All Chapters of หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ: Chapter 1 - Chapter 10

น้องครีมของเฮีย~“อ๊าส์ น้องครีม...” ริมฝีปากหยักได้รูปเปล่งเสียงครางกระเส่าออกมาเป็นระยะ ๆ มือข้างที่ถนัดเรียงนิ้วชิดติดกันกำรอบท่อนเอ็นใหญ่ซึ่งกำลังแข็งขืนได้ที่รูดขึ้นรูดลงช้า ๆ เบา ๆ แล้วเร่งการกระตุ้นให้เร็วและแรงขึ้นในหัวของชายหนุ่มมีเพียงใบหน้าสวย ๆ และรอยยิ้มหวาน ๆ ของเด็กสาว จนต้องเอ่ยเรียกชื่อเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า“น้องครีม อ๊าสสสสส์!” น้ำรักระรอกแรกไหลทะลักทะลายออกมาพร้อมกับเสียงคำรามดังลั่นยังหรอก เขายังไม่พอเตโชใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้จับบริเวณคอหยัก นิ้วกลางหนีบหนังตรงเส้นสองสลึงไว้กับนิ้วชี้ กระตุกมือขึ้นลงเป็นจังหวะ รู้สึกเสียวจนพอใจจึงเปลี่ยนมาใช้มือกำตรงโคนให้ลึก สาวขึ้นจนมือหลุดออกจากท่อนเอ็นลำใหญ่ จากนั้นใช้มืออีกข้างรูดขึ้นใหม่ ทำสลับมือกันไปมาระหว่างที่ทำก็นึกถึงแต่ใบหน้าของเด็กสาว หากตอนนี้เธอนอนอยู่ใต้ร่างพร้อมเปล่งเสียงครางหวาน ๆ ขอร้องอ้อนวอนให้เขาช่วยทำให้เธอมีความสุข มันจะรู้สึกดีแค่ไหน“น้องครีมของเฮีย อ๊าส์~” น้ำสีขาวขุ่นจำนวนมากมายพวยพุ่งออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปลดปล่อยออกมาเท่าไรก็ไม่สาแก่ใจ ราวกับความต้องการไม่มีที่สิ้นสุดเธอทำอะไรกับเขากันแน่เพียงแค่ค

เตโชรีบหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ให้ดารินทร์แบบลวก ๆ ก่อนจะอุ้มเธอไปยังห้องนอนของตน เหล่าลูกน้องที่เห็นอย่างนั้นก็เริ่มพากันวิตกกังวล ดูท่าทางเจ้านายจะเป็นห่วงเธอมากเตโชจัดระเบียบท่านอนให้เธอพลางดึงผ้านวมหนามาห่มให้ ก่อนจะเดินออกมาจัดการกับเหล่าลูกน้องข้างนอกห้องเพี๊ยะ!หลังมือหนาตบหน้าพวกตัวดีทั้งสามไม่ยั้ง มันน่านัก อดโมโหไม่ได้ที่เหล่าลูกน้องทำให้เขาดูแย่ในสายตาของดารินทร์“เธอต้องการเงินจริง ๆ นะครับนาย ถึงขั้นเสนอตัวมาเองเลย” ต้นกล้าเอ่ย นาทีนี้ต้องโกหกเอาตัวรอดก่อน ความจริงจะเป็นยังไงเขาไม่สน“มึงคิดว่ากูโง่หรือไง” เตโชตะคอกพลางยกขาขึ้นอยากจะกระทืบลูกน้องคนสนิทแต่ยั้งไว้ได้ทัน คิดว่าเขาโง่มากเหรอถึงกล้าปั้นเรื่องโกหกได้หน้าตาเฉยแบบนี้ ขณะที่เขามีความสุขมีช่วงหนึ่งที่ดารินทร์ตื่นขึ้นและพยายามจะขัดขืนเขา ด้วยความไม่รู้เขาเผลอทำร้ายเธอไปโดยไม่ได้ตั้งใจ “ถ้าน้องครีมของกูเป็นอะไรขึ้นมา กูจะมาเอาเลือดหัวพวกมึงออก”ว่าจบ เตโชก็เดินกลับเข้าห้องด้วยท่าทางหัวเสีย“นะ...น้องครีมของนายเหรอ?” ต้นกล้าขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาได้ทำเรื่องที่ผิดพลาดมหันต์ ไม่คิดว่าดารินทร์จะเป็นคนสำคัญของเจ้านาย“พวกเรา

“เฮียรอน้องครีมอยู่หน้าหอตั้งนาน น้องครีมไม่ยอมออกมาจากหอสักที เฮียมีข้อเสนอให้น้องครีมนะ”“ไม่รับข้อเสนออะไรทั้งนั้น! บอกแล้วไงว่าครีมจะแจ้งความ ครีมจะเอาเรื่องเฮียให้ถึงที่สุด” ดารินทร์ตะโกนเสียงดัง เธอกำลังจะวิ่งออกไปขอความช่วยเหลือ แต่กลับถูกลูกน้องของเตโชยืนขวางทางไว้เตโชเองก็ชักจะเริ่มเอื่อมระอาและหมดความอดทนกับเธอเสียแล้ว อะไรมันจะยากเย็นขนาดนั้นกับอีแค่ผู้หญิงคนเดียว“น้องครีมไม่กล้าแจ้งความหรอก ถึงจะกล้าน้องครีมก็ทำอะไรเฮียไม่ได้ หลักฐานก็ไม่มีนี่นา” เขาเอ่ยพูดพลางเดินไปหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงนอนของเด็กสาว“จะไม่มีได้ยังไง” ดารินทร์คว้าโทรศัพท์ออกมาเพื่อเปิดข้อความที่สนทนากับต้นกล้าให้เขาดู ทว่าข้อความทั้งหมดถูกลบทิ้งออกไปตั้งแต่เมื่อคืน เธอไม่ยอมแพ้หรอก มันต้องมีหลักฐานอื่นที่สามารถเอาผิดเขาได้ “ครีมจะไปตรวจร่างกาย”“ไปตรวจร่างกายก็ไม่มีทางพบน้ำเชื้อของเฮียหรอก ตอนทำเสร็จเฮียไม่ได้ปล่อยใส่น้องครีมซะหน่อย” เขาเผยรอยยิ้มแฝงความเจ้าเล่ห์ “แจ้งความไปก็มีแต่น้องครีมที่เสียหาย เผลอ ๆ เฮียอาจจะแจ้งความกลับข้อหาแจ้งความเท็จ คิดดูให้ดีสิ น้องครีมจะยอมแลกเหรอ”“เลว!”“หึ ทีนี้น้องครีมจ

“เฮีย!” มือเล็กลูบแก้มตัวเองเบา ๆ ก่อนจะใช้มืออีกข้างตีแขนเขาเข้าอย่างจัง“ทำไมล่ะ หรือน้องครีมอยากย้ายไปนอนที่อื่น”“ไม่ใช่ซะหน่อย เฮียชอบฉวยโอกาสกับครีม” ดารินทร์ขยับตัวหนีไปอีกทาง ขณะที่เตโชได้แต่มองตามด้วยรอยยิ้ม ปลายนิ้วสัมผัสริมฝีปากของตัวเอง ตอนนี้แค่ได้หอมแก้มเธอก็ยังดี“นายครับ ของใช้ส่วนตัวของนายเอาไปไว้ที่ไหนครับ”“เอาไปเก็บไว้ในห้อง” เตโชตอบ ก่อนจะเหลือบหางตามองดารินทร์ที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่อีกฝั่งของห้อง เธอไม่ได้เอ่ยถามหรือโวยวายแต่อย่างใด เพียงแต่ชะเง้อคอมองตามต้นกล้าด้วยความสงสัย “เฮียให้ลูกน้องเอาของบางส่วนจากที่บ้านมาไว้ที่ห้อง วันนี้เฮียจะนอนที่นี่”“นอนที่นี่เหรอคะ แล้วครีม...” เธอชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง“เฮียไม่ถือสาหรอก ถ้าน้องครีมจะนอนกับเฮียที่นี่คืนนี้” เตโชหยัดกายลุกขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งข้างดารินทร์ นิ้วมือหนาจับม้วนผมของเด็กสาวเล่น “เฮียรอคำตอบจากน้องครีมอยู่นะครับ”“แล้ว... ถ้าครีมยอมเป็นเมียของเฮีย ครีมต้องทำอะไรบ้างคะ”“ก็ทำเหมือนที่คนรักกันเขาทำ” เตโชตอบพลางยื่นกระดาษที่มีลายมือหวัด ๆ ใบหนึ่งให้กับเธอ “เฮียเพิ่งเขียนขึ้นมาเมื่อกี้ อยากให้น้องครีมลองอ่าน

“อื้อเฮีย ไหนว่าจะถูหลังให้ครีม”“เฮียกำลังถูหลังให้อยู่ครับ ถูด้วยปากของเฮีย” เตโชตั้งใจจูบเม้มแผ่นหลังขาวเนียนให้เกิดรอย ฝ่ามือหนานวดคลึงเต้าอวบเกินขนาดอย่างเมามัน กระโปรงตัวสวยค่อย ๆ ร่นขึ้นมากองที่เอวคอด“งื้อ คนเจ้าเล่ห์” ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อย สายน้ำที่ชโลมแผ่นหลังทำให้เธอรู้สึกแสบผิว“หลังเนียน ๆ ของดื้อ อย่าไปโชว์ให้ใครเห็นนะ เฮียหวง”“อย่าค่ะเฮียครีมเจ็บ อ๊าส์” ดารินทร์ร้องห้ามเมื่ออีกฝ่ายจูบเม้มซอกคอรุนแรงจนเป็นรอยแดงเถือก เธอหันไปมองเขาพลางยกมือขึ้นมาดันหน้าเขาออก แต่ก็ถูกคนตัวสูงกว่ารวบมือทั้งสองตรึงขึ้นเหนือศีรษะ“อยู่เฉย ๆ อย่าดื้อกับเฮีย เฮียไม่ชอบเด็กดื้อ” เตโชเอ่ยว่าเด็กสาวเสียงดุ ก่อนจะก้มจูบปากเธอเป็นการลงโทษ เรียวลิ้นสำรวจทั่วโพรงปากอุ่นชื้นและดูดดึงปลายลิ้นเล็กจนเกิดเสียงดัง ชุดนอนตัวสวยถูกดึงให้ร่วงหล่นไปตามเรียวขาเตโชสอดนิ้วเข้าไปลูบวนเบา ๆ บริเวณช่องทางอุ่นร้อน ภายในกายของเธอบีบรัดแน่น“อ๊าส์” ใบหน้าหวานเหยเกครางประท้วง พยายามสะบัดความทรมานจากอาการเสียวซ่านออกทว่าเสียงร้องครางของเธอกลับกระตุ้นให้เตโชแทบจะตบะแตก เขาวนปลายนิ้วอย่างช่ำชอง ส่งผลให้ช่องทางคับแคบเ