวเธอลงไปนั่งบนตักอีกรอบ“อุ๊ย!” ไพลินอุทานด้วยความตกใจ“อย่าเพิ่งลุกไปสิ อยู่กับเฮียก่อน” อังค์กูณฑ์พูดได้แค่นั้น มือของเขาที่จับแขนเธอไว้หมดแรงตกลงข้างตัว เขาตาลายจนมองเห็นไพลินมีหลายคนและเขาก็มีหลายมือ แม้จะพยายามสะบัดหัวเรียกสติก็ดูท่าจะไม่ได้ผล กลับหงายหลังหลับคาโซฟาตัวใหญ่แบบไม่ทันตั้งตัวทั้งที่ตั้งใจจะมาอ่อยเธอให้ตกหลุมพลางเขาแท้ ๆ กลับกลายเป็นตรงกันข้ามเสียอย่างนั้นหญิงสาวลุกมองผลงานชิ้นโบว์แดงของเธออย่างภาคภูมิใจ เธออุตส่าห์ชงเหล้าให้เขาอย่างเข้มข้นทุกแก้ว กะจะเอาให้หมอบคาโต๊ะเลยทีเดียวเขาจะ

“เอาเสื้อเฮียไปใส่ก่อน” อังค์กูณฑ์คว้าสูทตัวโคร่งของตนมาสวมให้กับหญิงสาว เขาเองก็ชอบอยู่หรอกชุดนางแมวยั่วสวาท แต่ติดตรงที่ว่าต้องพาเธอออกไปพบปะกับเหล่านักธุรกิจคนสำคัญด้วยนี่แหละ“จะพาลินไปไหนคะ”“ไปนั่งดื่มกับเฮีย”“แต่ว่า... อุ๊ย!” ไพลินถึงกับอุทานเสียงหลงเมื่อเปิดประตูห้องวีไอพีเข้าไปก็เจอหนึ่งในนักธุรกิจคนสำคัญกำลังนัวเนียอยู่กับสาวนั่งดริ๊ง ใช่ว่าเธอไม่เคยเห็น แต่ทุกครั้งที่เห็นก็อดยิ้มเขินไม่ได้อังค์กูณฑ์มองภาพตรงหน้าด้วยความเฉยชา เขาเห็นจนชินตาจึงไม่ได้ตกใจหรือแตกตื่นอะไร“ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ” เขาเอ่ยพูดพร้อมกับจูงมือไพลินไปนั่งยังโซฟาตรงข้ามของคู่สนทนา“เด็กคุณไฟน่ารักจังเลย จะว่าอะไรไหมครับถ้าผมอยากจะให้เธอมาดูแลผมตรงนี้” ดอนเอ่ยขออย่างตรงไปตรงมา คนที่อังค์กูณฑ์พามาด้วยถูกอกถูกใจเขาไม่น้อย“คงไม่สะดวก...” ชายหนุ่มตั้งใจจะปฏิเสธอย่างสุภาพ แต่เมื่อก้มมองคนตัวเล็ก เธอกลับทำให้เขาเลือดขึ้นหน้าเสียอย่างนั้น “น้องลิน!”“ขาเฮีย...”“หนูเล่นหูเล่นตาให้แขกของเฮียแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง”

วันต่อมา...ครืด! ครืด!แรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์มือถือปลุกให้อังค์กูณฑ์ที่เพิ่งหลับไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนตื่นขึ้นด้วยอาการสะลึมสะลือมือหนาควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างเตียง เห็นชื่อของดอนโชว์หราอยู่บนหน้าจอจึงกดรับสายทันที(สินค้าตัวใหม่ของผมเป็นยังไงบ้างครับคุณไฟ)สิ้นค้าตัวใหม่ที่ว่า คือ ยาที่ดอนแอบใส่ลงไปในน้ำส้มให้ไพลินดื่มเมื่อคืนนั่นแหละ“ก็...ใช้ได้มั้ง” อังค์กูณฑ์ตอบปลายสายพลางลูบต้นคอด้วยความเหนื่อยล้า ดวงตาคมคายหันไปมองไพลินที่ยังหลับสนิทอยู่บนเตียง เมื่อคืนเธอรีดน้ำเขาไปเยอะเลยทีเดียว มือหนาลูบศีรษะทุยเล็กพร้อมโน้มใบหน้าลงไปจูบหน้าผากมนเบา ๆ อย่างเอ็นดูชายหนุ่มก้าวขาลงจากเตียงพลางคว้าผ้าขนหนูมาพันรอบเอวสอบแบบลวก ๆ จากนั้นจึงตรงไปยังระเบียง แสงสว่างยามสายสาดส่องเข้ามาในห้องทันทีที่ผ้าม่านถูกเปิดออกด้วยฝีมือของเขาทิวทัศน์ด้านนอกมองดูสบายตานัก อากาศวันนี้ดูสดชื่นกว่าปกติ เขาหันไปมองไพลินที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียงด้วยรอยยิ้ม(เมื่อวานที่เราดิลกันเรื่องราคา คุณไฟดูไม่ค่อยมั่นใจในสินค้าของผมเท่า