All Chapters of เล่ห์รักยัยตัวร้าย: Chapter 11 - Chapter 16

ไอ้ฐาพาซวย : เชี่ย! ยัยแคทมาที่นี่งั้นเหรอ!สุดเขตสะเล็ดเป็ด : เออ! เมียกูคงเอาเพื่อนมาเป็นไม้กันหมาแหละไอ้ฐาพาซวย : เดี๋ยวนี้มึงเรียกภัทรว่าเมียเต็มปากเลยเหรอวะสุดเขตสะเล็ดเป็ด : มึงรีบ ๆ ออกมาจัดการอย่าเพิ่งถาม กูมีเรื่องต้องเคลียร์กับภัทรด่วน!ไอ้ฐาพาซวย : เอ่อ ๆ ก็กำลังเดินออกมาแล้ว... ใจเย็น ๆ สิวะสุดเขตสะเล็ดเป็ด : เห็นยัยแคทหรือยังไอ้ฐาพาซวย : เห็นล่ะ หุ่นแมร่งเอ๊ยยย!! กางเกงขาสั้นรัดๆ ใส่เสื้อกล้ามโชว์นมแบบนี้ โคตรเซ็กซี่เลยว่ะสุดเขตสะเล็ดเป็ด : ยัยแคทไม่ใช่คนที่จะให้มึงกินฟรีได้ง่าย ๆ กูรับประกันเลยว่าถ้ามึงไม่จริงจัง มึงไม่ได้แอ้มเธอหรอกไอ้ฐาพาซวย : แค่นี้นะ กูไปทำคะแนนกับน้องแคทก่อนว่ะ เผื่อคืนนี้จะน้องเค้าจะเห็นใจกูบ้างบรรยากาศช่วงหัวค่ำตกอยู่ในความเงียบสงัด แคเธอรินกอดอกยืนอยู่ข้างริมทางเพื่อรอคนขับรถที่บ้านของเธอนำของใช้จำเป็นบางอย่างมาให้ทรวงอกอวบอิ่มภายใต้เสื้อกล้ามกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ โดยที่เธอไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่า ร่างสูงใหญ่กำยำของใครบางคนได้ก้าวออกพ้นมาจากประตูบ้านฝั่งตรงข้ามแล้วฐากูลยิ้มเจ้าเล่ห์กรุ่มกริ่ม สายตาคมกวาดมองเรือนร่างสะคราญตาตรงหน้าด

“พี่ขืนใจภัทร... แล้วจะมาอ้างความรับผิดชอบ มันไม่สายไปหน่อยเหรอคะ!”หญิงสาวเถียงเสียงสั่นเครือ ร่างบางที่ยังคงสั่นสะท้านอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มพยายามยึดรั้งชายผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาปกปิดเรือนกายเปลือยเปล่า“มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงหืม! ก็เมื่อคืน... ทั้งพี่และภัทรต่างก็มีความสุขเหมือนทุกๆ ครั้งไม่ใช่เหรอ!” สุดเขตขบกรามเอ่ยน้ำเสียงพร่า“และทุกครั้งที่เรามีอะไรกัน ภัทรก็ไม่เคยพูดแบบนี้กับพี่เลย”“ภัทร!...” ชายหนุ่มถอนหายใจยาวอย่างคนขัดใจ“ภัทรต้องการอะไรจากพี่กันแน่ ไหนลองบอกมาซิ”“ภัทรไม่ต้องการให้พี่มายุ่งกับภัทรอีก”“ฝันไปเถอะ คิดจะตีตัวออกห่างพี่น่ะสิ ถึงได้อ้างเรื่องนี้ขึ้นมา”“ยังไงพี่ก็จะไม่ยอมรับ ใช่มั้ยคะ...”“คิดจะมารักศักดิ์ศรีของตัวเองเอาป่านนี้ มันก็คงไม่ทันแล้วล่ะมั้ง แม่คู้นนน!!!”ชายหนุ่มสาดคำพูดร้ายกาจออกไปหวังเพียงเพื่อเอาชนะคะคาน โดยไม่ทันคิดเลยว่าถ้อยคำเหล่านั้นกำลังกรีดลึกพังทลายหัวใจของคนฟังจนยับเยิน สิริภัทรหน้าชาดิ่งลงสู่ความเจ็บปวด“อื้อ! อย่านะ...” หญิงสาวครางประท้วงเมื่อร่างสูงใหญ่ขยับเข้าทับถม“ทำเหมือนกับไม่เคยอย่างนั้นแหละ... จำไม่ได้รึไงว่าใครเป็นคนสอนให้ภัทรร

ความคับแน่นตึงเครียดอันร้อนผ่าวแล่นพล่านสยิวกายไปทั่วทั้งร่างนุ่ม สิริภัทรสะดุ้งสุดตัว ดอกบัวคู่แต่งตึงกระเพื่อมไหวตามแรงขยับ สองมือเรียวบางจิกแน่นเข้าที่แผ่นหลังกว้างแฝงมัดกล้ามเพื่อระบายความเสียวซ่าน หญิงสาวหยัดกายแอ่นรับความวาบหวามล้ำลึกที่ผสานเข้าเป็นเนื้อเดียวกันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง สะโพกมนบดเบียดเข้าหาความแข็งแกร่งที่แทรกซึมลึกซึ้งอยู่ภายในร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำ“ขอพี่ทำนาน ๆ นะครับ” สุดเขตครางกระเส่าชิดซอกคอหอมกรุ่น สองมือหนาบีบเฟ้นสะโพกกลึงอย่างย่ามใจ บรรเลงบทรักหนักหน่วงสลับอ่อนโยนจนร่างบางสั่นคลอน“ฮึด... เดี๋ยวแคทก็กลับมาแล้ว พี่... พี่รีบ ๆ เถอะค่ะ” สิริภัทรเอ่ยเตือนเสียงสั่นพร่า หวาดหวั่นว่าเพื่อนสนิทจะกลับมาพบเจอเรื่องน่าอาย“อีกนิดเดียวเองคนดี พี่บอกแล้วไงว่าแคทกำลังคุยกับเพื่อนพี่อยู่ เค้าไม่ขึ้นมาตอนนี้หรอก...” ชายหนุ่มกระซิบปลอบ พร้อม ๆ กับจังหวะรักเบื้องล่างยังคงเน้นย้ำลึกซึ้งจนหญิงสาวครางไม่เป็นภาษา“อร๊ายยย พี่เขต อื้มมม อร๊ายยย อืมมมม ภัทรไม่ไหว ซี๊ดดด พี่เขต”เพราะความรักที่ท่วมท้นอยู่เต็มอก ประกอบกับความปรารถนาที่จะเหนี่ยวรั้งช่วงเวลาอันแสนสุขนี้ไว้ สิริภัทรจึงยอม