LOGINสิริภัทร หญิงสาวที่แอบหลงรัก สุดเขต หนุ่มรุ่นพี่มาตั้งแต่สมัยเรียน แต่เขากลับไม่เคยให้สถานะคำว่าแฟนกับเธอ และยังคงยึดติดกับ เซลีน่า อดีตคนรักเก่าที่เป็นนางแบบไฮโซผู้เพียบพร้อม สิริภัทรต้องทนเห็นสุดเขตจมอยู่กับความเศร้าและไม่ยอมเปิดใจให้ใคร แม้เธอจะพยายามอยู่เคียงข้างและแสดงความรู้สึก แต่เขากลับผลักไสและทำร้ายจิตใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งถึงจุดแตกหัก เมื่อสุดเขตเข้าใจผิดว่าสิริภัทรมีส่วนทำให้เซลีน่าเสียชีวิต และขับไล่เธอออกจากชีวิตด้วยถ้อยคำรุนแรง สิริภัทรที่เจ็บปวดแสนสาหัสจึงตัดสินใจจากไปพร้อมกับความลับที่เก็บงำไว้ นั่นคือเธอตั้งครรภ์ลูกของสุดเขต
View Moreงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสสุดหรูหรา บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขและความยินดีของเหล่าแขกเหรื่อ กระทั่งเวลาสำคัญล่วงเลยมาถึง ส่งตัวเข้าหอ ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายต่างมอบพรให้อย่างอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยความเมตตา“รักกันมากๆ นะลูก หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กัน น้องภัทรแต่งงานแล้วอย่าแสนงอนนักนะลูก... ตาเขต น้าฝากน้องด้วย คิดซะว่าเป็นทั้งเมียทั้งน้องนะลูก” คุณลดาวัลย์เอ่ยเตือนด้วยความรักและห่วงใย บ่าวสาวรับคำอย่างพร้อมเพรียง ก่อนจะก้มลงกราบตักผู้ใหญ่อย่างอ่อนน้อม“แม่ดีใจมากที่ได้น้องภัทรมาเป็นลูกสะใภ้ สุดเขตต้องรักน้องให้มากๆ นะ แล้วก็... รีบมีหลานให้แม่เยอะๆ นะ แม่จะเลี้ยงเองไม่บ่นเลยจ้ะ” คุณหญิงญาดาเอ่ยอย่างอารมณ์ดี พร้อมส่งยิ้มเอ็นดู ทำเอาสิริภัทรหน้าแดงแปร๋นซับสีเลือดด้วยความขินอายเมื่อผู้ใหญ่ทุกท่านก้าวออกจากห้องหอ ล็อกประตูปล่อยให้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของคู่บ่าวสาว สิริภัทรก็รีบลุกขึ้นจากเตียงทันทีด้วยความลุกลี้ลุกลน“จะไปไหนจ๊ะ... ที่รัก” สุดเขตฉุดข้อมือเรียวของภรรยาไว้ นัยน์ตาทอดมองด้วยความยั่วเย้า“ไปอาบน้ำค่ะ” สิริภัทรตอบหน้าแดง ก้มหน้างุดไม่ยอมสบตาคม“ให้พี่ช่วยรูดซิปให้ดีกว่านะ...”สุดเขตไม่
“ค่ะ...ภัทรตามใจพี่เขตทุกอย่าง แต่พี่ต้องรักษาตัวให้หายนะคะ นานแค่ไหนภัทรก็รอได้...” หญิงสาวรับคำโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังตกหลุมดักที่สามีขุดไว้อย่างจัง!“ตามใจพี่ทุกอย่างจริงนะ...” สุดเขตถามย้ำเพื่อความแน่ใจ พอเห็นสิริภัทรพยักหน้า เขาก็หอมแก้มเธอฟอดใหญ่ ก่อนจะค่อยๆ บดจูบลึกล้ำลงบนริมฝีปากบางอย่างอ้อยอิ่ง ละเลียดชิมความหวานผสานความปรารถนาที่ตื่นตัวขึ้นมาทันที!สิริภัทรจูบตอบรับสัมผัสของเขาด้วยความรักทั้งหมดที่มี สุดเขตผ่อนร่างบางให้นอนลงบนเตียงนุ่ม ตัวเขาผงกศีรษะขึ้นมอง สายตาคมเข้มทอดมองสบสายตาคู่งามอย่างมีความหมาย ก่อนจะกระซิบเสียงหวานพร่า“คราวนี้...พี่ขอลูกสาวนะคนดี”“เดี๋ยวค่ะพี่เขต!” สิริภัทรรีบเอามือยันอกกว้างไว้ หน้าแดงก่ำซับสีเลือดเมื่อรู้ความหมายในคำพูดและสายตาพราวเสน่ห์ของเขา“อะไรจ๊ะ...ที่รัก” สุดเขตถามอย่างนุ่มนวล ปัดปอยผมสลวยออกจากหน้าผากมนอย่างเบามือ“พี่เขตกำลังไม่สบายอยู่นะคะ”“ใครบอก...พี่สบายดีครับ” สุดเขตยืนยันหนักแน่น สายตาคมกริบทอดมองเรือนร่างใต้อาภรณ์ที่แปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่น แต่สิริภัทรก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ เพราะปักใจเชื่อคำบอกเล่าของเพื่อนสนิทว่าเขาป่วยหนัก“พี่เ
เมื่อกลับมาถึงบ้าน สิริภัทรย่องเบาๆ ไปยังห้องรับแขกที่สุดเขตยึดเป็นห้องนอนในช่วงหลายวันมานี้ เธอค่อยๆ ผลักประตูเข้าไปเบาๆ เพราะคิดว่าเขาคงหลับไปแล้ว แต่กลับต้องใจหายวาบเมื่อพบแต่ความว่างเปล่า ข้าวของเครื่องใช้ของเขาหายไปทั้งหมดสิริภัทรเดินเข้าไป เอามือลูบผ้าคลุมเตียงที่เย็นชืดด้วยความใจลอย แต่ขณะกำลังจะหมุนตัวกลับ สายตาของเธอดันไปสะดุดเข้ากับวัตถุชิ้นหนึ่งที่ตกอยู่ข้างเตียง หญิงสาวก้มลงหยิบมันขึ้นมาดู...มันคือรูปถ่ายของตัวเธอเอง ใบหน้างามหันมายิ้มให้กล้องอย่างเป็นธรรมชาติ ผมยาวสลวยปล่อยสยายเคลียไหล่ มันคือรูปของเธอเมื่อสามปีก่อน!สุดเขตไปเอามาจากไหนกัน แล้วเธอก็นึกออก...รูปนี้เคยวางอยู่ที่หัวเตียงในห้องนอนของเธอ ก่อนที่เธอจะเดินทางไปเรียนต่อฝรั่งเศส ชายหนุ่มคงแอบหยิบมันมาเก็บไว้ สิริภัทรบรรจงวางรูปนั้นไว้ที่หัวเตียง ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับขึ้นห้องนอน ไปหอบหมอนและผ้าห่มของตัวเอง ลงมานอนที่ห้องพักแขกห้องนี้ ห้องที่มีกลิ่นกายของเขาตกค้างอยู่ทางด้านฐากูลและแคเธอริน ทั้งสองตัดสินใจแวะไปที่บ้านของสุดเขต เพราะอยากช่วยปลอบใจเพื่อน และก็เป็นอย่างที่คิด สุดเขตนั่งนิ่งอยู่ในห้องรับแขกที่มืดมึน
“มามี้!” น้องคุณส่งเสียงเรียกคุณแม่คนสวย ท่าเดินเตาะแตะน่าเอ็นดูทำให้สิริภัทรรีบวิ่งเข้าไปอุ้มลูกชายตัวน้อยขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด“อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอครับ...มาให้คุณแม่ทาแป้งก่อนนะคะ” สิริภัทรวางลูกลงบนเก้าอี้เด็ก หันไปหยิบกระป๋องแป้งมาทาแก้มยุ้ยจนขาววอก น้องคุณหัวเราะร่า ชอบใจใหญ่ ก่อนจะเอานิ้วจิ้มแป้งในมือคุณแม่ไปละเลงลงบนใบหน้าบึ้งตึงของคุณพ่อ จนสุดเขตหลุดยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้“อ้าว...พ่อ แม่ ลูก อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียว” คุณหญิงญาดาเดินเข้ามาพร้อมกับคนใช้ที่หอบกล่องของเล่นชิ้นใหญ่มาให้หลานชาย“สวัสดีค่ะคุณป้า” สิริภัทรยกมือไหว้คุณหญิงญาดา แล้วหันไปสอนลูกชายให้ยกมือไหว้คุณย่า แต่น้องคุณที่เห็นกล่องของเล่นก็รีบตบมือร่าด้วยความดีใจ“ต้องเรียกแม่สิจ๊ะ” คุณหญิงญาดาท้วงด้วยรอยยิ้ม แล้วอุ้มหลานชายมากอดด้วยความรักใคร่ สักพักคุณลัดดาวัลย์ มารดาของสิริภัทรก็เดินตามเข้ามาสมทบ“อะไรครับแม่” สุดเขตถามเมื่อเห็นมารดายื่นการ์ดเชิญหรูหรามาให้“บัตรละครการกุศลของตาฐาและหนูแคทไงจ๊ะ แม่เหมามาตั้งหลายใบ แถวหน้าทั้งนั้นเลย ตาเขตพาน้องภัทรไปด้วยนะลูก แม่บอกท่านผู้หญิงไว้แล้ว” คุณญาดาจัดการสรุปเสร็จสร





